ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1
तदप्रियममित्रघ्नो वचनं मरणोपमम्।
श्रुत्वा न विव्यथे रामः कैकेयीं चेदमब्रवीत् ॥ २.१९.१ ॥
敵を討つラーマは、死にも等しいその不快な言葉を聞いても悲しまず、カイケーイーにこう言った。
2.19.2
एवमस्तु गमिष्यामि वनं वस्तुमहं त्वितः।
जटाचीरधरो राज्ञः प्रतिज्ञामनुपालयन् ॥ २.१९.२ ॥
そうしましょう。王の誓いを守り、もつれた髪と樹皮の衣をまとい、ここから森に住みに参ります。
2.19.3
इदं तु ज्ञातुमिच्छामि किमर्थं मां महीपतिः।
नाभिनन्दति दुर्धर्षो यथापूर्वमरिंदमः ॥ २.१९.३ ॥
しかし、あの難攻不落の敵の征服者である大王が、以前のように私を喜んで迎えないのはなぜか、知りたいのです。
2.19.4
मन्युर्न च त्वया कार्यो देवि ब्रूमि तवाग्रतः।
यास्यामि भव सुप्रीता वनं चीरजटाधरः ॥ २.१९.४ ॥
王妃よ、怒りを抱いてはなりません。あなたの前で申します。どうかご満足ください。私は樹皮の衣と髪を結んで森へ参ります。
2.19.5
हितेन गुरुणा पित्रा कृतज्ञेन नृपेण च।
नियुज्यमानो विस्रब्धः किं न कुर्यामहं प्रियम् ॥ २.१९.५ ॥
慈愛ある師、父、そして恩義を知る王に命じられたなら、信頼をもって、どんな喜ばしい行いを私がしないことがあろうか。
2.19.6
अलीकं मानसं त्वेकं हृदयं दहते मम।
स्वयं यन्नाह मां राजा भरतस्याभिषेचनम् ॥ २.१९.६ ॥
ただ一つの偽りの思いが私の心を焼いています。王ご自身がバラタの即位について私に告げなかったのはなぜなのか。
2.19.7
अहं हि सीतां राज्यं च प्राणानिष्टान् धनानि च।
हृष्टो भ्रात्रे स्वयं दद्यां भरतायाप्रचोदितः ॥ २.१९.७ ॥
誰にも促されず、私は喜んでシーター、王国、愛しい命と財産を弟バラタに自ら与えるであろう。
2.19.8
किं पुनर्मनुजेन्द्रेण स्वयं पित्रा प्रचोदितः।
तव च प्रियकामार्थं प्रतिज्ञामनुपालयन् ॥ २.१९.८ ॥
人の王である父上御自ら命じられ、君の愛する願いのために私は誓いを守っているのだ。これ以上何を言うことがあろうか。
2.19.9
तथाश्वासय ह्रीमन्तं किं त्विदं यन्महीपतिः।
वसुधासक्तनयनो मन्दमश्रूणि मुञ्चति ॥ २.१९.९ ॥
"ならば羞じらいのラーマを慰めよ。大地に目を据え、王はなぜゆっくりと涙を流しているのか？"
2.19.10
गच्छन्तु चैवानयितुं दूताः शीघ्रजवैर्हयैः।
भरतं मातुलकुलादद्यैव नृपशासनात् ॥ २.१९.१० ॥
王の命により、今日すぐに足の速い馬で使者を遣わし、母方の叔父の家からバラタを連れ戻させよ。
2.19.11
दण्डकारण्यमेषोऽहं गच्छाम्येव हि सत्वरः।
अविचार्य पितुर्वाक्यं समा वस्तुं चतुर्दश ॥ २.१९.११ ॥
父の言葉を熟慮することもなく、私はこれより急ぎダンダカの森へ向かい、十四年間そこに住もう。
2.19.12
सा हृष्टा तस्य तद् वाक्यं श्रुत्वा रामस्य कैकयी।
प्रस्थानं श्रद्दधाना सा त्वरयामास राघवम् ॥ २.१९.१२ ॥
ラーマの言葉を聞いて喜んだカイケーイーは、その出立を信じ、ラーガヴァを急がせた。
2.19.13
एवं भवतु यास्यन्ति दूताः शीघ्रजवैर्हयैः।
भरतं मातुलकुलादिहावर्तयितुं नराः ॥ २.१९.१३ ॥
そうなりますように。速い馬に乗った使者が、母方の叔父の家からバラタをここへ連れ戻しに行くでしょう。
2.19.14
तव त्वहं क्षमं मन्ये नोत्सुकस्य विलम्बनम्।
राम तस्मादितः शीघ्रं वनं त्वं गन्तुमर्हसि ॥ २.१९.१४ ॥
ラーマよ、あなたのように意欲的な者が遅れるのはふさわしくないと私は思います。ですからここから速やかに森へ行くべきです。
2.19.15
व्रीडान्वितः स्वयं यच्च नृपस्त्वां नाभिभाषते।
नैतत् किंचिन्नरश्रेष्ठ मन्युरेषोऽपनीयताम् ॥ २.१९.१५ ॥
人の中の最上の者よ、羞恥に満ちた王ご自身があなたに語りかけないのは小さなことではありません。この怒りを捨ててください。
2.19.16
यावत्त्वं न वनं यातः पुरादस्मादतित्वरम्।
पिता तावन्न ते राम स्नास्यते भोक्ष्यतेऽपि वा ॥ २.१९.१६ ॥
ラーマよ、あなたがこの都からできるだけ速やかに森へ去るまで、あなたの父上は沐浴も食事もなさらないでしょう。
2.19.17
धिक्कष्टमिति निःश्वस्य राजा शोकपरिप्लुतः।
मूर्च्छितो न्यपतत् तस्मिन् पर्यङ्के हेमभूषिते ॥ २.१९.१७ ॥
「ああ、なんという苦しみか！」と深く嘆息し、悲しみに沈んだ王は気を失い、金で飾られた寝台の上に倒れ伏した。
2.19.18
रामोऽप्युत्थाप्य राजानं कैकेय्याभिप्रचोदितः।
कशयेव हतो वाजी वनं गन्तुं कृतत्वरः ॥ २.१९.१८ ॥
ラーマもまた王を助け起こし、カイケーyīに促されて、鞭打たれた馬のように森へ急いで行こうとした。
2.19.19
तदप्रियमनार्याया वचनं दारुणोदयम्।
श्रुत्वा गतव्यथो रामः कैकेयीं वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१९.१९ ॥
卑しいカイケーイーの、不快で恐ろしい結果を招く言葉を聞いて、心乱れぬラーマはカイケーイーにこう語った。
2.19.20
नाहमर्थपरो देवि लोकमावस्तुमुत्सहे।
विद्धि मामृषिभिस्तुल्यं विमलं धर्ममास्थितम् ॥ २.१९.२० ॥
王妃よ、私は利得を求めてはおらず、この世に住むことも望んでいません。清浄なダルマに依って立つ私を、聖仙たちと等しいと知ってください。
2.19.21
यत् तत्रभवतः किंचिच्छक्यं कर्तुं प्रियं मया।
प्राणानपि परित्यज्य सर्वथा कृतमेव तत् ॥ २.१९.२१ ॥
尊敬すべき父上を喜ばせることが私にできることなら、命を捨ててでも、あらゆる方法でそれを必ず成し遂げましょう。
2.19.22
न ह्यतो धर्मचरणं किंचिदस्ति महत्तरम्।
यथा पितरि शुश्रूषा तस्य वा वचनक्रिया ॥ २.१९.२२ ॥
これより偉大なダルマの実践はない。父に仕えること、あるいは父の言葉に従うことこそがそれである。
2.19.23
अनुक्तोऽप्यत्रभवता भवत्या वचनादहम्।
वने वत्स्यामि विजने वर्षाणीह चतुर्दश ॥ २.१९.२३ ॥
尊敬すべき父上は私に何も言われていませんが、あなたのお言葉により、ここから十四年のあいだ人里離れた森に住みましょう。
2.19.24
न नूनं मयि कैकेयि किंचिदाशंससे गुणान्।
यद् राजानमवोचस्त्वं ममेश्वरतरा सती ॥ २.१९.२४ ॥
カイケーイーよ、あなたは私に何の美点も期待していないのでしょう。あなたは私のことを王にそのように言ったのですから、貞淑な妻として私の上により大きな権限を持つ身でありながら。
2.19.25
यावन्मातरमापृच्छे सीतां चानुनयाम्यहम्।
ततोऽद्यैव गमिष्यामि दण्डकानां महद् वनम् ॥ २.१९.२५ ॥
母に別れを告げ、シーターをなだめたのち、今日のうちにダンダカの大森林へ向かいます。
2.19.26
भरतः पालयेद् राज्यं शुश्रूषेच्च पितुर्यथा।
तथा भवत्या कर्तव्यं स हि धर्मः सनातनः ॥ २.१९.२६ ॥
バラタは王国を守り、父に仕えるべきです。あなたもそのようにすべきです。それが永遠のダルマなのですから。
2.19.27
रामस्य तु वचः श्रुत्वा भृशं दुःखगतः पिता।
शोकादशक्नुवन् वक्तुं प्ररुरोद महास्वनम् ॥ २.१९.२७ ॥
ラーマの言葉を聞いた父王は深い悲しみに沈み、悲嘆のあまり言葉も出ず、大声で泣き叫んだ。
2.19.28
वन्दित्वा चरणौ राज्ञो विसंज्ञस्य पितुस्तदा।
कैकेय्याश्चाप्यनार्याया निष्पपात महाद्युतिः ॥ २.१९.२८ ॥
気を失った父王の足元に礼をし、また卑しいカイケーイーにも礼をして、大いに輝くラーマは退出した。
2.19.29
स रामः पितरं कृत्वा कैकेयीं च प्रदक्षिणम्।
निष्क्रम्यान्तःपुरात् तस्मात् स्वं ददर्श सुहृज्जनम् ॥ २.१९.२९ ॥
ラーマは父王とカイケーイーの周りを敬意をもって右回りに回り、奥の間を出て、自分を慕う人々を見た。
2.19.30
तं बाष्पपरिपूर्णाक्षः पृष्ठतोऽनुजगाम ह।
लक्ष्मणः परमक्रुद्धः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ २.१९.३० ॥
スミトラーの喜びを増す者ラクシュマナは、激しく怒りながら、涙に満ちた目のラーマの後を追った。
2.19.31
आभिषेचनिकं भाण्डं कृत्वा रामः प्रदक्षिणम्।
शनैर्जगाम सापेक्षो दृष्टिं तत्राविचालयन् ॥ २.१९.३१ ॥
ラーマは灌頂の品々を右に見て回り、ゆっくりと立ち去った。そこから視線を外さずに。
2.19.32
न चास्य महतीं लक्ष्मीं राज्यनाशोऽपकर्षति।
लोककान्तस्य कान्तत्वाच्छीतरश्मेरिव क्षयः ॥ २.१९.३२ ॥
王国を失っても彼の偉大な輝きは損なわれない。世界に愛される者であるから、冷光の月が欠けてもその魅力が減らないように。
2.19.33
न वनं गन्तुकामस्य त्यजतश्च वसुंधराम्।
सर्वलोकातिगस्येव लक्ष्यते चित्तविक्रिया ॥ २.१९.३३ ॥
森へ行くことを望み、大地を去る彼には心の乱れが見えない。まるで全世界を超えた者のように。
2.19.34
प्रतिषिध्य शुभं छत्रं व्यजने च स्वलंकृते।
विसर्जयित्वा स्वजनं रथं पौरांस्तथा जनान् ॥ २.१९.३४ ॥
吉祥の傘と美しく飾られた扇を退け、身内、車、町の人々、その他の人々を去らせた。
2.19.35
धारयन् मनसा दुःखमिन्द्रियाणि निगृह्य च।
प्रविवेशात्मवान् वेश्म मातुरप्रियशंसिवान् ॥ २.१९.३५ ॥
心に悲しみを抱き、感覚を抑えて、自制した彼は、不快な知らせを伝えた母の館に入った。
2.19.36
सर्वोऽप्यभिजनः श्रीमान् श्रीमतः सत्यवादिनः।
नालक्षयत रामस्य कंचिदाकारमानने ॥ २.१९.३६ ॥
威光に満ち、真実を語るラーマの顔には、親族の誰一人として何の表情も見て取れなかった。
2.19.37
उचितं च महाबाहुर्न जहौ हर्षमात्मवान्।
शारदः समुदीर्णांशुश्चन्द्रस्तेज इवात्मजम् ॥ २.१९.३७ ॥
大いなる腕を持つラーマは、自制し、ふさわしく、喜びを捨てなかった。秋の満ちた光を放つ月が、その輝きを失わないように。
2.19.38
वाचा मधुरया रामः सर्वं सम्मानयञ्जनम्।
मातुः समीपं धर्मात्मा प्रविवेश महायशाः ॥ २.१९.३८ ॥
法を体現し大いなる名声を持つラーマは、甘い言葉で人々すべてを敬い、母のもとへ入っていった。
2.19.39
तं गुणैः समतां प्राप्तो भ्राता विपुलविक्रमः।
सौमित्रिरनुवव्राज धारयन् दुःखमात्मजम् ॥ २.१९.३९ ॥
徳において彼と等しく、非常に勇猛な弟のラクシュマナは、自らの悲しみを抱えながら彼に従った。
2.19.40
प्रविश्य वेश्मातिभृशं मुदा युतं
समीक्ष्य तां चार्थविपत्तिमागताम्।
न चैव रामोऽत्र जगाम विक्रियां
सुहृज्जनस्यात्मविपत्तिशङ्कया ॥ २.१९.४० ॥
家に入り、大いに喜びに満ちた母と、母に降りかかった富の喪失を見ても、ラーマは、自分の不幸が友人たちに及ぶことを恐れて、少しも動揺を見せなかった。