വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 2.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.119.1
अनसूया तु धर्मज्ञा श्रुत्वा तां महतीं कथाम् ।
पर्य्यष्वजत बाहुभ्यां शिरस्याघ्राय मैथिलीम् ॥ २.११९.१ ॥
ധർമ്മജ്ഞയായ അനസൂയ ആ മഹത്തായ കഥ കേട്ട്, രണ്ടു കൈകളാലും മൈഥിലിയെ പുണർന്ന്, അവളുടെ ശിരസ്സിൽ മണം പിടിച്ചു.
2.119.2
व्यक्ताक्षरपदं चित्रं भाषितं मधुरं त्वया ।
यथा स्वयम्वरं वृत्तं तत्सर्वं हि श्रुतं मया ।
रमे ऽहं कथया ते तु दृढं मधुरभाषिणि ॥ २.११९.२ ॥
മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവളേ, വ്യക്തമായ അക്ഷരങ്ങളിലും പദങ്ങളിലും നീ മനോഹരമായും മധുരമായും പറഞ്ഞു; സ്വയംവരം എങ്ങനെ നടന്നുവോ അതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടു. നിന്റെ കഥയാൽ ഞാൻ വളരെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
2.119.3
रविरस्तं गतः श्रीमानुपोह्य रजनीं शिवाम् ।
दिवसं प्रतिकीर्णानामाहारार्थं पतत्ऺित्रणाम् ।
सन्ध्याकाले निलीनानां निद्रार्थं श्रूयते ध्वनिः ॥ २.११९.३ ॥
തേജസ്വിയായ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചു; ശുഭമായ രാത്രി സമീപിച്ചു. പകൽ ആഹാരത്തിനായി ചിതറിപ്പോയ പക്ഷികളുടെയും സന്ധ്യാസമയത്ത് ഉറക്കത്തിനായി ഒളിച്ചിരുന്ന പക്ഷികളുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു.
2.119.4
एते चाप्यभिषेकार्द्रा मुनयः कलशोद्यताः ।
सहिता उपवर्तन्ते सलिलाप्लुतवल्कलाः ॥ २.११९.४ ॥
അഭിഷേകത്താൽ നനഞ്ഞവരും കലശങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചവരുമായ ഈ മുനിമാരും വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞ വൽക്കലവസ്ത്രങ്ങളോടെ ഒന്നിച്ചു മടങ്ങിവരുന്നു.
2.119.5
ऋषीणामग्निहोत्रेषु हुतेषु विधिपूर्वकम् ।
कपोताङ्गारुणो धूमो दृश्यते पवनोद्धतः ॥ २.११९.५ ॥
ഋഷിമാരുടെ അഗ്നിഹോത്രങ്ങളിൽ വിധിപ്രകാരം ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; കാറ്റിൽ ഇളകിപ്പറക്കുന്ന, പ്രാവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുക കാണുന്നു.
2.119.6
अल्पपर्णाहि तरवो घनीभूताः समन्ततः ।
विप्रकृष्टेपि देशे ऽस्मिन्न प्रकाशन्ति वै दिशः ॥ २.११९.६ ॥
ഈ പ്രദേശത്തുനിന്ന് ദൂരെയാണെങ്കിലും, ഇലകൾ കുറഞ്ഞും ചുറ്റും ഇടതൂർന്നും വളർന്ന മരങ്ങൾ ഈ ദേശത്തെ ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നില്ല.
2.119.7
रजनीचरसत्त्वानि प्रचरन्ति समन्ततः ।
तपोवनमृगा ह्येते वेदितीर्थेषु शेरते ॥ २.११९.७ ॥
രാത്രിസഞ്ചാരികളായ ജീവികൾ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്നു; തപോവനത്തിലെ മാനുകൾ വേദിതീർത്ഥങ്ങളിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
2.119.8
सम्प्रवृद्धा निशा सीते नक्षत्रसमलङ्कृता ।
जोत्स्नाप्रावरणश्चन्द्रो दृश्यते ऽभ्युदितो ऽम्बरे ॥ २.११९.८ ॥
സീതേ, രാത്രി പൂർണ്ണമായി വളർന്നിരിക്കുന്നു, നക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിലാവ് പുതപ്പാക്കിയ ചന്ദ്രൻ ആകാശത്ത് ഉദിച്ചുയർന്നതായി കാണുന്നു.
2.119.9
गम्यतामनुजानामि रामस्यानुचरी भव ।
कथयन्त्या हि मधुरं त्वयाहं परितोषिता ॥ २.११९.९ ॥
പോകൂ, ഞാൻ അനുവദിക്കുന്നു; രാമന്റെ അനുചാരിണിയായിരിക്കൂ. മധുരമായി സംസാരിച്ച് നീ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
2.119.10
अलङ्कुरु च तावत्त्वं प्रत्यक्षं मम मैथिलि ।
प्रीतिं जनय मे वत्से दिव्यालङ्कारशोभिता ॥ २.११९.१० ॥
മൈഥിലീ, ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ നീ അലങ്കരിച്ചുകൊള്ളൂ. പ്രിയ മകളേ, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ ശോഭിച്ച് എനിക്ക് പ്രീതി നൽകൂ.
2.119.11
सा तथा समलंकृत्य सीता सुरसुतोपमा ।
प्रणम्य शिरसा तस्यै रामं त्वभिमुखी ययौ ॥ २.११९.११ ॥
ദേവപുത്രിക്കു തുല്യയായ സീത അങ്ങനെ നന്നായി അലങ്കരിച്ച്, ശിരസ്സ് നമിച്ച് ആ ദേവിയെ വണങ്ങി, രാമന്റെ നേർക്ക് മുഖം തിരിച്ച് പോയി.
2.119.12
तथा तु भूषितां सीतां ददर्श वदतां वरः ।
राघवः प्रीतिदानेन तपस्विन्या जहर्ष च ॥ २.११९.१२ ॥
സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാഘവൻ അങ്ങനെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സീതയെ കണ്ടു; തപസ്വിനിയുടെ പ്രീതിദാനത്താൽ സന്തോഷിച്ചു.
2.119.13
न्यवेदयत्ततः सर्वं सीता रामाय मैथिली ।
प्रीतिदानं तपस्विन्या वसनाभरणस्रजम् ॥ २.११९.१३ ॥
അപ്പോൾ മൈഥിലി സീത, തപസ്വിനി നൽകിയ സ്നേഹസമ്മാനങ്ങളായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും മാലയും രാമനോട് പൂർണമായി അറിയിച്ചു.
2.119.14
प्रहृष्टस्त्वभवद्रामो लक्ष्मणश्च महारथः ।
मैथिल्याः सत्क्रियां दृष्ट्वा मानुषेषु सुदुर्लभाम् ॥ २.११९.१४ ॥
മനുഷ്യരിൽ അത്യപൂർവമായ മൈഥിലിയുടെ ആ സത്കാരം കണ്ട് രാമനും മഹാരഥനായ ലക്ഷ്മണനും അതീവ സന്തുഷ്ടരായി.
2.119.15
ततस्तां शर्वरीं प्रीतः पुण्यां शशिनिभाननः ।
अर्चितस्तापसैः सिद्धैरुवास रघुनन्दनः ॥ २.११९.१५ ॥
അപ്പോൾ ചന്ദ്രമുഖനായ രഘുനന്ദനൻ രാമൻ ആ പുണ്യരാത്രി സന്തോഷത്തോടെ കഴിച്ചു; തപസ്വികളും സിദ്ധരും അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
2.119.16
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामभिषिच्य हुताग्निकान् ।
आपृच्छेतां नरव्याघ्रौ तापसान् वनगोचरान् ॥ २.११९.१६ ॥
ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹോമാഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ച വനവാസികളായ തപസ്വികളോട് ആ രണ്ടു നരവ്യാഘ്രന്മാരും യാത്ര ചോദിച്ചു.
2.119.17
तावूचुस्ते वनचरास्तापसा धर्मचारिणः ।
वनस्य तस्य सञ्चारं राक्षसैः समभिप्लुतम् ॥ २.११९.१७ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മാചാരികളായ ആ വനവാസി തപസ്വികൾ ആ വനത്തിലെ പാത രാക്ഷസന്മാരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞു.
2.119.18
रक्षांसि पुरुषादानि नानारूपाणि राघव ।
वसन्त्यस्मिन् महारण्ये व्यालाश्च रुधिराशनाः ॥ २.११९.१८ ॥
രാഘവാ! ഈ മഹാവനത്തിൽ പലരൂപത്തിലുള്ള നരഭക്ഷകരായ രാക്ഷസന്മാരും രക്തം കുടിക്കുന്ന ക്രൂരമൃഗങ്ങളും വസിക്കുന്നു.
2.119.19
उच्छिष्टं वा प्रमत्तं वा तापसं धर्मचारिणम् ।
अदन्त्यस्मिन् महारण्ये तान्निवारय राघव ॥ २.११९.१९ ॥
ഈ മഹാവനത്തിൽ എച്ചിൽ പറ്റിയവരെയോ, അശ്രദ്ധരെയോ, ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന തപസ്വികളെയോ അവ ഭക്ഷിക്കുന്നു. രാഘവാ, അവയെ തടയണമേ.
2.119.20
एष पन्था महर्षीणां फलान्याहरतां वने ।
अनेन तु वनं दुर्गं गन्तुं राघव ते क्षमम् ॥ २.११९.२० ॥
കാട്ടിൽ പഴങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന മഹർഷിമാരുടെ വഴിയാണിത്. രാഘവാ, ഈ വഴിയിലൂടെ ദുർഗമമായ ഈ വനത്തിൽ പോകുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്.
2.119.21
इतीव तैः प्राञ्जलिभिस्तपस्विभिर्द्विजैः कृतः स्वस्त्ययनः परं तपः ।
वनं सभार्य्यः प्रविऺवेश राघवः सलक्ष्मणः सूर्य्यमिवाभ्रमण्डलम् ॥ २.११९.२१ ॥
തപസ്വികളും ദ്വിജന്മാരും കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പരമതപസ്സിനായി മംഗളാശംസ ചെയ്തു. ഭാര്യയോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം രാഘവൻ വനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, മേഘമണ്ഡലത്തിൽ സൂര്യൻ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ.