వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
एतत् तु वचनं श्रुत्वा सीता रामस्य दुःखिता।
प्रसक्ताश्रुमुखी मन्दमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.२९.१ ॥
రాముని ఈ మాటలు విని దుఃఖితురాలైన సీత, కన్నీరు కారుతున్న ముఖంతో మెల్లగా ఇలా పలికింది.
2.29.2
ये त्वया कीर्तिता दोषा वने वस्तव्यतां प्रति।
गुणानित्येव तान् विद्धि तव स्नेहपुरस्कृता ॥ २.२९.२ ॥
అడవిలో నివసించడం గురించి మీరు చెప్పిన దోషాలను గుణాలుగానే భావించండి; మీ స్నేహంతో ప్రేరేపితురాలనై ఇలా అంటున్నాను.
2.29.3
मृगाः सिंहा गजाश्चैव शार्दूलाः शरभास्तथा।
चमराः सृमराश्चैव ये चान्ये वनचारिणः ॥ २.२९.३ ॥
జింకలు, సింహాలు, ఏనుగులు, పులులు, శరభాలు, చమరాలు, సృమరాలు, మరియు అడవిలో సంచరించే ఇతర జంతువులు—
2.29.4
अदृष्टपूर्वरूपत्वात् सर्वे ते तव राघव।
रूपं दृष्ट्वापसर्पेयुस्तव सर्वे हि बिभ्यति ॥ २.२९.४ ॥
రాఘవా, వాటన్నింటికీ నీ రూపం ఇంతకు ముందెన్నడూ కనిపించలేదు కాబట్టి, నిన్ను చూసి అవన్నీ పారిపోతాయి; అవన్నీ నీ రూపానికి భయపడతాయి.
2.29.5
त्वया च सह गन्तव्यं मया गुरुजनाज्ञया।
त्वद्वियोगेन मे राम त्यक्तव्यमिह जीवितम् ॥ २.२९.५ ॥
రామా, పెద్దల ఆజ్ఞ ప్రకారం నేను నీతోనే వెళ్ళాలి; నీ వియోగంలో ఇక్కడే నా ప్రాణాన్ని విడిచిపెట్టాలి.
2.29.6
नहि मां त्वत्समीपस्थामपि शक्रोऽपि राघव।
सुराणामीश्वरः शक्तः प्रधर्षयितुमोजसा ॥ २.२९.६ ॥
రాఘవా, నీ సమీపంలో ఉన్న నన్ను దేవతల ప్రభువైన ఇంద్రుడు కూడా బలంతో బాధించలేడు.
2.29.7
पतिहीना तु या नारी न सा शक्ष्यति जीवितुम्।
काममेवंविधं राम त्वया मम निदर्शितम् ॥ २.२९.७ ॥
భర్త లేని స్త్రీ జీవించలేదు. ఓ రామా, మీరు నాకు ఇలాంటి మార్గాన్నే చూపించారు.
2.29.8
अथापि च महाप्राज्ञ ब्राह्मणानां मया श्रुतम्।
पुरा पितृगृहे सत्यं वस्तव्यं किल मे वने ॥ २.२९.८ ॥
ఓ మహాప్రాజ్ఞా, పూర్వం మా తండ్రి ఇంట బ్రాహ్మణుల వద్ద నేను విన్నాను, నిజంగా నేను అడవిలో నివసించవలసి ఉంటుందని.
2.29.9
लक्षणिभ्यो द्विजातिभ्यः श्रुत्वाहं वचनं गृहे।
वनवासकृतोत्साहा नित्यमेव महाबल ॥ २.२९.९ ॥
ఓ మహాబలా, ఇంట లక్షణాలు తెలిసిన ద్విజుల మాటలు విని, నేను ఎల్లప్పుడూ అడవి వాసానికి ఉత్సాహం కలిగి ఉన్నాను.
2.29.10
आदेशो वनवासस्य प्राप्तव्यः स मया किल।
सा त्वया सह भर्त्राहं यास्यामि प्रिय नान्यथा ॥ २.२९.१० ॥
వనవాసపు ఆజ్ఞను నేను తప్పక పొందాలి. ఓ ప్రియా, నేను నీతో, నా భర్తతో కలిసి వెళ్తాను; వేరే విధంగా కాదు.
2.29.11
कृतादेशा भविष्यामि गमिष्यामि त्वया सह।
कालश्चायं समुत्पन्नः सत्यवान् भवतु द्विजः ॥ २.२९.११ ॥
ఆజ్ఞ పొందినదానిగా నేను నీతో కలిసి వెళ్తాను. ఈ కాలం వచ్చింది; ఓ ద్విజా, అది సత్యమగుగాక.
2.29.12
वनवासे हि जानामि दुःखानि बहुधा किल।
प्राप्यन्ते नियतं वीर पुरुषैरकृतात्मभिः ॥ २.२९.१२ ॥
ఓ వీరా, వనవాసంలో అనేక విధాలుగా దుఃఖాలు తప్పక వస్తాయని నాకు తెలుసు; తమను తాము అదుపు చేసుకోని మనుష్యులకు అవి కలుగుతాయి.
2.29.13
कन्यया च पितुर्गेहे वनवासः श्रुतो मया।
भिक्षिण्याः शमवृत्ताया मम मातुरिहाग्रतः ॥ २.२९.१३ ॥
కన్యగా ఉన్నప్పుడు మా తండ్రి ఇంట్లో వనవాసం గురించి నేను విన్నాను; ఇక్కడ నా తల్లి ఎదుటే, శాంతమైన ప్రవర్తన గల ఒక భిక్షుణి గురించి.
2.29.14
प्रसादितश्च वै पूर्वं त्वं मे बहुतिथं प्रभो।
गमनं वनवासस्य कांक्षितं हि सह त्वया ॥ २.२९.१४ ॥
ప్రభూ, ఇంతకుముందు చాలా రోజులు నేను నిన్ను వేడుకున్నాను; నీతో కలిసి వనవాసానికి వెళ్లడమే నా కోరిక.
2.29.15
कृतक्षणाहं भद्रं ते गमनं प्रति राघव।
वनवासस्य शूरस्य मम चर्या हि रोचते ॥ २.२९.१५ ॥
రాఘవా, నీకు శుభం కలుగుగాక; నేను వెళ్లాలని నిశ్చయించుకున్నాను. వనవాసంలో వీరుల వలె నా జీవనవిధానం నాకు ఇష్టమే.
2.29.16
शुद्धात्मन् प्रेमभावाद्धि भविष्यामि विकल्मषा।
भर्तारमनुगच्छन्ती भर्ता हि परदैवतम् ॥ २.२९.१६ ॥
శుద్ధాత్మా, ప్రేమభావంతో నేను పాపరహితురాలనవుతాను; భర్తను అనుసరిస్తూ, భర్తే పరమదైవం కదా.
2.29.17
प्रेत्यभावे हि कल्याणः संगमो मे सदा त्वया।
श्रुतिर्हि श्रूयते पुण्या ब्राह्मणानां यशस्विनाम् ॥ २.२९.१७ ॥
పరలోకంలో కూడా నీతో నా కలయిక సదా శుభంగా ఉంటుంది; కీర్తిమంతులైన బ్రాహ్మణుల పవిత్ర శ్రుతిలో ఇది వినబడుతుంది.
2.29.18
इहलोके च पितृभिर्या स्त्री यस्य महाबल।
अद्भिर्दत्ता स्वधर्मेण प्रेत्यभावेऽपि तस्य सा ॥ २.२९.१८ ॥
మహాబలుడా, ఈ లోకంలో ఏ స్త్రీ పితరులచేత నీళ్లతో తన ధర్మానుసారం ఎవరికి ఇవ్వబడిందో, ఆమె పరలోకంలో కూడా అతనిదే.
2.29.19
एवमस्मात् स्वकां नारीं सुवृत्तां हि पतिव्रताम्।
नाभिरोचयसे नेतुं त्वं मां केनेह हेतुना ॥ २.२९.१९ ॥
ఈ విధంగా నీ సుశీలురాలు, పతివ్రత అయిన భార్యను ఇక్కడినుండి తీసుకువెళ్లాలని నీవు కోరుకోవడం లేదు; ఏ కారణంచేత ఇక్కడ నన్ను తీసుకువెళ్లాలనుకోవడం లేదు?
2.29.20
भक्तां पतिव्रतां दीनां मां समां सुखदुःखयोः।
नेतुमर्हसि काकुत्स्थ समानसुखदुःखिनीम् ॥ २.२९.२० ॥
ఓ కాకుత్స్థా! నీ భక్తురాలను, పతివ్రతను, దీనురాలను అయిన నన్ను, సుఖదుఃఖాల్లో సమానంగా పంచుకునే నన్ను నీవు తీసుకువెళ్లాలి.
2.29.21
यदि मां दुःखितामेवं वनं नेतुं न चेच्छसि।
विषमग्निं जलं वाहमास्थास्ये मृत्युकारणात् ॥ २.२९.२१ ॥
ఇలా దుఃఖిస్తున్న నన్ను నీవు అడవికి తీసుకువెళ్లాలని కోరకపోతే, మరణం కోసం నేను విషాన్ని, అగ్నిని లేదా నీటిని ఆశ్రయిస్తాను.
2.29.22
एवं बहुविधं तं सा याचते गमनं प्रति।
नानुमेने महाबाहुस्तां नेतुं विजनं वनम् ॥ २.२९.२२ ॥
ఈ విధంగా ఆమె అనేక విధాలుగా ఆయనను వనానికి వెళ్లడానికి వేడుకుంది; కానీ మహాబాహువైన ఆయన నిర్జనమైన అడవికి ఆమెను తీసుకువెళ్లడానికి అంగీకరించలేదు.
2.29.23
एवमुक्ता तु सा चिन्तां मैथिली समुपागता।
स्नापयन्तीव गामुष्णैरश्रुभिर्नयनच्युतैः ॥ २.२९.२३ ॥
ఈ విధంగా చెప్పబడిన ఆ మైథిలి చింతలో మునిగిపోయింది; కళ్ళనుండి జారిన వేడి కన్నీళ్లతో భూమిని తడిపేస్తున్నట్లుగా ఉంది.
2.29.24
चिन्तयन्तीं तदा तां तु निवर्तयितुमात्मवान्।
क्रोधाविष्टां तु वैदेहीं काकुत्स्थो बह्वसान्त्वयत् ॥ २.२९.२४ ॥
అప్పుడు ఆత్మసంయమం గల కాకుత్స్థుడు, చింతలో మునిగి కోపంతో నిండిన ఆ వైదేహిని మళ్ళించడానికి అనేక విధాలుగా ఓదార్చాడు.