வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
एतत् तु वचनं श्रुत्वा सीता रामस्य दुःखिता।
प्रसक्ताश्रुमुखी मन्दमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.२९.१ ॥
ராமனின் இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு துயருற்ற சீதை, கண்ணீர் வழியும் முகத்துடன் மெல்லிய குரலில் இவ்வாறு கூறினாள்.
2.29.2
ये त्वया कीर्तिता दोषा वने वस्तव्यतां प्रति।
गुणानित्येव तान् विद्धि तव स्नेहपुरस्कृता ॥ २.२९.२ ॥
காட்டில் வாழ்வதைப் பற்றி நீங்கள் கூறிய குறைகளை நற்பண்புகளாகவே கருதுங்கள்; உங்கள் அன்பால் உந்தப்பட்டே நான் இவ்வாறு கூறுகிறேன்.
2.29.3
मृगाः सिंहा गजाश्चैव शार्दूलाः शरभास्तथा।
चमराः सृमराश्चैव ये चान्ये वनचारिणः ॥ २.२९.३ ॥
மான்கள், சிங்கங்கள், யானைகள், புலிகள், சரபங்கள், சமரங்கள், சிருமரங்கள் மற்றும் காட்டில் திரியும் பிற உயிரினங்கள்—
2.29.4
अदृष्टपूर्वरूपत्वात् सर्वे ते तव राघव।
रूपं दृष्ट्वापसर्पेयुस्तव सर्वे हि बिभ्यति ॥ २.२९.४ ॥
ராகவா, அவை அனைத்தும் உங்கள் உருவத்தை முன்பு கண்டதில்லை; உங்களைக் கண்டதும் அவை விலகி ஓடும்; உங்கள் உருவத்தைக் கண்டு அவை அனைத்தும் அஞ்சும்.
2.29.5
त्वया च सह गन्तव्यं मया गुरुजनाज्ञया।
त्वद्वियोगेन मे राम त्यक्तव्यमिह जीवितम् ॥ २.२९.५ ॥
ராமா, பெரியோர்களின் கட்டளையால் நானும் உங்களுடன் செல்ல வேண்டும்; உங்களைப் பிரிந்தால் இங்கேயே என் உயிரை விட வேண்டியிருக்கும்.
2.29.6
नहि मां त्वत्समीपस्थामपि शक्रोऽपि राघव।
सुराणामीश्वरः शक्तः प्रधर्षयितुमोजसा ॥ २.२९.६ ॥
ராகவா, உங்கள் அருகில் நிற்கும் என்னை தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன்கூட வலிமையால் தாக்க முடியாது.
2.29.7
पतिहीना तु या नारी न सा शक्ष्यति जीवितुम्।
काममेवंविधं राम त्वया मम निदर्शितम् ॥ २.२९.७ ॥
கணவனை இழந்த பெண் உயிர் வாழ முடியாது. ஓ ராமா, நீங்கள் எனக்கு இத்தகைய வழியையே காட்டியுள்ளீர்கள்.
2.29.8
अथापि च महाप्राज्ञ ब्राह्मणानां मया श्रुतम्।
पुरा पितृगृहे सत्यं वस्तव्यं किल मे वने ॥ २.२९.८ ॥
ஓ மகாபிரஜ்ஞரே, முன்பு என் தந்தை வீட்டில் அந்தணர்களிடமிருந்து நான் கேட்டேன்; உண்மையாகவே நான் வனத்தில் வசிக்க வேண்டும் என்று.
2.29.9
लक्षणिभ्यो द्विजातिभ्यः श्रुत्वाहं वचनं गृहे।
वनवासकृतोत्साहा नित्यमेव महाबल ॥ २.२९.९ ॥
ஓ மகாபலரே, வீட்டில் அடையாளம் அறிந்த துவிஜர்களின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, நான் எப்போதும் வனவாசத்திற்காக ஊக்கம் கொண்டிருந்தேன்.
2.29.10
आदेशो वनवासस्य प्राप्तव्यः स मया किल।
सा त्वया सह भर्त्राहं यास्यामि प्रिय नान्यथा ॥ २.२९.१० ॥
வனவாசத்தின் அந்தக் கட்டளையை நான் பெற வேண்டும். ஓ அன்பரே, நான் உங்களுடன், என் கணவருடன் செல்வேன்; வேறு விதமாக அல்ல.
2.29.11
कृतादेशा भविष्यामि गमिष्यामि त्वया सह।
कालश्चायं समुत्पन्नः सत्यवान् भवतु द्विजः ॥ २.२९.११ ॥
கட்டளை பெற்றவளாக நான் உங்களுடன் செல்வேன். இந்தக் காலம் வந்துவிட்டது; ஓ துவிஜரே, அது உண்மையாகட்டும்.
2.29.12
वनवासे हि जानामि दुःखानि बहुधा किल।
प्राप्यन्ते नियतं वीर पुरुषैरकृतात्मभिः ॥ २.२९.१२ ॥
ஓ வீரரே, வனவாசத்தில் பல வகையான துன்பங்கள் நிச்சயமாக வரும் என்று நான் அறிவேன்; தன்னை அடக்காத மனிதர்களுக்கு அவை வருகின்றன.
2.29.13
कन्यया च पितुर्गेहे वनवासः श्रुतो मया।
भिक्षिण्याः शमवृत्ताया मम मातुरिहाग्रतः ॥ २.२९.१३ ॥
கன்னிப் பருவத்தில் என் தந்தையின் வீட்டில் வனவாசம் பற்றி நான் கேட்டிருக்கிறேன்; இங்கே என் தாயின் முன்னிலையில், அமைதியான நடத்தை கொண்ட ஒரு பிக்ஷுணியைப் பற்றி.
2.29.14
प्रसादितश्च वै पूर्वं त्वं मे बहुतिथं प्रभो।
गमनं वनवासस्य कांक्षितं हि सह त्वया ॥ २.२९.१४ ॥
ஐயனே, முன்பும் பல நாட்கள் நான் உம்மை வேண்டிக்கொண்டேன்; உம்முடன் வனவாசத்திற்குச் செல்வதையே நான் விரும்பினேன்.
2.29.15
कृतक्षणाहं भद्रं ते गमनं प्रति राघव।
वनवासस्य शूरस्य मम चर्या हि रोचते ॥ २.२९.१५ ॥
ராகவா, உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நான் போகத் தீர்மானித்துவிட்டேன். வனவாசத்தில் வீரர்களைப் போன்ற என் வாழ்க்கை முறையே எனக்கு உகந்ததாகும்.
2.29.16
शुद्धात्मन् प्रेमभावाद्धि भविष्यामि विकल्मषा।
भर्तारमनुगच्छन्ती भर्ता हि परदैवतम् ॥ २.२९.१६ ॥
தூய உள்ளத்தினரே, அன்புடன் நான் பாவமின்றி இருப்பேன்; கணவனைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும் நான், கணவனே மேலான தெய்வம் ஆவான்.
2.29.17
प्रेत्यभावे हि कल्याणः संगमो मे सदा त्वया।
श्रुतिर्हि श्रूयते पुण्या ब्राह्मणानां यशस्विनाम् ॥ २.२९.१७ ॥
மறுமையிலும் உம்முடன் என் சேர்க்கை எப்போதும் மங்களமாக இருக்கும்; புகழ்பெற்ற பிராமணர்களின் புனித மறைமொழியிலும் இது கேட்கப்படுகிறது.
2.29.18
इहलोके च पितृभिर्या स्त्री यस्य महाबल।
अद्भिर्दत्ता स्वधर्मेण प्रेत्यभावेऽपि तस्य सा ॥ २.२९.१८ ॥
மகாபலசாலியே, இவ்வுலகில் எந்தப் பெண் தன் தந்தையர்களால் நீரோடு தன் கடமையின்படி யாருக்குக் கொடுக்கப்பட்டாளோ, அவள் மறுமையிலும் அவனுக்கே உரியவளாவாள்.
2.29.19
एवमस्मात् स्वकां नारीं सुवृत्तां हि पतिव्रताम्।
नाभिरोचयसे नेतुं त्वं मां केनेह हेतुना ॥ २.२९.१९ ॥
இப்படி நீ உன் நல்லொழுக்கமும் பதிவிரதமுமுள்ள மனைவியாகிய என்னை இங்கிருந்து அழைத்துச் செல்ல விரும்பவில்லையே; இங்கே எந்தக் காரணத்தால் என்னை நீ அழைத்துச் செல்லவில்லை?
2.29.20
भक्तां पतिव्रतां दीनां मां समां सुखदुःखयोः।
नेतुमर्हसि काकुत्स्थ समानसुखदुःखिनीम् ॥ २.२९.२० ॥
காகுத்ஸ்தா! உன்னை பக்தியுடன் நேசிக்கும், பதிவிரதையும், துன்புறுவதுமான நான், இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் சமமாகப் பங்கேற்கும் என்னை நீ அழைத்துச் செல்லவேண்டும்.
2.29.21
यदि मां दुःखितामेवं वनं नेतुं न चेच्छसि।
विषमग्निं जलं वाहमास्थास्ये मृत्युकारणात् ॥ २.२९.२१ ॥
இப்படி துன்புறும் என்னை நீ காட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்பவில்லையென்றால், மரணத்திற்காக நான் விஷத்தையோ, நெருப்பையோ, நீரையோ நாடுவேன்.
2.29.22
एवं बहुविधं तं सा याचते गमनं प्रति।
नानुमेने महाबाहुस्तां नेतुं विजनं वनम् ॥ २.२९.२२ ॥
இவ்வாறு அவள் பல விதமாக அவனிடம் காட்டுக்குப் புறப்படுவதற்காக வேண்டினாள்; ஆனால் வலிமைமிக்க தோள்களையுடைய அவன் ஆளரவமற்ற காட்டுக்கு அவளை அழைத்துச் செல்ல இசையவில்லை.
2.29.23
एवमुक्ता तु सा चिन्तां मैथिली समुपागता।
स्नापयन्तीव गामुष्णैरश्रुभिर्नयनच्युतैः ॥ २.२९.२३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அந்த மைதிலி கவலையில் ஆழ்ந்தாள்; கண்களிலிருந்து வழிந்த சூடான கண்ணீரால் நிலத்தையே நனைப்பவள் போலானாள்.
2.29.24
चिन्तयन्तीं तदा तां तु निवर्तयितुमात्मवान्।
क्रोधाविष्टां तु वैदेहीं काकुत्स्थो बह्वसान्त्वयत् ॥ २.२९.२४ ॥
அப்போது சுயக்கட்டுப்பாடுடைய காகுத்ஸ்தன், கவலையில் ஆழ்ந்து கோபத்தால் நிரம்பிய அந்த வைதேகியைத் திரும்பச் செய்ய பலவாறு ஆறுதல் கூறினான்.