ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.31.1
एवं श्रुत्वा स संवादं लक्ष्मणः पूर्वमागतः।
बाष्पपर्याकुलमुखः शोकं सोढुमशक्नुवन् ॥ २.३१.१ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೊದಲೇ ಬಂದಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದವನಾದನು.
2.31.2
स भ्रातुश्चरणौ गाढं निपीड्य रघुनन्दनः।
सीतामुवाचातियशां राघवं च महाव्रतम् ॥ २.३१.२ ॥
ರಘುನಂದನನು ಸಹೋದರನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಿ, ಅತಿ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಸೀತೆಗೂ ಮಹಾವ್ರತನಾದ ರಾಘವನಿಗೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.31.3
यदि गन्तुं कृता बुद्धिर्वनं मृगगजायुतम्।
अहं त्वानुगमिष्यामि वनमग्रे धनुर्धरः ॥ २.३१.३ ॥
ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಸಾವಿರಾರು ಆನೆಗಳೂ ತುಂಬಿರುವ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ನೀನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದರೆ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ನಾನು ಮುಂದೆ ನಡೆದು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವೆನು.
2.31.4
मया समेतोऽरण्यानि रम्याणि विचरिष्यसि।
पक्षिभिर्मृगयूथैश्च संघुष्टानि समन्ततः ॥ २.३१.४ ॥
ನನ್ನೊಡನೆ ನೀನು ರಮ್ಯವಾದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವೆ; ಅವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದಲೂ ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದಲೂ ಮೊಳಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.
2.31.5
न देवलोकाक्रमणं नामरत्वमहं वृणे।
ऐश्वर्यं चापि लोकानां कामये न त्वया विना ॥ २.३१.५ ॥
ದೇವಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
2.31.6
एवं ब्रुवाणः सौमित्रिर्वनवासाय निश्चितः।
रामेण बहुभिः सान्त्वैर्निषिद्धः पुनरब्रवीत् ॥ २.३१.६ ॥
ಹೀಗೆ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೌಮಿತ್ರಿಯನ್ನು ರಾಮನು ಹಲವು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತಡೆದನು; ಆಗ ಅವನು ಪುನಃ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.31.7
अनुज्ञातस्तु भवता पूर्वमेव यदस्म्यहम्।
किमिदानीं पुनरपि क्रियते मे निवारणम् ॥ २.३१.७ ॥
ನೀವು ಮೊದಲೇ ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
2.31.8
यदर्थं प्रतिषेधो मे क्रियते गन्तुमिच्छतः।
एतदिच्छामि विज्ञातुं संशयो हि ममानघ ॥ २.३१.८ ॥
ನಾನು ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ, ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿದೆ.
2.31.9
ततोऽब्रवीन्महातेजा रामो लक्ष्मणमग्रतः।
स्थितं प्राग्गामिनं धीरं याचमानं कृताञ्जलिम् ॥ २.३१.९ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಮನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ, ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ, ಧೀರನಾದ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.31.10
स्निग्धो धर्मरतो धीरः सततं सत्पथे स्थितः।
प्रियः प्राणसमो वश्यो विजेयश्च सखा च मे ॥ २.३१.१० ॥
ಸ್ನೇಹಶೀಲನು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು, ಧೀರನು, ಸದಾ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಪ್ರಿಯನು, ಪ್ರಾಣಸಮನು, ವಿಧೇಯನು, ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಬಹುದಾದವನು, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನು.
2.31.11
मयाद्य सह सौमित्रे त्वयि गच्छति तद्वनम्।
को भजिष्यति कौसल्यां सुमित्रां वा यशस्विनीम् ॥ २.३१.११ ॥
ಓ ಸೌಮಿತ್ರಿ, ನಾನು ಇಂದು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಕೌಸಲ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರೆಯನ್ನು ಯಾರು ಸೇವಿಸುವರು?
2.31.12
अभिवर्षति कामैर्यः पर्जन्यः पृथिवीमिव।
स कामपाशपर्यस्तो महातेजा महीपतिः ॥ २.३१.१२ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ಮೇಘದಂತೆ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜನು ಕಾಮಪಾಶದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
2.31.13
सा हि राज्यमिदं प्राप्य नृपस्याश्वपतेः सुता।
दुःखितानां सपत्नीनां न करिष्यति शोभनम् ॥ २.३१.१३ ॥
ಅಶ್ವಪತಿ ರಾಜನ ಮಗಳಾದ ಆಕೆ ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ದುಃಖಿತರಾದ ಸವತಿಯರಿಗೆ ಒಳಿತು ಮಾಡಲಾರಳು.
2.31.14
न भरिष्यति कौसल्यां सुमित्रां च सुदुःखिताम्।
भरतो राज्यमासाद्य कैकेय्यां पर्यवस्थितः ॥ २.३१.१४ ॥
ಭರತನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಕೈಕೇಯಿಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಾರನು.
2.31.15
तामार्यां स्वयमेवेह राजानुग्रहणेन वा।
सौमित्रे भर कौसल्यामुक्तमर्थममुं चर ॥ २.३१.१५ ॥
ಸೌಮಿತ್ರಿಯೇ, ಆ ಆರ್ಯೆ ಕೌಸಲ್ಯೆಯನ್ನು ನೀನೇ ಪೋಷಿಸು, ಅಥವಾ ರಾಜನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪೋಷಿಸು; ನಾನು ಹೇಳಿದ ಈ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.
2.31.16
एवं मयि च ते भक्तिर्भविष्यति सुदर्शिता।
धर्मज्ञगुरुपूजायां धर्मश्चाप्यतुलो महान् ॥ २.३१.१६ ॥
ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಬರುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮಜ್ಞ ಗುರುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಸಾಟಿಯ ಮಹಾ ಧರ್ಮವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
2.31.17
एवं कुरुष्व सौमित्रे मत्कृते रघुनन्दन।
अस्माभिर्विप्रहीणाया मातुर्नो न भवेत् सुखम् ॥ २.३१.१७ ॥
ಸೌಮಿತ್ರಿಯೇ, ರಘುನಂದನ, ನನಗಾಗಿ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡು; ನಮ್ಮಿಂದ ಅಗಲಿದ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ ಸುಖವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
2.31.18
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः श्लक्ष्णया गिरा।
प्रत्युवाच तदा रामं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ २.३१.१८ ॥
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮೃದುವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾತಿನ ಮರ್ಮ ತಿಳಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಆಗ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
2.31.19
तवैव तेजसा वीर भरतः पूजयिष्यति।
कौसल्यां च सुमित्रां च प्रयतो नास्ति संशयः ॥ २.३१.१९ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಭರತನು ಕೌಸಲ್ಯೆಯನ್ನೂ ಸುಮಿತ್ರೆಯನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
2.31.20
यदि दुःस्थो न रक्षेत भरतो राज्यमुत्तमम्।
प्राप्य दुर्मनसा वीर गर्वेण च विशेषतः ॥ २.३१.२० ॥
ಓ ವೀರನೇ, ದುರ್ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗರ್ವದಿಂದ, ಭರತನು ಈ ಉತ್ತಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದಿದ್ದರೆ—
2.31.21
तमहं दुर्मतिं क्रूरं वधिष्यामि न संशयः।
तत्पक्षानपि तान् सर्वांस्त्रैलोक्यमपि किं तु सा ॥ २.३१.२१ ॥
ಆ ದುರ್ಮತಿ ಕ್ರೂರನನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತ ಕೊಲ್ಲುವೆನು; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅವನ ಪಕ್ಷದವರೆಲ್ಲರನ್ನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ—ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು?
2.31.22
कौसल्या बिभृयादार्या सहस्रं मद्विधानपि।
यस्याः सहस्रं ग्रामाणां सम्प्राप्तमुपजीविनाम् ॥ २.३१.२२ ॥
ಆರ್ಯೆ ಕೌಸಲ್ಯೆ ನನ್ನಂಥ ಸಾವಿರ ಜನರನ್ನೂ ಪೋಷಿಸಬಲ್ಲಳು; ಅವಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಗ್ರಾಮಗಳಿವೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ಜೀವನ ಪಡೆಯುವವರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿವೆ.
2.31.23
तदात्मभरणे चैव मम मातुस्तथैव च।
पर्याप्ता मद्विधानां च भरणाय मनस्विनी ॥ २.३१.२३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಪೋಷಣೆಗೂ, ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಪೋಷಣೆಗೂ, ನನ್ನಂಥವರ ಪೋಷಣೆಗೂ ಆ ಮನಸ್ವಿನಿ ಸಾಕು.
2.31.24
कुरुष्व मामनुचरं वैधर्म्यं नेह विद्यते।
कृतार्थोऽहं भविष्यामि तव चार्थः प्रकल्प्यते ॥ २.३१.२४ ॥
ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಅನುಚರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ಇದರಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುವೆನು; ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೂ ಈಡೇರುವುದು.
2.31.25
धनुरादाय सगुणं खनित्रपिटकाधरः।
अग्रतस्ते गमिष्यामि पन्थानं तव दर्शयन् ॥ २.३१.२५ ॥
ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಗುದ್ದಲಿ ಮತ್ತು ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ನಿನಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
2.31.26
आहरिष्यामि ते नित्यं मूलानि च फलानि च।
वन्यानि च तथान्यानि स्वाहार्हाणि तपस्विनाम् ॥ २.३१.२६ ॥
ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರುಗಳನ್ನೂ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ತರುತ್ತೇನೆ, ತಪಸ್ವಿಗಳ ಹವನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದವುಗಳನ್ನು.
2.31.27
भवांस्तु सह वैदेह्या गिरिसानुषु रंस्यसे।
अहं सर्वं करिष्यामि जाग्रतः स्वपतश्च ते ॥ २.३१.२७ ॥
ನೀನು ವೈದೇಹಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವೆ; ನೀನು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ ನಿದ್ರಿಸುವಾಗಲೂ ನಿನಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
2.31.28
रामस्त्वनेन वाक्येन सुप्रीतः प्रत्युवाच तम्।
व्रजापृच्छस्व सौमित्रे सर्वमेव सुहृज्जनम् ॥ २.३१.२८ ॥
ರಾಮನು ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಸೌಮಿತ್ರಿಯೇ, ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡು.'
2.31.29
ये च राज्ञो ददौ दिव्ये महात्मा वरुणः स्वयम्।
जनकस्य महायज्ञे धनुषी रौद्रदर्शने ॥ २.३१.२९ ॥
ಜನಕನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವರುಣನು ತಾನೇ ರಾಜನಿಗೆ ನೀಡಿದ, ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾದ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಬಿಲ್ಲುಗಳು,
2.31.30
अभेद्ये कवचे दिव्ये तूणी चाक्षय्यसायकौ।
आदित्यविमलाभौ द्वौ खड्गौ हेमपरिष्कृतौ ॥ २.३१.३० ॥
ಭೇದಿಸಲಾಗದ ಎರಡು ದಿವ್ಯ ಕವಚಗಳು, ಎಂದಿಗೂ ಖಾಲಿಯಾಗದ ಬಾಣಗಳ ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರಭೆಯ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಎರಡು ಖಡ್ಗಗಳು.
2.31.31
सत्कृत्य निहितं सर्वमेतदाचार्यसद्मनि।
सर्वमायुधमादाय क्षिप्रमाव्रज लक्ष्मण ॥ २.३१.३१ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಚಾರ್ಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಇಟ್ಟು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೇಗ ಹಿಂತಿರುಗು.
2.31.32
स सुहृज्जनमामन्त्र्य वनवासाय निश्चितः।
इक्ष्वाकुगुरुमागम्य जग्राहायुधमुत्तमम् ॥ २.३१.३२ ॥
ವನವಾಸಕ್ಕೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಗುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಉತ್ತಮ ಆಯುಧವನ್ನು ಪಡೆದನು.
2.31.33
तद् दिव्यं राजशार्दूलः सत्कृतं माल्यभूषितम्।
रामाय दर्शयामास सौमित्रिः सर्वमायुधम् ॥ २.३१.३३ ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನಾದ ಸೌಮಿತ್ರಿ, ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದ ಆ ದಿವ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ರಾಮನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
2.31.34
तमुवाचात्मवान् रामः प्रीत्या लक्ष्मणमागतम्।
काले त्वमागतः सौम्य कांक्षिते मम लक्ष्मण ॥ २.३१.३४ ॥
ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾದ ರಾಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸೌಮ್ಯನೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ನಾನು ಬಯಸಿದಂತೆ ನೀನು ಸರಿಯಾದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವೆ.'
2.31.35
अहं प्रदातुमिच्छामि यदिदं मामकं धनम्।
ब्राह्मणेभ्यस्तपस्विभ्यस्त्वया सह परंतप ॥ २.३१.३५ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನನ್ನ ಈ ಧನವನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
2.31.36
वसन्तीह दृढं भक्त्या गुरुषु द्विजसत्तमाः।
तेषामपि च मे भूयः सर्वेषां चोपजीविनाम् ॥ २.३१.३६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ, ಅವರಿಗೂ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಬದುಕುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ.
2.31.37
वसिष्ठपुत्रं तु सुयज्ञमार्यं
त्वमानयाशु प्रवरं द्विजानाम्।
अपि प्रयास्यामि वनं समस्ता-
नभ्यर्च्य शिष्टानपरान् द्विजातीन् ॥ २.३१.३७ ॥
ವಸಿಷ್ಠನ ಪುತ್ರ ಸುಯಜ್ಞನನ್ನು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಆರ್ಯನನ್ನು ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಾ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ, ಇತರ ಶಿಷ್ಟ ದ್ವಿಜರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿದ ಬಳಿಕ ನಾನು ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.