ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ · ਸਰਗ 2.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.10.1
विदर्शिता यदा देवी कुब्जया पापया भृशम्।
तदा शेते स्म सा भूमौ दिग्धविद्धेव किंनरी ॥ २.१०.१ ॥
ਪਾਪੀ ਕੁਬਜਾ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭੜਕਾਇਆ, ਤਦ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੀ ਕਿੰਨਰੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਈ।
2.10.2
निश्चित्य मनसा कृत्यं सा सम्यगिति भामिनी।
मन्थरायै शनैः सर्वमाचचक्षे विचक्षणा ॥ २.१०.२ ॥
ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸ ਸਿਆਣੀ ਨਾਰੀ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੱਸਿਆ।
2.10.3
सा दीना निश्चयं कृत्वा मन्थरावाक्यमोहिता।
नागकन्येव निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च भामिनी ॥ २.१०.३ ॥
ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋਈ ਉਹ ਨਾਗਕੰਨਿਆ ਵਾਂਗ ਲੰਮੇ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਭਰਦੀ ਰਹੀ।
2.10.4
मुहूर्तं चिन्तयामास मार्गमात्मसुखावहम्।
सा सुहृच्चार्थकामा च तं निशम्य विनिश्चयम् ॥ २.१०.४ ॥
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ; ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਅਤੇ ਲਾਭ ਚਾਹੁੰਦੀ ਮੰਥਰਾ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣ ਕੇ...
2.10.5
बभूव परमप्रीता सिद्धिं प्राप्येव मन्थरा।
अथ सा रुषिता देवी सम्यक् कृत्वा विनिश्चयम् ॥ २.१०.५ ॥
ਮੰਥਰਾ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ।
2.10.6
संविवेशाबला भूमौ निवेश्य भ्रुकुटिं मुखे।
ततश्चित्राणि माल्यानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.१०.६ ॥
ਉਹ ਅਬਲਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਈ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਭਰਵੱਟੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਏ। ਫਿਰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਹਾਰ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਿਣੇ [ਪਰੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ]।
2.10.7
अपविद्धानि कैकेय्या तानि भूमिं प्रपेदिरे।
तया तान्य् अपविद्धानि माल्यान्य् आभरणानि च ॥ २.१०.७ ॥
ਕੈਕੇਈ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਉਹ (ਹਾਰ) ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ (ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ)।
2.10.8
अशोभयन्त वसुधां नक्षत्राणि यथा नभः।
क्रोधागारे च पतिता सा बभौ मलिनाम्बरा ॥ २.१०.८ ॥
ਜਿਵੇਂ ਤਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ (ਗਹਿਣੇ) ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਕ੍ਰੋਧਾਗਾਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ, ਮੈਲੇ ਵਸਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ (ਕੈਕੇਈ) ਸ਼ੋਭਦੀ ਸੀ।
2.10.9
एकवेणीं दृढां बद्ध्वा गतसत्त्वेव किंनरी।
आज्ञाप्य तु महाराजो राघवस्याभिषेचनम् ॥ २.१०.९ ॥
ਇੱਕ ਹੀ ਵੇਣੀ ਕੱਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣਹੀਣ ਵਰਗੀ ਕਿੰਨਰੀ ਵਾਂਗ (ਉਹ ਸੀ)। ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਰਾਘਵ (ਰਾਮ) ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
2.10.10
उपस्थानमनुज्ञाप्य प्रविवेश निवेशनम्।
अद्य रामाभिषेको वै प्रसिद्ध इति जज्ञिवान् ॥ २.१०.१० ॥
ਦਰਬਾਰ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ (ਰਾਜਾ) ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਅੱਜ ਰਾਮ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਿਸਚੇ ਹੀ ਐਲਾਨਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ।
2.10.11
प्रियार्हां प्रियमाख्यातुं विवेशान्तःपुरं वशी।
स कैकेय्या गृहं श्रेष्ठं प्रविवेश महायशाः ॥ २.१०.११ ॥
ਪਿਆਰੀ (ਕੈਕੇਈ) ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਦੇਣ ਲਈ, ਸੰਜਮੀ ਉਹ (ਰਾਜਾ) ਅੰਤਹਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ।
2.10.12
पाण्डुराभ्रम् इवाकाशं राहुयुक्तं निशाकरः।
शुक-बर्हिसमायुक्तं क्रौञ्चहंसरुतायुतम् ॥ २.१०.१२ ॥
ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਚੰਦਰਮਾ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਭਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਮਹਿਲ ਤੋਤਿਆਂ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ੋਭਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
2.10.13
वादित्ररवसङ्घुष्टं कुब्जावामनिकायुतम्।
लतागृहैश्चित्रगृहैश्चम्पकाशोकशोभितैः ॥ २.१०.१३ ॥
ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਕੁਬਜਾ ਅਤੇ ਬੌਣੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਲਤਾ-ਮੰਡਪਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰ-ਭਵਨਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ।
2.10.14
दान्तराजतसौवर्णवेदिकाभिः समायुतम्।
नित्यपुष्पफलैर्वृक्षैर्वापीभिरुपशोभितम् ॥ २.१०.१४ ॥
ਹਾਥੀ-ਦੰਦ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਸਦਾ ਫੁੱਲ-ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬਾਉਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ।
2.10.15
दान्तराजतसौवर्णैः संवृतं परमासनैः।
विविधैरन्नपानैश्च भक्ष्यैश्च विविधैरपि ॥ २.१०.१५ ॥
ਹਾਥੀ-ਦੰਦ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਤਮ ਆਸਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਨ-ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
2.10.16
उपपन्नं महार्हैश्च भूषणैस्त्रिदिवोपमम्।
स प्रविश्य महाराजः स्वमन्तःपुरमृद्धिमत् ॥ २.१०.१६ ॥
ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ। ਉਸ ਮਹਾਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ ਅੰਤਃਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
2.10.17
न ददर्श स्त्रियं राजा कैकेयीं शयनोत्तमे।
स कामबलसंयुक्तो रत्यर्थी मनुजाधिपः ॥ २.१०.१७ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਮ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਕੈਕੇਈ ਨਾਮਕ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਕਾਮ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੁਖ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ।
2.10.18
अपश्यन् दयितां भार्यां पप्रच्छ विषसाद च।
नहि तस्य पुरा देवी तां वेलामत्यवर्तत ॥ २.१०.१८ ॥
ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟਪਦੀ ਸੀ।
2.10.19
न च राजा गृहं शून्यं प्रविवेश कदाचन।
ततो गृहगतो राजा कैकेयीं पर्यपृच्छत ॥ २.१०.१९ ॥
ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁੰਨੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
2.10.20
यथापुरम् अविज्ञाय स्वार्थलिप्सुम् अपण्डिताम्।
प्रतिहारी त्वथोवाच संत्रस्ता तु कृताञ्जलिः ॥ २.१०.२० ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਦਿਆਂ, ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਅਣਸਿਆਣੀ ਕੈਕੇਈ ਬਾਰੇ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਦਰਬਾਨਣ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲੀ।
2.10.21
देव देवी भृशं क्रुद्धा क्रोधागारमभिद्रुता।
प्रतीहार्या वचः श्रुत्वा राजा परमदुर्मनाः ॥ २.१०.२१ ॥
ਹੇ ਦੇਵ, ਦੇਵੀ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧਾਗਾਰ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਬਾਨਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
2.10.22
विषसाद पुनर्भूयो लुलितव्याकुलेन्द्रियः।
तत्र तां पतितां भूमौ शयानामतथोचिताम् ॥ २.१०.२२ ॥
ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਆਕੁਲ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
2.10.23
प्रतप्त इव दुःखेन सोऽपश्यज्जगतीपतिः।
स वृद्धस्तरुणीं भार्यां प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम् ॥ २.१०.२३ ॥
ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਉਸ ਭੂਪਤੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਬੁੱਢਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
2.10.24
अपापः पापसंकल्पां ददर्श धरणीतले।
लतामिव विनिष्कृत्तां पतितां देवतामिव ॥ २.१०.२४ ॥
ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਾਪ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੀ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ। ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਵੇਲ ਵਾਂਗ, ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਉਹ ਪਈ ਸੀ।
2.10.25
किन्नरीमिव निर्धूतां च्युताम् अप्सरसं यथा।
मायाम् इव परिभ्रष्टां हरिणीम् इव संयताम् ॥ २.१०.२५ ॥
ਉਹ ਕਿੰਨਰੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ, ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਚਯੁਤ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਬੱਝੀ ਹਿਰਨੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।
2.10.26
करेणुम् इव दिग्धेन विद्धां मृगयुना वने।
महागज इवारण्ये स्नेहात् परमदुःखिताम् ॥ २.१०.२६ ॥
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹੀ ਹਥਣੀ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਮਹਾਗਜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
2.10.27
परिमृज्य च पाणिभ्यामभिसंत्रस्तचेतनः।
कामी कमलपत्राक्षीमुवाच वनितामिदम् ॥ २.१०.२७ ॥
ਡਰੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪੂੰਝ ਕੇ, ਕਾਮੀ ਨੇ ਕਮਲ-ਨੈਣੀ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
2.10.28
न तेऽहमभिजानामि क्रोधमात्मनि संश्रितम्।
देवि केनाभियुक्तासि केन वासि विमानिता ॥ २.१०.२८ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ?
2.10.29
यदिदं मम दुःखाय शेषे कल्याणि पांसुषु।
भूमौ शेषे किमर्थं त्वं मयि कल्याणचेतसि ॥ २.१०.२९ ॥
ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਲਈ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪਈ ਹੈਂ? ਭਲੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਉਂ ਲੇਟੀ ਹੈਂ?
2.10.30
भूतोपहतचित्तेव मम चित्तप्रमाथिनि।
सन्ति मे कुशला वैद्यास्त्वभितुष्टाश्च सर्वशः ॥ २.१०.३० ॥
ਹੇ ਮੇਰੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਮਥਣ ਵਾਲੀ, ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਸ਼ਲ ਵੈਦ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਗੇ।
2.10.31
सुखितां त्वां करिष्यन्ति व्याधिमाचक्ष्व भामिनि।
कस्य वापि प्रियं कार्यं केन वा विप्रियं कृतम् ॥ २.१०.३१ ॥
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ; ਹੇ ਭਾਮਿਨੀ, ਰੋਗ ਦੱਸ। ਕਿਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਅਪ੍ਰਿਯ ਕੀਤਾ?
2.10.32
कः प्रियं लभतामद्य को वा सुमहदप्रियम्।
मा रौत्सीर्मा च कार्षीस्त्वं देवि सम्परिशोषणम् ॥ २.१०.३२ ॥
ਅੱਜ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਪ੍ਰਿਯ ਹੋਵੇ? ਹੇ ਦੇਵੀ, ਨਾ ਰੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾ ਸੁਕਾ।
2.10.33
अवध्यो वध्यतां को वा वध्यः को वा विमुच्यताम्।
दरिद्रः को भवेदाढ्यो द्रव्यवान् वाप्यकिंचनः ॥ २.१०.३३ ॥
ਅਵਧ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਏ, ਜਾਂ ਵਧ ਯੋਗ ਕਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਏ? ਕੰਗਾਲ ਕੌਣ ਅਮੀਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਧਨਵਾਨ ਕੌਣ ਨਿਰਧਨ ਹੋਵੇ?
2.10.34
अहं च हि मदीयाश्च सर्वे तव वशानुगाः।
न ते कंचिदभिप्रायं व्याहन्तुमहमुत्सहे ॥ २.१०.३४ ॥
ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੋਰਥ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਨ ਦਾ ਮੈਂ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
2.10.35
आत्मनो जीवितेनापि ब्रूहि यन्मनसि स्थितम्।
बलमात्मनि जानन्ती न मां शङ्कितुमर्हसि ॥ २.१०.३५ ॥
ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਦੱਸ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦੀ ਹੋਈ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ।
2.10.36
करिष्यामि तव प्रीतिं सुकृतेनापि ते शपे।
यावदावर्तते चक्रं तावती मे वसुंधरा ॥ २.१०.३६ ॥
ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੁਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਓਨੀ ਹੀ ਮੇਰੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਹੈ।
2.10.37
द्राविडाः सिन्धुसौवीराः सौराष्ट्रा दक्षिणापथाः।
वङ्गाङ्गमगधा मत्स्याः समृद्धाः काशिकोसलाः ॥ २.१०.३७ ॥
ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਸਿੰਧੂ, ਸੌਵੀਰ, ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ, ਦੱਖਣਾਪਥ ਦੇ ਲੋਕ, ਵੰਗ, ਅੰਗ, ਮਗਧ, ਮਤਸ੍ਯ, ਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕੋਸਲ — ਸਾਰੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਹਨ।
2.10.38
तत्र जातं बहु द्रव्यं धनधान्यमजाविकम्।
ततो वृणीष्व कैकेयि यद् यत् त्वं मनसेच्छसि ॥ २.१०.३८ ॥
ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ-ਭੇਡਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਰ ਵਜੋਂ ਮੰਗ ਲੈ।
2.10.39
किमायासेन ते भीरु उत्तिष्ठोत्तिष्ठ शोभने।
तत्त्वं मे ब्रूहि कैकेयि यतस्ते भयमागतम्।
तत् ते व्यपनयिष्यामि नीहारमिव रश्मिवान् ॥ २.१०.३९ ॥
ਹੇ ਭੀਰੂ, ਇਸ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ? ਉੱਠ, ਉੱਠ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੀ! ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਕੈਕੇਈ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਆਇਆ ਹੈ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਟਾ ਦਿਆਂਗਾ।
2.10.40
तथोक्ता सा समाश्वस्ता वक्तुकामा तदप्रियम्।
परिपीडयितुं भूयो भर्तारमुपचक्रमे ॥ २.१०.४० ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਅਪ੍ਰਿਯ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦੇਣ ਲੱਗੀ।