வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.1
तेषामञ्जलिपद्मानि प्रगृहीतानि सर्वशः।
प्रतिगृह्याब्रवीद् राजा तेभ्यः प्रियहितं वचः ॥ २.३.१ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தாமரை போன்ற கைகளைக் கூப்பி நின்றபோது, அரசன் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களிடம் இனிமையும் நன்மையுமான சொற்களைக் கூறினான்.
2.3.2
अहोऽस्मि परमप्रीतः प्रभावश्चातुलो मम।
यन्मे ज्येष्ठं प्रियं पुत्रं यौवराज्यस्थमिच्छथ ॥ २.३.२ ॥
ஆ! நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; என் மேன்மை ஒப்பற்றது. நீங்கள் என் அன்பு மூத்த மகனை யுவராஜ பதவியில் காண விரும்புகிறீர்களே.
2.3.3
वसिष्ठं वामदेवं च तेषामेवोपशृण्वताम् ॥ २.३.३ ॥
அவர்கள் கேட்கையில் வசிஷ்டரையும் வாமதேவரையும் நோக்கி (அரசன் கூறினான்).
2.3.4
चैत्रः श्रीमानयं मासः पुण्यः पुष्पितकाननः।
यौवराज्याय रामस्य सर्वमेवोपकल्प्यताम् ॥ २.३.४ ॥
இது மங்கலமான சைத்ர மாதம்; புனிதமானது, காடுகள் மலர்ந்திருக்கின்றன. ராமனின் யுவராஜ பதவிக்கான அனைத்தும் ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்.
2.3.5
राज्ञस्तूपरते वाक्ये जनघोषो महानभूत्।
शनैस्तस्मिन् प्रशान्ते च जनघोषे जनाधिपः ॥ २.३.५ ॥
அரசனின் சொல் முடிந்ததும் மக்களின் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; அது மெதுவாக அடங்கியபோது மக்களின் தலைவனாகிய அரசன் (மேலும் கூறினான்).
2.3.6
वसिष्ठं मुनिशार्दूलं राजा वचनमब्रवीत्।
अभिषेकाय रामस्य यत् कर्म सपरिच्छदम् ॥ २.३.६ ॥
அரசன் முனிவர்களில் சிறந்தவரான வசிஷ்டரை நோக்கிச் சொன்னான்: ராமனின் அபிஷேகத்திற்குரிய செயல்கள் அனைத்தையும் அவற்றின் பொருட்களுடன் செய்யுங்கள்.
2.3.7
तदद्य भगवन् सर्वमाज्ञापयितुमर्हसि।
तच्छ्रुत्वा भूमिपालस्य वसिष्ठो मुनिसत्तमः ॥ २.३.७ ॥
பகவானே, இன்று இவை அனைத்தையும் நீங்கள் ஆணையிட வேண்டும். அரசனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட முனிசிரேஷ்டர் வசிஷ்டர்
2.3.8
आदिदेशाग्रतो राज्ञः स्थितान् युक्तान् कृताञ्जलीन्।
सुवर्णादीनि रत्नानि बलीन् सर्वौषधीरपि ॥ २.३.८ ॥
அரசனுக்கு முன் நின்ற, நியமிக்கப்பட்ட, கைகூப்பிய ஏவலர்களுக்கு அவர் ஆணையிட்டார்: பொன் முதலியவை, இரத்தினங்கள், பலிப்பொருட்கள், எல்லா மூலிகைகளையும் கூட.
2.3.9
शुक्लमाल्यानि लाजांश्च पृथक् च मधुसर्पिषी।
अहतानि च वासांसि रथं सर्वायुधान्यपि ॥ २.३.९ ॥
வெண்ணிற மாலைகள், பொரிகள், தனித்தனியே தேனும் நெய்யும், புதிய ஆடைகள், தேர், எல்லா ஆயுதங்களும் கூட.
2.3.10
चतुरङ्गबलं चैव गजं च शुभलक्षणम्।
चामरव्यजने चोभे ध्वजं छत्रं च पाण्डुरम् ॥ २.३.१० ॥
நால்வகைப் படை, நற்குறி கொண்ட யானை, இரண்டு சாமரங்கள், கொடி, வெண்ணிறக் குடையும்.
2.3.11
शतं च शातकुम्भानां कुम्भानामग्निवर्चसाम्।
हिरण्यशृङ्गमृषभं समग्रं व्याघ्रचर्म च ॥ २.३.११ ॥
நெருப்பைப் போல் ஒளிரும் பொன்னாலான நூறு குடங்கள், பொன் கொம்புள்ள காளை, முழுப் புலித்தோலும்.
2.3.12
यच्चान्यत् किंचिदेष्टव्यं तत् सर्वमुपकल्प्यताम्।
उपस्थापयत प्रातरग्न्यगारे महीपतेः ॥ २.३.१२ ॥
வேறு எது எதெல்லாம் தேவையோ, அவை அனைத்தும் ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்; காலையில் அரசனின் அக்னிசாலையில் கொண்டு வரப்படட்டும்.
2.3.13
अन्तःपुरस्य द्वाराणि सर्वस्य नगरस्य च।
चन्दनस्रग्भिरर्च्यन्तां धूपैश्च घ्राणहारिभिः ॥ २.३.१३ ॥
அந்தப்புரத்தின் வாயில்களும் நகரம் முழுவதன் வாயில்களும் சந்தனமாலைகளாலும், நறுமணம் கமழும் தூபங்களாலும் அலங்கரிக்கப்படட்டும்.
2.3.14
प्रशस्तमन्नं गुणवद् दधिक्षीरोपसेचनम्।
द्विजानां शतसाहस्रं यत्प्रकाममलं भवेत् ॥ २.३.१४ ॥
இரு பிறப்பாளர்களான பிராமணர்களுக்கு, தயிரும் பாலும் சேர்த்துப் பரிமாறப்பட்ட சிறந்த, நல்ல உணவு லட்சம் பேருக்கு விருப்பம்போல் போதுமானதாக இருக்கட்டும்.
2.3.15
सत्कृत्य द्विजमुख्यानां श्वः प्रभाते प्रदीयताम्।
घृतं दधि च लाजाश्च दक्षिणाश्चापि पुष्कलाः ॥ २.३.१५ ॥
நாளை விடியற்காலையில் சிறந்த பிராமணர்களை மதித்து, நெய்யும் தயிரும் பொரியும் ஏராளமான தக்ஷிணையும் கொடுக்கப்படட்டும்.
2.3.16
सूर्येऽभ्युदितमात्रे श्वो भविता स्वस्तिवाचनम्।
ब्राह्मणाश्च निमन्त्र्यन्तां कल्प्यन्तामासनानि च ॥ २.३.१६ ॥
நாளை சூரியன் உதித்த உடனேயே சுவஸ்திவாசனம் நடைபெறும். பிராமணர்கள் அழைக்கப்படட்டும், ஆசனங்களும் ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்.
2.3.17
आबध्यन्तां पताकाश्च राजमार्गश्च सिच्यताम्।
सर्वे च तालापचरा गणिकाश्च स्वलंकृताः ॥ २.३.१७ ॥
கொடிகள் கட்டப்படட்டும், அரச வீதி தெளிக்கப்படட்டும். நடனக்காரர்களும் இசைக்கலைஞர்களும், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்களும் அனைவரும் இருக்கட்டும்.
2.3.18
कक्ष्यां द्वितीयामासाद्य तिष्ठन्तु नृपवेश्मनः।
देवायतनचैत्येषु सान्नभक्ष्याः सदक्षिणाः ॥ २.३.१८ ॥
அரண்மனையின் இரண்டாம் முற்றத்தை அடைந்து அவர்கள் நிற்கட்டும்; தெய்வ ஆலயங்களிலும் சைத்யங்களிலும் உணவும் பலகாரங்களும் தக்ஷிணையுடன் கொடுக்கப்படட்டும்.
2.3.19
उपस्थापयितव्याः स्युर्माल्ययोग्याः पृथक्पृथक्।
दीर्घासिबद्धगोधाश्च संनद्धा मृष्टवाससः ॥ २.३.१९ ॥
அவர்கள் ஒவ்வொருவராகச் சேவைக்கு நிறுத்தப்பட வேண்டும்; மாலைகள் அணிந்தவர்களாக, நீண்ட வாள்களையும் முன்கை உறைகளையும் கட்டியவர்களாக, கவசம் அணிந்து, தூய்மையான ஆடை உடுத்தியவர்களாக.
2.3.20
महाराजाङ्गनं शूराः प्रविशन्तु महोदयम्।
एवं व्यादिश्य विप्रौ तु क्रियास्तत्र विनिष्ठितौ ॥ २.३.२० ॥
மகாராஜாவின் முற்றத்தில், அந்த மாபெரும் அரண்மனைக்குள் வீரர்கள் நுழையட்டும். இவ்வாறு கட்டளையிட்ட பின், அங்கே அந்த இரு அந்தணர்கள் சடங்குகளை முடித்தனர்.
2.3.21
चक्रतुश्चैव यच्छेषं पार्थिवाय निवेद्य च।
कृतमित्येव चाब्रूतामभिगम्य जगत्पतिम् ॥ २.३.२१ ॥
மீதமுள்ளவற்றையும் செய்து, அரசனுக்கு அர்ப்பணித்து, 'முடிந்தது' என்று இவ்வாறே கூறினர்; உலகத் தலைவனை அணுகி.
2.3.22
यथोक्तवचनं प्रीतौ हर्षयुक्तौ द्विजोत्तमौ।
ततः सुमन्त्रं द्युतिमान् राजा वचनमब्रवीत् ॥ २.३.२२ ॥
சொன்னபடியே மகிழ்ச்சியும் உவகையும் கொண்ட அந்த இரு சிறந்த அந்தணர்கள். பின்னர் ஒளிமிக்க அரசன் சுமந்திரனிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
2.3.23
रामः कृतात्मा भवता शीघ्रमानीयतामिति।
स तथेति प्रतिज्ञाय सुमन्त्रो राजशासनात् ॥ २.३.२३ ॥
"ஆத்ம சித்தமுள்ள ராமனை நீர் விரைவாக அழைத்து வாரும்." அரசனின் கட்டளைப்படி சுமந்திரன் "அவ்வாறே" என்று உறுதியளித்தான்.
2.3.24
रामं तत्रानयांचक्रे रथेन रथिनां वरम्।
अथ तत्र सहासीनास्तदा दशरथं नृपम् ॥ २.३.२४ ॥
அங்கே தேர்வீரர்களில் சிறந்த ராமனை தேரில் அழைத்து வந்தான். பின்னர் அங்கே ஒன்றாக அமர்ந்திருந்த அரசன் தசரதனிடம்.
2.3.25
प्राच्योदीच्या प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च भूमिपाः।
म्लेच्छाश्चार्याश्च ये चान्ये वनशैलान्तवासिनः ॥ २.३.२५ ॥
கிழக்கு, வடக்கு, மேற்கு, தெற்கு ஆகிய திசைகளின் அரசர்களும், மிலேச்சர்களும், ஆரியர்களும், காடுகளிலும் மலையடிவாரங்களிலும் வாழும் பிற மக்களும்;
2.3.26
उपासांचक्रिरे सर्वे तं देवा वासवं यथा।
तेषां मध्ये स राजर्षिर्मरुतामिव वासवः ॥ २.३.२६ ॥
தேவர்கள் இந்திரனை வணங்குவது போல, அனைவரும் அவரை வணங்கினர். அவர்களுக்கு நடுவில் அந்த ராஜரிஷி மருத்துகளுக்கு நடுவில் இந்திரனைப் போல விளங்கினார்.
2.3.27
प्रासादस्थो दशरथो ददर्शायान्तमात्मजम्।
गन्धर्वराजप्रतिमं लोके विख्यातपौरुषम् ॥ २.३.२७ ॥
அரண்மனை மாடியில் நின்ற தசரதர், வரும் தம் மகனைக் கண்டார்; அவர் கந்தர்வ அரசனைப் போன்றவர், உலகில் வீரத்தால் புகழ் பெற்றவர்.
2.3.28
दीर्घबाहुं महासत्त्वं मत्तमातङ्गगामिनम्।
चन्द्रकान्ताननं राममतीव प्रियदर्शनम् ॥ २.३.२८ ॥
நீண்ட கரங்களை உடையவர், பெரும் துணிவுள்ளவர், மதம் கொண்ட யானையைப் போல நடப்பவர், சந்திரனைப் போன்ற முகம் உடையவர் — ராமர் மிகவும் கண்ணுக்கு இனியவராக இருந்தார்.
2.3.29
रूपौदार्यगुणैः पुंसां दृष्टिचित्तापहारिणम्।
घर्माभितप्ताः पर्जन्यं ह्लादयन्तमिव प्रजाः ॥ २.३.२९ ॥
தங்கள் அழகு, பெருந்தன்மை ஆகிய குணங்களால் ஆண்களின் கண்களையும் மனதையும் கவர்பவர் — வெப்பத்தில் வாடிய மக்களை மேகம் மகிழ்விப்பது போல் விளங்கினார்.
2.3.30
न ततर्प समायान्तं पश्यमानो नराधिपः।
अवतार्य सुमन्त्रस्तु राघवं स्यन्दनोत्तमात् ॥ २.३.३० ॥
வருகின்ற ராமரைப் பார்த்தும் அரசர் திருப்தியடையவில்லை. பின்னர் சுமந்திரர் சிறந்த தேரிலிருந்து ராகவரை இறக்கினார்.
2.3.31
पितुः समीपं गच्छन्तं प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात्।
स तं कैलासशृङ्गाभं प्रासादं रघुनन्दनः ॥ २.३.३१ ॥
தந்தையின் அருகில் செல்பவரைப் பின்தொடர்ந்து கைகூப்பியபடி சென்றான்; ரகுநந்தனன் கைலாச சிகரம் போன்ற அந்த மாளிகையைப் பார்த்தான்।
2.3.32
आरुरोह नृपं द्रष्टुं सहसा तेन राघवः।
स प्राञ्जलिरभिप्रेत्य प्रणतः पितुरन्तिके ॥ २.३.३२ ॥
அரசனைக் காண ராகவன் உடனே அந்த மாளிகைமீது ஏறினான்; கைகூப்பியபடி தந்தையின் அருகில் சென்று வணங்கினான்.
2.3.33
नाम स्वं श्रावयन् रामो ववन्दे चरणौ पितुः।
तं दृष्ट्वा प्रणतं पार्श्वे कृताञ्जलिपुटं नृपः ॥ २.३.३३ ॥
தன் பெயரை அறிவித்தபடி ராமன் தந்தையின் பாதங்களில் வணங்கினான்; வணங்கி அருகில் கைகூப்பி நின்ற அவனை அரசன் கண்டான்.
2.3.34
गृह्याञ्जलौ समाकृष्य सस्वजे प्रियमात्मजम्।
तस्मै चाभ्युद्यतं सम्यङ्मणिकाञ्चनभूषितम् ॥ २.३.३४ ॥
கைகளைப் பற்றி இழுத்து அரசன் அன்பு மகனை அணைத்துக்கொண்டான்; அவனுக்காக மணியும் பொன்னும் அழகுற இழைக்கப்பட்ட இருக்கை எடுத்து வைக்கப்பட்டது.
2.3.35
दिदेश राजा रुचिरं रामाय परमासनम्।
तथाऽऽसनवरं प्राप्य व्यदीपयत राघवः ॥ २.३.३५ ॥
அரசன் ராமனுக்காக அழகிய உயர்ந்த இருக்கையை அமைத்தான்; அந்தச் சிறந்த இருக்கையைப் பெற்று ராகவன் ஒளிர்ந்தான்.
2.3.36
स्वयैव प्रभया मेरुमुदये विमलो रविः।
तेन विभ्राजिता तत्र सा सभापि व्यरोचत ॥ २.३.३६ ॥
உதயத்தில் தூய சூரியன் தன் சொந்த ஒளியால் மேருவை ஒளிரச்செய்வது போல, அவனால் ஒளிவிடப்பட்டு அந்த சபையும் பிரகாசித்தது.
2.3.37
विमलग्रहनक्षत्रा शारदी द्यौरिवेन्दुना।
तं पश्यमानो नृपतिस्तुतोष प्रियमात्मजम् ॥ २.३.३७ ॥
சரத்கால வானம் தெளிந்த கிரகங்களும் நக்ஷத்திரங்களும் சந்திரனுடன் விளங்குவது போல, அரசர் தம் அன்பு மகனைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்.
2.3.38
अलंकृतमिवात्मानमादर्शतलसंस्थितम्।
स तं सुस्थितमाभाष्य पुत्रं पुत्रवतां वरः ॥ २.३.३८ ॥
கண்ணாடியில் தன்னையே அலங்கரிக்கப்பட்டவராகக் காண்பது போல, மகன் பெற்றவர்களில் சிறந்தவரான அவர் அங்கே நின்ற அந்த மகனிடம் பேசினார்.
2.3.39
उवाचेदं वचो राजा देवेन्द्रमिव कश्यपः।
ज्येष्ठायामसि मे पत्न्यां सदृश्यां सदृशः सुतः ॥ २.३.३९ ॥
அரசர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார், கஸ்யபர் தேவேந்திரனிடம் சொன்னது போல் — நீ என் மூத்த மனைவிக்கு, எனக்கு ஒப்பான அவளுக்கு, ஒத்த மகன்.
2.3.40
उत्पन्नस्त्वं गुणज्येष्ठो मम रामात्मजः प्रियः।
त्वया यतः प्रजाश्चेमाः स्वगुणैरनुरञ्जिताः ॥ २.३.४० ॥
நீ குணங்களில் சிறந்தவனாகப் பிறந்தாய்; என் அன்பு ராமனின் மகன் நீ. உன் குணங்களால் இந்த மக்கள் மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள்.
2.3.41
तस्मात् त्वं पुष्ययोगेन यौवराज्यमवाप्नुहि।
कामतस्त्वं प्रकृत्यैव निर्णीतो गुणवानिति ॥ २.३.४१ ॥
ஆகையால் நீ புஷ்ய நக்ஷத்திரச் சேர்க்கையில் யௌவராஜ்ய பதவியைப் பெறு. நீ இயல்பாகவே குணவானென்று தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறாய்.
2.3.42
गुणवत्यपि तु स्नेहात् पुत्र वक्ष्यामि ते हितम्।
भूयो विनयमास्थाय भव नित्यं जितेन्द्रियः ॥ २.३.४२ ॥
நீ குணவானாயினும், மகனே, அன்பினால் உனக்கு நன்மை தரும் சொல்லைச் சொல்வேன். மீண்டும் பணிவைக் கொண்டு எப்போதும் புலன்களை வென்றவனாக இரு.
2.3.43
कामक्रोधसमुत्थानि त्यजस्व व्यसनानि च।
परोक्षया वर्तमानो वृत्त्या प्रत्यक्षया तथा ॥ २.३.४३ ॥
காமம், கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து பிறக்கும் தீய பழக்கங்களை விட்டுவிடு; மறைமுகமாகவும் வெளிப்படையாகவும் உன் நடத்தையைச் செம்மையாக வைத்துக்கொள்.
2.3.44
अमात्यप्रभृतीः सर्वाः प्रजाश्चैवानुरञ्जय।
कोष्ठागारायुधागारैः कृत्वा संनिचयान् बहून् ॥ २.३.४४ ॥
அமைச்சர்கள் முதலாக எல்லா குடிமக்களையும் மகிழ்வித்து வை; கருவூலங்களிலும் ஆயுதக் களஞ்சியங்களிலும் பெருஞ்சேமிப்பைச் சேர்த்து வை.
2.3.45
इष्टानुरक्तप्रकृतिर्यः पालयति मेदिनीम्।
तस्य नन्दन्ति मित्राणि लब्ध्वामृतमिवामराः ॥ २.३.४५ ॥
அன்புள்ள, பற்றுள்ள குடிமக்களுடன் பூமியைக் காப்பவனின் நண்பர்கள், அமுதம் பெற்ற தேவர்கள் போல மகிழ்வர்.
2.3.46
तस्मात् पुत्र त्वमात्मानं नियम्यैवं समाचर।
तच्छ्रुत्वा सुहृदस्तस्य रामस्य प्रियकारिणः ॥ २.३.४६ ॥
ஆகையால் மகனே, நீ உன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு இவ்வாறு நடந்துகொள். இதைக் கேட்ட, ராமனுக்கு நன்மை செய்யும் அவனுடைய நண்பர்கள்—
2.3.47
त्वरिताः शीघ्रमागत्य कौसल्यायै न्यवेदयन्।
सा हिरण्यं च गाश्चैव रत्नानि विविधानि च ॥ २.३.४७ ॥
விரைந்து வந்து அவர்கள் கௌசல்யைக்கு இச்செய்தியைத் தெரிவித்தனர். அவள் பொன், பசுக்கள், பலவகை இரத்தினங்கள்—
2.3.48
व्यादिदेश प्रियाख्येभ्यः कौसल्या प्रमदोत्तमा।
अथाभिवाद्य राजानं रथमारुह्य राघवः।
ययौ स्वं द्युतिमद् वेश्म जनौघैः प्रतिपूजितः ॥ २.३.४८ ॥
அந்த உத்தமப் பெண் கௌசல்யை நற்செய்தி கொண்டுவந்தவர்களுக்கு (அன்பளிப்புகளை) அளித்தாள். பின்னர் ராகவன் அரசனை வணங்கி, தேரில் ஏறி, மக்கள் கூட்டத்தால் போற்றப்பட்டவனாக தன் ஒளிமிக்க மாளிகைக்குச் சென்றான்.
2.3.49
ते चापि पौरा नृपतेर्वचस्त-
च्छ्रुत्वा तदा लाभमिवेष्टमाशु।
नरेन्द्रमामन्त्र्य गृहाणि गत्वा
देवान् समानर्चुरभिप्रहृष्टाः ॥ २.३.४९ ॥
நகரவாசிகள் அரசனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, விரும்பிய பேறு கிடைத்ததுபோல் விரைந்து, அரசனிடம் விடைபெற்று வீடுகளுக்குச் சென்று, மிக மகிழ்ச்சியுடன் தேவர்களை வழிபட்டனர்.