Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.1
तेषामञ्जलिपद्मानि प्रगृहीतानि सर्वशः।
प्रतिगृह्याब्रवीद् राजा तेभ्यः प्रियहितं वचः ॥ २.३.१ ॥
Nachdem er ihre lotusgleichen gefalteten Hände angenommen hatte, sprach der König zu ihnen liebe und heilsame Worte.
2.3.2
अहोऽस्मि परमप्रीतः प्रभावश्चातुलो मम।
यन्मे ज्येष्ठं प्रियं पुत्रं यौवराज्यस्थमिच्छथ ॥ २.३.२ ॥
Ach, ich bin überaus erfreut, und meine Macht ist unvergleichlich, dass ihr wünscht, meinen geliebten ältesten Sohn im Amt des Kronprinzen zu sehen.
2.3.3
वसिष्ठं वामदेवं च तेषामेवोपशृण्वताम् ॥ २.३.३ ॥
Während sie zuhörten, (sprach der König) zu Vasiṣṭha und Vāmadeva.
2.3.4
चैत्रः श्रीमानयं मासः पुण्यः पुष्पितकाननः।
यौवराज्याय रामस्य सर्वमेवोपकल्प्यताम् ॥ २.३.४ ॥
Dieser glanzvolle Monat Caitra ist heilig, und die Wälder stehen in Blüte. Alles soll für Rāmas Einsetzung als Kronprinz vorbereitet werden.
2.3.5
राज्ञस्तूपरते वाक्ये जनघोषो महानभूत्।
शनैस्तस्मिन् प्रशान्ते च जनघोषे जनाधिपः ॥ २.३.५ ॥
Als die Rede des Königs verstummte, erhob sich ein großer Jubel im Volk; und als dieser Jubel sich allmählich legte, sprach der Herr des Volkes weiter.
2.3.6
वसिष्ठं मुनिशार्दूलं राजा वचनमब्रवीत्।
अभिषेकाय रामस्य यत् कर्म सपरिच्छदम् ॥ २.३.६ ॥
Der König sprach zu Vasiṣṭha, dem Tiger unter den Weisen: Bereitet alle Riten für Rāmas Salbung vor, samt ihrem Zubehör.
2.3.7
तदद्य भगवन् सर्वमाज्ञापयितुमर्हसि।
तच्छ्रुत्वा भूमिपालस्य वसिष्ठो मुनिसत्तमः ॥ २.३.७ ॥
Ehrwürdiger, heute mögest du all dies anordnen. Als Vasiṣṭha, der beste der Weisen, die Worte des Königs hörte,
2.3.8
आदिदेशाग्रतो राज्ञः स्थितान् युक्तान् कृताञ्जलीन्।
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि ॥ २.३.८ ॥
Er befahl den vor dem König stehenden, bestellten und mit gefalteten Händen dastehenden Männern: Gold und dergleichen, Juwelen, Opfergaben und auch alle Kräuter.
2.3.9
शुक्लमाल्यानि लाजांश्च पृथक् च मधुसर्पिषी।
अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि ॥ २.३.९ ॥
Weiße Girlanden, geröstete Körner, Honig und Schmalz getrennt, ungetragene Gewänder, ein Wagen und auch alle Waffen.
2.3.10
चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्।
चामरव्यजने चोभे ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम् ॥ २.३.१० ॥
Das vierfache Heer, ein Elefant mit glückverheißenden Zeichen, beide Yak-Schweif-Fächer, eine Fahne und auch ein weißer Sonnenschirm.
2.3.11
शतं च शातकुम्भानां कुम्भानामग्निवर्चसाम्।
हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च ॥ २.३.११ ॥
Hundert goldene Gefäße, glänzend wie Feuer, ein Stier mit goldenen Hörnern und eine ganze Tigerhaut.
2.3.12
यच्चान्यत् किंचिदेष्टव्यं तत् सर्वमुपकल्प्यताम्।
उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारे महीपतेः ॥ २.३.१२ ॥
Was sonst noch benötigt wird, das möge alles bereitet werden, und am Morgen im Feuerhaus des Königs vorgelegt werden.
2.3.13
अन्तःपुरस्य द्वाराणि सर्वस्य नगरस्य च।
चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां धूपैश्च घ्राणहारिभिः ॥ २.३.१३ ॥
Die Tore des inneren Palastes und alle Tore der Stadt sollen mit Sandelholzgirlanden und mit dem Geruchssinn wohltuendem Weihrauch geschmückt werden.
2.3.14
प्रशस्तमन्नं गुणवद् दधिक्षीरोपसेचनम्।
द्विजानां शतसाहस्रं यत्प्रकाममलं भवेत् ॥ २.३.१४ ॥
Es soll vortreffliche, gut zubereitete Speise geben, mit Quark und Milch gereicht, genug für hunderttausend Brahmanen, damit sie nach Belieben essen.
2.3.15
सत्कृत्य द्विजमुख्यानां श्वः प्रभाते प्रदीयताम्।
घृतं दधि च लाजाश्च दक्षिणाश्चापि पुष्कलाः ॥ २.३.१५ ॥
Morgen früh, nachdem man die vornehmsten Brahmanen geehrt hat, sollen Butterschmalz, Quark, Puffreis und reichliche Gaben gegeben werden.
2.3.16
सूर्येऽभ्युदितमात्रे श्वो भविता स्वस्तिवाचनम्।
ब्राह्मणाश्च निमन्त्र्यन्तां कल्प्यन्तामासनानि च ॥ २.३.१६ ॥
Sobald morgen die Sonne eben aufgegangen ist, wird die Segensrezitation stattfinden; die Brahmanen sollen eingeladen und Sitze bereitet werden.
2.3.17
आबध्यन्तां पताकाश्च राजमार्गश्च सिच्यताम्।
सर्वे च तालापचरा गणिकाश्च स्वलंकृताः ॥ २.३.१७ ॥
Fahnen sollen aufgehängt und die Königsstraße besprengt werden; alle Tänzer und Musikanten sowie die prächtig geschmückten Kurtisanen sollen anwesend sein.
2.3.18
कक्ष्यां द्वितीयामासाद्य तिष्ठन्तु नृपवेश्मनः।
देवायतनचैत्येषु सान्नभक्ष्याः सदक्षिणाः ॥ २.३.१८ ॥
Nachdem sie den zweiten Hof der Königsresidenz erreicht haben, sollen sie dort stehen; und in Tempeln und Schreinen sollen Speisen und Leckerbissen zusammen mit Gaben gereicht werden.
2.3.19
उपस्थापयितव्याः स्युर्माल्ययोग्याः पृथक्पृथक्।
दीर्घासिबद्धगोधाश्च संनद्धा मृष्टवाससः ॥ २.३.१९ ॥
Sie sollen einzeln zum Dienst aufgestellt werden, mit Girlanden geschmückt, mit langen Schwertern und angebundenen Armschutzen, gepanzert und in feine, saubere Gewänder gekleidet.
2.3.20
महाराजाङ्गनं शूराः प्रविशन्तु महोदयम्।
एवं व्यादिश्य विप्रौ तु क्रियास्तत्र विनिष्ठितौ ॥ २.३.२० ॥
Die Helden mögen in den Hof des großen Königs eintreten, in jenen prächtigen Palast. Nachdem sie so Anweisungen gegeben hatten, vollendeten die beiden Brahmanen dort die Riten.
2.3.21
चक्रतुश्चैव यच्छेषं पार्थिवाय निवेद्य च।
कृतमित्येव चाब्रूतामभिगम्य जगत्पतिम् ॥ २.३.२१ ॥
Nachdem sie auch das Übrige vollbracht und dem König dargebracht hatten, sprachen sie einfach: »Es ist getan«, indem sie sich dem Herrn der Welt näherten.
2.3.22
यथोक्तवचनं प्रीतौ हर्षयुक्तौ द्विजोत्तमौ।
ततः सुमन्त्रं द्युतिमान् राजा वचनमब्रवीत् ॥ २.३.२२ ॥
Die beiden vortrefflichen Brahmanen, erfreut und voller Freude über die Worte, wie sie gesprochen worden waren. Dann sprach der strahlende König diese Worte zu Sumantra.
2.3.23
रामः कृतात्मा भवता शीघ्रमानीयतामिति।
स तथेति प्रतिज्ञाय सुमन्त्रो राजशासनात् ॥ २.३.२३ ॥
»Rāma, den Selbstbeherrschten, möge man rasch von dir herbeiholen lassen.« Sumantra gelobte auf des Königs Geheiß, indem er sprach: »So sei es.«
2.3.24
रामं तत्रानयांचक्रे रथेन रथिनां वरम्।
अथ तत्र सहासीनास्तदा दशरथं नृपम् ॥ २.३.२४ ॥
Dort brachte er Rāma, den besten der Wagenkämpfer, im Wagen herbei. Dann, zu König Daśaratha, der dort mit den anderen zusammen saß.
2.3.25
प्राच्योदीच्या प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च भूमिपाः।
म्लेच्छाश्चार्याश्च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः ॥ २.३.२५ ॥
Die Könige des Ostens, Nordens, Westens und Südens, die Mlecchas und die Āryas, und die anderen, die in Wäldern und am Fuß der Berge wohnen;
2.3.26
उपासांचक्रिरे सर्वे तं देवा वासवं यथा।
तेषां मध्ये स राजर्षिर्मरुतामिव वासवः ॥ २.३.२६ ॥
Alle verehrten ihn, wie die Götter Vāsava (Indra) verehren; und inmitten von ihnen strahlte dieser Königsweise wie Vāsava unter den Maruts.
2.3.27
प्रासादस्थो दशरथो ददर्शायान्तमात्मजम्।
गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम् ॥ २.३.२७ ॥
Daśaratha, auf der Terrasse des Palastes stehend, sah seinen Sohn herankommen, dem Herrscher der Gandharvas gleich, in der Welt berühmt für seine Tapferkeit.
2.3.28
दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्।
चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम् ॥ २.३.२८ ॥
Rāma, langarmig, von großem Geist, der wie ein brünstiger Elefant schritt, mondgesichtig, war überaus anziehend anzusehen.
2.3.29
रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्।
घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः ॥ २.३.२९ ॥
Er raubte den Männern Blick und Herz durch die Vorzüge seiner Gestalt und seines Edelmuts und erfreute wie eine Regenwolke die von der Hitze versengten Geschöpfe.
2.3.30
न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः।
अवतार्य सुमन्त्रस्तु राघवं स्यन्दनोत्तमात् ॥ २.३.३० ॥
Der König, der ihn herankommen sah, war noch nicht gesättigt; dann ließ Sumantra, vom besten Wagen herabsteigend, Rāghava (Rāma) aussteigen.
2.3.31
पितुः समीपं गच्छन्तं प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात्।
स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं रघुनन्दनः ॥ २.३.३१ ॥
Von hinten folgend dem, der zu seinem Vater ging, mit gefalteten Händen, sah Rāma, die Freude der Raghus, jenen Palast, der einem Gipfel des Kailāsa glich.
2.3.32
आरुरोह नृपं द्रष्टुं सहसा तेन राघवः।
स प्राञ्जलिरभिप्रेत्य प्रणतः पितुरन्तिके ॥ २.३.३२ ॥
Um den König zu sehen, stieg Rāghava sogleich in jenen Palast hinauf; mit gefalteten Händen trat er zu seinem Vater und verneigte sich.
2.3.33
नाम स्वं श्रावयन् रामो ववन्दे चरणौ पितुः।
तं दृष्ट्वा प्रणतं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं नृपः ॥ २.३.३३ ॥
Seinen eigenen Namen nennend, verneigte sich Rāma zu den Füßen seines Vaters; und der König, als er ihn tief gebeugt an seiner Seite mit gefalteten Händen sah,
2.3.34
गृह्याञ्जलौ समाकृष्य सस्वजे प्रियमात्मजम्।
तस्मै चाभ्युद्यतं सम्यङ्मणिकाञ्चनभूषितम् ॥ २.३.३४ ॥
Er nahm seine gefalteten Hände, zog ihn heran und umarmte seinen geliebten Sohn; und für ihn wurde ein mit Edelsteinen und Gold geschmückter Sitz herbeigebracht.
2.3.35
दिदेश राजा रुचिरं रामाय परमासनम्।
तथाऽऽसनवरं प्राप्य व्यदीपयत राघवः ॥ २.३.३५ ॥
Der König ordnete an, Rāma einen schönen, höchsten Sitz zu geben; und als Rāghava jenen vorzüglichen Sitz erhalten hatte, strahlte er.
2.3.36
स्वयैव प्रभया मेरुमुदये विमलो रविः।
तेन विभ्राजिता तत्र सा सभापि व्यरोचत ॥ २.३.३६ ॥
So wie die reine Sonne beim Aufgang den Meru mit eigenem Glanz erleuchtet, so erstrahlte auch jene Versammlung, von ihm erhellt.
2.3.37
विमलग्रहनक्षत्रा शारदी द्यौरिवेन्दुना।
तं पश्यमानो नृपतिस्तुतोष प्रियमात्मजम् ॥ २.३.३७ ॥
Wie der herbstliche Himmel, hell mit Planeten und Sternen, mit dem Mond erstrahlt, so freute sich der König, als er seinen geliebten Sohn ansah.
2.3.38
अलंकृतमिवात्मानमादर्शतलसंस्थितम्।
स तं सुस्थितमाभाष्य पुत्रं पुत्रवतां वरः ॥ २.३.३८ ॥
Wie wenn er sich selbst geschmückt in einem Spiegel sähe, sprach der Beste unter den Vätern von Söhnen zu dem Sohn, der dort gut dastand.
2.3.39
उवाचेदं वचो राजा देवेन्द्रमिव कश्यपः।
ज्येष्ठायामसि मे पत्न्यां सदृश्यां सदृशः सुतः ॥ २.३.३९ ॥
Der König sprach diese Worte, wie Kaśyapa zu Indra sprach: Du bist von meiner ältesten Gemahlin geboren, die mir gleichgestellt ist, und du bist ein ihr würdiger Sohn.
2.3.40
उत्पन्नस्त्वं गुणज्येष्ठो मम रामात्मजः प्रियः।
त्वया यतः प्रजाश्चेमाः स्वगुणैरनुरञ्जिताः ॥ २.३.४० ॥
Du bist geboren, der Älteste an Tugenden, mein geliebter Sohn, Rāmas Sohn; denn diese Untertanen wurden durch deine eigenen Tugenden erfreut.
2.3.41
तस्मात् त्वं पुष्ययोगेन यौवराज्यमवाप्नुहि।
कामतस्त्वं प्रकृत्यैव निर्णीतो गुणवानिति ॥ २.३.४१ ॥
Darum erlange unter dem Puṣya-Sternbild das Amt des Kronprinzen; du bist von Natur aus als tugendhaft bestimmt, wie du es wünschst.
2.3.42
गुणवत्यपि तु स्नेहात् पुत्र वक्ष्यामि ते हितम्।
भूयो विनयमास्थाय भव नित्यं जितेन्द्रियः ॥ २.३.४२ ॥
Obwohl du tugendhaft bist, mein Sohn, will ich dir aus Zuneigung sagen, was heilsam ist. Nimm wieder Demut an und sei stets Herr über deine Sinne.
2.3.43
कामक्रोधसमुत्थानि त्यजस्व व्यसनानि च।
परोक्षया वर्तमानो वृत्त्या प्रत्यक्षया तथा ॥ २.३.४३ ॥
Lege die Laster ab, die aus Begierde und Zorn entstehen, und verhalte dich rechtschaffen sowohl im Verborgenen als auch offen.
2.3.44
अमात्यप्रभृतीः सर्वाः प्रजाश्चैवानुरञ्जय।
कोष्ठागारायुधागारैः कृत्वा संनिचयान् बहून् ॥ २.३.४४ ॥
Erfreue alle Untertanen, angefangen bei den Ministern, und lege in den Schatzkammern und Waffenkammern große Vorräte an.
2.3.45
इष्टानुरक्तप्रकृतिर्यः पालयति मेदिनीम्।
तस्य नन्दन्ति मित्राणि लब्ध्वामृतमिवामराः ॥ २.३.४५ ॥
Die Freunde des Königs, der die Erde mit geliebten und ergebenen Untertanen schützt, freuen sich, wie die Unsterblichen, die Nektar erlangt haben.
2.3.46
तस्मात् पुत्र त्वमात्मानं नियम्यैवं समाचर।
तच्छ्रुत्वा सुहृदस्तस्य रामस्य प्रियकारिणः ॥ २.३.४६ ॥
Darum, mein Sohn, beherrsche dich und verhalte dich so. Als dies die Freunde Rāmas hörten, die ihm Liebes tun—
2.3.47
त्वरिताः शीघ्रमागत्य कौसल्यायै न्यवेदयन्।
सा हिरण्यं च गाश्चैव रत्नानि विविधानि च ॥ २.३.४७ ॥
Eilig kamen sie und berichteten Kausalyā davon. Sie gab Gold, Kühe und verschiedene Juwelen—
2.3.48
व्यादिदेश प्रियाख्येभ्यः कौसल्या प्रमदोत्तमा।
अथाभिवाद्य राजानं रथमारुह्य राघवः।
ययौ स्वं द्युतिमद् वेश्म जनौघैः प्रतिपूजितः ॥ २.३.४८ ॥
Kausalyā, die beste der Frauen, beschenkte jene, die die frohe Botschaft brachten. Dann grüßte Rāghava ehrerbietig den König, bestieg seinen Wagen und zog, von Menschenmengen geehrt, zu seiner strahlenden Wohnung.
2.3.49
ते चापि पौरा नृपतेर्वचस्त-
च्छ्रुत्वा तदा लाभमिवेष्टमाशु।
नरेन्द्रमामन्त्र्य गृहाणि गत्वा
देवान् समानर्चुरभिप्रहृष्टाः ॥ २.३.४९ ॥
Die Stadtbewohner, als sie diese Worte des Königs hörten, als hätten sie den ersehnten Gewinn erlangt, verabschiedeten sich rasch vom König, gingen in ihre Häuser und verehrten, hoch erfreut, die Götter.