رامايانا فالميكي · السارغا 2.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.112.1
तमप्रतिमतेजोभ्यां भ्रातृभ्यां रोमहर्षणम् ।
विस्मिताः सङ्गमं प्रेक्ष्य समवेता महर्षयः ॥ २.११२.१ ॥
كان لقاء الأخوين ذوي البهاء الذي لا يضاهى مثيرًا للرهبة، فلما رآه كبار الحكماء المجتمعون دُهشوا.
2.112.2
अन्तर्हितास्त्वृषिगणाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
तौ भ्रातरौ महात्मानौ महात्मानौ काकुत्स्थौ प्रशशंसिरे ॥ २.११२.२ ॥
أما جماعات الحكماء المتوارين والكائنات الكاملة وكبار الحكماء فقد أثنوا على ذينك الأخوين العظيمين، سليلي كاكوتستها.
2.112.3
स धन्यो यस्य पुत्रौ द्वौ धर्मज्ञौ धर्मविक्रमौ ।
श्रुत्वा वयं हि सम्भाषामुभयोः स्पृहयामहे ॥ २.११२.३ ॥
سعيد من له ابنان عارفان بالدهرما، شجاعان في الدهرما؛ فلما سمعنا حديثهما اشتقنا إليه.
2.112.4
ततस्त्वृषिगणाः क्षिप्रं दशग्रीववधैषिणः ।
भरतं राजशार्दूलमित्यूचुः सङ्गता वचः ॥ २.११२.४ ॥
ثم اجتمعت جماعات الحكماء، الراغبون في قتل ذي العنق العشرة، سريعًا وقالوا هذا القول لبهاراتا، نمر الملوك.
2.112.5
कुले जात महाप्राज्ञ महावृत्त महायशः ।
ग्राह्यं रामस्य वाक्यं ते पितरं यद्यवेक्षसे ॥ २.११२.५ ॥
يا من وُلد في نسب كريم، يا عظيم الحكمة والسيرة والشهرة! إن كنت تنظر إلى أبيك، فينبغي أن تقبل كلمة راما.
2.112.6
सदानृणमिमं रामं वयमिच्छामहे पितुः ।
अनृणत्वाच्च कैकेय्याः स्वर्गं दशरथो गतः ॥ २.११२.६ ॥
نرجو أن يكون هذا راما دائمًا بريئًا من دَين أبيه؛ ولأنّ داشاراثا تحرّر من دين كايكيي مضى إلى السماء.
2.112.7
एतावदुक्त्वा वचनं गन्धर्वाः समहर्षयः ।
राजर्षयश्चैव तदा सर्वे स्वांस्वां गतिं गताः ॥ २.११२.७ ॥
وبعد أن قالوا هذا، انصرف الغاندهرفا والحكماء العظام والحكماء الملوك كلٌّ في طريقه.
2.112.8
ह्लादितस्तेन वाक्येन शुभेन शुभदर्शनः ।
रामः संहृष्टवदनस्तानृषीनभ्यपूजयत् ॥ २.११२.८ ॥
فرحًا بتلك الكلمات المباركة، أكرم راما، ذو المنظر الميمون ووجهه مبتهج، أولئك الحكماء.
2.112.9
स्रस्तगात्रस्तु भरतः स वाचा सज्जमानया ।
कृताञ्जलिरिदं वाक्यं राघवं पुनरब्रवीत् ॥ २.११२.९ ॥
غير أن بهارata، وقد خارت أطرافه، قال بصوت متلعثم وكفّين مضمومتين لراغافا مرة أخرى هذه الكلمات.
2.112.10
राजधर्ममनुप्रेक्ष्य कुलधर्मानुसन्ततिम् ।
कर्त्तुमर्हसि काकुत्स्थ मम मातुश्च याचनाम् ॥ २.११२.१० ॥
يا سليل كاكوتستها، ينبغي لك، وقد تأملت واجب الملك واستمرار واجب الأسرة، أن تلبّي طلبي وطلب أمي.
2.112.11
रक्षितुं सुमहद्राज्यमहमेकस्तु नोत्सहे ।
पौरजानपदांश्चापि रक्तान् रञ्जयितुं तथा ॥ २.११२.११ ॥
لستُ أقوى وحدي على حماية مملكة بهذا الاتساع، ولا على إرضاء أهل المدينة وسكان الأرياف المخلصين لنا.
2.112.12
ज्ञातयश्च हि योधाश्च मित्राणि सुहृदश्च नः ।
त्वामेव प्रतिकांक्षन्ते पर्जन्यमिव कर्षकाः ॥ २.११२.१२ ॥
إن أقاربنا ومحاربينا وأصدقاءنا ومحبينا لا ينتظرون غيرك، كما ينتظر الفلاحون السحابة الممطرة.
2.112.13
इदं राज्यं महाप्राज्ञ स्थापय प्रतिपद्य हि ।
शक्तिमानसि काकुत्स्थ लोकस्य परिपालने ॥ २.११२.१३ ॥
أيها الحكيم العظيم، تسلّم هذه المملكة وأقمها. أيها السليل من كاكوتستها، أنت قادر على حماية العالم.
2.112.14
इत्युक्त्वा न्यपतद् भ्रातुः पादयोर्भरतस्तदा ।
भृशं सम्प्रार्थयामास राममेव प्रियंवदः ॥ २.११२.१४ ॥
قال ذلك، ثم سقط بهارتا، الحلو الكلام، عند قدمي أخيه حينئذٍ، وراح يتضرع إلى راما نفسه بإلحاح شديد.
2.112.15
तमङ्के भ्रातरं कृत्वा रामो वचनमब्रवीत् ।
श्यामं नलिनपत्राक्षं मत्तहंसस्वरं स्वयम् ॥ २.११२.१५ ॥
وضع راما ذلك الأخ في حجره، وقال بنفسه هذه الكلمات لبهارتا، ذي البشرة السمراء والعينين كبتلات اللوتس وصوت البجعة المخمورة.
2.112.16
आगता त्वामियं बुद्धिः स्वजा वैनयिकी च या ।
भृशमुत्सहसे तात रक्षितुं पृथिवीमपि ॥ २.११२.१६ ॥
يا عزيزي، لقد جاءتك هذه الحكمة، فطريةً ومكتسبةً بالتأديب؛ وأنت شديد الحرص على حماية الأرض حتى.
2.112.17
अमात्यैश्च सुहृद्भिश्च बुद्धिमद्भिश्च मन्त्रिभिः ।
सर्वकार्याणि सम्मन्त्र्य सुमहान्त्यपि कारय ॥ २.११२.१७ ॥
بعد التشاور مع الوزراء والأصدقاء والحكماء والمستشارين، فلتُنجز جميع الأمور مهما كانت عظيمة.
2.112.18
लक्ष्मीश्चन्द्रादपेयाद्वा हिमवान् वा हिमं त्यजेत् ।
अतीयात् सागरो वेलां न प्रतिज्ञामहं पितुः ॥ २.११२.१८ ॥
ولو فارقت لاكشمي القمر، أو تخلّى الهيمالايا عن ثلجه، أو تجاوز البحر شاطئه، فلن أنقض عهد أبي.
2.112.19
कामाद्वा तात लोभाद्वा मात्रा तुभ्यमिदं कृतम् ।
न तन्मनसि कर्त्तव्यं वर्त्तितव्यं च मातृवत् ॥ २.११२.१९ ॥
يا أخي العزيز، سواء فعلت أمنا هذا لأجلك من رغبة أو طمع، فلا تحمله في قلبك، وعاملها كما تعامل الأم.
2.112.20
एवं ब्रुवाणं भरतः कौसल्यासुतमब्रवीत् ।
तेजसादित्यसङ्काशं प्रतिपच्चन्द्रदर्शनम् ॥ २.११२.२० ॥
وبينما كان راما يتكلم هكذا، قال له بهاراتا، ابن كوساليا؛ وكان راما في ضيائه كالشمس، وفي منظره كهلال اليوم الأول.
2.112.21
अधिरोहार्य पादाभ्यां पादुके हेमभूषिते ।
एते हि सर्वलोकस्य योगक्षेमं विधास्यतः ॥ २.११२.२१ ॥
اصعد بقدميك على هذين النعلين المزينين بالذهب؛ فهما سيكفلان رعاية العالم كله وأمنه.
2.112.22
सो ऽधिरुह्य नरव्याघ्रः पादुके ह्यवरुह्य च ।
प्रायच्छत् सुमहातेजा भरताय महात्मने ॥ २.११२.२२ ॥
فصعد ذلك الرجل الجليل العظيم، ثم نزل، وأعطاها بهاراتا النبيل.
2.112.23
स पादुके सम्प्रणम्य रामं वचनमब्रवीत् ।
चतुर्दश हि वर्षाणि जटाचीरधरो ह्यहम् ॥ २.११२.२३ ॥
بعد أن انحنى احتراما أمام النعلين، قال لراما: سأعيش أربعة عشر عاما وأنا أحمل الشعر المجدول ولباس اللحاء.
2.112.24
फलमूलाशनो वीर भवेयं रघुनन्दन ।
तवागमनमाकांक्षन् वसन् वै नगराद्बहिः ॥ २.११२.२४ ॥
يا بطل، يا بهجة بني رغو، سأعيش آكلا الثمار والجذور، ساكنا خارج المدينة، متطلعا إلى عودتك.
2.112.25
तव पादुकयोर्न्यस्तराज्यतन्त्रः परन्तप ।
चतुर्दशे हि सम्पूर्णे वर्षे ऽहनि रघूत्तम ।
न द्रक्ष्यामि यदि त्वां तु प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् ॥ २.११२.२५ ॥
يا مُحرِق الأعداء، إذ وضعتُ عبء المملكة على نعليك، يا خيرَ آل رَغو: إن لم أرَك في اليوم الذي تكتمل فيه السنوات الأربع عشرة، فسأدخل النار.
2.112.26
तथेति च प्रतिज्ञाय तं परिष्वज्य सादरम् ।
शत्रुघ्नं च परिष्वज्य भरतं चेदमब्रवीत् ॥ २.११२.२६ ॥
قال: «ليكن ذلك»، وبعد أن عانقه بإجلال، وعانق شتروغنا أيضًا، قال لبهراتا هذه الكلمات.
2.112.27
मातरं रक्ष कैकेयीं मा रोषं कुरु तां प्रति ।
मया च सीतया चैव शप्तो ऽसि रघुसत्तम ॥ २.११२.२७ ॥
احمِ أمَّك كيكيي، ولا تُظهر غضبًا نحوها. يا خيرَ آل رَغو، لقد أُقسِمتَ عليك بي وبسيتا.
2.112.28
इत्युक्त्वा ऽश्रुपरीताक्षो भ्रातरं विससर्ज ऺह ॥ २.११२.२८ ॥
قال هذا، ودموعه تملأ عينيه، وصرف أخاه.
2.112.29
स पादुके ते भरतः प्रतापवान् स्वलङ्कृते सम्परिपूज्य धर्मवित् ।
प्रदक्षिणं चैव चकार राघवं चकार चैवोत्तमनागमूर्द्धनि ॥ २.११२.२९ ॥
عبد بهراتا، العظيم العارف بالدهرما، تلك النعال المزينة تعظيمًا، وطاف حول راغافا، ووضع النعال على رأس فيل عظيم.
2.112.30
अथानुपूर्व्यात् प्रतिनन्द्य तं जनं गुरूंश्च मन्त्रिप्रकृतीस्तथानुजौ ।
व्यसर्जयद्राघववंशवर्द्धनः स्थिरः स्वधर्मे हिमवानिवाचलः ॥ २.११२.३० ॥
ثم، بحسب الترتيب، بعد أن حيّا الناس والكبار والوزراء والرعية، وكذلك الأخوين الأصغرين، صرفهم — هو، مُنمِّي سلالة الرَّغو، الثابتُ في دهرمه كجبل الهيمالايا.
2.112.31
तं मातरो बाष्पगृहीतकण्ठ्यो दुःखेन नामन्त्रयितुं हि शेकुः ।
स त्वेव मातऽरभिवाद्य सर्वा रुदन् कुटीं स्वां प्रविवेश रामः ॥ २.११२.३१ ॥
لم تستطع الأمهات، والدموع تخنق حناجرهن، أن يودعنه من شدة الحزن. أما راما فقد حيّى جميع الأمهات، ودخل كوخه باكيًا.