Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.31.1
एवं श्रुत्वा स संवादं लक्ष्मणः पूर्वमागतः।
बाष्पपर्याकुलमुखः शोकं सोढुमशक्नुवन् ॥ २.३१.१ ॥
Als Lakṣmaṇa, der zuvor gekommen war, dieses Gespräch gehört hatte, mit tränenbenetztem Gesicht, konnte er den Schmerz nicht ertragen.
2.31.2
स भ्रातुश्चरणौ गाढं निपीड्य रघुनन्दनः।
सीतामुवाचातियशां राघवं च महाव्रतम् ॥ २.३१.२ ॥
Der Liebling der Raghus drückte fest die Füße seines Bruders und sprach zu der überaus ruhmreichen Sītā und zu Rāghava, dem Mann großer Gelübde.
2.31.3
यदि गन्तुं कृता बुद्धिर्वनं मृगगजायुतम्।
अहं त्वानुगमिष्यामि वनमग्रे धनुर्धरः ॥ २.३१.३ ॥
Wenn du beschlossen hast, in den Wald zu gehen, der voller Hirsche und Tausender Elefanten ist, dann werde ich, den Bogen tragend, vorausgehend dir folgen.
2.31.4
मया समेतोऽरण्यानि रम्याणि विचरिष्यसि।
पक्षिभिर्मृगयूथैश्च संघुष्टानि समन्ततः ॥ २.३१.४ ॥
Mit mir wirst du die reizvollen Wälder durchstreifen, die ringsum von Vögeln und Hirschherden widerhallen.
2.31.5
न देवलोकाक्रमणं नामरत्वमहं वृणे।
ऐश्वर्यं चापि लोकानां कामये न त्वया विना ॥ २.३१.५ ॥
Ich wähle weder die Eroberung der Himmelswelt noch die Unsterblichkeit; und ohne dich begehre ich nicht einmal die Herrschaft über die Welten.
2.31.6
एवं ब्रुवाणः सौमित्रिर्वनवासाय निश्चितः।
रामेण बहुभिः सान्त्वैर्निषिद्धः पुनरब्रवीत् ॥ २.३१.६ ॥
So sprach Saumitri, entschlossen zum Waldexil; Rāma hielt ihn mit vielen tröstenden Worten zurück, und da sprach er wieder.
2.31.7
अनुज्ञातस्तु भवता पूर्वमेव यदस्म्यहम्।
किमिदानीं पुनरपि क्रियते मे निवारणम् ॥ २.३१.७ ॥
Du hast mir schon zuvor die Erlaubnis gegeben, so wie ich bin. Warum wird es mir jetzt wieder verwehrt?
2.31.8
यदर्थं प्रतिषेधो मे क्रियते गन्तुमिच्छतः।
एतदिच्छामि विज्ञातुं संशयो हि ममानघ ॥ २.३१.८ ॥
Ich möchte wissen, aus welchem Grund mir, der ich gehen will, verwehrt wird. Ich habe Zweifel, o Makelloser.
2.31.9
ततोऽब्रवीन्महातेजा रामो लक्ष्मणमग्रतः।
स्थितं प्राग्गामिनं धीरं याचमानं कृताञ्जलिम् ॥ २.३१.९ ॥
Da sprach Rāma von großem Glanz zu Lakṣmaṇa, der vor ihm stand, bereit zu gehen, standhaft, mit gefalteten Händen bittend.
2.31.10
स्निग्धो धर्मरतो धीरः सततं सत्पथे स्थितः।
प्रियः प्राणसमो वश्यो विजेयश्च सखा च मे ॥ २.३१.१० ॥
Er ist liebevoll, erfreut sich am Dharma, ist standhaft, stets auf dem Pfad des Guten gegründet, lieb, meinem Leben gleich, gehorsam, leicht zu gewinnen, und mein Freund.
2.31.11
मयाद्य सह सौमित्रे त्वयि गच्छति तद्वनम्।
को भजिष्यति कौसल्यां सुमित्रां वा यशस्विनीम् ॥ २.३१.११ ॥
O Sohn der Sumitrā, wenn du heute mit mir in jenen Wald gehst, wer wird dann der ruhmreichen Kausalyā oder Sumitrā dienen?
2.31.12
अभिवर्षति कामैर्यः पर्जन्यः पृथिवीमिव।
स कामपाशपर्यस्तो महातेजा महीपतिः ॥ २.३१.१२ ॥
Jener Herrscher der Erde von großem Glanz, der Wünsche ausgießt wie die Regenwolke die Erde, ist gebunden, niedergeworfen von den Schlingen der Begierde.
2.31.13
सा हि राज्यमिदं प्राप्य नृपस्याश्वपतेः सुता।
दुःखितानां सपत्नीनां न करिष्यति शोभनम् ॥ २.३१.१३ ॥
Nachdem sie dieses Reich erlangt hat, wird sie, die Tochter des Königs Aśvapati, mit ihren unglücklichen Nebenfrauen nicht gut umgehen.
2.31.14
न भरिष्यति कौसल्यां सुमित्रां च सुदुःखिताम्।
भरतो राज्यमासाद्य कैकेय्यां पर्यवस्थितः ॥ २.३१.१४ ॥
Bharata, der das Reich erlangt hat und unter Kaikeyīs Einfluss steht, wird weder Kauśalyā noch die tief betrübte Sumitrā versorgen.
2.31.15
तामार्यां स्वयमेवेह राजानुग्रहणेन वा।
सौमित्रे भर कौसल्यामुक्तमर्थममुं चर ॥ २.३१.१५ ॥
O Saumitri, unterstütze du selbst jene edle Kauśalyā hier, oder durch die Gunst des Königs; führe diese Sache aus, die ich gesagt habe.
2.31.16
एवं मयि च ते भक्तिर्भविष्यति सुदर्शिता।
धर्मज्ञगुरुपूजायां धर्मश्चाप्यतुलो महान् ॥ २.३१.१६ ॥
So wird deine Hingabe an mich deutlich gezeigt werden, und in der Verehrung der dharma-kundigen Lehrer liegt auch ein großes, unvergleichliches Dharma.
2.31.17
एवं कुरुष्व सौमित्रे मत्कृते रघुनन्दन।
अस्माभिर्विप्रहीणाया मातुर्नो न भवेत् सुखम् ॥ २.३१.१७ ॥
So tue es um meinetwillen, o Saumitri, Freude der Raghus; unserer Mutter, von uns getrennt, wäre kein Glück beschieden.
2.31.18
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः श्लक्ष्णया गिरा।
प्रत्युवाच तदा रामं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ २.३१.१८ ॥
So von Rāma mit sanften Worten angesprochen, antwortete Lakṣmaṇa, der das Reden verstand, dem in Worten erfahrenen Rāma.
2.31.19
तवैव तेजसा वीर भरतः पूजयिष्यति।
कौसल्यां च सुमित्रां च प्रयतो नास्ति संशयः ॥ २.३१.१९ ॥
O Held, durch deine eigene Strahlkraft wird Bharata Kausalyā und Sumitrā ehren; daran besteht kein Zweifel.
2.31.20
यदि दुःस्थो न रक्षेत भरतो राज्यमुत्तमम्।
प्राप्य दुर्मनसा वीर गर्वेण च विशेषतः ॥ २.३१.२० ॥
O Held, wenn der übel gesinnte Bharata dieses höchste Reich erlangt und es nicht schützt, vor allem mit bösem Sinn und aus Hochmut—
2.31.21
तमहं दुर्मतिं क्रूरं वधिष्यामि न संशयः।
तत्पक्षानपि तान् सर्वांस्त्रैलोक्यमपि किं तु सा ॥ २.३१.२१ ॥
Diesen bösen, grausamen Mann werde ich ohne Zweifel töten; und alle seine Anhänger ebenso, selbst wenn sie in den drei Welten wären—und sie?
2.31.22
कौसल्या बिभृयादार्या सहस्रं मद्विधानपि।
यस्याः सहस्रं ग्रामाणां सम्प्राप्तमुपजीविनाम् ॥ २.३१.२२ ॥
Die edle Kausalyā könnte sogar tausend Menschen wie mich ernähren; sie besitzt tausend Dörfer, erworben für jene, die von ihr leben.
2.31.23
तदात्मभरणे चैव मम मातुस्तथैव च।
पर्याप्ता मद्विधानां च भरणाय मनस्विनी ॥ २.३१.२३ ॥
Daher reicht jene hochgesinnte Frau für ihren eigenen Unterhalt, für den meiner Mutter und auch für den von Menschen wie mir.
2.31.24
कुरुष्व मामनुचरं वैधर्म्यं नेह विद्यते।
कृतार्थोऽहं भविष्यामि तव चार्थः प्रकल्प्यते ॥ २.३१.२४ ॥
Mache mich zu deinem Gefolgsmann; hierin liegt kein Unrecht. Ich werde erfüllt sein, und auch dein Ziel wird erreicht.
2.31.25
धनुरादाय सगुणं खनित्रपिटकाधरः।
अग्रतस्ते गमिष्यामि पन्थानं तव दर्शयन् ॥ २.३१.२५ ॥
Den gespannten Bogen ergreifend, Spaten und Korb tragend, werde ich vor dir gehen und dir den Weg zeigen.
2.31.26
आहरिष्यामि ते नित्यं मूलानि च फलानि च।
वन्यानि च तथान्यानि स्वाहार्हाणि तपस्विनाम् ॥ २.३१.२६ ॥
Ich werde dir stets Wurzeln und Früchte bringen, dazu andere im Wald gewachsene Dinge, die für die Opfergaben der Asketen geeignet sind.
2.31.27
भवांस्तु सह वैदेह्या गिरिसानुषु रंस्यसे।
अहं सर्वं करिष्यामि जाग्रतः स्वपतश्च ते ॥ २.३१.२७ ॥
Du wirst mit Vaidehī auf den Berghängen Freude haben; ob du wachst oder schläfst, ich werde alles für dich tun.
2.31.28
रामस्त्वनेन वाक्येन सुप्रीतः प्रत्युवाच तम्।
व्रजापृच्छस्व सौमित्रे सर्वमेव सुहृज्जनम् ॥ २.३१.२८ ॥
Rāma, über diese Worte hocherfreut, antwortete ihm: 'O Saumitri, geh und verabschiede dich von all deinen Freunden.'
2.31.29
ये च राज्ञो ददौ दिव्ये महात्मा वरुणः स्वयम्।
जनकस्य महायज्ञे धनुषी रौद्रदर्शने ॥ २.३१.२९ ॥
die beiden göttlichen, furchterregend anzusehenden Bögen, die der großherzige Varuṇa selbst dem König beim großen Opfer Janakas gab,
2.31.30
अभेद्ये कवचे दिव्ये तूणी चाक्षय्यसायकौ।
आदित्यविमलाभौ द्वौ खड्गौ हेमपरिष्कृतौ ॥ २.३१.३० ॥
zwei undurchdringliche göttliche Rüstungen, zwei Köcher mit unerschöpflichen Pfeilen und zwei Schwerter, so hell wie die reine Sonne, mit Gold verziert.
2.31.31
सत्कृत्य निहितं सर्वमेतदाचार्यसद्मनि।
सर्वमायुधमादाय क्षिप्रमाव्रज लक्ष्मण ॥ २.३१.३१ ॥
Lakṣmaṇa, nachdem du all dies ehrerbietig im Haus des Lehrers niedergelegt hast, nimm alle Waffen und kehre schnell zurück.
2.31.32
स सुहृज्जनमामन्त्र्य वनवासाय निश्चितः।
इक्ष्वाकुगुरुमागम्य जग्राहायुधमुत्तमम् ॥ २.३१.३२ ॥
Entschlossen zum Waldexil, verabschiedete er sich von seinen Freunden, ging zum Lehrer der Ikṣvākus und nahm die vortreffliche Waffe entgegen.
2.31.33
तद् दिव्यं राजशार्दूलः सत्कृतं माल्यभूषितम्।
रामाय दर्शयामास सौमित्रिः सर्वमायुधम् ॥ २.३१.३३ ॥
Saumitri, der Tiger unter den Königen, zeigte Rāma all jene göttlichen Waffen, geehrt und mit Girlanden geschmückt.
2.31.34
तमुवाचात्मवान् रामः प्रीत्या लक्ष्मणमागतम्।
काले त्वमागतः सौम्य कांक्षिते मम लक्ष्मण ॥ २.३१.३४ ॥
Rāma, selbstbeherrscht, sprach zu Lakṣmaṇa, der liebevoll gekommen war: 'Sanfter Lakṣmaṇa, du bist zur rechten Zeit gekommen, wie ich es mir wünschte.'
2.31.35
अहं प्रदातुमिच्छामि यदिदं मामकं धनम्।
ब्राह्मणेभ्यस्तपस्विभ्यस्त्वया सह परंतप ॥ २.३१.३५ ॥
O Feindesverbrenner, ich möchte diesen meinen Reichtum zusammen mit dir den Brahmanen und Asketen geben.
2.31.36
वसन्तीह दृढं भक्त्या गुरुषु द्विजसत्तमाः।
तेषामपि च मे भूयः सर्वेषां चोपजीविनाम् ॥ २.३१.३६ ॥
Den Besten der Zweimalgeborenen, die hier in Hingabe zu ihren Lehrern fest verweilen, und wiederum ihnen und allen, die von mir abhängen.
2.31.37
वसिष्ठपुत्रं तु सुयज्ञमार्यं
त्वमानयाशु प्रवरं द्विजानाम्।
अपि प्रयास्यामि वनं समस्ता-
नभ्यर्च्य शिष्टानपरान् द्विजातीन् ॥ २.३१.३७ ॥
Bring schnell hierher Suyajña, den Sohn Vasiṣṭhas, jenen edlen Besten unter den Zweimalgeborenen. Nachdem ich alle und die übrigen gelehrten Zweimalgeborenen geehrt habe, werde ich in den Wald ziehen.