ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.24.1
तं समीक्ष्य व्यवसितं पितुर्निर्देशपालने।
कौसल्या बाष्पसंरुद्धा वचो धर्मिष्ठमब्रवीत् ॥ २.२४.१ ॥
ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಅವನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದಳು.
2.24.2
अदृष्टदुःखो धर्मात्मा सर्वभूतप्रियंवदः।
मयि जातो दशरथात् कथमुञ्छेन वर्तयेत् ॥ २.२४.२ ॥
ದುಃಖವನ್ನೇ ಕಾಣದ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಡನೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನೂ ಆದ, ದಶರಥನಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅವನು ಹೇಗೆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಉದುರಿದ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ಬದುಕಬಲ್ಲನು?
2.24.3
यस्य भृत्याश्च दासाश्च मृष्टान्यन्नानि भुञ्जते।
कथं स भोक्ष्यते रामो वने मूलफलान्ययम् ॥ २.२४.३ ॥
ಯಾರ ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ದಾಸರೂ ರುಚಿಕರ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೋ, ಆ ರಾಮ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಈ ಗೆಡ್ಡೆ-ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿನ್ನುವನು?
2.24.4
क एतच्छ्रद्दधेच्छ्रुत्वा कस्य वा न भवेद् भयम्।
गुणवान् दयितो राज्ञः काकुत्स्थो यद् विवास्यते ॥ २.२४.४ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಯಾರು ನಂಬಬಲ್ಲರು, ಯಾರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟಾಗದು? ಗುಣವಂತನೂ ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಆದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲ!
2.24.5
नूनं तु बलवाँल्लोके कृतान्तः सर्वमादिशन्।
लोके रामाभिरामस्त्वं वनं यत्र गमिष्यसि ॥ २.२४.५ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಕಾಲ (ವಿಧಿ) ಬಲಿಷ್ಠ; ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಲೋಕಕ್ಕೆ ಆನಂದದಾಯಕನಾದ ರಾಮ, ನೀನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವೆ!
2.24.6
अयं तु मामात्मभवस्तवादर्शनमारुतः।
विलापदुःखसमिधो रुदिताश्रुहुताहुतिः ॥ २.२४.६ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣದಿರುವ ಈ ಗಾಳಿ ನನ್ನನ್ನು, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನನ್ನು, ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖವೆಂಬ ಸಮಿಧೆಗಳಿಂದ ಉರಿಸುತ್ತಿದೆ; ಅತ್ತು ಸುರಿಯುವ ಕಣ್ಣೀರೇ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ.
2.24.7
चिन्ताबाष्पमहाधूमस्तवागमनचिन्तजः।
कर्शयित्वाधिकं पुत्र निःश्वासायाससम्भवः ॥ २.२४.७ ॥
ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಆಗಮನದ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮಹಾ ಹೊಗೆ, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಮತ್ತು ಆಯಾಸದಿಂದ ಎದ್ದು, ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕೃಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
2.24.8
त्वया विहीनामिह मां शोकाग्निरतुलो महान्।
प्रधक्ष्यति यथा कक्ष्यं चित्रभानुर्हिमात्यये ॥ २.२४.८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಅಗಲಿದ ನನ್ನನ್ನು, ಅಸಮಾನವಾದ ಮಹಾ ಶೋಕಾಗ್ನಿ, ಹಿಮಕಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಒಣಗಿದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಹಿಸುವುದು.
2.24.9
कथं हि धेनुः स्वं वत्सं गच्छन्तमनुगच्छति।
अहं त्वानुगमिष्यामि यत्र वत्स गमिष्यसि ॥ २.२४.९ ॥
ಹಸು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಗನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವೆನು.
2.24.10
यथा निगदितं मात्रा तद् वाक्यं पुरुषर्षभः।
श्रुत्वा रामोऽब्रवीद् वाक्यं मातरं भृशदुःखिताम् ॥ २.२४.१० ॥
ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ತಾಯಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.24.11
कैकेय्या वञ्चितो राजा मयि चारण्यमाश्रिते।
भवत्या च परित्यक्तो न नूनं वर्तयिष्यति ॥ २.२४.११ ॥
ನಾನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಕೈಕೇಯಿಯಿಂದ ವಂಚಿತನಾದ ರಾಜನು, ನಿನ್ನಿಂದಲೂ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
2.24.12
भर्तुः किल परित्यागो नृशंसः केवलं स्त्रियाः।
स भवत्या न कर्तव्यो मनसापि विगर्हितः ॥ २.२४.१२ ॥
ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಕೇವಲ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯ. ಅದನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಬಾರದು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ನಿಂದಿತವಾಗಿದೆ.
2.24.13
यावज्जीवति काकुत्स्थः पिता मे जगतीपतिः।
शुश्रूषा क्रियतां तावत् स हि धर्मः सनातनः ॥ २.२४.१३ ॥
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನಾದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ಜೀವಂತವಾಗಿರುವವರೆಗೆ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದೇ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ.
2.24.14
एवमुक्ता तु रामेण कौसल्या शुभदर्शना।
तथेत्युवाच सुप्रीता राममक्लिष्टकारिणम् ॥ २.२४.१४ ॥
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಶುಭದರ್ಶನೆಯಾದ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಸುಲಭವಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುವ ರಾಮನಿಗೆ 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದಳು.
2.24.15
एवमुक्तस्तु वचनं रामो धर्मभृतां वरः।
भूयस्तामब्रवीद् वाक्यं मातरं भृशदुःखिताम् ॥ २.२४.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊತ್ತವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ತಾಯಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತನ್ನಾಡಿದನು.
2.24.16
मया चैव भवत्या च कर्तव्यं वचनं पितुः।
राजा भर्ता गुरुः श्रेष्ठः सर्वेषामीश्वरः प्रभुः ॥ २.२४.१६ ॥
ನಾನೂ ನೀನೂ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ರಾಜನೇ ಪತಿ, ಗುರು, ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಪ್ರಭು.
2.24.17
इमानि तु महारण्ये विहृत्य नव पञ्च च।
वर्षाणि परमप्रीत्या स्थास्यामि वचने तव ॥ २.२४.१७ ॥
ಈ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದು, ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.
2.24.18
एवमुक्ता प्रियं पुत्रं बाष्पपूर्णानना तदा।
उवाच परमार्ता तु कौसल्या सुतवत्सला ॥ २.२४.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖದ, ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥಿತಳಾದ, ಮಗನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಆಗ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
2.24.19
आसां राम सपत्नीनां वस्तुं मध्ये न मे क्षमम्।
नय मामपि काकुत्स्थ वनं वन्यां मृगीमिव ॥ २.२४.१९ ॥
ರಾಮ, ಈ ಸವತಿಯರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುವುದು ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ವಂಶಜನೇ, ಕಾಡಿನ ಹೆಣ್ಣುಜಿಂಕೆಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನೂ ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು.
2.24.20
यदि ते गमने बुद्धिः कृता पितरपेक्षया।
तां तथा रुदतीं रामो रुदन् वचनमब्रवीत् ॥ २.२४.२० ॥
ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ನೀನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿರುವೆಯಾದರೆ ಎಂದು, ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ರಾಮನು ಕೂಡ ಅಳುತ್ತಾ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.24.21
जीवन्त्या हि स्त्रिया भर्ता दैवतं प्रभुरेव च।
भवत्या मम चैवाद्य राजा प्रभवति प्रभुः ॥ २.२४.२१ ॥
ಬದುಕಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಪತಿಯೇ ದೇವರು ಮತ್ತು ಒಡೆಯ. ಇಂದು ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಒಡೆಯರು ರಾಜರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
2.24.22
न ह्यनाथा वयं राज्ञा लोकनाथेन धीमता।
भरतश्चापि धर्मात्मा सर्वभूतप्रियंवदः ॥ २.२४.२२ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಲೋಕನಾಥ ರಾಜನಿರುವಾಗ ನಾವು ಅನಾಥರಲ್ಲ. ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಭರತನೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು.
2.24.24
भवतीमनुवर्तेत स हि धर्मरतः सदा।
दारुणश्चाप्ययं शोको यथैनं न विनाशयेत् ॥ २.२४.२४ ॥
ಅವನು ಧರ್ಮನಿರತನಾದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುವನು. ಈ ಘೋರ ಶೋಕ ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡದಿರಲಿ.
2.24.25
राज्ञो वृद्धस्य सततं हितं चर समाहिता।
व्रतोपवासनिरता या नारी परमोत्तमा ॥ २.२४.२५ ॥
ವೃದ್ಧ ರಾಜನ ಹಿತವನ್ನು ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಆಚರಿಸು. ವ್ರತ ಉಪವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯೇ ಪರಮೋತ್ತಮಳು.
2.24.26
भर्तारं नानुवर्तेत सा च पापगतिर्भवेत्।
भर्तुः शुश्रूषया नारी लभते स्वर्गमुत्तमम् ॥ २.२४.२६ ॥
ಗಂಡನನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವಳು ಪಾಪಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ; ಗಂಡನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸ್ತ್ರೀ ಉತ್ತಮ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
2.24.27
अपि या निर्नमस्कारा निवृत्ता देवपूजनात्।
शुश्रूषामेव कुर्वीत भर्तुः प्रियहिते रता ॥ २.२४.२७ ॥
ದೇವಪೂಜೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಗಂಡನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮತ್ತು ಹಿತವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಕೇವಲ ಗಂಡನ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು.
2.24.28
एष धर्मः स्त्रिया नित्यो वेदे लोके श्रुतः स्मृतः।
अग्निकार्येषु च सदा सुमनोभिश्च देवताः ॥ २.२४.२८ ॥
ಇದು ಸ್ತ್ರೀಯ ನಿತ್ಯ ಧರ್ಮ; ವೇದದಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸದಾ ಹೂಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
2.24.29
पूज्यास्ते मत्कृते देवि ब्राह्मणाश्चैव सत्कृताः।
एवं कालं प्रतीक्षस्व ममागमनकांक्षिणी ॥ २.२४.२९ ॥
ದೇವಿ, ನನಗಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪೂಜ್ಯರು; ಅವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯು.
2.24.30
नियता नियताहारा भर्तृशुश्रूषणे रता।
प्राप्स्यसे परमं कामं मयि पर्यागते सति ॥ २.२४.३० ॥
ನಿಯಮದಿಂದಲೂ ಮಿತಾಹಾರದಿಂದಲೂ ಗಂಡನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವಳಾಗಿ, ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ನೀನು ಪರಮ ಆಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
2.24.31
यदि धर्मभृतां श्रेष्ठो धारयिष्यति जीवितम्।
एवमुक्ता तु रामेण बाष्पपर्याकुलेक्षणा ॥ २.२४.३१ ॥
ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು (ರಾಮನು) ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ... ಹೀಗೆ ರಾಮನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವಳಾಗಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ (ಸೀತೆ)...
2.24.32
कौसल्या पुत्रशोकार्ता रामं वचनमब्रवीत्।
गमने सुकृतां बुद्धिं न ते शक्नोमि पुत्रक ॥ २.२४.३२ ॥
ಮಗನ ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಕೌಸಲ್ಯೆ ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು - ಮಗನೇ, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ನಿನ್ನ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನಾನು ಬದಲಿಸಲಾರೆ.
2.24.33
विनिवर्तयितुं वीर नूनं कालो दुरत्ययः।
गच्छ पुत्र त्वमेकाग्रो भद्रं तेऽस्तु सदा विभो ॥ २.२४.३३ ॥
ವೀರನೇ, ಕಾಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವುದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಷ್ಟ. ಮಗನೇ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೋಗು; ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ.
2.24.34
पुनस्त्वयि निवृत्ते तु भविष्यामि गतक्लमा।
प्रत्यागते महाभागे कृतार्थे चरितव्रते।
पितुरानृण्यतां प्राप्ते स्वपिष्ये परमं सुखम् ॥ २.२४.३४ ॥
ನೀನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ನಾನು ಆಯಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತೇನೆ. ಮಹಾಭಾಗ್ಯನೇ, ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಿ, ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ತಂದೆಯ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಪರಮ ಸುಖದಿಂದ ನಿದ್ರಿಸುವೆ.
2.24.35
कृतान्तस्य गतिः पुत्र दुर्विभाव्या सदा भुवि।
यस्त्वां संचोदयति मे वच आविध्य राघव ॥ २.२४.३५ ॥
ಮಗನೇ, ಯಮನ ಗತಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅರಿಯಲು ಕಷ್ಟ. ರಾಘವನೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರಿಸುವುದು ಕಾಲದ ಆಟ.
2.24.36
गच्छेदानीं महाबाहो क्षेमेण पुनरागतः।
नन्दयिष्यसि मां पुत्र साम्ना श्लक्ष्णेन चारुणा ॥ २.२४.३६ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಈಗ ಹೋಗು, ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗು. ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಮಧುರ, ಮೃದು, ಸುಂದರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವೆ.
2.24.37
अपीदानीं स कालः स्याद् वनात् प्रत्यागतं पुनः।
यत् त्वां पुत्रक पश्येयं जटावल्कलधारिणम् ॥ २.२४.३७ ॥
ಮಗನೇ, ಆ ಕಾಲ ಎಂದಾದರೂ ಬರುವುದೇ, ನೀನು ಕಾಡಿನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಜಟೆ ಮತ್ತು ನಾರುಡುಗೆ ಧರಿಸಿರುವಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡುವ ಸಮಯ?
2.24.38
तथा हि रामं वनवासनिश्चितं
ददर्श देवी परमेण चेतसा।
उवाच रामं शुभलक्षणं वचो
बभूव च स्वस्त्ययनाभिकांक्षिणी ॥ २.२४.३८ ॥
ವನವಾಸಕ್ಕೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ ರಾಮನನ್ನು ದೇವಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನದಿಂದ ನೋಡಿದಳು. ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳುಳ್ಳ ರಾಮನಿಗೆ ಅವಳು ಮಾತನಾಡಿದಳು; ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾದಳು.