വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.11.1
तं मन्मथशरैर्विद्धं कामवेगवशानुगम्।
उवाच पृथिवीपालं कैकेयी दारुणं वचः ॥ २.११.१ ॥
മന്മഥന്റെ ശരങ്ങളാൽ മുറിവേറ്റ്, കാമവേഗത്തിന് വശംവദനായ ആ ഭൂപാലനോട് കൈകേയി കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
2.11.2
नास्मि विप्रकृता देव केनचिन्नावमानिता।
अभिप्रायस्तु मे कश्चित् तमिच्छामि त्वया कृतम् ॥ २.११.२ ॥
ദേവാ, ആരും എന്നെ ദ്രോഹിച്ചിട്ടില്ല, ആരും അപമാനിച്ചിട്ടുമില്ല. എങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ട്; അത് അങ്ങ് നിറവേറ്റണം.
2.11.3
प्रतिज्ञां प्रतिजानीष्व यदि त्वं कर्तुमिच्छसि।
अथ ते व्याहरिष्यामि यथाभिप्रार्थितं मया ॥ २.११.३ ॥
അത് ചെയ്യാൻ അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആദ്യം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യൂ; അതിനുശേഷം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അങ്ങയോട് പറയാം.
2.11.4
तामुवाच महाराजः कैकेयीमीषदुत्स्मयः।
कामी हस्तेन संगृह्य मूर्धजेषु भुवि स्थिताम् ॥ २.११.४ ॥
മഹാരാജാവ് അല്പം ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കാമാർത്തനായി, കൈകൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ച്, നിലത്ത് നിന്നിരുന്ന കൈകേയിയോട് പറഞ്ഞു.
2.11.5
अवलिप्ते न जानासि त्वत्तः प्रियतरो मम।
मनुजो मनुजव्याघ्राद् रामादन्यो न विद्यते ॥ २.११.५ ॥
അഹങ്കാരിണീ, നിന്നെക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവർ എനിക്ക് ആരുമില്ലെന്ന് നീ അറിയുന്നില്ലേ? നരവ്യാഘ്രനായ രാമനെക്കാൾ മറ്റൊരാളില്ല.
2.11.6
तेनाजय्येन मुख्येन राघवेण महात्मना।
शपे ते जीवनार्हेण ब्रूहि यन्मनसेप्सितम् ॥ २.११.६ ॥
ജയിക്കപ്പെടാനാവാത്ത, ശ്രേഷ്ഠനായ, മഹാത്മാവായ രാഘവന്റെ പേരിൽ, ജീവിക്കാൻ അർഹനായവന്റെ പേരിൽ അങ്ങയോട് ഞാൻ ശപഥം ചെയ്യുന്നു; നിന്റെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പറയൂ.
2.11.7
यं मुहूर्तमपश्यंस्तु न जीवे तमहं ध्रुवम्।
तेन रामेण कैकेयि शपे ते वचनक्रियाम् ॥ २.११.७ ॥
ഒരു നിമിഷം പോലും കാണാതെ ഞാൻ തീർച്ചയായും ജീവിക്കില്ലാത്തവനായ ആ രാമനെക്കൊണ്ട്, കൈകേയീ, നിന്റെ വാക്ക് പാലിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു.
2.11.8
आत्मना चात्मजैश्चान्यैर्वृणे यं मनुजर्षभम्।
तेन रामेण कैकेयि शपे ते वचनक्रियाम् ॥ २.११.८ ॥
ഞാൻ തന്നെയും, എന്റെ പുത്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും വരിക്കുന്ന മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ രാമനെക്കൊണ്ട്, കൈകേയീ, നിന്റെ വാക്ക് പാലിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു.
2.11.9
भद्रे हृदयमप्येतदनुमृश्योद्धरस्व मे।
एतत् समीक्ष्य कैकेयि ब्रूहि यत् साधु मन्यसे ॥ २.११.९ ॥
ഭദ്രേ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിലും ഇത് ആലോചിച്ച് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ. കൈകേയീ, ഇത് നന്നായി നോക്കി, നിനക്ക് ഏതാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നത് പറയൂ.
2.11.10
बलमात्मनि पश्यन्ती न विशङ्कितुमर्हसि।
करिष्यामि तव प्रीतिं सुकृतेनापि ते शपे ॥ २.११.१० ॥
നിന്നിലെ ശക്തി കാണുന്നവളായ നീ സംശയിക്കരുത്. നിന്റെ സന്തോഷം ഞാൻ നിറവേറ്റും; എന്റെ സുകൃതത്തിന്മേലും ഞാൻ നിനക്കായി സത്യം ചെയ്യുന്നു.
2.11.11
सा तदर्थमना देवी तमभिप्रायमागतम्।
निर्माध्यस्थ्याच्च हर्षाच्च बभाषे दुर्वचं वचः ॥ २.११.११ ॥
ആ കാര്യത്തിനായി ഒരുങ്ങിയ ആ ദേവി, വന്ന ആ ഉദ്ദേശ്യം കേട്ട്, നിഷ്പക്ഷതയില്ലായ്മയാലും സന്തോഷത്താലും ക്രൂരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
2.11.12
तेन वाक्येन संहृष्टा तमभिप्रायमात्मनः।
व्याजहार महाघोरमभ्यागतमिवान्तकम् ॥ २.११.१२ ॥
ആ വാക്കിനാൽ വളരെ സന്തോഷിച്ച്, അവൾ തന്റെ ആ ഉദ്ദേശ്യം, അടുത്തെത്തിയ മഹാഭയങ്കരനായ യമനെപ്പോലെ, പറഞ്ഞു.
2.11.13
यथा क्रमेण शपसे वरं मम ददासि च।
तच्छृण्वन्तु त्रयस्त्रिंशद् देवाः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ २.११.१३ ॥
നിങ്ങൾ ക്രമമായി ശപഥം ചെയ്ത് എനിക്കു വരം നൽകുന്നു; ഇന്ദ്രൻ നയിക്കുന്ന മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാർ അത് കേൾക്കട്ടെ.
2.11.14
चन्द्रादित्यौ नभश्चैव ग्रहा रात्र्यहनी दिशः।
जगच्च पृथिवी चेयं सगन्धर्वाः सराक्षसाः ॥ २.११.१४ ॥
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ആകാശവും ഗ്രഹങ്ങളും രാവും പകലും ദിക്കുകളും ലോകവും ഈ ഭൂമിയും ഗന്ധർവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരുമായി (കേൾക്കട്ടെ).
2.11.15
निशाचराणि भूतानि गृहेषु गृहदेवताः।
यानि चान्यानि भूतानि जानीयुर्भाषितं तव ॥ २.११.१५ ॥
വീടുകളിലുള്ള രാത്രിസഞ്ചാരികളായ ജീവികളും ഗൃഹദേവതകളും മറ്റു ജീവികളും നിങ്ങളുടെ വാക്ക് അറിയട്ടെ.
2.11.16
सत्यसंधो महातेजा धर्मज्ञः सत्यवाक्शुचिः।
वरं मम ददात्येष सर्वे शृण्वन्तु दैवताः ॥ २.११.१६ ॥
സത്യസന്ധനും മഹാതേജസ്വിയും ധർമജ്ഞനും സത്യവാക്കും ശുചിയുമായ ഇദ്ദേഹം എനിക്കു വരം നൽകുന്നു; എല്ലാ ദേവന്മാരും കേൾക്കട്ടെ.
2.11.17
ततः परमुवाचेदं वरदं काममोहितम् ॥ २.११.१७ ॥
അപ്പോൾ കാമമോഹിതയായ അവൾ വരം നൽകുന്നവനോട് ഇങ്ങനെ കൂടി പറഞ്ഞു.
2.11.18
स्मर राजन् पुरा वृत्तं तस्मिन् देवासुरे रणे।
तत्र त्वां च्यावयच्छत्रुस्तव जीवितमन्तरा ॥ २.११.१८ ॥
രാജാവേ, മുൻപ് ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ നടന്നത് ഓർക്കുക; അവിടെ ശത്രു നിന്നെ വീഴ്ത്തി, നിന്റെ ജീവൻ അപകടത്തിലായി.
2.11.19
तत्र चापि मया देव यत् त्वं समभिरक्षितः।
जाग्रत्या यतमानायास्ततो मे प्रददौ वरौ ॥ २.११.१९ ॥
ദേവാ, അവിടെയും ഞാൻ ഉണർന്നിരുന്ന് പ്രയത്നിച്ച് അങ്ങയെ നന്നായി സംരക്ഷിച്ചു; അതിനു പ്രതിഫലമായി അങ്ങ് എനിക്ക് രണ്ടു വരങ്ങൾ നൽകി.
2.11.20
तौ दत्तौ च वरौ देव निक्षेपौ मृगयाम्यहम्।
तवैव पृथिवीपाल सकाशे रघुनन्दन ॥ २.११.२० ॥
ദേവാ, നൽകപ്പെട്ട ആ രണ്ടു വരങ്ങളും അങ്ങയുടെ പക്കൽ നിക്ഷേപമായിരിക്കുന്നു; ഞാനത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഭൂപാലാ, രഘുനന്ദനാ, അവ അങ്ങയുടെ അടുത്തുതന്നെയുണ്ട്.
2.11.21
तत् प्रतिश्रुत्य धर्मेण न चेद् दास्यसि मे वरम्।
अद्यैव हि प्रहास्यामि जीवितं त्वद्विमानिता ॥ २.११.२१ ॥
അതു വാക്കു നൽകി, ധർമ്മപ്രകാരം എനിക്ക് വരം നൽകിയില്ലെങ്കിൽ, ഇന്നുതന്നെ അങ്ങയാൽ അപമാനിതയായി ഞാൻ ജീവൻ ത്യജിക്കും.
2.11.22
वाङ्मात्रेण तदा राजा कैकेय्या स्ववशे कृतः।
प्रचस्कन्द विनाशाय पाशं मृग इवात्मनः ॥ २.११.२२ ॥
അപ്പോൾ വാക്കുകൊണ്ടുമാത്രം കൈകേയി രാജാവിനെ തന്റെ വശത്താക്കി; സ്വന്തം നാശത്തിനായി കുരുക്കിലേക്ക് ചാടുന്ന മാനിനെപ്പോലെ രാജാവ് കുതിച്ചു.
2.11.23
ततः परमुवाचेदं वरदं काममोहितम्।
वरौ देयौ त्वया देव तदा दत्तौ महीपते ॥ २.११.२३ ॥
പിന്നെ കാമമോഹിതനായ ആ വരദാതാവിനോട് അവൾ ഇതുകൂടി പറഞ്ഞു: ദേവാ, മഹീപതേ, അന്നു നൽകിയ ആ രണ്ടു വരങ്ങളും അങ്ങ് എനിക്കു തരണം.
2.11.24
तौ तावदहमद्यैव वक्ष्यामि शृणु मे वचः।
अभिषेकसमारम्भो राघवस्योपकल्पितः ॥ २.११.२४ ॥
ആ രണ്ടു വരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇന്നുതന്നെ പറയാം; എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുക. രാഘവന്റെ അഭിഷേകത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
2.11.25
अनेनैवाभिषेकेण भरतो मेऽभिषिच्यताम्।
यो द्वितीयो वरो देव दत्तः प्रीतेन मे त्वया ॥ २.११.२५ ॥
ഈ അഭിഷേകത്താൽ തന്നെ എന്റെ മകൻ ഭരതൻ അഭിഷിക്തനാകട്ടെ. ദേവാ, പ്രസന്നനായി അങ്ങ് എനിക്കു നൽകിയ രണ്ടാമത്തെ വരം ഇതാണ്.
2.11.26
तदा देवासुरे युद्धे तस्य कालोऽयमागतः।
नव पञ्च च वर्षाणि दण्डकारण्यमाश्रितः ॥ २.११.२६ ॥
ദേവാസുരയുദ്ധകാലത്ത് നൽകിയ വരത്തിന്റെ സമയം ഇതാ വന്നിരിക്കുന്നു. പതിന്നാലു വർഷം ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ വസിക്കട്ടെ.
2.11.27
चीराजिनधरो धीरो रामो भवतु तापसः।
भरतो भजतामद्य यौवराज्यमकण्टकम् ॥ २.११.२७ ॥
വൽക്കലവും മൃഗചർമ്മവും ധരിച്ച ധീരനായ രാമൻ തപസ്വിയാകട്ടെ. ഭരതൻ ഇന്നുതന്നെ നിഷ്കണ്ടകമായ യുവരാജപദവി അനുഭവിക്കട്ടെ.
2.11.28
एष मे परमः कामो दत्तमेव वरं वृणे।
अद्य चैव हि पश्येयं प्रयान्तं राघवं वने ॥ २.११.२८ ॥
ഇതാണ് എന്റെ പരമമായ ആഗ്രഹം. നൽകിയ വരം തന്നെ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു. ഇന്നുതന്നെ രാഘവൻ കാട്ടിലേക്കു പോകുന്നത് ഞാൻ കാണണം.
2.11.29
स राजराजो भव सत्यसंगरः कुलं च शीलं च हि जन्म रक्ष च।
परत्र वासे हि वदन्त्यनुत्तमं तपोधनाः सत्यवचो हितं नृणाम् ॥ २.११.२९ ॥
അദ്ദേഹം രാജാധിരാജനായി, സത്യപ്രതിജ്ഞനായിരിക്കട്ടെ. കുലവും ശീലവും ജന്മവും രക്ഷിക്കട്ടെ. പരലോകവാസത്തിൽ സത്യവചനമാണ് മനുഷ്യർക്ക് പരമമായ ഹിതം എന്ന് തപോധനർ പറയുന്നു.