ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
एतत् तु वचनं श्रुत्वा सीता रामस्य दुःखिता।
प्रसक्ताश्रुमुखी मन्दमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.२९.१ ॥
ರಾಮನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಸೀತೆ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು.
2.29.2
ये त्वया कीर्तिता दोषा वने वस्तव्यतां प्रति।
गुणानित्येव तान् विद्धि तव स्नेहपुरस्कृता ॥ २.२९.२ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಹೇಳಿದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುಣಗಳೆಂದೇ ತಿಳಿಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
2.29.3
मृगाः सिंहा गजाश्चैव शार्दूलाः शरभास्तथा।
चमराः सृमराश्चैव ये चान्ये वनचारिणः ॥ २.२९.३ ॥
ಜಿಂಕೆಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ಶರಭಗಳು, ಚಮರಗಳು, ಸೃಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು—
2.29.4
अदृष्टपूर्वरूपत्वात् सर्वे ते तव राघव।
रूपं दृष्ट्वापसर्पेयुस्तव सर्वे हि बिभ्यति ॥ २.२९.४ ॥
ರಾಘವ, ಅವುಗಳು ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಈ ಮೊದಲು ಎಂದೂ ಕಂಡಿರದ ಕಾರಣ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಅವೆಲ್ಲವೂ ದೂರ ಓಡಿಹೋಗುವವು; ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ರೂಪಕ್ಕೆ ಭಯಪಡುವವು.
2.29.5
त्वया च सह गन्तव्यं मया गुरुजनाज्ञया।
त्वद्वियोगेन मे राम त्यक्तव्यमिह जीवितम् ॥ २.२९.५ ॥
ರಾಮ, ಹಿರಿಯರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ನಿನ್ನ ವಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
2.29.6
नहि मां त्वत्समीपस्थामपि शक्रोऽपि राघव।
सुराणामीश्वरः शक्तः प्रधर्षयितुमोजसा ॥ २.२९.६ ॥
ರಾಘವ, ನಿಮ್ಮ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಇಂದ್ರನೂ ಬಲದಿಂದ ಪೀಡಿಸಲಾರನು.
2.29.7
पतिहीना तु या नारी न सा शक्ष्यति जीवितुम्।
काममेवंविधं राम त्वया मम निदर्शितम् ॥ २.२९.७ ॥
ಪತಿಯಿಲ್ಲದ ಹೆಣ್ಣು ಬದುಕಲಾರಳು. ಓ ರಾಮಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಇಂಥದ್ದನ್ನೇ ತೋರಿಸಿರುವೆ.
2.29.8
अथापि च महाप्राज्ञ ब्राह्मणानां मया श्रुतम्।
पुरा पितृगृहे सत्यं वस्तव्यं किल मे वने ॥ २.२९.८ ॥
ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಹಿಂದೆ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು ಎಂದು.
2.29.9
लक्षणिभ्यो द्विजातिभ्यः श्रुत्वाहं वचनं गृहे।
वनवासकृतोत्साहा नित्यमेव महाबल ॥ २.२९.९ ॥
ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ದ್ವಿಜರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾನು ಸದಾ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕಳಾಗಿದ್ದೆ.
2.29.10
आदेशो वनवासस्य प्राप्तव्यः स मया किल।
सा त्वया सह भर्त्राहं यास्यामि प्रिय नान्यथा ॥ २.२९.१० ॥
ವನವಾಸದ ಆದೇಶವನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಓ ಪ್ರಿಯನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ, ನನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ.
2.29.11
कृतादेशा भविष्यामि गमिष्यामि त्वया सह।
कालश्चायं समुत्पन्नः सत्यवान् भवतु द्विजः ॥ २.२९.११ ॥
ಆದೇಶ ಪಡೆದವಳಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು. ಈ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ; ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ಅದು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.
2.29.12
वनवासे हि जानामि दुःखानि बहुधा किल।
प्राप्यन्ते नियतं वीर पुरुषैरकृतात्मभिः ॥ २.२९.१२ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ದುಃಖಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು; ತಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳದವರಿಗೆ ಅವು ಬರುತ್ತವೆ.
2.29.13
कन्यया च पितुर्गेहे वनवासः श्रुतो मया।
भिक्षिण्याः शमवृत्ताया मम मातुरिहाग्रतः ॥ २.२९.१३ ॥
ಕನ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವನವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೆ; ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆಯೇ, ಶಾಂತ ನಡತೆಯ ಒಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷುಣಿಯ ಕುರಿತು.
2.29.14
प्रसादितश्च वै पूर्वं त्वं मे बहुतिथं प्रभो।
गमनं वनवासस्य कांक्षितं हि सह त्वया ॥ २.२९.१४ ॥
ಪ್ರಭು, ಮೊದಲು ಬಹಳ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೇ ನನ್ನ ಆಸೆ.
2.29.15
कृतक्षणाहं भद्रं ते गमनं प्रति राघव।
वनवासस्य शूरस्य मम चर्या हि रोचते ॥ २.२९.१५ ॥
ರಾಘವ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನಾನು ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ಶೂರರಂತೆ ನನ್ನ ಈ ಜೀವನವೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ.
2.29.16
शुद्धात्मन् प्रेमभावाद्धि भविष्यामि विकल्मषा।
भर्तारमनुगच्छन्ती भर्ता हि परदैवतम् ॥ २.२९.१६ ॥
ಶುದ್ಧಾತ್ಮನೇ, ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಪಾಪರಹಿತಳಾಗುತ್ತೇನೆ; ಗಂಡನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತ, ಗಂಡನೇ ಪರಮದೈವ.
2.29.17
प्रेत्यभावे हि कल्याणः संगमो मे सदा त्वया।
श्रुतिर्हि श्रूयते पुण्या ब्राह्मणानां यशस्विनाम् ॥ २.२९.१७ ॥
ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಸಮಾಗಮ ಸದಾ ಶುಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಯಶಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪವಿತ್ರ ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲೂ ಇದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.
2.29.18
इहलोके च पितृभिर्या स्त्री यस्य महाबल।
अद्भिर्दत्ता स्वधर्मेण प्रेत्यभावेऽपि तस्य सा ॥ २.२९.१८ ॥
ಮಹಾಬಲನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಧರ್ಮದಂತೆ ಯಾರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೋ, ಅವಳು ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಅವನಿಗೇ ಸೇರಿದವಳು.
2.29.19
एवमस्मात् स्वकां नारीं सुवृत्तां हि पतिव्रताम्।
नाभिरोचयसे नेतुं त्वं मां केनेह हेतुना ॥ २.२९.१९ ॥
ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ಸುಶೀಲೆಯೂ ಪತಿವ್ರತೆಯೂ ಆದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನೀನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ?
2.29.20
भक्तां पतिव्रतां दीनां मां समां सुखदुःखयोः।
नेतुमर्हसि काकुत्स्थ समानसुखदुःखिनीम् ॥ २.२९.२० ॥
ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ! ನಿನ್ನ ಭಕ್ತೆಯೂ ಪತಿವ್ರತೆಯೂ ದುಃಖಿತಳೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು, ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು.
2.29.21
यदि मां दुःखितामेवं वनं नेतुं न चेच्छसि।
विषमग्निं जलं वाहमास्थास्ये मृत्युकारणात् ॥ २.२९.२१ ॥
ಹೀಗೆ ದುಃಖಿತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೆ, ಸಾವಿಗಾಗಿ ನಾನು ವಿಷ, ಅಗ್ನಿ ಅಥವಾ ನೀರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.29.22
एवं बहुविधं तं सा याचते गमनं प्रति।
नानुमेने महाबाहुस्तां नेतुं विजनं वनम् ॥ २.२९.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಅವಳು ಅನೇಕ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು; ಆದರೆ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಅವನು ನಿರ್ಜನವಾದ ಕಾಡಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.
2.29.23
एवमुक्ता तु सा चिन्तां मैथिली समुपागता।
स्नापयन्तीव गामुष्णैरश्रुभिर्नयनच्युतैः ॥ २.२९.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮೈಥಿಲಿ ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾದಳು; ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಉರುಳಿದ ಬಿಸಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ತೊಳೆಯುವಂತಿದ್ದಳು.
2.29.24
चिन्तयन्तीं तदा तां तु निवर्तयितुमात्मवान्।
क्रोधाविष्टां तु वैदेहीं काकुत्स्थो बह्वसान्त्वयत् ॥ २.२९.२४ ॥
ಆಗ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೈಸಿದನು.