வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.31.1
एवं श्रुत्वा स संवादं लक्ष्मणः पूर्वमागतः।
बाष्पपर्याकुलमुखः शोकं सोढुमशक्नुवन् ॥ २.३१.१ ॥
இவ்வாறு அவர்களின் உரையாடலைக் கேட்ட, முன்பே வந்திருந்த லக்ஷ்மணன், கண்ணீரால் நிறைந்த முகத்துடன், துயரைத் தாங்க இயலாதவனானான்.
2.31.2
स भ्रातुश्चरणौ गाढं निपीड्य रघुनन्दनः।
सीतामुवाचातियशां राघवं च महाव्रतम् ॥ २.३१.२ ॥
ரகுநந்தனனான அவன் சகோதரனின் பாதங்களை உறுதியாகப் பற்றி அழுத்தி, மிக்க புகழுடைய சீதையிடமும் மகா விரதம் கொண்ட ராகவனிடமும் கூறினான்.
2.31.3
यदि गन्तुं कृता बुद्धिर्वनं मृगगजायुतम्।
अहं त्वानुगमिष्यामि वनमग्रे धनुर्धरः ॥ २.३१.३ ॥
மான்களும் ஆயிரக்கணக்கான யானைகளும் நிறைந்த காட்டுக்குச் செல்ல நீ உறுதி செய்திருந்தால், வில்லை ஏந்தி நான் உனக்கு முன்னே சென்று உன்னைப் பின்தொடர்வேன்.
2.31.4
मया समेतोऽरण्यानि रम्याणि विचरिष्यसि।
पक्षिभिर्मृगयूथैश्च संघुष्टानि समन्ततः ॥ २.३१.४ ॥
என்னுடன் சேர்ந்து நீ அழகிய காடுகளில் உலாவுவாய்; அவை எங்கும் பறவைகளாலும் மான் கூட்டங்களாலும் ஒலி நிறைந்திருக்கும்.
2.31.5
न देवलोकाक्रमणं नामरत्वमहं वृणे।
ऐश्वर्यं चापि लोकानां कामये न त्वया विना ॥ २.३१.५ ॥
தேவலோகத்தை வெல்லுதலையும் நான் விரும்பேன்; அமரத்துவத்தையும் விரும்பேன். உன்னைத் தவிர உலகங்களின் ஆட்சியையும் நான் விரும்பேன்.
2.31.6
एवं ब्रुवाणः सौमित्रिर्वनवासाय निश्चितः।
रामेण बहुभिः सान्त्वैर्निषिद्धः पुनरब्रवीत् ॥ २.३१.६ ॥
இவ்வாறு காட்டு வாசத்திற்கு உறுதி கொண்டு பேசிக்கொண்டிருந்த சௌமித்ரியை, ராமன் பல ஆறுதல் மொழிகளால் தடுத்தான்; அப்போது அவன் மீண்டும் பேசினான்.
2.31.7
अनुज्ञातस्तु भवता पूर्वमेव यदस्म्यहम्।
किमिदानीं पुनरपि क्रियते मे निवारणम् ॥ २.३१.७ ॥
நீங்கள் முன்பே எனக்கு அனுமதி அளித்துவிட்டீர்கள். இப்போது ஏன் மீண்டும் என்னைத் தடுக்கிறீர்கள்?
2.31.8
यदर्थं प्रतिषेधो मे क्रियते गन्तुमिच्छतः।
एतदिच्छामि विज्ञातुं संशयो हि ममानघ ॥ २.३१.८ ॥
நான் செல்ல விரும்பும்போது எதற்காக என்னைத் தடுக்கிறீர்கள் என்பதை அறிய விரும்புகிறேன். ஏனெனில், ஓ பாவமற்றவரே, எனக்கு சந்தேகம் உள்ளது.
2.31.9
ततोऽब्रवीन्महातेजा रामो लक्ष्मणमग्रतः।
स्थितं प्राग्गामिनं धीरं याचमानं कृताञ्जलिम् ॥ २.३१.९ ॥
அப்போது மகா தேஜஸ் கொண்ட ராமர், தனக்கு முன்னால் நின்று, புறப்படத் தயாராக இருந்த, உறுதியான, கைகூப்பி வேண்டிக்கொண்டிருந்த லக்ஷ்மணனிடம் கூறினார்.
2.31.10
स्निग्धो धर्मरतो धीरः सततं सत्पथे स्थितः।
प्रियः प्राणसमो वश्यो विजेयश्च सखा च मे ॥ २.३१.१० ॥
அன்பானவர், தர்மத்தில் மகிழ்பவர், உறுதியானவர், எப்போதும் நல்வழியில் நிலைத்திருப்பவர், எனக்கு அன்பானவர், உயிருக்கு நிகரானவர், கீழ்ப்படிபவர், எளிதில் வெல்லப்படுபவர், என் நண்பர்.
2.31.11
मयाद्य सह सौमित्रे त्वयि गच्छति तद्वनम्।
को भजिष्यति कौसल्यां सुमित्रां वा यशस्विनीम् ॥ २.३१.११ ॥
ஓ சௌமித்ரியே, இன்று நீ என்னுடன் அந்தக் காட்டுக்குச் சென்றுவிட்டால், புகழ்மிக்க கௌசல்யையையும் சுமித்திரையையும் யார் பராமரிப்பார்?
2.31.12
अभिवर्षति कामैर्यः पर्जन्यः पृथिवीमिव।
स कामपाशपर्यस्तो महातेजा महीपतिः ॥ २.३१.१२ ॥
பூமியின் மீது மழை பொழியும் மேகம்போல் விருப்பங்களைப் பொழியும் அவர், மகா தேஜஸ் கொண்ட அந்த அரசர், காமப் பாசத்தில் கட்டுண்டவர்.
2.31.13
सा हि राज्यमिदं प्राप्य नृपस्याश्वपतेः सुता।
दुःखितानां सपत्नीनां न करिष्यति शोभनम् ॥ २.३१.१३ ॥
அஸ்வபதி மன்னனின் மகளான அவள், இந்த அரசைப் பெற்றபின், துன்பத்திலுள்ள இணைத் துணைவிகளுக்கு நன்மை செய்யமாட்டாள்.
2.31.14
न भरिष्यति कौसल्यां सुमित्रां च सुदुःखिताम्।
भरतो राज्यमासाद्य कैकेय्यां पर्यवस्थितः ॥ २.३१.१४ ॥
பரதன் அரசைப் பெற்று கைகேயியின் ஆதிக்கத்தில் நிலைத்திருந்து, மிகவும் துயருற்ற கௌசல்யையையும் சுமித்திரையையும் ஆதரிக்க மாட்டான்.
2.31.15
तामार्यां स्वयमेवेह राजानुग्रहणेन वा।
सौमित्रे भर कौसल्यामुक्तमर्थममुं चर ॥ २.३१.१५ ॥
சௌமித்ரியே, அந்த ஆர்யை கௌசல்யையை நீயே ஆதரி; அல்லது மன்னனின் அருளால் ஆதரி; நான் சொன்ன இந்தப் பொருளைச் செயல்படுத்து.
2.31.16
एवं मयि च ते भक्तिर्भविष्यति सुदर्शिता।
धर्मज्ञगुरुपूजायां धर्मश्चाप्यतुलो महान् ॥ २.३१.१६ ॥
இவ்வாறு என்னிடம் உன் பக்தி நன்கு வெளிப்படும்; தர்மம் அறிந்த பெரியோரை வணங்குவதில் ஒப்பற்ற பெரிய தர்மமும் உண்டாகும்.
2.31.17
एवं कुरुष्व सौमित्रे मत्कृते रघुनन्दन।
अस्माभिर्विप्रहीणाया मातुर्नो न भवेत् सुखम् ॥ २.३१.१७ ॥
சௌமித்ரியே, ரகுநந்தனா, என் பொருட்டு இவ்வாறே செய்; நம்மிடமிருந்து பிரிந்த நம் தாய்க்கு சுகம் இருக்காது.
2.31.18
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः श्लक्ष्णया गिरा।
प्रत्युवाच तदा रामं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ २.३१.१८ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், இனிய சொல்லால் பேச்சறிந்த லக்ஷ்மணன், சொல்வன்மை மிக்க ராமனுக்கு அப்போது பதில் அளித்தான்.
2.31.19
तवैव तेजसा वीर भरतः पूजयिष्यति।
कौसल्यां च सुमित्रां च प्रयतो नास्ति संशयः ॥ २.३१.१९ ॥
வீரனே, உங்கள் தேஜஸாலேயே பரதன் கௌசல்யையையும் சுமித்திரையையும் பேணுவான்; இதில் ஐயமில்லை.
2.31.20
यदि दुःस्थो न रक्षेत भरतो राज्यमुत्तमम्।
प्राप्य दुर्मनसा वीर गर्वेण च विशेषतः ॥ २.३१.२० ॥
வீரனே, துர்மனத்தோடும் குறிப்பாகப் பெருமையாலும் பரதன் இந்த உயர்ந்த அரசைப் பெற்றபின் அதைக் காக்காவிட்டால்—
2.31.21
तमहं दुर्मतिं क्रूरं वधिष्यामि न संशयः।
तत्पक्षानपि तान् सर्वांस्त्रैलोक्यमपि किं तु सा ॥ २.३१.२१ ॥
அந்தத் தீய, கொடிய பரதனை நான் நிச்சயம் கொல்வேன்; இதில் ஐயமில்லை. அவனுடைய ஆதரவாளர்கள் அனைவரையும், மூவுலகிலும் இருந்தாலும் கூட—அவளையும்தான்.
2.31.22
कौसल्या बिभृयादार्या सहस्रं मद्विधानपि।
यस्याः सहस्रं ग्रामाणां सम्प्राप्तमुपजीविनाम् ॥ २.३१.२२ ॥
உயர்ந்த கௌசல்யை என்போன்ற ஆயிரம் பேரையும் பேணக்கூடியவள்; அவளுக்கு ஆயிரம் கிராமங்கள் உண்டு, அவற்றிலிருந்து வாழ்வு பெறுபவர்களுக்காக அவை கிடைத்துள்ளன.
2.31.23
तदात्मभरणे चैव मम मातुस्तथैव च।
पर्याप्ता मद्विधानां च भरणाय मनस्विनी ॥ २.३१.२३ ॥
ஆகவே, தன்னைப் பேணவும், என் தாயைப் பேணவும், என்போன்றோரைப் பேணவும் அந்த மனஸ்வினி போதுமானவள்.
2.31.24
कुरुष्व मामनुचरं वैधर्म्यं नेह विद्यते।
कृतार्थोऽहं भविष्यामि तव चार्थः प्रकल्प्यते ॥ २.३१.२४ ॥
என்னை உமது ஏவல் தொண்டனாக ஆக்குங்கள்; இதில் அதர்மம் இல்லை. நான் கடமை நிறைவேறியவன் ஆவேன்; உமது நோக்கமும் நிறைவேறும்.
2.31.25
धनुरादाय सगुणं खनित्रपिटकाधरः।
अग्रतस्ते गमिष्यामि पन्थानं तव दर्शयन् ॥ २.३१.२५ ॥
நாண் பூட்டிய வில்லை ஏந்தி, மண்வெட்டியும் கூடையும் சுமந்து, உமக்கு வழி காட்டியபடி உமக்கு முன்னே நான் செல்வேன்.
2.31.26
आहरिष्यामि ते नित्यं मूलानि च फलानि च।
वन्यानि च तथान्यानि स्वाहार्हाणि तपस्विनाम् ॥ २.३१.२६ ॥
நான் உமக்கு எப்போதும் கிழங்குகளையும் பழங்களையும், தவசிகள் படைக்கத் தகுந்த காட்டில் விளைந்த பிற பொருட்களையும் கொண்டு வருவேன்.
2.31.27
भवांस्तु सह वैदेह्या गिरिसानुषु रंस्यसे।
अहं सर्वं करिष्यामि जाग्रतः स्वपतश्च ते ॥ २.३१.२७ ॥
நீர் வைதேகியுடன் மலைச் சரிவுகளில் மகிழ்ந்திருப்பீர்; விழித்திருக்கும் போதும் உறங்கும் போதும் உமக்காக எல்லாவற்றையும் நான் செய்வேன்.
2.31.28
रामस्त्वनेन वाक्येन सुप्रीतः प्रत्युवाच तम्।
व्रजापृच्छस्व सौमित्रे सर्वमेव सुहृज्जनम् ॥ २.३१.२८ ॥
ராமன் இந்த வார்த்தைகளால் மிகவும் மகிழ்ந்து அவனுக்கு மறுமொழி கூறினான்: 'சௌமித்திரியே, போய் உன் நண்பர்கள் அனைவரிடமும் விடைபெற்று வா.'
2.31.29
ये च राज्ञो ददौ दिव्ये महात्मा वरुणः स्वयम्।
जनकस्य महायज्ञे धनुषी रौद्रदर्शने ॥ २.३१.२९ ॥
ஜனகனின் மகாயாகத்தில் மகாத்மாவான வருணனே ராஜாவுக்குத் தானே அளித்த, கண்ணுக்கு பயங்கரமான இரண்டு தெய்வீக வில்லுகளும்,
2.31.30
अभेद्ये कवचे दिव्ये तूणी चाक्षय्यसायकौ।
आदित्यविमलाभौ द्वौ खड्गौ हेमपरिष्कृतौ ॥ २.३१.३० ॥
ஊடுருவ முடியாத இரண்டு தெய்வீகக் கவசங்கள், குறையாத அம்புகளுடைய இரண்டு அம்பறாத்தூணிகள், சூரியனைப் போல் தூய ஒளியுடைய, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இரண்டு வாள்கள்.
2.31.31
सत्कृत्य निहितं सर्वमेतदाचार्यसद्मनि।
सर्वमायुधमादाय क्षिप्रमाव्रज लक्ष्मण ॥ २.३१.३१ ॥
லட்சுமணா, இவை அனைத்தையும் ஆசாரியரின் இல்லத்தில் மரியாதையுடன் வைத்துவிடு. எல்லா ஆயுதங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு விரைவில் திரும்பி வா.
2.31.32
स सुहृज्जनमामन्त्र्य वनवासाय निश्चितः।
इक्ष्वाकुगुरुमागम्य जग्राहायुधमुत्तमम् ॥ २.३१.३२ ॥
காட்டு வாசத்திற்கு உறுதி கொண்டவராய், நண்பர்களிடம் விடைபெற்று, இக்ஷ்வாகு குருவிடம் சென்று உயர்ந்த ஆயுதத்தைப் பெற்றார்.
2.31.33
तद् दिव्यं राजशार्दूलः सत्कृतं माल्यभूषितम्।
रामाय दर्शयामास सौमित्रिः सर्वमायुधम् ॥ २.३१.३३ ॥
அரசப் புலியான சௌமித்திரி, மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு மரியாதையுடன் வைக்கப்பட்ட அந்த தெய்வீக ஆயுதங்கள் அனைத்தையும் ராமருக்குக் காட்டினார்.
2.31.34
तमुवाचात्मवान् रामः प्रीत्या लक्ष्मणमागतम्।
काले त्वमागतः सौम्य कांक्षिते मम लक्ष्मण ॥ २.३१.३४ ॥
தன்னடக்கமுள்ள ராமர் அன்புடன் வந்த லட்சுமணனிடம் கூறினார்: 'லட்சுமணா, சௌம்யனே, நான் விரும்பியபடியே நீ சரியான நேரத்தில் வந்திருக்கிறாய்.'
2.31.35
अहं प्रदातुमिच्छामि यदिदं मामकं धनम्।
ब्राह्मणेभ्यस्तपस्विभ्यस्त्वया सह परंतप ॥ २.३१.३५ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, நான் என்னுடைய இந்தச் செல்வத்தை உன்னுடன் சேர்ந்து பிராமணர்களுக்கும் தவசிகளுக்கும் கொடுக்க விரும்புகிறேன்.
2.31.36
वसन्तीह दृढं भक्त्या गुरुषु द्विजसत्तमाः।
तेषामपि च मे भूयः सर्वेषां चोपजीविनाम् ॥ २.३१.३६ ॥
இங்கே குருக்களிடம் பக்தியுடன் உறுதியாக வசிக்கும் சிறந்த த்விஜர்களுக்கும், அவர்களையும் என்னைச் சார்ந்து வாழும் அனைவருக்கும்.
2.31.37
वसिष्ठपुत्रं तु सुयज्ञमार्यं
त्वमानयाशु प्रवरं द्विजानाम्।
अपि प्रयास्यामि वनं समस्ता-
नभ्यर्च्य शिष्टानपरान् द्विजातीन् ॥ २.३१.३७ ॥
வசிஷ்டரின் மகன் சுயஜ்ஞரை, பிராமணர்களில் சிறந்த அந்த ஆர்யரை, நீ விரைவில் இங்கே அழைத்து வா. அனைவரையும், மற்ற சான்றோரான் இருபிறப்பாளர்களையும் கௌரவித்த பின் நான் வனத்திற்குச் செல்வேன்.