வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.10.1
विदर्शिता यदा देवी कुब्जया पापया भृशम्।
तदा शेते स्म सा भूमौ दिग्धविद्धेव किंनरी ॥ २.१०.१ ॥
பாவியான கூனி தேவியின் மனத்தை மிகவும் தூண்டிவிட்டபோது, விஷம் தோய்ந்த அம்பால் தாக்கப்பட்ட கின்னரியைப் போல அவள் தரையில் கிடந்தாள்.
2.10.2
निश्चित्य मनसा कृत्यं सा सम्यगिति भामिनी।
मन्थरायै शनैः सर्वमाचचक्षे विचक्षणा ॥ २.१०.२ ॥
மனதில் செயலை உறுதி செய்து, 'இதுவே சரி' என்று எண்ணிய அந்த அறிவுடைய பெண், மந்தரைக்கு எல்லாவற்றையும் மெல்லச் சொன்னாள்.
2.10.3
सा दीना निश्चयं कृत्वा मन्थरावाक्यमोहिता।
नागकन्येव निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च भामिनी ॥ २.१०.३ ॥
மனம் வருந்தி, மந்தரையின் சொற்களால் மயங்கிய அவள், நாகக்கன்னியைப் போல நீண்ட சூடான பெருமூச்சுகள் விட்டாள்.
2.10.4
मुहूर्तं चिन्तयामास मार्गमात्मसुखावहम्।
सा सुहृच्चार्थकामा च तं निशम्य विनिश्चयम् ॥ २.१०.४ ॥
ஒரு கணம் அவள் தனக்கு இன்பம் தரும் வழியைப் பற்றி சிந்தித்தாள்; நலம் விரும்பியும் பொருளை விரும்பியும் இருந்த மந்தரையின் முடிவைக் கேட்டு...
2.10.5
बभूव परमप्रीता सिद्धिं प्राप्येव मन्थरा।
अथ सा रुषिता देवी सम्यक् कृत्वा विनिश्चयम् ॥ २.१०.५ ॥
மந்தரை மிகவும் மகிழ்ந்தாள், வெற்றியை அடைந்தவளைப் போல. பின்னர் சினமுற்ற தேவி முழுமையாக தன் முடிவை எடுத்தாள்.
2.10.6
संविवेशाबला भूमौ निवेश्य भ्रुकुटिं मुखे।
ततश्चित्राणि माल्यानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.१०.६ ॥
அந்த பலவீனப் பெண் தரையில் படுத்து, முகத்தில் புருவத்தைச் சுருக்கினாள். பின்னர் அழகிய மாலைகளையும் தெய்வீக ஆபரணங்களையும் [ஒதுக்கி வைத்தாள்].
2.10.7
अपविद्धानि कैकेय्या तानि भूमिं प्रपेदिरे।
तया तान्य् अपविद्धानि माल्यान्य् आभरणानि च ॥ २.१०.७ ॥
கைகேயியால் எறியப்பட்ட அவை தரையில் விழுந்தன. அவளால் எறியப்பட்ட மாலைகளும் அணிகலன்களும் (தரையில் விழுந்தன).
2.10.8
अशोभयन्त वसुधां नक्षत्राणि यथा नभः।
क्रोधागारे च पतिता सा बभौ मलिनाम्बरा ॥ २.१०.८ ॥
நட்சத்திரங்கள் வானத்தை அலங்கரிப்பதுபோல் அவை பூமியை அலங்கரித்தன. கோபமாளிகையில் விழுந்த, அழுக்கான ஆடை அணிந்த அவள் ஒளிர்ந்தாள்.
2.10.9
एकवेणीं दृढां बद्ध्वा गतसत्त्वेव किंनरी।
आज्ञाप्य तु महाराजो राघवस्याभिषेचनम् ॥ २.१०.९ ॥
ஒரே சடையை இறுக்கக் கட்டிக்கொண்டு, உயிரற்றவள்போல் அவள் இருந்தாள். மகாராஜன் ராகவனின் (ராமனின்) அபிஷேகத்திற்கு ஆணையிட்டிருந்தார்.
2.10.10
उपस्थानमनुज्ञाप्य प्रविवेश निवेशनम्।
अद्य रामाभिषेको वै प्रसिद्ध इति जज्ञिवान् ॥ २.१०.१० ॥
சபையை விடைகொடுத்து அனுப்பிவிட்டு (அரசன்) தன் இல்லத்தில் நுழைந்தான். இன்று ராமனின் அபிஷேகம் நிச்சயமாக அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது என்று அறிந்தவனாக.
2.10.11
प्रियार्हां प्रियमाख्यातुं विवेशान्तःपुरं वशी।
स कैकेय्या गृहं श्रेष्ठं प्रविवेश महायशाः ॥ २.१०.११ ॥
அன்புக்குரியவளுக்கு இனிய செய்தியைச் சொல்ல, அடக்கமுள்ள அவன் அந்தப்புரத்தில் நுழைந்தான். அந்த மகாபுகழ் பெற்றவன் கைகேயியின் சிறந்த மாளிகையில் நுழைந்தான்.
2.10.12
पाण्डुराभ्रम् इवाकाशं राहुयुक्तं निशाकरः।
शुक-बर्हिसमायुक्तं क्रौञ्चहंसरुतायुतम् ॥ २.१०.१२ ॥
ராகுவால் பிடிக்கப்பட்ட சந்திரன் வெண்மேகங்கள் நிறைந்த வானத்தில் விளங்குவதுபோல், அந்த மாளிகை கிளிகளும் மயில்களும் நிறைந்து, கொக்கு அன்னங்களின் ஒலியால் நிறைந்து விளங்கியது.
2.10.13
वादित्ररवसङ्घुष्टं कुब्जावामनिकायुतम्।
लतागृहैश्चित्रगृहैश्चम्पकाशोकशोभितैः ॥ २.१०.१३ ॥
இசைக்கருவிகளின் ஒலியால் முழங்கியது, கூனிகளும் குள்ளப் பெண்களும் நிறைந்தது, கொடிப்பந்தல்களாலும் ஓவியக் கூடங்களாலும், சம்பக, அசோக மரங்களால் அழகுபெற்றது.
2.10.14
दान्तराजतसौवर्णवेदिकाभिः समायुतम्।
नित्यपुष्पफलैर्वृक्षैर्वापीभिरुपशोभितम् ॥ २.१०.१४ ॥
தந்தம், வெள்ளி, பொன் ஆகியவற்றால் ஆன மேடைகளுடன் கூடியது, எப்போதும் பூவும் காயும் கனியும் தரும் மரங்களாலும் படிக்கிணறுகளாலும் அழகுற்றது.
2.10.15
दान्तराजतसौवर्णैः संवृतं परमासनैः।
विविधैरन्नपानैश्च भक्ष्यैश्च विविधैरपि ॥ २.१०.१५ ॥
தந்தம், வெள்ளி, பொன் ஆகியவற்றாலான சிறந்த இருக்கைகளால் சூழப்பட்டது, பலவகை உணவும் பானங்களும் பலவகை தின்பண்டங்களும் கொண்டது.
2.10.16
उपपन्नं महार्हैश्च भूषणैस्त्रिदिवोपमम्।
स प्रविश्य महाराजः स्वमन्तःपुरमृद्धिमत् ॥ २.१०.१६ ॥
மிக விலையுயர்ந்த அணிகலன்களால் அமைந்து, சொர்க்கத்தைப் போன்றது. அந்த மாமன்னன் தன் செழிப்பான அந்தப்புரத்தில் நுழைந்தான்.
2.10.17
न ददर्श स्त्रियं राजा कैकेयीं शयनोत्तमे।
स कामबलसंयुक्तो रत्यर्थी मनुजाधिपः ॥ २.१०.१७ ॥
அரசன் சிறந்த படுக்கையில் கைகேயியாகிய அந்தப் பெண்ணைக் காணவில்லை. காமத்தின் வலிமையால் பற்றப்பட்ட அந்த மனிதர்களின் தலைவன், இன்பத்தை விரும்பியவனாய் இருந்தான்.
2.10.18
अपश्यन् दयितां भार्यां पप्रच्छ विषसाद च।
नहि तस्य पुरा देवी तां वेलामत्यवर्तत ॥ २.१०.१८ ॥
அன்புக்குரிய மனைவியைக் காணாமல் அவன் வினவினான், துயரமடைந்தான். முன்பு அந்தத் தேவி அந்த நேரத்தைக் கடந்ததே இல்லை.
2.10.19
न च राजा गृहं शून्यं प्रविवेश कदाचन।
ततो गृहगतो राजा कैकेयीं पर्यपृच्छत ॥ २.१०.१९ ॥
அரசன் வெறுமையான அரண்மனைக்குள் ஒருபோதும் நுழைந்ததில்லை. பின்பு அரண்மனையை அடைந்த அரசன் கைகேயியிடம் கேட்டான்.
2.10.20
यथापुरम् अविज्ञाय स्वार्थलिप्सुम् अपण्डिताम्।
प्रतिहारी त्वथोवाच संत्रस्ता तु कृताञ्जलिः ॥ २.१०.२० ॥
முன்பு போலவே அவளை அறியாமல், தன் நலனில் பேராசை கொண்ட அறிவற்ற கைகேயியைப் பற்றி, பயந்து கைகூப்பிய வாயில்காப்பாளினி பேசினாள்.
2.10.21
देव देवी भृशं क्रुद्धा क्रोधागारमभिद्रुता।
प्रतीहार्या वचः श्रुत्वा राजा परमदुर्मनाः ॥ २.१०.२१ ॥
அரசே, தேவி மிகவும் கோபமடைந்து கோபக்கூடத்திற்குச் சென்றுவிட்டார். வாயில்காப்பாளினியின் சொற்களைக் கேட்ட அரசன் மிகுந்த வருத்தம் அடைந்தான்.
2.10.22
विषसाद पुनर्भूयो लुलितव्याकुलेन्द्रियः।
तत्र तां पतितां भूमौ शयानामतथोचिताम् ॥ २.१०.२२ ॥
அரசன் மீண்டும் மேலும் கலங்கிய புலன்களுடன் வருந்தினான். அங்கே அவள் தரையில் விழுந்து கிடப்பதை, அது அவளுக்குத் தகாத நிலை என்று கண்டான்.
2.10.23
प्रतप्त इव दुःखेन सोऽपश्यज्जगतीपतिः।
स वृद्धस्तरुणीं भार्यां प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम् ॥ २.१०.२३ ॥
துயரால் தகித்தவன் போல அந்த உலகின் அரசன் கண்டான். வயதான அவன், உயிரினும் மேலான தன் இளம் மனைவியைக் கண்டான்.
2.10.24
अपापः पापसंकल्पां ददर्श धरणीतले।
लतामिव विनिष्कृत्तां पतितां देवतामिव ॥ २.१०.२४ ॥
குற்றமற்ற அரசன், தீய எண்ணம் கொண்ட அவளைத் தரையில் கண்டான். வெட்டப்பட்ட கொடியைப் போலவும், விழுந்த தெய்வத்தைப் போலவும் அவள் கிடந்தாள்.
2.10.25
किन्नरीमिव निर्धूतां च्युताम् अप्सरसं यथा।
मायाम् इव परिभ्रष्टां हरिणीम् इव संयताम् ॥ २.१०.२५ ॥
அவள் கின்னரியைப் போல் வீழ்த்தப்பட்டவளாகவும், அப்சரஸ் போல் நிலைதவறியவளாகவும், மாயையிலிருந்து விழுந்தவளைப் போலவும், கட்டுண்ட பெண்மானைப் போலவும் இருந்தாள்.
2.10.26
करेणुम् इव दिग्धेन विद्धां मृगयुना वने।
महागज इवारण्ये स्नेहात् परमदुःखिताम् ॥ २.१०.२६ ॥
அவள் காட்டில் நஞ்சு தோய்ந்த அம்பால் குத்தப்பட்ட பெண் யானையைப் போலவும், காட்டில் அன்பினால் மிகவும் துயருற்ற பெரிய யானையைப் போலவும் இருந்தாள்.
2.10.27
परिमृज्य च पाणिभ्यामभिसंत्रस्तचेतनः।
कामी कमलपत्राक्षीमुवाच वनितामिदम् ॥ २.१०.२७ ॥
பதறிய மனத்துடன் இரு கைகளாலும் துடைத்து, காமுற்றவன் தாமரைக்கண்ணியான அந்தப் பெண்ணிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
2.10.28
न तेऽहमभिजानामि क्रोधमात्मनि संश्रितम्।
देवि केनाभियुक्तासि केन वासि विमानिता ॥ २.१०.२८ ॥
தேவி, உன்னுள் கோபம் குடிகொண்டிருப்பதை நான் அறியேன். யாரால் நீ துன்புறுத்தப்பட்டாய், அல்லது யாரால் அவமதிக்கப்பட்டாய்?
2.10.29
यदिदं मम दुःखाय शेषे कल्याणि पांसुषु।
भूमौ शेषे किमर्थं त्वं मयि कल्याणचेतसि ॥ २.१०.२९ ॥
கல்யாணி, என் துயரத்திற்காக நீ தூளில் கிடக்கிறாயே! நல்ல மனமுள்ள என்மீது நீ எதற்காக நிலத்தில் கிடக்கிறாய்?
2.10.30
भूतोपहतचित्तेव मम चित्तप्रमाथिनि।
सन्ति मे कुशला वैद्यास्त्वभितुष्टाश्च सर्वशः ॥ २.१०.३० ॥
என் மனத்தைக் கலக்குபவளே, பேய் பிடித்த மனம்போல் நீ இருக்கிறாய். என்னிடம் திறமையான வைத்தியர்கள் இருக்கின்றனர்; அவர்கள் எல்லா வகையிலும் மகிழ்ச்சியுடன் உன்னைக் குணப்படுத்துவார்கள்.
2.10.31
सुखितां त्वां करिष्यन्ति व्याधिमाचक्ष्व भामिनि।
कस्य वापि प्रियं कार्यं केन वा विप्रियं कृतम् ॥ २.१०.३१ ॥
அவர்கள் உன்னை மகிழ்ச்சியுடையவளாக்குவார்கள்; ஓ பாமினி, நோயைச் சொல். யாருக்கு இனிய செயல் செய்ய வேண்டும், அல்லது யார் அப்பிரியமானதைச் செய்தார்?
2.10.32
कः प्रियं लभतामद्य को वा सुमहदप्रियम्।
मा रौत्सीर्मा च कार्षीस्त्वं देवि सम्परिशोषणम् ॥ २.१०.३२ ॥
இன்று யார் இனிய பேற்றைப் பெறட்டும், அல்லது யாருக்கு பெரிய அப்பிரியம் வரட்டும்? ஓ தேவி, நீ அழாதே, உடல் வாடச் செய்யாதே.
2.10.33
अवध्यो वध्यतां को वा वध्यः को वा विमुच्यताम्।
दरिद्रः को भवेदाढ्यो द्रव्यवान् वाप्यकिंचनः ॥ २.१०.३३ ॥
யார் கொல்லப்படாதவன் கொல்லப்படட்டும், அல்லது கொல்லப்பட வேண்டியவன் விடுவிக்கப்படட்டும்? யார் ஏழையாக இருந்து செல்வந்தனாகட்டும், அல்லது செல்வமுடையவன் பொருளற்றவனாகட்டும்?
2.10.34
अहं च हि मदीयाश्च सर्वे तव वशानुगाः।
न ते कंचिदभिप्रायं व्याहन्तुमहमुत्सहे ॥ २.१०.३४ ॥
நானும் என்னுடையவர்களும் அனைவரும் உன் வசப்பட்ட ஏவலர்கள். உன் எந்த விருப்பத்தையும் நான் தடுக்கத் துணியமாட்டேன்.
2.10.35
आत्मनो जीवितेनापि ब्रूहि यन्मनसि स्थितम्।
बलमात्मनि जानन्ती न मां शङ्कितुमर्हसि ॥ २.१०.३५ ॥
என் உயிரின் மீது ஆணையிட்டும் கூறு, மனதில் உள்ளதை. உன் சக்தியை அறிந்திருக்கும் நீ என்னை சந்தேகிக்கத் தகாதவள்.
2.10.36
करिष्यामि तव प्रीतिं सुकृतेनापि ते शपे।
यावदावर्तते चक्रं तावती मे वसुंधरा ॥ २.१०.३६ ॥
உன் மகிழ்ச்சியை நிச்சயம் நிறைவேற்றுவேன்; உன் மீது என் நற்செயல்களின் மீது ஆணையிடுகிறேன். சக்கரம் சுழலும் வரை அத்தனையும் என் பூமியாகும்.
2.10.37
द्राविडाः सिन्धुसौवीराः सौराष्ट्रा दक्षिणापथाः।
वङ्गाङ्गमगधा मत्स्याः समृद्धाः काशिकोसलाः ॥ २.१०.३७ ॥
திராவிடர்கள், சிந்துக்கள், சௌவீரர்கள், சௌராஷ்டிரர்கள், தக்ஷிணாபதத்தினர், வங்கர், அங்கர், மகதர், மத்சியர், காசி, கோசலர் ஆகியோர் — அனைவரும் செழிப்பானவர்கள்.
2.10.38
तत्र जातं बहु द्रव्यं धनधान्यमजाविकम्।
ततो वृणीष्व कैकेयि यद् यत् त्वं मनसेच्छसि ॥ २.१०.३८ ॥
அங்கு பெருமளவு செல்வமும், தனதான்யமும், ஆடு மாடுகளும் விளைகின்றன. ஆகவே, கைகேயி, நீ மனதால் விரும்புவதை எதுவானாலும் வேண்டிக்கொள்.
2.10.39
किमायासेन ते भीरु उत्तिष्ठोत्तिष्ठ शोभने।
तत्त्वं मे ब्रूहि कैकेयि यतस्ते भयमागतम्।
तत् ते व्यपनयिष्यामि नीहारमिव रश्मिवान् ॥ २.१०.३९ ॥
பயந்தவளே, இந்த வருத்தம் உனக்கு எதற்கு? எழுந்திரு, எழுந்திரு, அழகியே! ஆகவே கைகேயி, உனக்கு என்ன பயம் வந்தது என்பதை எனக்குச் சொல். பனித்துளியை சூரியன் விலக்குவது போல அதை நான் நீக்குவேன்.
2.10.40
तथोक्ता सा समाश्वस्ता वक्तुकामा तदप्रियम्।
परिपीडयितुं भूयो भर्तारमुपचक्रमे ॥ २.१०.४० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அவள் ஆறுதலடைந்து, அந்தத் துன்பகரமான சொல்லைச் சொல்ல விரும்பி, மீண்டும் தன் கணவனை வருத்தத் தொடங்கினாள்.