ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.119.1
अनसूया तु धर्मज्ञा श्रुत्वा तां महतीं कथाम् ।
पर्य्यष्वजत बाहुभ्यां शिरस्याघ्राय मैथिलीम् ॥ २.११९.१ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಅನಸೂಯೆ ಆ ಮಹಾ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವಳ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿದಳು.
2.119.2
व्यक्ताक्षरपदं चित्रं भाषितं मधुरं त्वया ।
यथा स्वयम्वरं वृत्तं तत्सर्वं हि श्रुतं मया ।
रमे ऽहं कथया ते तु दृढं मधुरभाषिणि ॥ २.११९.२ ॥
ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವಳೇ, ನೀನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಕ್ಷರ ಪದಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಧುರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ; ಸ್ವಯಂವರ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಕೇಳಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕಥೆಯಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
2.119.3
रविरस्तं गतः श्रीमानुपोह्य रजनीं शिवाम् ।
दिवसं प्रतिकीर्णानामाहारार्थं पतत्ऺित्रणाम् ।
सन्ध्याकाले निलीनानां निद्रार्थं श्रूयते ध्वनिः ॥ २.११९.३ ॥
ತೇಜಸ್ವಿ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು; ಶುಭ ರಾತ್ರಿ ಸಮೀಪಿಸಿತು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಚದುರಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಮತ್ತು ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಗಾಗಿ ಅಡಗಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
2.119.4
एते चाप्यभिषेकार्द्रा मुनयः कलशोद्यताः ।
सहिता उपवर्तन्ते सलिलाप्लुतवल्कलाः ॥ २.११९.४ ॥
ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ತೋಯ್ದ, ಕಲಶಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದ ಈ ಮುನಿಗಳೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದ ಹಾಲುಡುಗೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
2.119.5
ऋषीणामग्निहोत्रेषु हुतेषु विधिपूर्वकम् ।
कपोताङ्गारुणो धूमो दृश्यते पवनोद्धतः ॥ २.११९.५ ॥
ಋಷಿಗಳ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಪಾರಿವಾಳದ ದೇಹದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಹೊಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
2.119.6
अल्पपर्णाहि तरवो घनीभूताः समन्ततः ।
विप्रकृष्टेपि देशे ऽस्मिन्न प्रकाशन्ति वै दिशः ॥ २.११९.६ ॥
ಈ ಸ್ಥಳದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೂ, ಎಲೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಮರಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.119.7
रजनीचरसत्त्वानि प्रचरन्ति समन्ततः ।
तपोवनमृगा ह्येते वेदितीर्थेषु शेरते ॥ २.११९.७ ॥
ರಾತ್ರಿಚರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿವೆ; ತಪೋವನದ ಜಿಂಕೆಗಳು ವೇದಿ-ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿವೆ.
2.119.8
सम्प्रवृद्धा निशा सीते नक्षत्रसमलङ्कृता ।
जोत्स्नाप्रावरणश्चन्द्रो दृश्यते ऽभ्युदितो ऽम्बरे ॥ २.११९.८ ॥
ಸೀತೆ, ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರಡಿದೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ; ಬೆಳದಿಂಗಳ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದ್ದ ಚಂದ್ರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
2.119.9
गम्यतामनुजानामि रामस्यानुचरी भव ।
कथयन्त्या हि मधुरं त्वयाहं परितोषिता ॥ २.११९.९ ॥
ಹೋಗು, ನಾನು ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ರಾಮನ ಅನುಚರಿಯಾಗಿರು. ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
2.119.10
अलङ्कुरु च तावत्त्वं प्रत्यक्षं मम मैथिलि ।
प्रीतिं जनय मे वत्से दिव्यालङ्कारशोभिता ॥ २.११९.१० ॥
ಮೈಥಿಲಿ, ಈಗ ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ನೀನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊ. ಪ್ರಿಯ ಮಗಳೇ, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡು.
2.119.11
सा तथा समलंकृत्य सीता सुरसुतोपमा ।
प्रणम्य शिरसा तस्यै रामं त्वभिमुखी ययौ ॥ २.११९.११ ॥
ದೇವಕನ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನಳಾದ ಸೀತೆ ಹೀಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ತಲೆಬಾಗಿ ಆಕೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾಮನ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಹೊರಟಳು.
2.119.12
तथा तु भूषितां सीतां ददर्श वदतां वरः ।
राघवः प्रीतिदानेन तपस्विन्या जहर्ष च ॥ २.११९.१२ ॥
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಘವನು ಹೀಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ; ತಪಸ್ವಿನಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಡುಗೊರೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ.
2.119.13
न्यवेदयत्ततः सर्वं सीता रामाय मैथिली ।
प्रीतिदानं तपस्विन्या वसनाभरणस्रजम् ॥ २.११९.१३ ॥
ಆಗ ಮೈಥಿಲಿ ಸೀತೆ ತಪಸ್ವಿನಿ ನೀಡಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಡುಗೊರೆ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಭರಣ, ಹೂಮಾಲೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.
2.119.14
प्रहृष्टस्त्वभवद्रामो लक्ष्मणश्च महारथः ।
मैथिल्याः सत्क्रियां दृष्ट्वा मानुषेषु सुदुर्लभाम् ॥ २.११९.१४ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪವಾದ ಮೈಥಿಲಿಯ ಆ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಮ ಮತ್ತು ಮಹಾರಥ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
2.119.15
ततस्तां शर्वरीं प्रीतः पुण्यां शशिनिभाननः ।
अर्चितस्तापसैः सिद्धैरुवास रघुनन्दनः ॥ २.११९.१५ ॥
ಆಗ ಚಂದ್ರಮುಖನಾದ ರಘುನಂದನ ರಾಮ ಆ ಪವಿತ್ರ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಾಪಸರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ.
2.119.16
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामभिषिच्य हुताग्निकान् ।
आपृच्छेतां नरव्याघ्रौ तापसान् वनगोचरान् ॥ २.११९.१६ ॥
ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ಕಾಡಿನ ತಾಪಸರಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರು ಬೀಳ್ಕೊಂಡರು.
2.119.17
तावूचुस्ते वनचरास्तापसा धर्मचारिणः ।
वनस्य तस्य सञ्चारं राक्षसैः समभिप्लुतम् ॥ २.११९.१७ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮಾಚಾರಿಗಳಾದ ಆ ವನವಾಸಿ ತಾಪಸರು ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ, ಆ ಅರಣ್ಯದ ಮಾರ್ಗ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
2.119.18
रक्षांसि पुरुषादानि नानारूपाणि राघव ।
वसन्त्यस्मिन् महारण्ये व्यालाश्च रुधिराशनाः ॥ २.११९.१८ ॥
ಓ ರಾಘವ! ಈ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪದ ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಕುಡಿಯುವ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ.
2.119.19
उच्छिष्टं वा प्रमत्तं वा तापसं धर्मचारिणम् ।
अदन्त्यस्मिन् महारण्ये तान्निवारय राघव ॥ २.११९.१९ ॥
ಈ ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟರನ್ನೋ, ಅಪ್ರಮತ್ತರನ್ನೋ, ಧರ್ಮಾಚಾರಿ ತಾಪಸರನ್ನೋ ಅವು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ರಾಘವ, ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆಯು.
2.119.20
एष पन्था महर्षीणां फलान्याहरतां वने ।
अनेन तु वनं दुर्गं गन्तुं राघव ते क्षमम् ॥ २.११९.२० ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರುವ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ದಾರಿ ಇದೇ. ರಾಘವ, ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಈ ದುರ್ಗಮ ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
2.119.21
इतीव तैः प्राञ्जलिभिस्तपस्विभिर्द्विजैः कृतः स्वस्त्ययनः परं तपः ।
वनं सभार्य्यः प्रविऺवेश राघवः सलक्ष्मणः सूर्य्यमिवाभ्रमण्डलम् ॥ २.११९.२१ ॥
ತಾಪಸರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರು ಕೈಮುಗಿದು ಹೀಗೆ ಪರಮ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಮಂಗಳಾಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದರು. ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ರಾಘವನು ವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಮೋಡದ ಮಂಡಲವನ್ನು ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ.