Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.37.1
महामात्रवचः श्रुत्वा रामो दशरथं तदा।
अभ्यभाषत वाक्यं तु विनयज्ञो विनीतवत् ॥ २.३७.१ ॥
Nachdem Rāma die Worte des Oberministers gehört hatte, sprach er, der Wohlanstand kennt, demütig diese Worte zu Daśaratha.
2.37.2
त्यक्तभोगस्य मे राजन् वने वन्येन जीवतः।
किं कार्यमनुयात्रेण त्यक्तसङ्गस्य सर्वतः ॥ २.३७.२ ॥
O König, was brauche ich, der ich den Genüssen entsagt habe und im Wald von Waldkost lebe, der ich alle Anhaftung aufgegeben habe, ein Gefolge?
2.37.3
यो हि दत्त्वा द्विपश्रेष्ठं कक्ष्यायां कुरुते मनः।
रज्जुस्नेहेन किं तस्य त्यजतः कुञ्जरोत्तमम् ॥ २.३७.३ ॥
Was nützt die Anhänglichkeit an das Seil dem, der den besten der Elefanten verlässt, der, nachdem er den besten Elefanten gegeben hat, seinen Sinn auf den Gurt richtet?
2.37.4
तथा मम सतां श्रेष्ठ किं ध्वजिन्या जगत्पते।
सर्वाण्येवानुजानामि चीराण्येवानयन्तु मे ॥ २.३७.४ ॥
Ebenso, o Bester der Guten, Herr der Welt! Was soll mir ein Heer? Ich erlaube alles; man bringe mir nur Rindengewänder.
2.37.5
खनित्रपिटके चोभे समानयत गच्छत।
चतुर्दश वने वासं वर्षाणि वसतो मम ॥ २.३७.५ ॥
Bringt beides, Spaten und Korb, geht! Ich soll vierzehn Jahre im Wald wohnen.
2.37.6
अथ चीराणि कैकेयी स्वयमाहृत्य राघवम्।
उवाच परिधत्स्वेति जनौघे निरपत्रपा ॥ २.३७.६ ॥
Da brachte Kaikeyī selbst die Rindengewänder, sprach zu Rāghava: »Lege sie an«, und sprach schamlos inmitten der Menge.
2.37.7
स चीरे पुरुषव्याघ्रः कैकेय्याः प्रतिगृह्य ते।
सूक्ष्मवस्त्रमवक्षिप्य मुनिवस्त्राण्यवस्त ह ॥ २.३७.७ ॥
Jener Tiger unter den Männern nahm von Kaikeyī die Rindengewänder entgegen, legte die feine Kleidung ab und zog die Gewänder der Asketen an.
2.37.8
लक्ष्मणश्चापि तत्रैव विहाय वसने शुभे।
तापसाच्छादने चैव जग्राह पितुरग्रतः ॥ २.३७.८ ॥
Auch Lakṣmaṇa legte dort gleich vor dem Vater seine schönen Gewänder ab und nahm die Kleidung der Asketen.
2.37.9
अथात्मपरिधानार्थं सीता कौशेयवासिनी।
सम्प्रेक्ष्य चीरं संत्रस्ता पृषती वागुरामिव ॥ २.३७.९ ॥
Da erschrak Sītā, in Seide gekleidet, als sie das Rindengewand sah, das sie anlegen sollte, wie eine gefleckte Hirschkuh vor der Schlinge.
2.37.10
सा व्यपत्रपमाणेव प्रगृह्य च सुदुर्मनाः।
कैकेय्याः कुशचीरे ते जानकी शुभलक्षणा ॥ २.३७.१० ॥
Wie beschämt nahm die Jānakī mit den glücklichen Zeichen, tief betrübten Herzens, von Kaikeyī jene Kuśa-Rindengewänder entgegen.
2.37.11
अश्रुसम्पूर्णनेत्रा च धर्मज्ञा धर्मदर्शिनी।
गन्धर्वराजप्रतिमं भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.३७.११ ॥
Mit tränenerfüllten Augen, sie, die das Dharma kennt und sieht, sprach zu ihrem Gatten, der dem König der Gandharvas glich, folgende Worte.
2.37.13
कथं नु चीरं बघ्नन्ति मुनयो वनवासिनः।
कृत्वा कण्ठे स्म सा चीरमेकमादाय पाणिना।
तस्थौ ह्यकुशला तत्र व्रीडिता जनकात्मजा ॥ २.३७.१३ ॥
»Wie binden die Weisen, die im Wald wohnen, ihre Rindengewänder?«, sprach sie, nahm ein Rindengewand in die Hand, legte es um den Hals und stand da, ungeschickt und beschämt, die Tochter Janakas.
2.37.14
तस्यास्तत् क्षिप्रमागत्य रामो धर्मभृतां वरः।
चीरं बबन्ध सीतायाः कौशेयस्योपरि स्वयम् ॥ २.३७.१४ ॥
Rāma, der Beste unter den Hütern des Dharma, kam rasch herbei und band selbst Sītās Rindenkleid über ihr seidenes Gewand.
2.37.15
रामं प्रेक्ष्य तु सीताया बध्नन्तं चीरमुत्तमम्।
अन्तःपुरचरा नार्यो मुमुचुर्वारि नेत्रजम् ॥ २.३७.१५ ॥
Als sie sahen, wie Rāma Sītās feines Rindenkleid band, vergossen die Frauen der inneren Gemächer Tränen aus ihren Augen.
2.37.16
ऊचुश्च परमायत्ता रामं ज्वलिततेजसम्।
वत्स नैवं नियुक्तेयं वनवासे मनस्विनी ॥ २.३७.१६ ॥
Tief bekümmert sprachen sie zu Rāma, der in Glanz erstrahlte: "Lieber Sohn, diese hochgesinnte Frau ist nicht geeignet für das Exil im Wald."
2.37.17
पितुर्वाक्यानुरोधेन गतस्य विजनं वनम्।
तावद् दर्शनमस्या नः सफलं भवतु प्रभो ॥ २.३७.१७ ॥
Da du aus Gehorsam gegen die Worte deines Vaters in den einsamen Wald gehst, o Herr, möge uns der Anblick ihrer fruchtbar sein.
2.37.18
लक्ष्मणेन सहायेन वनं गच्छस्व पुत्रक।
नेयमर्हति कल्याणि वस्तुं तापसवद् वने ॥ २.३७.१८ ॥
Lieber Sohn, geh mit Lakṣmaṇa als Gefährten in den Wald. O Glückliche, sie verdient es nicht, wie eine Asketin im Wald zu wohnen.
2.37.19
कुरु नो याचनां पुत्र सीता तिष्ठतु भामिनी।
धर्मनित्यः स्वयं स्थातुं न हीदानीं त्वमिच्छसि ॥ २.३७.१९ ॥
Lieber Sohn, erfülle unsere Bitte: Die strahlende Sītā soll hierbleiben. Du, stets dem Dharma ergeben, willst jetzt nicht, dass sie bleibt.
2.37.20
तासामेवंविधा वाचः शृण्वन् दशरथात्मजः।
बबन्धैव तथा चीरं सीतया तुल्यशीलया ॥ २.३७.२० ॥
Als er diese Worte der Frauen hörte, legte der Sohn Daśarathas ebenso das Rindengewand an, und Sītā, ihm an Charakter gleich, tat es ihm gleich.
2.37.21
चीरे गृहीते तु तया सबाष्पो नृपतेर्गुरुः।
निवार्य सीतां कैकेयीं वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.३७.२१ ॥
Als sie das Rindengewand ergriff, hielt Vasiṣṭha, der Lehrer des Königs, mit tränenerfüllten Augen Sītā und Kaikeyī zurück und sprach diese Worte.
2.37.22
अतिप्रवृत्ते दुर्मेधे कैकेयि कुलपांसनि।
वञ्चयित्वा तु राजानं न प्रमाणेऽवतिष्ठसि ॥ २.३७.२२ ॥
Kaikeyī, du bist zu weit gegangen, Törichte, Schande deines Geschlechts! Nachdem du den König betrogen hast, stehst du nicht mehr an einem Ort, der Vertrauen verdient.
2.37.23
न गन्तव्यं वनं देव्या सीतया शीलवर्जिते।
अनुष्ठास्यति रामस्य सीता प्रकृतमासनम् ॥ २.३७.२३ ॥
Du Tugendlose, die Königin Sītā darf nicht in den Wald gehen; Sītā wird Rāmas gewohnten Sitz einnehmen.
2.37.24
आत्मा हि दाराः सर्वेषां दारसंग्रहवर्तिनाम्।
आत्मेयमिति रामस्य पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ २.३७.२४ ॥
Für alle, die einen Hausstand führen, ist die Gattin wahrlich das Selbst; sie als Rāmas eigenes Selbst betrachtend, wird sie die Erde beschützen.
2.37.25
अथ यास्यति वैदेही वनं रामेण संगता।
वयमत्रानुयास्यामः पुरं चेदं गमिष्यति ॥ २.३७.२५ ॥
Wenn Vaidehī Sītā zusammen mit Rāma in den Wald geht, werden wir ihnen von hier aus folgen, und auch diese Stadt wird mit ihnen ziehen.
2.37.26
अन्तपालाश्च यास्यन्ति सदारो यत्र राघवः।
सहोपजीव्यं राष्ट्रं च पुरं च सपरिच्छदम् ॥ २.३७.२६ ॥
Auch die Grenzwächter werden dorthin gehen, wo der Rāghava mit seiner Gemahlin geht; das Reich, das von ihm abhängt, und die Stadt mit ihrem ganzen Gefolge werden ebenfalls gehen.
2.37.27
भरतश्च सशत्रुघ्नश्चीरवासा वनेचरः।
वने वसन्तं काकुत्स्थमनुवत्स्यति पूर्वजम् ॥ २.३७.२७ ॥
Auch Bharata und Śatrughna werden, in Baumrindengewänder gekleidet und als Waldbewohner lebend, ihrem älteren Bruder, dem Kākutstha, im Walde nachfolgen.
2.37.28
ततः शून्यां गतजनां वसुधां पादपैः सह।
त्वमेका शाधि दुर्वृत्ता प्रजानामहिते स्थिता ॥ २.३७.२८ ॥
Dann, du von übler Gesinnung, die du dich gegen das Wohl des Volkes stellst, sollst allein diese von den Menschen verlassene Erde regieren, zusammen mit den Bäumen.
2.37.29
न हि तद् भविता राष्ट्रं यत्र रामो न भूपतिः।
तद् वनं भविता राष्ट्रं यत्र रामो निवत्स्यति ॥ २.३७.२९ ॥
Das wird kein Reich sein, wo Rāma nicht König ist; jener Wald, in dem Rāma wohnen wird, wird das Reich sein.
2.37.30
न ह्यदत्तां महीं पित्रा भरतः शास्तुमिच्छति।
त्वयि वा पुत्रवद् वस्तुं यदि जातो महीपतेः ॥ २.३७.३० ॥
Bharata wünscht nicht, eine Erde zu regieren, die ihm sein Vater nicht gegeben hat; wenn er als Sohn des Königs geboren ist, möchte er wie ein Sohn bei dir wohnen.
2.37.31
यद्यपि त्वं क्षितितलाद् गगनं चोत्पतिष्यसि।
पितृवंशचरित्रज्ञः सोऽन्यथा न करिष्यति ॥ २.३७.३१ ॥
Selbst wenn du von der Erdoberfläche in den Himmel emporstiegest, würde er, der das Verhalten seiner väterlichen Linie kennt, nicht anders handeln.
2.37.32
तत् त्वया पुत्रगर्धिन्या पुत्रस्य कृतमप्रियम्।
लोके नहि स विद्येत यो न राममनुव्रतः ॥ २.३७.३२ ॥
Daher hast du, begierig nach einem Sohn, etwas getan, das deinem Sohn zuwider ist. In der Welt gibt es niemanden, der Rāma nicht folgt.
2.37.33
द्रक्ष्यस्यद्यैव कैकेयि पशुव्यालमृगद्विजान्।
गच्छतः सह रामेण पादपांश्च तदुन्मुखान् ॥ २.३७.३३ ॥
Kaikeyī, heute noch wirst du die Tiere, die wilden Raubtiere, die Hirsche und Vögel sehen und die Bäume, die ihnen zugewandt sind, während Rāma fortgeht.
2.37.34
अथोत्तमान्याभरणानि देवि
देहि स्नुषायै व्यपनीय चीरम्।
न चीरमस्याः प्रविधीयतेति
न्यवारयत् तद् वसनं वसिष्ठः ॥ २.३७.३४ ॥
Dann, o Königin, gib der Schwiegertochter edle Schmuckstücke und entferne ihr Rindengewand. »Für sie ist das Rindengewand nicht vorgeschrieben«, sprach Vasiṣṭha und untersagte jenes Gewand.
2.37.35
एकस्य रामस्य वने निवास-
स्त्वया वृतः केकयराजपुत्रि।
विभूषितेयं प्रतिकर्मनित्या
वसत्वरण्ये सह राघवेण ॥ २.३७.३५ ॥
Tochter des Königs von Kekaya, du hast für Rāma nur das Waldexil gewählt. Sie, stets im Dienst hingegeben und geschmückt, soll im Wald mit dem Rāghava wohnen.
2.37.36
यानैश्च मुख्यैः परिचारकैश्च
सुसंवृता गच्छतु राजपुत्री।
वस्त्रैश्च सर्वैः सहितैर्विधानै-
र्नेयं वृता ते वरसम्प्रदाने ॥ २.३७.३६ ॥
Die Prinzessin soll wohlbegleitet von vortrefflichen Fahrzeugen und Dienern gehen, mit allen Gewändern und Vorräten. Bei der Gewährung des Segens hast du sie nicht erwählt.
2.37.37
तस्मिंस्तथा जल्पति विप्रमुख्ये
गुरौ नृपस्याप्रतिमप्रभावे।
नैव स्म सीता विनिवृत्तभावा
प्रियस्य भर्तुः प्रतिकारकामा ॥ २.३७.३७ ॥
Als der Vornehmste der Brahmanen, der Lehrer des Königs von unvergleichlicher Macht, so sprach, wandte sich Sītā nicht ab; sie wollte ihrem geliebten Gemahl dienen.