Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.100.1
जटिलं चीरवसनं प्राञ्जलिं पतितं भुवि ।
ददर्श रामो दुर्दर्शं युगान्ते भास्करं यथा ॥ २.१००.१ ॥
Rāma sah Bharata, mit verfilzten Haaren und in Rindengewänder gekleidet, die Hände gefaltet, auf dem Boden liegend, schwer anzusehen wie die Sonne am Ende eines Weltzeitalters.
2.100.2
कथञ्चिदभिविज्ञाय विवर्णवदनं कृशम् ।
भ्रातरं भरतं रामः परिजग्राह बाहुना ॥ २.१००.२ ॥
Nachdem er ihn mühsam erkannt hatte, umarmte Rāma seinen Bruder Bharata mit seinen Armen, bleichgesichtig und abgemagert.
2.100.3
आघ्राय रामस्तं मूर्ध्नि परिष्वज्य च राघवः ।
अङ्के भरतमारोप्य पर्यपृच्छत् समाहितः ॥ २.१००.३ ॥
Rāghava Rāma küsste ihm den Kopf und umarmte ihn, setzte Bharata auf seinen Schoß und fragte ihn, gefasst.
2.100.4
क्व नु ते ऽभूत् पिता तात यदरण्यं त्वमागतः ।
न हि त्वं जीवतस्तस्य वनमागन्तुमर्हसि ॥ २.१००.४ ॥
Lieber, wo ist dein Vater, dass du in den Wald gekommen bist? Solange er lebt, hättest du nicht in den Wald kommen sollen.
2.100.5
चिरस्य बत पश्यामि दूराद्भरतमागतम् ।
दुष्प्रतीकमरण्ये ऽस्मिन् किं तात वनमागतः ॥ २.१००.५ ॥
Ach! Nach langer Zeit sehe ich Bharata aus der Ferne kommen, schwer zu erkennen in diesem Wald. Lieber, warum bist du in den Wald gekommen?
2.100.6
कच्चिद्धारयते तात राजा यत्त्वमिहागतः ।
कच्चिन्न दीनः सहसा राजा लोकान्तरं गतः ॥ २.१००.६ ॥
Lieber, lebt der König noch, dass du hierher gekommen bist? Oder ist der König, betrübt, plötzlich in die andere Welt gegangen?
2.100.7
कच्चित् सौम्य न ते राज्यं भ्रष्टं बालस्य शाश्वतम् ॥ २.१००.७ ॥
Sanfter, ist dein dauerhaftes Reich nicht verloren gegangen, du Knabe?
2.100.8
कच्चिच्छुश्रूषसे तात पितरं सत्यविक्रमम् ॥ २.१००.८ ॥
Lieber, dienst du deinem Vater, dessen Tapferkeit wahr ist?
2.100.9
कच्चिद्दशरथो राजा कुशली सत्यसङ्गरः ।
राजसूयाश्वमेधानामाहर्त्ता धर्मनिश्चयः ॥ २.१००.९ ॥
Ist König Daśaratha wohlauf, der seinen Gelübden treu ist, die Rājasūya- und Aśvamedha-Opfer vollzog und im Dharma fest ist?
2.100.10
स कच्चिद् ब्राह्मणो विद्वान् धर्मनित्यो महाद्युतिः ।
इक्ष्वाकूणामुपाध्यायो यथावत्तात पूज्यते ॥ २.१००.१० ॥
Lieber, wird jener gelehrte Brahmane, beständig im Dharma, von großem Glanz, der Lehrer der Ikṣvākus, gebührend geehrt?
2.100.11
सा तात कच्चित्कौसल्या सुमित्रा च प्रजावती ।
सुखिनी कच्चिदार्य्या च देवी नन्दति कैकयी ॥ २.१००.११ ॥
Lieber, sind Kausalyā und die kinderreiche Sumitrā glücklich? Freut sich die edle Königin Kaikeyī?
2.100.12
कच्चिद्विनयसम्पन्नः कुलपुत्रो बहुश्रुतः ।
अनसूयुरनुद्रष्टा सत्कृतस्ते पुरोहितः ॥ २.१००.१२ ॥
Ist dein Hauspriester wohl — demütig, von edler Abstammung, sehr gelehrt, frei von Neid, ein Unterweiser, von dir geehrt?
2.100.13
कच्चिदग्निषु ते युक्तो विधिज्ञो मतिमानृजुः ।
हुतं च होष्यमाणं च काले वेदयते सदा ॥ २.१००.१३ ॥
Achten deine Priester sorgfältig auf die heiligen Feuer, kennen sie die Riten, sind sie weise und aufrichtig? Teilen sie dir stets zur rechten Zeit mit, was bereits geopfert wurde und was noch zu opfern ist?
2.100.14
कच्चिद्देवान् पितऽन् मातऽर्गुरून् पितृसमानपि ।
वृद्धांश्च तत वैद्यांश्च ब्राह्मणांश्चाभिमन्यसे ॥ २.१००.१४ ॥
Ehrst du die Götter, die Ahnen, die Mütter, die Lehrer, jene, die dem Vater gleichen, die Alten, die Ärzte und die Brahmanen?
2.100.15
इष्वस्त्रवरसम्पन्नमर्थशास्त्रविशारदम् ।
सुधन्वानमुपाध्यायं कच्चित्त्वं तात मन्यसे ॥ २.१००.१५ ॥
Achtest du Sudhanvan, der in den besten Pfeilen und Waffen bewandert und in der Staatskunst erfahren ist, als deinen Lehrer, lieber Bruder?
2.100.16
कच्चिदात्मसमाः शूराः श्रुतवन्तो जितेन्द्रियाः ।
कुलीनाश्चेङ्गितज्ञाश्च कृतास्ते तात मन्त्रिणः ॥ २.१००.१६ ॥
Hast du Minister ernannt, die dir selbst an Mut gleichen, gelehrt, selbstbeherrscht, von edler Herkunft und geschickt im Deuten von Zeichen, lieber Bruder?
2.100.17
मन्त्रो विजयमूलं हि राज्ञां भवति राघव ।
सुसंवृतो मन्त्रधरैरमात्यैः शास्त्रकोविदैः ॥ २.१००.१७ ॥
O Rāghava, der Rat ist wahrlich die Wurzel des Sieges der Könige; er bleibt nur sicher, wenn er von verschwiegenen, in den Wissenschaften erfahrenen Ministern gut bewahrt wird.
2.100.18
कच्चिन्निद्रावशं नैषीः कच्चित्काले प्रबुध्यसे ।
कच्चिच्चापररात्रेषु चिन्तयस्यर्थनैपुणम् ॥ २.१००.१८ ॥
Gibst du dich nicht dem Schlaf hin? Erwachst du zur rechten Zeit? Und denkst du in den späten Nachtwachen über die Kunst des Regierens nach?
2.100.19
कच्चिन्मन्त्रयसे नैकः कच्चिन्न बहुभिः सह ।
कच्चित्ते मन्त्रितो मन्त्रो राष्ट्रं न परिधावति ॥ २.१००.१९ ॥
Beratest du allein, oder nicht mit vielen? Verbreitet sich dein geheimer Rat nicht im Reich?
2.100.20
कच्चिदर्थं विनिश्चित्य लघुमूलं महोदयम् ।
क्षिप्रमारभसे कर्त्तुं न दीर्घयसि राघव ॥ २.१००.२० ॥
Hast du eine Sache beschlossen, deren Wurzel klein, deren Frucht aber groß ist, und beginnst du sie rasch, ohne zu zögern, o Rāghava?
2.100.21
कच्चित्ते सुकृतान्येव कृतरूपाणि वा पुनः ।
विदुस्ते सर्वकार्याणि न कर्त्तव्यानि पार्थिवाः ॥ २.१००.२१ ॥
Kennen die Menschen deine guten Taten, ob vollbracht oder noch zu vollbringen? O Könige, werden eure zu vollbringenden Unternehmungen nicht schon vorher bekannt?
2.100.22
कच्चिन्न तर्कैर्युक्त्या वा ये चाप्यपरिकीर्तिताः ।
त्वया वा वा ऽमात्यैर्बुध्यते तात मन्त्रितम् ॥ २.१००.२२ ॥
Lieber, wird das, was du und deine Minister beratet und nicht verkündet habt, nicht durch Schlussfolgerungen oder Argumente von anderen erkannt?
2.100.23
कच्चित् सहस्रान् मूर्खाणामेकमिच्छसि पण्डितम् ।
पण्डितो ह्यर्थकृच्छ्रेषु कुर्य्यान्निःश्रेयसं महत् ॥ २.१००.२३ ॥
Wünschst du dir einen Weisen anstelle von tausend Narren? Denn der Weise bewirkt in schwierigen Angelegenheiten das größte Gute.
2.100.24
सहस्राण्यपि मूर्खाणां यद्युपास्ते महीपतिः ।
अथवाप्ययुतान्येव नास्ति तेषु सहायता ॥ २.१००.२४ ॥
Selbst wenn ein König sich auf tausende Narren stützt, oder gar Zehntausende, ist keine Hilfe in ihnen.
2.100.25
एकोप्यमात्यो मेधावी शूरो दक्षो विचक्षणः ।
राजानं राजमात्रं वा प्रापयेन्महतीं श्रियम् ॥ २.१००.२५ ॥
Schon ein einziger Minister, der klug, tapfer, geschickt und einsichtig ist, kann einen König oder einen königlichen Beamten zu großem Wohlstand führen.
2.100.26
कच्चिन्मुख्या महत्स्वेव मध्यमेषु च मध्यमाः ।
जघन्यास्तु जघन्येषु भृत्याः कर्मसु योजिताः ॥ २.१००.२६ ॥
Hast du die Vornehmen auf die großen Posten, die Mittleren auf die mittleren und die Geringen auf die geringen Posten gesetzt?
2.100.27
अमात्यानुपधातीतान् पितृपैतामहाञ्छुचीन् ।
श्रेष्ठान् श्रेष्ठेषु कच्चित्त्वं नियोजयसि कर्मसु ॥ २.१००.२७ ॥
Setzt du für die vornehmen Aufgaben nur die besten Minister ein, die seit Vater und Großvater dienen, bewährt, frei von Verdacht und rein?
2.100.28
कच्चिन्नोग्रेण दण्डेन भृशमुद्वेजितप्रजम् ।
राष्ट्रं तवानुजानन्ति मन्त्रिणः कैकयीसुत ॥ २.१००.२८ ॥
O Sohn der Kaikeyī! Billigen deine Minister dein Reich, das seine Untertanen durch harte Strafen tief beunruhigt, oder nicht?
2.100.29
कच्चित्त्वां नावजानन्ति याजकाः पतितं यथा ।
उग्रप्रतिग्रहीतारं कामयानमिव स्त्रियः ॥ २.१००.२९ ॥
Verachten dich die opfernden Priester nicht, wie man einen Gefallenen verachtet, der verbotene Gaben annimmt, oder einen, der nach einer Frau verlangt?
2.100.30
उपायकुशलं वैद्यं भृत्यसन्दूषणे रतम् ।
शूरमैश्वर्यकामं च यो न हन्ति स वध्यते ॥ २.१००.३० ॥
Wer einen Feind, der listenreich ist, sich an der Verführung der Diener erfreut, tapfer ist und nach Macht strebt, nicht erschlägt, der wird selbst erschlagen.
2.100.31
कच्चिद्धृष्टश्च शूरश्च मतिमान् धृतिमाञ्छुचिः ।
कुलीनश्चानुरक्तश्च दक्षः सेनापतिः कृतः ॥ २.१००.३१ ॥
Hast du zum Heerführer einen Mann ernannt, der kühn, tapfer, klug, standhaft, rein, von edler Geburt, ergeben und geschickt ist?
2.100.32
बलवन्तश्च कच्चित्ते मुख्या युद्धविशारदाः ।
दृष्टापदाना विक्रान्तास्त्वया सत्कृत्य मानिताः ॥ २.१००.३२ ॥
Werden deine führenden Krieger, stark, im Kampf erfahren, in der Not erprobt und tapfer, von dir geehrt und geachtet?
2.100.33
कच्चिद्बलस्य भक्तं च वेतनं च यथोचितम् ।
सम्प्राप्तकालं दातव्यं ददासि न विलम्बसे ॥ २.१००.३३ ॥
Werden dem Heer Verpflegung und Sold angemessen und zur rechten Zeit gegeben? Gibst du sie ohne Verzug?
2.100.34
कालातिक्रमणाच्चैव भक्तवेतनयोर्भृताः ।
भर्त्तुः कुप्यन्ति दुष्यन्ति सो ऽनर्थः सुमहान् स्मृतः ॥ २.१००.३४ ॥
Wenn Verpflegung und Sold verzögert werden, zürnen die besoldeten Krieger ihrem Herrn und verderben; das gilt als ein sehr großes Unheil.
2.100.35
कच्चित् सर्वे ऽनुरक्तास्त्वां कुलपुत्राः प्रधानतः ।
कच्चित्प्राणांस्तवार्थेषु सन्त्यजन्ति समाहिताः ॥ २.१००.३५ ॥
Sind alle Söhne edler Familien, vor allem die Vornehmsten, dir ergeben? Sind sie mit gesammeltem Sinn bereit, für deine Unternehmungen ihr Leben hinzugeben?
2.100.36
कच्चिज्जानपदो विद्वान् दक्षिणः प्रतिभानवान् ।
यथोक्तवादी दूतस्ते कृतो भरत पण्डितः ॥ २.१००.३६ ॥
O Bharata, hast du zu deinem Gesandten einen gelehrten Mann des Landes ernannt, geschickt, schlagfertig, der genau so spricht, wie er unterwiesen ist, einen Gelehrten?
2.100.37
कच्चिदष्टादशान्येषु स्वपक्षे दश पञ्च च ।
त्रिभिस्त्रिभिरविज्ञातैर्वेत्सि तीर्थानि चारकैः ॥ २.१००.३७ ॥
Kennst du durch Späher, die andere nicht erkennen, die achtzehn Angelegenheiten und die fünfzehn Orte in deinem eigenen Reich, je drei?
2.100.38
कच्चिद्व्यपास्तानहितान् प्रतियातांश्च सर्वदा ।
दुर्बलाननवज्ञाय वर्त्तसे रिपुसूदन ॥ २.१००.३८ ॥
O Vernichter der Feinde, verhältst du dich stets so, dass du die Schwachen nicht verachtest, die dir Feindseligen, die entlassen wurden, und die Zurückgekehrten?
2.100.39
कच्चिन्न लोकायतिकान् ब्राह्मणांस्तात सेवसे ।
अनर्थकुशला ह्येते बालाः पण्डितमानिनः ॥ २.१००.३९ ॥
Lieber, du dienst doch nicht den lokāyatika-Brahmanen? Sie sind im Nutzlosen geschickt; töricht, halten sie sich für gelehrt.
2.100.40
धर्मशास्त्रेषु मुख्येषु विद्यमानेषु दुर्बुधाः ।
बुद्धिमान्वीक्षिकीं प्राप्य निरर्थं प्रवदन्ति ते ॥ २.१००.४० ॥
Obwohl die bedeutendsten Dharma-Schriften vorhanden sind, reden diese Verirrten, nachdem sie die Logik erlangt haben, nutzlos, als seien sie weise.
2.100.41
वीरैरध्युषितां पूर्वमस्माकं तात पूर्वकैः ।
सत्यनामां दृढद्वारां हस्त्यश्वरथसङ्कुलाम् ॥ २.१००.४१ ॥
Lieber, diese Stadt, einst von unseren heldenhaften Vorfahren bewohnt, trägt einen wahren Namen, hat feste Tore und ist voll von Elefanten, Pferden und Streitwagen.
2.100.42
ब्राह्मणैः क्षत्ऺित्रयैर्वैश्यैः स्वकर्मनिरतैः सदा ।
जितेन्द्रियैर्महोत्साहैर्वृतामार्यैः सहस्रशः ॥ २.१००.४२ ॥
Diese Stadt ist stets von Tausenden Edlen umgeben — Brahmanen, Kshatriyas und Vaishyas —, die ihren eigenen Pflichten ergeben, selbstbeherrscht und von großem Tatendrang sind.
2.100.43
प्रासादैर्विविधाकारैर्वृतां वैद्यजनाकुलाम् ।
कच्चित्सुमुदितां स्फीतामयोध्यां परिरक्षसि ॥ २.१००.४३ ॥
Beschützt du Ayodhyā gut, umgeben von Palästen vielfältiger Gestalt, erfüllt von Ärzten und Volk, froh und wohlhabend?
2.100.44
कच्चिच्चित्यशतैर्जुष्टः सुनिविष्टजनाकुलः ।
देवस्थानैः प्रपाभिश्च तटाकैश्चोपशोभितः ॥ २.१००.४४ ॥
Ist jene Stadt reich an hunderten Schreinen, erfüllt von gut angesiedeltem Volk und geschmückt mit Tempeln, Wasserstellen und Teichen?
2.100.45
प्रहृष्टनरनारीकः समाजोत्सवशोभितः ।
सुकृष्टसीमा पशुमान् हिंसाभिः परिवर्जितः ॥ २.१००.४५ ॥
Ist jene Stadt, in der Männer und Frauen frohlocken, mit Festen und Versammlungen geschmückt, mit gut bestellten Grenzen, reich an Vieh und frei von Gewalt?
2.100.46
अदेवमातृको रम्यः श्वापदैः परिवर्जितः ।
परित्यक्तो भयैः सर्वैः खनिभिश्चोपशोभितः ॥ २.१००.४६ ॥
Ist jene Stadt, die nicht allein vom Regen abhängt, lieblich, frei von Raubtieren, von allen Ängsten befreit und mit Bergwerken geschmückt?
2.100.47
विवर्जितो नरैः पापैर्मम पूर्वैः सुरक्षितः ।
कच्चिज्जनपदः स्फीतः सुखं वसति राघव ॥ २.१००.४७ ॥
Lebt jenes Reich, frei von bösen Menschen und von meinen Ahnen gut beschützt, wohlhabend und glücklich, o Nachfahre des Raghu?
2.100.48
कच्चित्ते दयिताः सर्वे कृषिगोरक्षजीविनः ।
वार्त्तायां संश्रितस्तात लोको हि सुखमेधते ॥ २.१००.४८ ॥
Leben alle deine Lieben vom Ackerbau und von der Viehzucht? Lieber, die Menschen, die sich auf Landwirtschaft und Handel stützen, gedeihen wahrlich im Glück.
2.100.49
तेषां गुप्तिपरीहारैः कच्चित्ते भरणं कृतम् ।
रक्ष्या हि राज्ञा धर्मेण सर्वे विषयवासिनः ॥ २.१००.४९ ॥
Hast du für sie gesorgt durch Schutz und den Erlass von Abgaben? Ein König muss alle Bewohner des Reiches gemäß dem Dharma schützen.
2.100.50
कच्चित् स्त्रियः सान्त्वयसि कच्चित्ताश्च सुरक्षिताः ।
कच्चिन्न श्रद्दधास्यासां कच्चिद् गुह्यं न भाषसे ॥ २.१००.५० ॥
Tröstest du deine Frauen? Sind sie gut beschützt? Vertraust du ihnen nicht blindlings? Sprichst du ihnen gegenüber keine Geheimnisse aus?
2.100.51
कच्चिन्नागवनं गुप्तं कच्चित्ते सन्ति धेनुकाः ।
कच्चिन्न गणिकाश्वानां कुञ्जराणां च तृप्यसि ॥ २.१००.५१ ॥
Ist der Elefantenwald gut bewacht? Hast du Milchkühe? Du gibst dich doch nicht mit den Pferden und Elefanten der Kurtisanen zufrieden?
2.100.52
कच्चिद्दर्शयसे नित्यं मनुष्याणां विभूषितम् ।
उत्थायोत्थाय पूर्वाह्णे राजपुत्र महापथे ॥ २.१००.५२ ॥
Zeigst du dich dem Volk täglich, geschmückt? Prinz, stehst du am Vormittag immer wieder auf und zeigst dich auf der großen Straße?
2.100.53
कच्चिन्न सर्वे कर्मान्ताः प्रत्यक्षास्ते ऽविशङ्कया ।
सर्वे वा पुनरुत्सृष्टा मध्यमेवात्र कारणम् ॥ २.१००.५३ ॥
Überwachst du all deine Geschäfte selbst und furchtlos? Oder wird alles vernachlässigt? Hier sind die Zwischenhändler selbst die Ursache.
2.100.54
कच्चित् सर्वाणि दुर्गाणि धनधान्यायुधोदकैः ।
यन्त्रैश्च परिपूर्णानि तथा शिल्पिधनुर्द्धरै ॥ २.१००.५४ ॥
Sind alle deine Festungen vollständig versorgt mit Reichtum, Getreide, Waffen und Wasser, mit Maschinen, Handwerkern und Bogenschützen?
2.100.55
आयस्ते विपुलः कच्चित् कच्चिदल्पतरो व्ययः ।
अपात्रेषु न ते कच्चित्कोशो गच्छति राघव ॥ २.१००.५५ ॥
O Rāghava, ist dein Einkommen groß und dein Aufwand geringer? Gelangt dein Schatz nicht an Unwürdige?
2.100.56
देवतार्थे च पित्रर्थे ब्राह्मणाभ्यागतेषु च ।
योधेषु मित्रवर्गेषु कच्चिद्गच्छति ते व्ययः ॥ २.१००.५६ ॥
Fließt dein Aufwand den Göttern und Ahnen, Brahmanen und Gästen, Kriegern und Freundeskreisen zu?
2.100.57
कच्चिदार्य्यो विशुद्धात्मा ऽ ऽक्षारितश्चोरकर्मणा ।
अपृष्टः शास्त्रकुशलैर्न लोभाद्वध्यते शुचिः ॥ २.१००.५७ ॥
Wird nicht ein edler, reinen Herzens Mann, des Diebstahls bezichtigt und von den Kundigen der Schriften ungefragt, aus Gier getötet?
2.100.58
गृहीतश्चैव पृष्टश्च काले दृष्टः सकारणः ।
कच्चिन्न मुच्यते चोरो धनलोभान्नरर्षभ ॥ २.१००.५८ ॥
O Bester der Menschen, wird nicht der ergriffene, zur rechten Zeit befragte und mit Grund überführte Dieb aus Gier nach Reichtum freigelassen?
2.100.59
व्यसने कच्चिदाढ्यस्य दुर्गतस्य च राघव ।
अर्थं विरागाः पश्यन्ति तवामात्या बहुश्रुताः ॥ २.१००.५९ ॥
O Rāghava, prüfen deine unparteiischen und gelehrten Minister den Fall des Reichen und des Armen in Not?
2.100.60
यानि मिथ्याभिशस्तानां पतन्त्यस्राणि राघव ।
तानि पुत्रपशून् घ्नन्ति प्रीत्यर्थमनुशासतः ॥ २.१००.६० ॥
O Rāghava, die Tränen der fälschlich Beschuldigten vernichten die Söhne und das Vieh des Herrschers, der zu seiner Lust regiert.
2.100.61
कच्चिद् वृद्धांश्च बालांश्च वैद्यमुख्यांश्च राघव ।
दानेन मनसा वाचा त्रिभिरेतैर्बुभूषसे ॥ २.१००.६१ ॥
O Rāghava, ehrst du die Alten, die Kinder und die vornehmsten Ärzte mit Gaben, mit dem Geist und mit dem Wort — mit diesen dreien?
2.100.62
कच्चिद्गुरूंश्च वृद्धांश्च तापसान् देवतातिथीन् ।
चैत्यांश्च सर्वान् सिद्धार्थान् ब्राह्मणांश्च नमस्यसि ॥ २.१००.६२ ॥
Verneigst du dich vor den Lehrern, den Alten, den Asketen, den Göttern und Gästen, allen Heiligtümern, den Vollendeten und den Brāhmaṇen?
2.100.63
कच्चिदर्थेन वा धर्ममर्थं धर्मेण वा पुनः ।
उभौ वा प्रीतिलोभेन कामेन च न बाधसे ॥ २.१००.६३ ॥
Schadest du nicht dem Dharma um des Reichtums willen, nicht dem Reichtum durch den Dharma, nicht beiden aus Gier nach Lust oder aus Begierde?
2.100.64
कच्चिदर्थं च धर्मं च कामं च जयतां वर ।
विभज्य काले कालज्ञ सर्वान् वरद सेवसे ॥ २.१००.६४ ॥
O Bester der Sieger, Kenner der Zeit, Gewährer von Gaben, dienst du allen, indem du Reichtum, Dharma und Begierde zur rechten Zeit verteilst?
2.100.65
कच्चित्ते ब्राह्मणाः शर्म सर्वशास्त्रार्थकोविदाः ।
आशंसन्ते महाप्राज्ञ पौरजानपदैः सह ॥ २.१००.६५ ॥
O Weiser, wünschen deine Brāhmaṇen, kundig im Sinn aller Schriften, dir gemeinsam mit den Stadt- und Landbewohnern Wohlergehen?
2.100.66
नास्तिक्यमनृतं क्रोधं प्रमादं दीर्घसूत्रताम् ।
अदर्शनं ज्ञानवतामालस्यं पञ्चवृत्तिताम् ॥ २.१००.६६ ॥
Unglaube, Lüge, Zorn, Nachlässigkeit, Aufschieben, das Nichtsehen der Weisen und Trägheit — dies sind die fünf Fehlhaltungen.
2.100.67
एकचिन्तनमर्थानामनर्थज्ञैश्च मन्त्रणम् ।
निश्चितानामनारम्भं मन्त्रस्यापरिरक्षणम् ॥ २.१००.६७ ॥
Über Angelegenheiten nicht mit gesammeltem Geist nachdenken, sich mit Menschen beraten, die das Unheilvolle nicht kennen, Beschlossenes nicht beginnen und den Rat nicht bewahren.
2.100.68
मङ्गलस्याप्रयोगं च प्रत्युत्थानं च सर्वतः ।
कच्चित्त्वं वर्जयस्येतान् राजदोषांश्चतुर्दश ॥ २.१००.६८ ॥
Glückverheißende Handlungen unterlassen und sich von allen Seiten her erheben — meidest du diese vierzehn Fehler eines Königs?
2.100.69
दश पञ्च चतुर्वर्गान् सप्तवर्गं च तत्त्वतः ।
अष्टवर्गं त्रिवर्गं च विद्यास्तिस्रश्च राघव ॥ २.१००.६९ ॥
Fünfzehn, die vier Gruppen, die Gruppe der Sieben, wahrlich die Gruppe der Acht, das Dreierpaar und die drei Wissenschaften — o Rāghava.
2.100.70
इन्द्रियाणां जयं बुद्ध्वा षाङ्गुण्यं दैवमानुषम् ।
कृत्यं विंशतिवर्गञ्च तथा प्रकृतिमण्डलम् ॥ २.१००.७० ॥
Die Überwindung der Sinne erkennend, die sechsfache Politik, das Göttliche und das Menschliche, die Aufgaben der Gruppe von Zwanzig und ebenso den Kreis der Bestandteile des Staates.
2.100.71
यात्रादण्डविधानञ्च द्वियोनी सन्धिविग्रहौ ।
कच्चिदेतान् महाप्राज्ञ यथावदनुमन्यसे ॥ २.१००.७१ ॥
Die Regeln von Marsch und Strafe, die beiden Ursprünge, Frieden und Krieg — o Hochweiser, billigst du diese richtig?
2.100.72
मन्त्रिभिस्त्वं यथोद्दिष्टैश्चतुर्भिस्त्रिभिरेव वा ।
कच्चित् समस्तैर्व्यस्तैश्च मन्त्र मन्त्रयसे मिथः ॥ २.१००.७२ ॥
Wie vorgeschrieben, mit deinen Ministern — vier oder drei, oder alle zusammen, oder jeder für sich — berätst du im geheimen Rat?
2.100.73
कच्चित्ते सफला वेदाः कच्चित्ते सफलाः क्रियाः ।
कच्चित्ते सफला दाराः कच्चित्ते सफलं श्रुतम् ॥ २.१००.७३ ॥
Sind deine Veden fruchtbar? Sind deine Opferriten fruchtbar? Sind deine Gattinnen fruchtbar? Ist dein Wissen fruchtbar?
2.100.74
कच्चिदेषैव ते बुद्धिर्यथोक्ता मम राघव ।
आयुष्या च यशस्या च धर्मकामार्थसंहिता ॥ २.१००.७४ ॥
O Rāghava, ist dein Verstand wirklich so, wie ich ihn beschrieben habe? Er bringt langes Leben und Ruhm und ist mit Dharma, Begehren und Reichtum verbunden.
2.100.75
यां वृत्तिं वर्त्तते तातो यां च नः प्रपितामहाः ।
तां वृत्तिं वर्त्तसे कच्चिद्या च सत्पथगा शुभा ॥ २.१००.७५ ॥
Folgst du jener Lebensweise, der unser Vater und unsere Vorfahren folgten, die den guten Pfad geht und heilbringend ist?
2.100.76
कच्चित् स्वादु कृतं भोज्यमेको नाश्नासि राघव ।
कच्चिदाशंसमानेभ्यो मित्रेभ्यः सम्प्रयच्छसि ॥ २.१००.७६ ॥
O Rāghava, isst du nicht allein köstliche Speisen? Gibst du sie den Freunden, die sie hoffnungsvoll erwarten?
2.100.77
राजा तु धर्मेण हि पालयित्वा महामतिर्दण्डधरः प्रजानाम् ।
अवाप्य कृत्स्नां वसुधां यथावदितश्च्युतः स्वर्गमुपैति विद्वान् ॥ २.१००.७७ ॥
Ein König, der seine Untertanen gemäß dem Dharma beschützt, von großem Verstand und den Stab tragend, der die ganze Erde rechtmäßig erlangt hat, wird, wenn er von hier scheidet, weise und erreicht den Himmel.