Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.8.1
तस्य चैवं प्रभावस्य धर्मज्ञस्य महात्मनः ।
सुतार्थं तप्यमानस्य नासीद् वंशकरः सुतः ॥ १.८.१ ॥
So litt dieser großherzige Kenner des Dharma, von solcher Macht, um einen Sohn, und er hatte keinen Sohn, der das Geschlecht fortführte.
1.8.2
चिन्तयानस्य तस्यैवं बुद्धिरासीन्महात्मनः ।
सुतार्थं वाजिमेधेन किमर्थं न यजाम्यहम् ॥ १.८.२ ॥
Während er so nachdachte, kam dem Großherzigen dieser Gedanke: »Warum sollte ich nicht das Pferdeopfer für einen Sohn darbringen?«
1.8.3
स निश्चितां मतिं कृत्वा यष्टव्यमिति बुद्धिमान् ।
मन्त्रिभिः सह धर्मात्मा सर्वैरेव कृतात्मभिः ॥ १.८.३ ॥
Der weise, rechtschaffene König fasste den festen Entschluss, das Opfer darzubringen, und beriet sich mit allen seinen besonnenen Ministern.
1.8.4
ततोऽब्रवीन्महातेजाः सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तम ।
शीघ्रमानय मे सर्वान् गुरूंस्तान् सपुरोहितान् ॥ १.८.४ ॥
Da sprach der Herrscher von großem Glanz zu Sumantra, dem besten der Minister: »Bring rasch alle meine Lehrer hierher, zusammen mit dem Hauspriester.«
1.8.5
ततः सुमन्त्रस्त्वरितं गत्वा त्वरितविक्रमः ।
समानयत् स तान् सर्वान् समस्तान् वेदपारगान् ॥ १.८.५ ॥
Da ging Sumantra, rasch in seinen Schritten, eilig hin und brachte alle zusammen, die vollkommenen Meister der Veden.
1.8.6
सुयज्ञं वामदेवं च जाबालिमथ काश्यपम् ।
पुरोहितं वशिष्ठं च ये चाप्यन्ये द्विजोत्तमाः ॥ १.८.६ ॥
Suyajña, Vāmadeva, Jābāli, Kāśyapa, der Hauspriester Vasiṣṭha und die anderen Besten der Zweimalgeborenen kamen ebenfalls.
1.8.7
तान् पूजयित्वा धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा ।
इदं धर्मार्थसहितं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ॥ १.८.७ ॥
Nachdem er sie alle geehrt hatte, sprach der rechtschaffene König Daśaratha damals diese sanften Worte, erfüllt von Dharma und Zweck.
1.8.8
मम लालप्यमानस्य सुतार्थं नास्ति वै सुखम् ।
तदर्थं हयमेधेन यक्ष्यामीति मतिर्मम ॥ १.८.८ ॥
Für mich, der ich um einen Sohn klage, gibt es kein Glück; daher habe ich beschlossen, dafür das Pferdeopfer darzubringen.
1.8.9
तदहं यष्टुमिच्छामि शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ।
कथं प्राप्स्याम्यहं कामं बुद्धिरत्रविचिन्त्यताम् ॥ १.८.९ ॥
Deshalb möchte ich das Opfer nach den Vorschriften der Schriften darbringen; mögen Sie bedenken, wie ich mein Verlangen erfüllen kann.
1.8.10
ततः साध्विति तद्वाक्यं ब्राह्मणाः प्रत्यपूजयन् ।
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे पार्थिवस्य मुखेरितम् ॥ १.८.१० ॥
Da ehrten alle Brahmanen, angeführt von Vasiṣṭha, diese aus dem Mund des Königs gekommenen Worte mit den Worten: »Gut gesprochen!«
1.8.11
ऊचुश्च परमप्रीताः सर्वे दशरथं वचः ।
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां ते तुरगश्च विमुच्यताम् ॥ १.८.११ ॥
Hoch erfreut sprachen sie alle zu Daśaratha: »Mögen die Opfergaben für dich herbeigeschafft werden, und das Pferd freigelassen werden.«
1.8.12
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ।
सर्वथा प्राप्स्यसे पुत्रानभिप्रेतांश्च पार्थिव ॥ १.८.१२ ॥
Am nördlichen Ufer der Sarayū möge der Opferplatz bereitet werden; o König, du wirst gewiss die gewünschten Söhne erlangen.
1.8.13
यस्य ते धार्मिकी बुद्धिरियं पुत्रार्थमागता ।
ततस्तुष्टोऽभवद् राजा श्रुत्वैतद् द्विजभाषितम् ॥ १.८.१३ ॥
Da in dir dieser rechtschaffene Entschluss für Söhne entstanden ist, freute sich der König, als er diese Worte der Zweimalgeborenen hörte.
1.8.14
अमात्यानब्रवीद् राजा हर्षव्याकुललोचनः ।
सम्भाराः सम्भ्रियन्तां मे गुरूणां वचनादिह ॥ १.८.१४ ॥
Mit von Freude bewegten Augen sprach der König zu seinen Ministern: »Auf Wort der Lehrer sollen hier die Opfergaben für mich zusammengebracht werden.«
1.8.15
समर्थाधिष्ठितश्चाश्वः सोपाध्यायो विमुच्यताम् ।
सरय्वाश्चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर्विधीयताम् ॥ १.८.१५ ॥
Das Pferd, bewacht von fähigen Männern, soll zusammen mit dem Lehrer freigelassen werden; und am nördlichen Ufer der Sarayū soll der Opferplatz bereitet werden.
1.8.16
शान्तयश्चापि वर्धन्तां यथाकल्पं यथाविधि ।
शक्यः प्राप्तुमयं यज्ञः सर्वेणापि महीक्षिता ॥ १.८.१६ ॥
Auch die Sühneriten sollen nach Regel und Vorschrift vollzogen werden; dieses Opfer kann selbst von allen Erdherrschern vollbracht werden.
1.8.17
नापराधो भवेत् कष्टो यद्यस्मिन् क्रतुसत्तमे ।
च्छिद्रं हि मृगयन्ते स्म विद्वांसो ब्रह्मराक्षसाः ॥ १.८.१७ ॥
Möge im besten aller Opfer kein schweres Vergehen geschehen, denn gelehrte Brahma-Rakshasas suchen stets nach einem Mangel.
1.8.18
विधिहीनस्य यज्ञस्य सद्यः कर्ता विनश्यति ।
तद्यथा विधिपूर्वं मे क्रतुरेष समाप्यते ॥ १.८.१८ ॥
Der Vollzieher eines Opfers ohne die vorgeschriebene Regel geht sogleich zugrunde; darum möge dieses mein Opfer nach der Regel vollendet werden.
1.8.19
तथा विधानं क्रियतां समर्थाः साधनेष्विति ।
तथेति चाब्रुवन् सर्वे मंत्रिणः प्रतिपूजिताः ॥ १.८.१९ ॥
"So soll das Opfer nach den Vorschriften vollzogen werden; die Fähigen sollen die Mittel beschaffen." Und alle geehrten Minister sprachen: "So sei es."
1.8.20
पार्थिवेन्द्रस्य तद् वाक्यं यथापूर्वं निशम्य ते ।
तथा द्विजास्ते धर्मज्ञा वर्धयन्तो नृपोत्तमम् ॥ १.८.२० ॥
Nachdem sie die Worte des Herrn der Erde wie zuvor vernommen hatten, sprachen auch jene dharma-kundigen Brahmanen ebenso und segneten den besten der Könige.
1.8.21
अनुज्ञातास्ततः सर्वे पुनर्जग्मुर्यथागतम् ।
विसर्जयित्वा तान् विप्रान् सचिवानिदमब्रवीत् ॥ १.८.२१ ॥
Mit Erlaubnis entlassen, kehrten sie alle auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren. Nachdem er jene Brahmanen verabschiedet hatte, sprach der König zu seinen Ministern.
1.8.22
ऋत्विग्भिरुपसंदिष्टो यथावत् क्रतुराप्यताम् ।
इत्युक्त्वा नृपशार्दूलः सचिवान् समुपस्थितान् ॥ १.८.२२ ॥
"Das Opfer soll ordnungsgemäß vollzogen werden, wie es die Priester angewiesen haben." Nachdem er dies gesagt hatte, wandte sich der Tiger unter den Königen an die anwesenden Minister.
1.8.23
विसर्जयित्वा स्वं वेश्म प्रविवेश महामतिः ।
ततः स गत्वा ताः पत्नीर्नरेन्द्रो हृदयंगमाः ॥ १.८.२३ ॥
Nachdem er die Minister entlassen hatte, betrat der hochweise König seinen eigenen Palast. Dann ging der Herr der Menschen zu seinen Gemahlinnen, die seinem Herzen teuer waren...
1.8.24
उवाच दीक्षां विशत यक्ष्येऽहं सुतकारणात् ।
तासां तेनातिकान्तेन वचनेन सुवर्चसाम् ।
मुखपद्मान्यशोभन्त पद्मानीव हिमात्यये ॥ १.८.२४ ॥
Er sprach: "Tretet in die Weihe ein; ich werde das Opfer um der Söhne willen vollziehen." Bei diesem freundlichen Wort jener strahlenden Frauen leuchteten ihre Lotusgesichter, wie Lotosblumen am Ende des Winters.