Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1
तं मन्मथशरैर्विद्धं कामवेगवशानुगम्।
उवाच पृथिवीपालं कैकेयी दारुणं वचः ॥ २.११.१ ॥
Von den Pfeilen Manmathas durchbohrt und der Macht des Verlangens unterworfen, sprach Kaikeyī harte Worte zu jenem Beschützer der Erde.
2.11.2
नास्मि विप्रकृता देव केनचिन्नावमानिता।
अभिप्रायस्तु मे कश्चित् तमिच्छामि त्वया कृतम् ॥ २.११.२ ॥
O König, ich bin von niemandem gekränkt oder gedemütigt worden. Doch habe ich einen Wunsch, und ich möchte, dass du ihn erfüllst.
2.11.3
प्रतिज्ञां प्रतिजानीष्व यदि त्वं कर्तुमिच्छसि।
अथ ते व्याहरिष्यामि यथाभिप्रार्थितं मया ॥ २.११.३ ॥
Wenn du es tun willst, leg zuerst ein Gelübde ab; dann werde ich dir sagen, was ich mir gewünscht habe.
2.11.4
तामुवाच महाराजः कैकेयीमीषदुत्स्मयः।
कामी हस्तेन संगृह्य मूर्धजेषु भुवि स्थिताम् ॥ २.११.४ ॥
Der große König lächelte leicht, von Begierde getrieben, ergriff sie mit der Hand an den Haaren und sprach zu Kaikeyī, die auf dem Boden stand.
2.11.5
अवलिप्ते न जानासि त्वत्तः प्रियतरो मम।
मनुजो मनुजव्याघ्राद् रामादन्यो न विद्यते ॥ २.११.५ ॥
Stolze Frau, weißt du nicht, dass mir niemand lieber ist als du? Außer Rāma, dem Tiger unter den Menschen, gibt es keinen anderen Mann.
2.11.6
तेनाजय्येन मुख्येन राघवेण महात्मना।
शपे ते जीवनार्हेण ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ २.११.६ ॥
Bei dem unbesiegbaren, vornehmsten, großherzigen Rāghava, bei dem des Lebens Würdigen, schwöre ich dir: Sprich, was dein Herz begehrt.
2.11.7
यं मुहूर्तमपश्यंस्तु न जीवे तमहं ध्रुवम्।
तेन रामेण कैकेयि शपे ते वचनक्रियाम् ॥ २.११.७ ॥
Ohne ihn auch nur einen Augenblick zu sehen, könnte ich gewiss nicht leben. Bei diesem Rāma, o Kaikeyī, schwöre ich, deine Worte zu erfüllen.
2.11.8
आत्मना चात्मजैश्चान्यैर्वृणे यं मनुजर्षभम्।
तेन रामेण कैकेयि शपे ते वचनक्रियाम् ॥ २.११.८ ॥
Selbst, durch meine Söhne und durch andere wähle ich jenen Stier unter den Menschen: Bei diesem Rāma, o Kaikeyī, schwöre ich, deine Worte zu erfüllen.
2.11.9
भद्रे हृदयमप्येतदनुमृश्योद्धरस्व मे।
एतत् समीक्ष्य कैकेयि ब्रूहि यत् साधु मन्यसे ॥ २.११.९ ॥
O edle Frau, erwäge dies auch in deinem Herzen und richte mich auf. O Kaikeyī, prüfe dies gut und sprich, was dir gut scheint.
2.11.10
बलमात्मनि पश्यन्ती न विशङ्कितुमर्हसि।
करिष्यामि तव प्रीतिं सुकृतेनापि ते शपे ॥ २.११.१० ॥
Da du deine eigene Kraft in dir siehst, solltest du nicht zweifeln. Ich werde gewiss deine Freude erfüllen; ich schwöre es dir sogar bei meinen guten Werken.
2.11.11
सा तदर्थमना देवी तमभिप्रायमागतम्।
निर्माध्यस्थ्याच्च हर्षाच्च बभाषे दुर्वचं वचः ॥ २.११.११ ॥
Jene Königin, auf jenen Zweck gerichtet, hörte die herangetragene Absicht; aus Mangel an Unparteilichkeit und aus Freude sprach sie harte Worte.
2.11.12
तेन वाक्येन संहृष्टा तमभिप्रायमात्मनः।
व्याजहार महाघोरमभ्यागतमिवान्तकम् ॥ २.११.१२ ॥
Durch jene Worte hocherfreut, verkündete sie ihre Absicht, als wäre der gewaltige Tod herangetreten.
2.11.13
यथा क्रमेण शपसे वरं मम ददासि च।
तच्छृण्वन्तु त्रयस्त्रिंशद् देवाः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ २.११.१३ ॥
Wie du der Reihe nach schwörst und mir die Gabe gewährst, so mögen es die dreiunddreißig Götter unter Indra hören.
2.11.14
चन्द्रादित्यौ नभश्चैव ग्रहा रात्र्यहनी दिशः।
जगच्च पृथिवी चेयं सगन्धर्वाः सराक्षसाः ॥ २.११.१४ ॥
Mond und Sonne, der Himmel, die Planeten, Nacht und Tag, die Himmelsrichtungen, die Welt und diese Erde, samt den Gandharvas und Rākṣasas.
2.11.15
निशाचराणि भूतानि गृहेषु गृहदेवताः।
यानि चान्यानि भूतानि जानीयुर्भाषितं तव ॥ २.११.१५ ॥
Mögen die nächtlichen Wesen in den Häusern, die Hausgottheiten und alle anderen Wesen erfahren, was du gesagt hast.
2.11.16
सत्यसंधो महातेजा धर्मज्ञः सत्यवाक्शुचिः।
वरं मम ददात्येष सर्वे शृण्वन्तु दैवताः ॥ २.११.१६ ॥
Dieser Mann, seinem Wort treu, von großem Glanz, kundig des Dharma, wahrhaftig und rein, gewährt mir eine Gabe. Mögen alle Götter es hören.
2.11.17
ततः परमुवाचेदं वरदं काममोहितम् ॥ २.११.१७ ॥
Da sprach sie, von Begierde verblendet, weiter zu dem, der die Gabe gewährte.
2.11.18
स्मर राजन् पुरा वृत्तं तस्मिन् देवासुरे रणे।
तत्र त्वां च्यावयच्छत्रुस्तव जीवितमन्तरा ॥ २.११.१८ ॥
Erinnere dich, o König, an das, was einst in jener Schlacht zwischen Göttern und Asuras geschah, als der Feind dich niederwarf und dein Leben auf dem Spiel stand.
2.11.19
तत्र चापि मया देव यत् त्वं समभिरक्षितः।
जाग्रत्या यतमानायास्ततो मे प्रददौ वरौ ॥ २.११.१९ ॥
O König, dort habe ich dich ebenfalls gut beschützt, wachend und mich mühend; und dafür gewährtest du mir zwei Gnaden.
2.11.20
तौ दत्तौ च वरौ देव निक्षेपौ मृगयाम्यहम्।
तवैव पृथिवीपाल सकाशे रघुनन्दन ॥ २.११.२० ॥
O König, jene zwei gewährten Gnaden sind bei dir als Pfand hinterlegt; ich fordere sie nun. O Hüter der Erde, o Wonne der Raghus, sie sind bei dir.
2.11.21
तत् प्रतिश्रुत्य धर्मेण न चेद् दास्यसि मे वरम्।
अद्यैव हि प्रहास्यामि जीवितं त्वद्विमानिता ॥ २.११.२१ ॥
Wenn du das versprochen hast und mir die Gnade nicht gemäß dem Dharma gewährst, so werde ich heute noch, von dir gekränkt, das Leben aufgeben.
2.11.22
वाङ्मात्रेण तदा राजा कैकेय्या स्ववशे कृतः।
प्रचस्कन्द विनाशाय पाशं मृग इवात्मनः ॥ २.११.२२ ॥
Da brachte Kaikeyī den König allein durch Worte in ihre Gewalt; und wie ein Hirsch, der sich zu seinem eigenen Verderben in die Schlinge stürzt, stürzte der König seinem Untergang entgegen.
2.11.23
ततः परमुवाचेदं वरदं काममोहितम्।
वरौ देयौ त्वया देव तदा दत्तौ महीपते ॥ २.११.२३ ॥
Dann sprach sie weiter zu jenem Gewährer von Gnaden, vom Verlangen verblendet: O König, o Herr der Erde, jene zwei damals gewährten Gnaden musst du mir nun geben.
2.11.24
तौ तावदहमद्यैव वक्ष्यामि शृणु मे वचः।
अभिषेकसमारम्भो राघवस्योपकल्पितः ॥ २.११.२४ ॥
Jene zwei Gnaden werde ich noch heute nennen; höre meine Worte. Die Vorbereitungen für Rāghavas Salbung sind getroffen.
2.11.25
अनेनैवाभिषेकेण भरतो मेऽभिषिच्यताम्।
यो द्वितीयो वरो देव दत्तः प्रीतेन मे त्वया ॥ २.११.२५ ॥
Durch genau diese Salbung soll mein Sohn Bharata gesalbt werden. O König, dies ist die zweite Gabe, die du mir gewährt hast, erfreut über mich.
2.11.26
तदा देवासुरे युद्धे तस्य कालोऽयमागतः।
नव पञ्च च वर्षाणि दण्डकारण्यमाश्रितः ॥ २.११.२६ ॥
Die Zeit jenes Segens, der in der Schlacht der Götter und Asuras gewährt wurde, ist nun gekommen. Neun und fünf Jahre lang soll er im Daṇḍaka-Wald wohnen.
2.11.27
चीराजिनधरो धीरो रामो भवतु तापसः।
भरतो भजतामद्य यौवराज्यमकण्टकम् ॥ २.११.२७ ॥
Der standhafte Rāma soll Asket werden, gekleidet in Rinde und Hirschfell. Bharata soll noch heute das ungestörte Amt des Kronprinzen genießen.
2.11.28
एष मे परमः कामो दत्तमेव वरं वृणे।
अद्य चैव हि पश्येयं प्रयान्तं राघवं वने ॥ २.११.२८ ॥
Dies ist mein höchstes Verlangen. Ich wähle den bereits gewährten Segen. Möge ich heute noch sehen, wie Rāghava in den Wald zieht.
2.11.29
स राजराजो भव सत्यसंगरः कुलं च शीलं च हि जन्म रक्ष च।
परत्र वासे हि वदन्त्यनुत्तमं तपोधनाः सत्यवचो हितं नृणाम् ॥ २.११.२९ ॥
Er sei König der Könige, treu seinem Wort, und er schütze Geschlecht, Wandel und Geburt. Die Asketen sagen, im Leben nach dem Tod sei die wahrhaftige Rede das höchste Wohl der Menschen.