வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.18.1
स ददर्शासने रामो विषण्णं पितरं शुभे।
कैकेय्या सहितं दीनं मुखेन परिशुष्यता ॥ २.१८.१ ॥
ராமன் அழகிய அறையில் ஆசனத்தில் வருத்தத்துடனும் துயருடனும் இருந்த தம் தந்தையை கைகேயியுடன் சேர்ந்திருக்கக் கண்டான்; அவருடைய முகம் வாடியிருந்தது.
2.18.2
स पितुश्चरणौ पूर्वमभिवाद्य विनीतवत्।
ततो ववन्दे चरणौ कैकेय्याः सुसमाहितः ॥ २.१८.२ ॥
அவன் முதலில் பணிவுடன் தந்தையின் பாதங்களை வணங்கினான்; பின்னர் அமைதியுடன் கைகேயியின் பாதங்களையும் வணங்கினான்.
2.18.3
रामेत्युक्त्वा तु वचनं बाष्पपर्याकुलेक्षणः।
शशाक नृपतिर्दीनो नेक्षितुं नाभिभाषितुम् ॥ २.१८.३ ॥
'ராமா' என்று மட்டும் சொல்லி, கண்ணீரால் கலங்கிய கண்களுடன் இருந்த அந்த துயர மன்னனால் பார்க்கவோ பேசவோ முடியவில்லை.
2.18.4
तदपूर्वं नरपतेर्दृष्ट्वा रूपं भयावहम्।
रामोऽपि भयमापन्नः पदा स्पृष्ट्वेव पन्नगम् ॥ २.१८.४ ॥
மன்னனின் அந்த முன்னெப்போதும் இல்லாத, அச்சமூட்டும் தோற்றத்தைக் கண்டு ராமனும் அஞ்சினான்; காலால் பாம்பை மிதித்தவன் போல.
2.18.5
इन्द्रियैरप्रहृष्टैस्तं शोकसंतापकर्शितम्।
निःश्वसन्तं महाराजं व्यथिताकुलचेतसम् ॥ २.१८.५ ॥
புலன்கள் மகிழ்ச்சியற்றிருக்க, சோகத்தாலும் துயரத்தாலும் வாடி, பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்த அந்த மகாராஜனை, வருத்தமும் கலக்கமும் கொண்ட மனத்துடன் கண்டான்.
2.18.6
ऊर्मिमालिनमक्षोभ्यं क्षुभ्यन्तमिव सागरम्।
उपप्लुतमिवादित्यमुक्तानृतमृषिं यथा ॥ २.१८.६ ॥
அலைகளை மாலையாக அணிந்த, அசையாத சமுத்திரம் கொந்தளிப்பது போலவும், கிரகணத்தால் பீடிக்கப்பட்ட சூரியன் போலவும், பொய் சொல்லிய முனிவர் போலவும் அவர் காணப்பட்டார்.
2.18.7
अचिन्त्यकल्पं नृपतेस्तं शोकमुपधारयन्।
बभूव संरब्धतरः समुद्र इव पर्वणि ॥ २.१८.७ ॥
அரசனின் அந்த நினைக்க இயலாத நிலையையும் அந்தத் துயரையும் உணர்ந்த ராமன், பௌர்ணமியில் கடல் பொங்குவது போல் மேலும் கலக்கமுற்றான்.
2.18.8
चिन्तयामास चतुरो रामः पितृहिते रतः।
किंस्विदद्यैव नृपतिर्न मां प्रत्यभिनन्दति ॥ २.१८.८ ॥
தந்தையின் நலனில் ஈடுபட்ட திறமையான ராமன் சிந்தித்தான்: "இன்று அரசர் ஏன் என்னை வரவேற்கவில்லை?"
2.18.9
अन्यदा मां पिता दृष्ट्वा कुपितोऽपि प्रसीदति।
तस्य मामद्य सम्प्रेक्ष्य किमायासः प्रवर्तते ॥ २.१८.९ ॥
மற்ற நாட்களில் தந்தை என்னைக் கண்டு கோபமாக இருந்தாலும் மகிழ்வார்; இன்று என்னைக் கண்டதும் அவரிடம் இந்தத் துன்பம் ஏன் எழுகிறது?
2.18.10
स दीन इव शोकार्तो विषण्णवदनद्युतिः।
कैकेयीमभिवाद्यैव रामो वचनमब्रवीत् ॥ २.१८.१० ॥
சோகத்தால் வருந்தியவனாய், தளர்ந்த முகப் பொலிவுடன் இருந்த ராமன், கைகேயிக்கு வணக்கம் செலுத்தி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.18.11
कच्चिन्मया नापराद्धमज्ञानाद् येन मे पिता।
कुपितस्तन्ममाचक्ष्व त्वमेवैनं प्रसादय ॥ २.१८.११ ॥
நான் அறியாமல் ஏதேனும் குற்றம் செய்தேனா, அதனால் என் தந்தை கோபமுற்றாரா? அதை எனக்குச் சொல், நீயே அவரைச் சமாதானப்படுத்து.
2.18.12
अप्रसन्नमनाः किं नु सदा मां प्रति वत्सलः।
विषण्णवदनो दीनः नहि मां प्रति भाषते ॥ २.१८.१२ ॥
எப்போதும் என் மீது அன்பு கொண்டவர் இன்று மனம் மகிழாமல், தளர்ந்த முகத்துடனும் துயரத்துடனும் இருப்பது ஏன்? என்னிடம் அவர் பேசவும் இல்லையே.
2.18.13
शारीरो मानसो वापि कच्चिदेनं न बाधते।
संतापो वाभितापो वा दुर्लभं हि सदा सुखम् ॥ २.१८.१३ ॥
அவரை உடல் நோயோ மன நோயோ வருத்தவில்லையா? துயரமோ வேதனையோ அவரைப் பற்றவில்லையா? உண்மையில் இன்பம் எப்போதும் அரிதே.
2.18.14
कच्चिन्न किंचिद् भरते कुमारे प्रियदर्शने।
शत्रुघ्ने वा महासत्त्वे मातॄणां वा ममाशुभम् ॥ २.१८.१४ ॥
அழகிய தோற்றமுடைய குமாரன் பரதனுக்கோ, பெரும் வலிமையுடைய சத்ருக்னனுக்கோ, அல்லது என் தாய்மார்களுக்கோ ஏதாவது துன்பம் நேர்ந்ததா?
2.18.15
अतोषयन् महाराजमकुर्वन् वा पितुर्वचः।
मुहूर्तमपि नेच्छेयं जीवितुं कुपिते नृपे ॥ २.१८.१५ ॥
மகாராஜாவை மகிழ்விக்காமல், தந்தையின் சொல்லைச் செய்யாமல் இருந்திருந்தால், அரசன் கோபமுற்றிருக்கும்போது ஒரு கணமும் உயிர் வாழ விரும்ப மாட்டேன்.
2.18.16
यतोमूलं नरः पश्येत् प्रादुर्भावमिहात्मनः।
कथं तस्मिन् न वर्तेत प्रत्यक्षे सति दैवते ॥ २.१८.१६ ॥
எதிலிருந்து மனிதன் தன் தோற்றத்தின் மூலத்தைக் காண்கிறானோ, கண்முன் தெய்வம் இருக்கும்போது அவரிடம் எவ்வாறு நடவாமல் இருப்பான்?
2.18.17
कच्चित्ते परुषं किंचिदभिमानात् पिता मम।
उक्तो भवत्या रोषेण येनास्य लुलितं मनः ॥ २.१८.१७ ॥
என் தந்தையிடம் நீங்கள் செருக்கினாலும் கோபத்தினாலும் ஏதேனும் கடுஞ்சொல் சொன்னீர்களா? அதனால் அவருடைய மனம் கலங்கிவிட்டதா?
2.18.18
एतदाचक्ष्व मे देवि तत्त्वेन परिपृच्छतः।
किंनिमित्तमपूर्वोऽयं विकारो मनुजाधिपे ॥ २.१८.१८ ॥
தேவியே, உண்மையாக வினவும் எனக்கு இதைச் சொல்லுங்கள். மனிதர்களின் அதிபதியிடம் இந்த முன்னொருபோதும் இல்லாத மாற்றம் எதனால் வந்தது?
2.18.19
एवमुक्ता तु कैकेयी राघवेण महात्मना।
उवाचेदं सुनिर्लज्जा धृष्टमात्महितं वचः ॥ २.१८.१९ ॥
மகாத்மாவான ராகவனால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட கைகேயி, மிகுந்த வெட்கமின்றி தன் நலனுக்கேற்ற துணிச்சலான சொற்களைக் கூறினாள்.
2.18.20
न राजा कुपितो राम व्यसनं नास्य किंचन।
किंचिन्मनोगतं त्वस्य त्वद्भयान्नानुभाषते ॥ २.१८.२० ॥
ராமா, அரசர் கோபமடையவில்லை; அவருக்கு எந்தத் துன்பமும் இல்லை. ஆனால் உன் மீதுள்ள பயத்தால் அவர் மனத்தில் உள்ளதை வெளியிடுவதில்லை.
2.18.21
प्रियं त्वामप्रियं वक्तुं वाणी नास्य प्रवर्तते।
तदवश्यं त्वया कार्यं यदनेनाश्रुतं मम ॥ २.१८.२१ ॥
உனக்கு இனியதல்ல, விரும்பத்தகாததைச் சொல்ல அவர் வாக்கு வருவதில்லை; ஆகவே அவர் எனக்கு அளித்த வாக்கை நீ அவசியம் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
2.18.22
एष मह्यं वरं दत्त्वा पुरा मामभिपूज्य च।
स पश्चात् तप्यते राजा यथान्यः प्राकृतस्तथा ॥ २.१८.२२ ॥
முன்பு எனக்கு வரம் அளித்து என்னை மதித்த பின்னர், அரசர் சாதாரண மனிதனைப் போல பின்னர் வருந்துகிறார்.
2.18.23
अतिसृज्य ददानीति वरं मम विशाम्पतिः।
स निरर्थं गतजले सेतुं बन्धितुमिच्छति ॥ २.१८.२३ ॥
'தருகிறேன்' என்று அரசர் எனக்கு வரம் அளித்தார்; இப்போது அவர் ஓடிப்போன நீரின் மீது அணை கட்ட விரும்புகிறார், அது வீண்.
2.18.24
धर्ममूलमिदं राम विदितं च सतामपि।
तत् सत्यं न त्यजेद् राजा कुपितस्त्वत्कृते यथा ॥ २.१८.२४ ॥
ராமா, இது தர்மத்தின் அடிப்படை; இது நல்லோருக்கும் தெரிந்ததே. அரசர் உன்னால் கோபமுற்றாலும் தன் சத்தியத்தைக் கைவிடக்கூடாது.
2.18.25
यदि तद् वक्ष्यते राजा शुभं वा यदि वाशुभम्।
करिष्यसि ततः सर्वमाख्यास्यामि पुनस्त्वहम् ॥ २.१८.२५ ॥
அரசர் நல்லதோ அல்லது தீயதோ எதைச் சொன்னாலும், நீ அதையெல்லாம் செய்வாய்; நானும் மீண்டும் அதைச் சொல்வேன்.
2.18.26
यदि त्वभिहितं राज्ञा त्वयि तन्न विपत्स्यते।
ततोऽहमभिधास्यामि न ह्येष त्वयि वक्ष्यति ॥ २.१८.२६ ॥
அரசர் உன்னிடம் சொன்னது நிறைவேறாவிட்டால், நான் அதை மீண்டும் சொல்வேன்; அவர் உன்னிடம் அதைச் சொல்லமாட்டார்.
2.18.27
एतत् तु वचनं श्रुत्वा कैकेय्या समुदाहृतम्।
उवाच व्यथितो रामस्तां देवीं नृपसंनिधौ ॥ २.१८.२७ ॥
கைகேயி கூறிய இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட ராமன், துன்புற்று, அரசரின் முன்னிலையில் அந்த தேவியிடம் பேசினான்.
2.18.28
अहो धिङ् नार्हसे देवि वक्तुं मामीदृशं वचः।
अहं हि वचनाद् राज्ञः पतेयमपि पावके ॥ २.१८.२८ ॥
ஐயோ, அவமானம்! தேவியே, என்னிடம் இத்தகைய சொற்களைச் சொல்லுவது நீ தகாது. அரசரின் சொல்லுக்காக நான் நெருப்பிலும் விழுவேன்.
2.18.29
भक्षयेयं विषं तीक्ष्णं पतेयमपि चार्णवे।
नियुक्तो गुरुणा पित्रा नृपेण च हितेन च ॥ २.१८.२९ ॥
குரு, தந்தை, அரசர் மற்றும் நலம் விரும்பி ஆகியோரால் ஏவப்பட்டால், நான் கொடிய விஷத்தை உண்பேன், கடலிலும் குதிப்பேன்.
2.18.30
तद् ब्रूहि वचनं देवि राज्ञो यदभिकांक्षितम्।
करिष्ये प्रतिजाने च रामो द्विर्नाभिभाषते ॥ २.१८.३० ॥
ஆகவே தேவியே, அரசரின் விருப்பம் எதுவோ அதைச் சொல். நான் செய்வேன்; சத்தியம் செய்கிறேன். ராமன் இருமுறை பேசமாட்டான்.
2.18.31
तमार्जवसमायुक्तमनार्या सत्यवादिनम्।
उवाच रामं कैकेयी वचनं भृशदारुणम् ॥ २.१८.३१ ॥
நேர்மையுடன் கூடிய, உண்மை பேசும் அந்த ராமனிடம் கீழ்மை கொண்ட கைகேயி மிகக் கொடிய சொற்களைச் சொன்னாள்.
2.18.32
पुरा देवासुरे युद्धे पित्रा ते मम राघव।
रक्षितेन वरौ दत्तौ सशल्येन महारणे ॥ २.१८.३२ ॥
ராகவா, முன்பு தேவாசுர யுத்தத்தில் உன் தந்தை, பெரும்போரில் அம்பினால் காயமடைந்த நிலையில் நான் அவரைக் காத்தபோது, எனக்கு இரண்டு வரங்களை அளித்தார்.
2.18.33
तत्र मे याचितो राजा भरतस्याभिषेचनम्।
गमनं दण्डकारण्ये तव चाद्यैव राघव ॥ २.१८.३३ ॥
அங்கே நான் அரசனிடம் பரதனுக்கு அபிஷேகத்தையும், ராகவா, இன்றே உன் தண்டகாரண்யப் பயணத்தையும் கேட்டேன்.
2.18.34
यदि सत्यप्रतिज्ञं त्वं पितरं कर्तुमिच्छसि।
आत्मानं च नरश्रेष्ठ मम वाक्यमिदं शृणु ॥ २.१८.३४ ॥
நீ உன் தந்தையையும் உன்னையும் சத்தியப் பிரதிக்ஞை உடையவர்களாக்க விரும்பினால், நரசிறந்தவனே, என் இந்தச் சொல்லைக் கேள்.
2.18.35
संनिदेशे पितुस्तिष्ठ यथानेन प्रतिश्रुतम्।
त्वयारण्यं प्रवेष्टव्यं नव वर्षाणि पञ्च च ॥ २.१८.३५ ॥
தந்தையின் கட்டளையில் நில். அவர் வாக்களித்தபடி நீ காட்டில் பதினான்கு ஆண்டுகள் நுழைய வேண்டும்.
2.18.36
भरतश्चाभिषिच्येत यदेतदभिषेचनम्।
त्वदर्थे विहितं राज्ञा तेन सर्वेण राघव ॥ २.१८.३६ ॥
பரதனுக்கு அபிஷேகம் நடக்கட்டும். இந்த அபிஷேகம் உனக்காக அரசனால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது; ராகவா, அதனை முழுமையாகக் கொண்டு.
2.18.37
सप्त सप्त च वर्षाणि दण्डकारण्यमाश्रितः।
अभिषेकमिदं त्यक्त्वा जटाचीरधरो भव ॥ २.१८.३७ ॥
ஏழு ஏழு ஆண்டுகள் தண்டகாரண்யத்தில் வசித்து, இந்த அபிஷேகத்தைத் துறந்து சடையும் மரவுரியும் தரித்தவனாக ஆகு.
2.18.38
भरतः कोसलपतेः प्रशास्तु वसुधामिमाम्।
नानारत्नसमाकीर्णां सवाजिरथसंकुलाम् ॥ २.१८.३८ ॥
கோசல மன்னனின் மகன் பரதன் இந்த பூமியை ஆளட்டும்; பல வகை ரத்தினங்கள் நிறைந்ததும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிரம்பியதுமான இதை.
2.18.39
एतेन त्वां नरेन्द्रोऽयं कारुण्येन समाप्लुतः।
शोकैः संक्लिष्टवदनो न शक्नोति निरीक्षितुम् ॥ २.१८.३९ ॥
இதனால்தான் இந்த மன்னன் உன்மீது இரக்கத்தால் நிரம்பியிருக்கிறார்; துயரத்தால் வாடிய முகத்துடன் உன்னைப் பார்க்கவும் அவரால் இயலவில்லை.
2.18.40
एतत् कुरु नरेन्द्रस्य वचनं रघुनन्दन।
सत्येन महता राम तारयस्व नरेश्वरम् ॥ २.१८.४० ॥
ரகுக்களின் மகிழ்ச்சியே, ராமா! மன்னனின் இந்த வாக்கைச் செய். ராமா, பெரிய சத்தியத்தால் இந்த மன்னனைக் கரையேற்று.
2.18.41
इतीव तस्यां परुषं वदन्त्यां
न चैव रामः प्रविवेश शोकम्।
प्रविव्यथे चापि महानुभावो
राजा च पुत्रव्यसनाभितप्तः ॥ २.१८.४१ ॥
அவள் இவ்வாறு கடுமையாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோதும் ராமனுக்குத் துயரம் புகவில்லை; ஆனால் அந்த மகாநுபாவரான மன்னர் மகனின் துன்பத்தால் வருந்திக் கலங்கினார்.