Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
एतत् तु वचनं श्रुत्वा सीता रामस्य दुःखिता।
प्रसक्ताश्रुमुखी मन्दमिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.२९.१ ॥
Als Sītā, betrübt, diese Worte Rāmas hörte, sprach sie, das Gesicht von Tränen benetzt, leise diese Worte.
2.29.2
ये त्वया कीर्तिता दोषा वने वस्तव्यतां प्रति।
गुणानित्येव तान् विद्धि तव स्नेहपुरस्कृता ॥ २.२९.२ ॥
Die Mängel, die du über das Leben im Wald genannt hast, halte für Tugenden; von deiner Zuneigung bewegt spreche ich so.
2.29.3
मृगाः सिंहा गजाश्चैव शार्दूलाः शरभास्तथा।
चमराः सृमराश्चैव ये चान्ये वनचारिणः ॥ २.२९.३ ॥
Hirsche, Löwen, Elefanten, Tiger, Śarabhas, Camaras, Sṛmaras und die anderen Waldtiere, die durch den Wald streifen—
2.29.4
अदृष्टपूर्वरूपत्वात् सर्वे ते तव राघव।
रूपं दृष्ट्वापसर्पेयुस्तव सर्वे हि बिभ्यति ॥ २.२९.४ ॥
O Rāghava, da sie deine Gestalt noch nie zuvor gesehen haben, würden sie alle beim Anblick deiner Gestalt davonlaufen; in der Tat würden sie sich alle fürchten.
2.29.5
त्वया च सह गन्तव्यं मया गुरुजनाज्ञया।
त्वद्वियोगेन मे राम त्यक्तव्यमिह जीवितम् ॥ २.२९.५ ॥
O Rāma, auf Geheiß der Älteren muss ich mit dir gehen; getrennt von dir muss ich hier mein Leben aufgeben.
2.29.6
नहि मां त्वत्समीपस्थामपि शक्रोऽपि राघव।
सुराणामीश्वरः शक्तः प्रधर्षयितुमोजसा ॥ २.२९.६ ॥
O Rāghava, nicht einmal Śakra, der Herr der Götter, vermag mich mit Gewalt zu bedrängen, solange ich nahe bei dir stehe.
2.29.7
पतिहीना तु या नारी न सा शक्ष्यति जीवितुम्।
काममेवंविधं राम त्वया मम निदर्शितम् ॥ २.२९.७ ॥
Eine Frau, die ihres Gatten beraubt ist, kann nicht leben. O Rāma, du hast mir genau einen solchen Weg gezeigt.
2.29.8
अथापि च महाप्राज्ञ ब्राह्मणानां मया श्रुतम्।
पुरा पितृगृहे सत्यं वस्तव्यं किल मे वने ॥ २.२९.८ ॥
O Mann großer Weisheit, früher im Haus meines Vaters hörte ich von den Brahmanen, dass ich wahrlich im Wald wohnen müsse.
2.29.9
लक्षणिभ्यो द्विजातिभ्यः श्रुत्वाहं वचनं गृहे।
वनवासकृतोत्साहा नित्यमेव महाबल ॥ २.२९.९ ॥
O Mächtiger, nachdem ich im Haus die Worte der Zweimalgeborenen gehört hatte, die die Zeichen kannten, war ich stets begierig nach dem Waldexil.
2.29.10
आदेशो वनवासस्य प्राप्तव्यः स मया किल।
सा त्वया सह भर्त्राहं यास्यामि प्रिय नान्यथा ॥ २.२९.१० ॥
Den Befehl zum Waldexil muss ich gewiss erlangen. O Geliebter, ich werde mit dir gehen, mein Gatte; es wird nicht anders sein.
2.29.11
कृतादेशा भविष्यामि गमिष्यामि त्वया सह।
कालश्चायं समुत्पन्नः सत्यवान् भवतु द्विजः ॥ २.२९.११ ॥
Nachdem ich den Befehl erhalten habe, werde ich mit dir gehen. Diese Zeit ist gekommen; o Zweimalgeborener, mögen jene Worte wahr werden.
2.29.12
वनवासे हि जानामि दुःखानि बहुधा किल।
प्राप्यन्ते नियतं वीर पुरुषैरकृतात्मभिः ॥ २.२९.१२ ॥
O Held, ich weiß, dass im Waldexil gewiss Leiden vielerlei Art jenen Menschen begegnen, die sich nicht selbst beherrscht haben.
2.29.13
कन्यया च पितुर्गेहे वनवासः श्रुतो मया।
भिक्षिण्याः शमवृत्ताया मम मातुरिहाग्रतः ॥ २.२९.१३ ॥
Als Jungfrau im Hause meines Vaters hörte ich vom Waldleben, von einer Bettelnonne mit ruhigem Wandel, hier vor den Augen meiner Mutter.
2.29.14
प्रसादितश्च वै पूर्वं त्वं मे बहुतिथं प्रभो।
गमनं वनवासस्य कांक्षितं हि सह त्वया ॥ २.२९.१४ ॥
O Herr, schon lange zuvor habe ich dich flehentlich gebeten; mit dir ins Waldexil zu gehen, das habe ich ersehnt.
2.29.15
कृतक्षणाहं भद्रं ते गमनं प्रति राघव।
वनवासस्य शूरस्य मम चर्या हि रोचते ॥ २.२९.१५ ॥
O Rāghava, möge dir Glück beschieden sein; ich habe mich entschlossen zu gehen. Das Leben, das ich im Waldexil wie eine Tapfere führen würde, gefällt mir.
2.29.16
शुद्धात्मन् प्रेमभावाद्धि भविष्यामि विकल्मषा।
भर्तारमनुगच्छन्ती भर्ता हि परदैवतम् ॥ २.२९.१६ ॥
O Reinherzige, aus liebender Hingabe werde ich sündenfrei sein, indem ich meinem Gatten folge; denn der Gatte ist die höchste Gottheit.
2.29.17
प्रेत्यभावे हि कल्याणः संगमो मे सदा त्वया।
श्रुतिर्हि श्रूयते पुण्या ब्राह्मणानां यशस्विनाम् ॥ २.२९.१७ ॥
Auch in der jenseitigen Welt wird meine Vereinigung mit dir stets glückverheißend sein; so wird es in der heiligen Schrift der berühmten Brahmanen gehört.
2.29.18
इहलोके च पितृभिर्या स्त्री यस्य महाबल।
अद्भिर्दत्ता स्वधर्मेण प्रेत्यभावेऽपि तस्य सा ॥ २.२९.१८ ॥
O Mächtiger, die Frau, die ihre Väter in dieser Welt einem Mann mit Wasser gemäß ihrer Pflicht gegeben haben, gehört ihm auch in der jenseitigen Welt.
2.29.19
एवमस्मात् स्वकां नारीं सुवृत्तां हि पतिव्रताम्।
नाभिरोचयसे नेतुं त्वं मां केनेह हेतुना ॥ २.२९.१९ ॥
So willst du deine eigene, wohlerzogene und treue Gattin nicht von hier fortführen; aus welchem Grund willst du mich hier nicht mitnehmen?
2.29.20
भक्तां पतिव्रतां दीनां मां समां सुखदुःखयोः।
नेतुमर्हसि काकुत्स्थ समानसुखदुःखिनीम् ॥ २.२९.२० ॥
O Kākutstha, mich, die dir ergeben, treu und betrübt ist und Freude wie Leid gleichermaßen teilt, solltest du mitnehmen.
2.29.21
यदि मां दुःखितामेवं वनं नेतुं न चेच्छसि।
विषमग्निं जलं वाहमास्थास्ये मृत्युकारणात् ॥ २.२९.२१ ॥
Wenn du mich, so betrübt, nicht in den Wald führen willst, werde ich zum Tod Gift, Feuer oder Wasser wählen.
2.29.22
एवं बहुविधं तं सा याचते गमनं प्रति।
नानुमेने महाबाहुस्तां नेतुं विजनं वनम् ॥ २.२९.२२ ॥
So bat sie ihn auf vielerlei Weise um die Reise; doch der Starkarmige willigte nicht ein, sie in den öden Wald zu führen.
2.29.23
एवमुक्ता तु सा चिन्तां मैथिली समुपागता।
स्नापयन्तीव गामुष्णैरश्रुभिर्नयनच्युतैः ॥ २.२९.२३ ॥
So angesprochen verfiel Maithilī in tiefe Sorge, als badete sie die Erde mit heißen Tränen, die aus ihren Augen fielen.
2.29.24
चिन्तयन्तीं तदा तां तु निवर्तयितुमात्मवान्।
क्रोधाविष्टां तु वैदेहीं काकुत्स्थो बह्वसान्त्वयत् ॥ २.२९.२४ ॥
Da bemühte sich der selbstbeherrschte Kākutstha, die von Sorgen versunkene und vom Zorn ergriffene Vaidehī zu beruhigen, und tröstete sie auf vielerlei Weise.