ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.13.1
अतदर्हं महाराजं शयानमतथोचितम्।
ययातिमिव पुण्यान्ते देवलोकात् परिच्युतम् ॥ २.१३.१ ॥
偉大な王は、そのような資格もなく、このように横たわるべきでもないのに、功徳が尽きて神々の世界から落ちたヤヤーティのように横たわっていた。
2.13.2
अनर्थरूपासिद्धार्था ह्यभीता भयदर्शिनी।
पुनराकारयामास तमेव वरमङ्गना ॥ २.१३.२ ॥
災いの姿をしたその女は、目的を果たせず、恐れてはいないのに怖がるふりをして、まさにその恩恵のために再び王を呼び寄せた。
2.13.3
त्वं कत्थसे महाराज सत्यवादी दृढव्रतः।
मम चेदं वरं कस्माद् विधारयितुमिच्छसि ॥ २.१३.३ ॥
偉大な王よ、あなたは真実を語り誓いを固く守ると自慢している。ならばなぜ私のこの恩恵を差し止めようとするのか。
2.13.4
एवमुक्तस्तु कैकेय्या राजा दशरथस्तदा।
प्रत्युवाच ततः क्रुद्धो मुहूर्तं विह्वलन्निव ॥ २.१३.४ ॥
カイケーイーがこう言うと、王ダシャラタは怒り、一瞬うろたえたようになって答えた。
2.13.5
मृते मयि गते रामे वनं मनुजपुङ्गवे।
हन्तानार्ये ममामित्रे सकामा सुखिनी भव ॥ २.१३.५ ॥
私が死に、人中の牡牛ラーマが森へ去った後には、ああ、不徳の私の敵よ、おまえの望みは叶い、幸せになるがよい。
2.13.6
स्वर्गेऽपि खलु रामस्य कुशलं दैवतैरहम्।
प्रत्यादेशादभिहितं धारयिष्ये कथं बत ॥ २.१३.६ ॥
天上においても神々はラーマの無事を確かに告げている。ならば、ああ、彼に背くこの命令を私はどうして耐えられようか。
2.13.7
कैकेय्याः प्रियकामेन रामः प्रव्राजितो वनम्।
यदि सत्यं ब्रवीम्येतत् तदसत्यं भविष्यति ॥ २.१३.७ ॥
ラーマは、カイケーイーの望みを叶えたいと願った者によって森へ追放された。これを真実と言えば、それは偽りとなるだろう。
2.13.8
अपुत्रेण मया पुत्रः श्रमेण महता महान्।
रामो लब्धो महातेजाः स कथं त्यज्यते मया ॥ २.१३.८ ॥
息子のなかった私が大いなる苦労の末に得た、大いなる光輝のラーマ。どうして私に捨てられようか。
2.13.9
शूरश्च कृतविद्यश्च जितक्रोधः क्षमापरः।
कथं कमलपत्राक्षो मया रामो विवास्यते ॥ २.१३.९ ॥
勇敢で学識があり、怒りを制し、忍耐に徹する、蓮の花びらのような目をしたラーマを、どうして私は追放できようか。
2.13.10
कथमिन्दीवरश्यामं दीर्घबाहुं महाबलम्।
अभिराममहं रामं स्थापयिष्यामि दण्डकान् ॥ २.१३.१० ॥
青い睡蓮のように黒く、長い腕を持ち、大いなる力を持ち、人を喜ばせるラーマを、どうして私はダンダカの森へ送れようか。
2.13.11
सुखानामुचितस्यैव दुःखैरनुचितस्य च।
दुःखं नामानुपश्येयं कथं रामस्य धीमतः ॥ २.१३.११ ॥
幸福にのみふさわしく、苦しみには全くふさわしくない賢明なラーマの苦しみを、どうして私が見てよいだろうか。
2.13.12
यदि दुःखमकृत्वा तु मम संक्रमणं भवेत्।
अदुःखार्हस्य रामस्य ततः सुखमवाप्नुयाम् ॥ २.१३.१२ ॥
ラーマに苦しみを与えずに自分の苦しみを越えられるなら、苦しみに値しないラーマのおかげで私は幸福を得られるだろう。
2.13.13
नृशंसे पापसंकल्पे रामं सत्यपराक्रमम्।
किं विप्रियेण कैकेयि प्रियं योजयसे मम ॥ २.१३.१३ ॥
残酷で悪意を抱くカイケーયी よ！真の勇猛さを持つラーマを追い払い、この不快な行いで私にどんな喜びをもたらすのか。
2.13.14
अकीर्तिरतुला लोके ध्रुवं परिभविष्यति।
तथा विलपतस्तस्य परिभ्रमितचेतसः ॥ २.१३.१४ ॥
世にあって、比べようもない悪名が必ず私に降りかかるだろう。このように嘆き、心の乱れた私に。
2.13.15
अस्तमभ्यागमत् सूर्यो रजनी चाभ्यवर्तत।
सा त्रियामा तदार्तस्य चन्द्रमण्डलमण्डिता ॥ २.१३.१५ ॥
太陽は沈みかけ、夜が訪れた。苦悩する王にとって、月輪に飾られたその三夜番の夜であった。
2.13.16
राज्ञो विलपमानस्य न व्यभासत शर्वरी।
सदैवोष्णं विनिःश्वस्य वृद्धो दशरथो नृपः ॥ २.१३.१६ ॥
嘆き悲しむ王にとって、その夜は輝かなかった。老いた王ダシャラタは絶えず熱い溜息をついていた。
2.13.17
विललापार्तवद् दुःखं गगनासक्तलोचनः।
न प्रभातं त्वयेच्छामि निशे नक्षत्रभूषिते ॥ २.१३.१७ ॥
空に目を注ぎ、苦しむ者のように嘆いた。「星々に飾られた夜よ！お前によって夜明けが来ることを私は望まない。」
2.13.18
क्रियतां मे दया भद्रे मयायं रचितोऽञ्जलिः।
अथवा गम्यतां शीघ्रं नाहमिच्छामि निर्घृणाम् ॥ २.१३.१८ ॥
気高き女よ、私を憐れんでくれ。私はこうして合掌している。さもなくば、早く去るがよい。無慈悲な女は私の望むところではない。
2.13.19
नृशंसां केकयीं द्रष्टुं यत्कृते व्यसनं मम।
एवमुक्त्वा ततो राजा कैकेयीं संयताञ्जलिः ॥ २.१३.१९ ॥
「残酷なカイケーyī を見ることさえ、彼女のせいで私は破滅したのだ」と言い、王は合掌してカイケーイーに語りかけた。
2.13.20
प्रसादयामास पुनः कैकेयीं राजधर्मवित्।
साधुवृत्तस्य दीनस्य त्वद्गतस्य गतायुषः ॥ २.१३.२० ॥
王道に通じた王は再びカイケーイーをなだめようとした。「私は善行の者、哀れな者、おまえに身を寄せた者、命尽きかけた者である」と。
2.13.21
प्रसादः क्रियतां भद्रे देवि राज्ञो विशेषतः।
शून्ये न खलु सुश्रोणि मयेदं समुदाहृतम् ॥ २.१३.२१ ॥
善き女よ、王妃よ、どうか王に特別なご慈悲をお示しください。美しい腰の女よ、私が今言ったことは、誰もいない所で言ったのではない。
2.13.22
कुरु साधुप्रसादं मे बाले सहृदया ह्यसि।
प्रसीद देवि रामो मे त्वद्दत्तं राज्यमव्ययम् ॥ २.१३.२२ ॥
私に善き恩寵を施してください、娘よ。おまえは慈悲深いのだから。王妃よ、どうか御心を和らげてください。私のラーマを、そしておまえが与えた不滅の王国を。
2.13.23
लभतामसितापाङ्गे यशः परमवाप्स्यसि।
मम रामस्य लोकस्य गुरूणां भरतस्य च।
प्रियमेतद् गुरुश्रोणि कुरु चारुमुखेक्षणे ॥ २.१३.२३ ॥
黒い瞳の方よ、ラーマが得られますように。そうすればおまえは最高の名声を得るだろう。私のため、ラーマのため、世界のため、長老たちのため、そしてバラタのために、この喜ばしいことをしてくれ。大きな腰の、美しい顔と目の女よ。
2.13.24
विशुद्धभावस्य हि दुष्टभावा
दीनस्य ताम्राश्रुकलस्य राज्ञः।
श्रुत्वा विचित्रं करुणं विलापं
भर्तुर्नृशंसा न चकार वाक्यम् ॥ २.१३.२४ ॥
清浄な心の、哀れな、赤い涙を流す王の、奇妙で哀れな嘆きを聞いても、邪悪な心を持つ残酷な女は、夫の言葉に耳を貸さなかった。
2.13.25
ततः स राजा पुनरेव मूर्च्छितः
प्रियामतुष्टां प्रतिकूलभाषिणीम्।
समीक्ष्य पुत्रस्य विवासनं प्रति
क्षितौ विसंज्ञो निपपात दुःखितः ॥ २.१३.२५ ॥
そこで王は再び気を失った。不満を抱き逆らう言葉を語る愛しい妃を見て、また息子の追放を思い、悲しみに沈んだ王は意識を失って地に倒れた。
2.13.26
इतीव राज्ञो व्यथितस्य सा निशा
जगाम घोरं श्वसतो मनस्विनः।
विबोध्यमानः प्रतिबोधनं तदा
निवारयामास स राजसत्तमः ॥ २.१३.२६ ॥
こうして、悲嘆に沈み深く溜息をつく高潔な王にとって、その恐ろしい夜は過ぎていった。呼び起こされても、その王者の中の王は意識を取り戻すことを拒んだ。