Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
एतत् तु वचनं श्रुत्वा सीता रामस्य दुःखिता।
प्रसक्ताश्रुमुखी मन्दमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.२९.१ ॥
Al oír estas palabras de Rāma, la afligida Sītā, con el rostro bañado en lágrimas, habló suavemente estas palabras.
2.29.2
ये त्वया कीर्तिता दोषा वने वस्तव्यतां प्रति।
गुणानित्येव तान् विद्धि तव स्नेहपुरस्कृता ॥ २.२९.२ ॥
Los defectos que has mencionado sobre vivir en el bosque, considéralos virtudes; impulsada por tu afecto digo esto.
2.29.3
मृगाः सिंहा गजाश्चैव शार्दूलाः शरभास्तथा।
चमराः सृमराश्चैव ये चान्ये वनचारिणः ॥ २.२९.३ ॥
Ciervos, leones, elefantes, tigres, śarabhas, camaras, sṛmaras y los demás animales que vagan por el bosque—
2.29.4
अदृष्टपूर्वरूपत्वात् सर्वे ते तव राघव।
रूपं दृष्ट्वापसर्पेयुस्तव सर्वे हि बिभ्यति ॥ २.२९.४ ॥
Oh Rāghava, como nunca antes han visto tu forma, todos huirían al verla; en verdad, todos tendrían miedo.
2.29.5
त्वया च सह गन्तव्यं मया गुरुजनाज्ञया।
त्वद्वियोगेन मे राम त्यक्तव्यमिह जीवितम् ॥ २.२९.५ ॥
Oh Rāma, por mandato de mis mayores debo ir contigo; separada de ti, debo abandonar aquí mi vida.
2.29.6
नहि मां त्वत्समीपस्थामपि शक्रोऽपि राघव।
सुराणामीश्वरः शक्तः प्रधर्षयितुमोजसा ॥ २.२९.६ ॥
Oh Rāghava, ni siquiera Śakra, señor de los dioses, puede asaltarme por la fuerza estando yo cerca de ti.
2.29.7
पतिहीना तु या नारी न सा शक्ष्यति जीवितुम्।
काममेवंविधं राम त्वया मम निदर्शितम् ॥ २.२९.७ ॥
Una mujer privada de su esposo no puede vivir. Oh Rāma, tú me has mostrado precisamente un camino así.
2.29.8
अथापि च महाप्राज्ञ ब्राह्मणानां मया श्रुतम्।
पुरा पितृगृहे सत्यं वस्तव्यं किल मे वने ॥ २.२९.८ ॥
Oh hombre de gran sabiduría, antes en la casa de mi padre oí de los brahmanes que en verdad debía vivir en el bosque.
2.29.9
लक्षणिभ्यो द्विजातिभ्यः श्रुत्वाहं वचनं गृहे।
वनवासकृतोत्साहा नित्यमेव महाबल ॥ २.२९.९ ॥
Oh poderoso, habiendo oído en casa las palabras de los dvijas que conocían los signos, siempre estuve ansiosa por el exilio en el bosque.
2.29.10
आदेशो वनवासस्य प्राप्तव्यः स मया किल।
सा त्वया सह भर्त्राहं यास्यामि प्रिय नान्यथा ॥ २.२९.१० ॥
La orden del exilio en el bosque debo en verdad obtenerla. Oh amado, iré contigo, mi esposo; no será de otro modo.
2.29.11
कृतादेशा भविष्यामि गमिष्यामि त्वया सह।
कालश्चायं समुत्पन्नः सत्यवान् भवतु द्विजः ॥ २.२९.११ ॥
Habiendo recibido la orden, iré contigo. Ha llegado este momento; oh dvija, que aquellas palabras sean verdaderas.
2.29.12
वनवासे हि जानामि दुःखानि बहुधा किल।
प्राप्यन्ते नियतं वीर पुरुषैरकृतात्मभिः ॥ २.२९.१२ ॥
Oh héroe, sé que en el exilio del bosque se encuentran ciertamente muchos tipos de sufrimientos por parte de los hombres que no se han dominado a sí mismos.
2.29.13
कन्यया च पितुर्गेहे वनवासः श्रुतो मया।
भिक्षिण्याः शमवृत्ताया मम मातुरिहाग्रतः ॥ २.२९.१३ ॥
Siendo doncella, en la casa de mi padre, oí hablar del vivir en el bosque, acerca de una mendicante de conducta serena, aquí ante mi madre.
2.29.14
प्रसादितश्च वै पूर्वं त्वं मे बहुतिथं प्रभो।
गमनं वनवासस्य कांक्षितं हि सह त्वया ॥ २.२९.१४ ॥
Oh señor, hace mucho tiempo ya te lo supliqué; ir al exilio en el bosque contigo es lo que he deseado.
2.29.15
कृतक्षणाहं भद्रं ते गमनं प्रति राघव।
वनवासस्य शूरस्य मम चर्या हि रोचते ॥ २.२९.१५ ॥
Oh Rāghava, que la fortuna te acompañe; he resuelto ir. La vida que llevaría en el exilio del bosque, como una valiente, me agrada.
2.29.16
शुद्धात्मन् प्रेमभावाद्धि भविष्यामि विकल्मषा।
भर्तारमनुगच्छन्ती भर्ता हि परदैवतम् ॥ २.२९.१६ ॥
Oh de alma pura, por amor seré libre de pecado, siguiendo a mi esposo; pues el esposo es la deidad suprema.
2.29.17
प्रेत्यभावे हि कल्याणः संगमो मे सदा त्वया।
श्रुतिर्हि श्रूयते पुण्या ब्राह्मणानां यशस्विनाम् ॥ २.२९.१७ ॥
También en el otro mundo, mi unión contigo siempre será auspiciosa; así se oye en la sagrada escritura de los renombrados brahmanes.
2.29.18
इहलोके च पितृभिर्या स्त्री यस्य महाबल।
अद्भिर्दत्ता स्वधर्मेण प्रेत्यभावेऽपि तस्य सा ॥ २.२९.१८ ॥
Oh poderoso, la mujer que sus padres en este mundo han entregado a un hombre con agua, conforme a su deber, es suya también en el otro mundo.
2.29.19
एवमस्मात् स्वकां नारीं सुवृत्तां हि पतिव्रताम्।
नाभिरोचयसे नेतुं त्वं मां केनेह हेतुना ॥ २.२९.१९ ॥
Así no deseas llevarme, a mí, tu propia esposa de buena conducta y fiel, lejos de aquí; ¿por qué razón no quieres llevarme contigo desde aquí?
2.29.20
भक्तां पतिव्रतां दीनां मां समां सुखदुःखयोः।
नेतुमर्हसि काकुत्स्थ समानसुखदुःखिनीम् ॥ २.२९.२० ॥
Oh Kākutstha, yo, devota, fiel a mi esposo y afligida, que comparto por igual la alegría y la pena, deberías llevarme contigo.
2.29.21
यदि मां दुःखितामेवं वनं नेतुं न चेच्छसि।
विषमग्निं जलं वाहमास्थास्ये मृत्युकारणात् ॥ २.२९.२१ ॥
Si no quieres llevarme al bosque, así afligida, recurriré al veneno, al fuego o al agua para encontrar la muerte.
2.29.22
एवं बहुविधं तं सा याचते गमनं प्रति।
नानुमेने महाबाहुस्तां नेतुं विजनं वनम् ॥ २.२९.२२ ॥
Así, de muchas maneras, ella le suplicaba que se fuera; pero el de brazos poderosos no consintió en llevarla al bosque desierto.
2.29.23
एवमुक्ता तु सा चिन्तां मैथिली समुपागता।
स्नापयन्तीव गामुष्णैरश्रुभिर्नयनच्युतैः ॥ २.२९.२३ ॥
Así dicha, Maithilī cayó en la angustia, como si bañara la tierra con cálidas lágrimas que caían de sus ojos.
2.29.24
चिन्तयन्तीं तदा तां तु निवर्तयितुमात्मवान्।
क्रोधाविष्टां तु वैदेहीं काकुत्स्थो बह्वसान्त्वयत् ॥ २.२९.२४ ॥
Entonces Kākutstha, dueño de sí, intentó calmar a Vaidehī, que cavilaba y estaba poseída por la ira, y la consoló de muchas maneras.