வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.37.1
महामात्रवचः श्रुत्वा रामो दशरथं तदा।
अभ्यभाषत वाक्यं तु विनयज्ञो विनीतवत् ॥ २.३७.१ ॥
அமைச்சரின் சொற்களைக் கேட்ட பின், அப்போது ஒழுக்கமறிந்த ராமர் பணிவுடன் தசரதரிடம் இச்சொற்களைக் கூறினார்.
2.37.2
त्यक्तभोगस्य मे राजन् वने वन्येन जीवतः।
किं कार्यमनुयात्रेण त्यक्तसङ्गस्य सर्वतः ॥ २.३७.२ ॥
அரசே! இன்பங்களைத் துறந்து காட்டில் காட்டு உணவை உண்டு வாழும், எல்லாவற்றிலும் பற்றை விட்ட எனக்கு பரிவாரத்தால் என்ன பயன்?
2.37.3
यो हि दत्त्वा द्विपश्रेष्ठं कक्ष्यायां कुरुते मनः।
रज्जुस्नेहेन किं तस्य त्यजतः कुञ्जरोत्तमम् ॥ २.३७.३ ॥
சிறந்த யானையை விட்டுவிட்டு அதன் கயிற்றின் மீது மனம் வைப்பவனுக்கு, அந்த உயர்ந்த யானையை விடுபவனுக்கு, கயிற்றின் மீதான பற்று என்ன பயன்?
2.37.4
तथा मम सतां श्रेष्ठ किं ध्वजिन्या जगत्पते।
सर्वाण्येवानुजानामि चीराण्येवानयन्तु मे ॥ २.३७.४ ॥
அவ்வாறே, நல்லோரில் சிறந்தவரே, உலகின் தலைவரே! என் படையால் எனக்கு என்ன? அனைவருக்கும் அனுமதி தருகிறேன்; எனக்கு மரவுரிகளையே கொண்டு வரச் செய்யுங்கள்.
2.37.5
खनित्रपिटके चोभे समानयत गच्छत।
चतुर्दश वने वासं वर्षाणि वसतो मम ॥ २.३७.५ ॥
மண்வெட்டியும் கூடையும் இரண்டையும் கொண்டு வாருங்கள், செல்லுங்கள்! நான் காட்டில் பதினான்கு ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும்.
2.37.6
अथ चीराणि कैकेयी स्वयमाहृत्य राघवम्।
उवाच परिधत्स्वेति जनौघे निरपत्रपा ॥ २.३७.६ ॥
அப்போது கைகேயி தானே மரவுரிகளைக் கொண்டு வந்து ராகவரிடம் "இவற்றை அணிந்துகொள்" என்றாள்; மக்கள் கூட்டத்தின் நடுவே அவள் வெட்கமின்றிக் கூறினாள்.
2.37.7
स चीरे पुरुषव्याघ्रः कैकेय्याः प्रतिगृह्य ते।
सूक्ष्मवस्त्रमवक्षिप्य मुनिवस्त्राण्यवस्त ह ॥ २.३७.७ ॥
மனிதர்களில் புலி போன்ற அவர் கைகேயியிடமிருந்து அந்த நார்ஆடைகளைப் பெற்று, நுண்ணிய ஆடையை விலக்கி முனிவர்களின் ஆடைகளை அணிந்தார்.
2.37.8
लक्ष्मणश्चापि तत्रैव विहाय वसने शुभे।
तापसाच्छादने चैव जग्राह पितुरग्रतः ॥ २.३७.८ ॥
லட்சுமணனும் அங்கேயே தந்தையின் முன்னிலையில் தன் அழகிய ஆடைகளை விட்டுவிட்டு துறவியரின் உடைகளை எடுத்துக்கொண்டான்.
2.37.9
अथात्मपरिधानार्थं सीता कौशेयवासिनी।
सम्प्रेक्ष्य चीरं संत्रस्ता पृषती वागुरामिव ॥ २.३७.९ ॥
பின்னர் தன் உடுத்துதலுக்காக நார்ஆடையைக் கண்ட பட்டாடை அணிந்த சீதை, வலையைக் கண்ட புள்ளிமான் போல அஞ்சினாள்.
2.37.10
सा व्यपत्रपमाणेव प्रगृह्य च सुदुर्मनाः।
कैकेय्याः कुशचीरे ते जानकी शुभलक्षणा ॥ २.३७.१० ॥
நாணமுற்றவள் போல, மிகவும் மனம் வருந்திய அந்த மங்கள அடையாளமுடைய ஜானகி, கைகேயியிடமிருந்து அந்த தர்ப்பை நார்ஆடைகளை எடுத்துக்கொண்டாள்.
2.37.11
अश्रुसम्पूर्णनेत्रा च धर्मज्ञा धर्मदर्शिनी।
गन्धर्वराजप्रतिमं भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ २.३७.११ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், தர்மத்தை அறிந்தவளும் தர்மத்தைக் காண்பவளுமான அவள், கந்தர்வராஜனைப் போன்ற தன் கணவரிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
2.37.13
कथं नु चीरं बघ्नन्ति मुनयो वनवासिनः।
कृत्वा कण्ठे स्म सा चीरमेकमादाय पाणिना।
तस्थौ ह्यकुशला तत्र व्रीडिता जनकात्मजा ॥ २.३७.१३ ॥
வனவாசி முனிவர்கள் நார்ஆடையை எவ்வாறு கட்டுவார்கள்? என்று கூறி, ஒரு நார்ஆடையைக் கையில் எடுத்து கழுத்தில் வைத்து, அங்கே திறமையற்றவளாய் வெட்கத்துடன் ஜனகன் மகள் நின்றாள்.
2.37.14
तस्यास्तत् क्षिप्रमागत्य रामो धर्मभृतां वरः।
चीरं बबन्ध सीतायाः कौशेयस्योपरि स्वयम् ॥ २.३७.१४ ॥
அறம் காப்போரில் சிறந்த ராமன் விரைந்து வந்து, தானே சீதையின் பட்டாடையின் மேல் அவளுடைய மரவுரியைக் கட்டினான்.
2.37.15
रामं प्रेक्ष्य तु सीताया बध्नन्तं चीरमुत्तमम्।
अन्तःपुरचरा नार्यो मुमुचुर्वारि नेत्रजम् ॥ २.३७.१५ ॥
சீதையின் சிறந்த மரவுரியைக் கட்டும் ராமனைக் கண்ட அந்தப்புரப் பெண்கள் கண்களிலிருந்து நீர் சொரிந்தனர்.
2.37.16
ऊचुश्च परमायत्ता रामं ज्वलिततेजसम्।
वत्स नैवं नियुक्तेयं वनवासे मनस्विनी ॥ २.३७.१६ ॥
மிகவும் துயருற்ற அவர்கள் ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட ராமனிடம் சொன்னார்கள்: "மகனே, இந்த மனஸ்விநி வனவாசத்திற்கு ஏற்றவள் அல்ல."
2.37.17
पितुर्वाक्यानुरोधेन गतस्य विजनं वनम्।
तावद् दर्शनमस्या नः सफलं भवतु प्रभो ॥ २.३७.१७ ॥
தந்தையின் சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு ஆளற்ற வனத்துக்குச் செல்லும் உன்னுடன், ஓ பிரபுவே, அவளைக் காண்பது எங்களுக்குப் பலனளிக்கட்டும்.
2.37.18
लक्ष्मणेन सहायेन वनं गच्छस्व पुत्रक।
नेयमर्हति कल्याणि वस्तुं तापसवद् वने ॥ २.३७.१८ ॥
மகனே, துணையாக லக்ஷ்மணனுடன் வனத்துக்குச் செல். கல்யாணியே, இவள் தபஸ்வியைப் போல வனத்தில் வசிப்பதற்குத் தகுதியானவள் அல்ல.
2.37.19
कुरु नो याचनां पुत्र सीता तिष्ठतु भामिनी।
धर्मनित्यः स्वयं स्थातुं न हीदानीं त्वमिच्छसि ॥ २.३७.१९ ॥
மகனே, எங்கள் வேண்டுகோளை நிறைவேற்று. பாமினி சீதை இங்கேயே இருக்கட்டும். அறத்தில் நிலைத்த நீ இப்போது அவள் இங்கு தங்குவதை விரும்பவில்லையே.
2.37.20
तासामेवंविधा वाचः शृण्वन् दशरथात्मजः।
बबन्धैव तथा चीरं सीतया तुल्यशीलया ॥ २.३७.२० ॥
அந்தப் பெண்களின் இத்தகைய சொற்களைக் கேட்ட தசரதனின் மகன் (ராமன்), அதுபோலவே மரவுரியை அணிந்துகொண்டான்; அவனுக்கு இணையான குணமுடைய சீதையும் அவ்வாறே செய்தாள்.
2.37.21
चीरे गृहीते तु तया सबाष्पो नृपतेर्गुरुः।
निवार्य सीतां कैकेयीं वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत् ॥ २.३७.२१ ॥
அவள் மரவுரியை எடுத்து அணிந்ததும், கண்ணீருடன் அரசனின் குருவான வசிஷ்டர் சீதையையும் கைகேயியையும் தடுத்து இவ்வாறு சொன்னார்.
2.37.22
अतिप्रवृत्ते दुर्मेधे कैकेयि कुलपांसनि।
वञ्चयित्वा तु राजानं न प्रमाणेऽवतिष्ठसि ॥ २.३७.२२ ॥
கைகேயி! நீ எல்லை கடந்துவிட்டாய்; தீய புத்தியுடையவளே, குலத்துக்கு அவமானமே! அரசனை ஏமாற்றிவிட்டு நீ நம்பத்தக்கவளாக நிற்கவில்லை.
2.37.23
न गन्तव्यं वनं देव्या सीतया शीलवर्जिते।
अनुष्ठास्यति रामस्य सीता प्रकृतमासनम् ॥ २.३७.२३ ॥
ஒழுக்கமற்றவளே! தேவி சீதை காட்டுக்குச் செல்லக்கூடாது; ராமனுக்குரிய வழக்கமான இருக்கையில் சீதையே அமர்வாள்.
2.37.24
आत्मा हि दाराः सर्वेषां दारसंग्रहवर्तिनाम्।
आत्मेयमिति रामस्य पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ २.३७.२४ ॥
குடும்பம் நடத்தும் அனைவருக்கும் மனைவியே ஆத்மா; "இவள் ராமனின் ஆத்மா" என்று கருதி அவள் பூமியைக் காப்பாள்.
2.37.25
अथ यास्यति वैदेही वनं रामेण संगता।
वयमत्रानुयास्यामः पुरं चेदं गमिष्यति ॥ २.३७.२५ ॥
வைதேகி சீதை ராமனுடன் கூடி காட்டுக்குச் சென்றால், நாம் அவர்களைப் பின்தொடர்வோம்; இந்த நகரமும் அவர்களுடன் செல்லும்.
2.37.26
अन्तपालाश्च यास्यन्ति सदारो यत्र राघवः।
सहोपजीव्यं राष्ट्रं च पुरं च सपरिच्छदम् ॥ २.३७.२६ ॥
எல்லைக் காவலர்களும் மனைவியுடன் ராகவன் எங்கு செல்வாரோ அங்கே செல்வார்கள்; அவரைச் சார்ந்து வாழும் நாடும், பரிவாரங்களுடன் நகரமும் கூடச் செல்லும்.
2.37.27
भरतश्च सशत्रुघ्नश्चीरवासा वनेचरः।
वने वसन्तं काकुत्स्थमनुवत्स्यति पूर्वजम् ॥ २.३७.२७ ॥
பரதனும் சத்ருக்னனும் மரவுரி உடுத்து வனவாசிகளாக, வனத்தில் வாழும் மூத்த சகோதரன் காகுத்ஸ்தனைப் பின்தொடர்ந்து வசிப்பார்கள்.
2.37.28
ततः शून्यां गतजनां वसुधां पादपैः सह।
त्वमेका शाधि दुर्वृत्ता प्रजानामहिते स्थिता ॥ २.३७.२८ ॥
அப்போது, மக்களுக்குத் தீங்கு செய்யும் தீய நடத்தையுடையவளே, மரங்களுடன் கூடி மக்கள் நீங்கிய வெறுமையான இந்தப் பூமியை நீ தனியாக ஆள்வாய்.
2.37.29
न हि तद् भविता राष्ट्रं यत्र रामो न भूपतिः।
तद् वनं भविता राष्ट्रं यत्र रामो निवत्स्यति ॥ २.३७.२९ ॥
ராமன் அரசனாக இல்லாத இடம் நிச்சயமாக நாடாக இராது; ராமன் வசிக்கும் அந்த வனமே நாடாகும்.
2.37.30
न ह्यदत्तां महीं पित्रा भरतः शास्तुमिच्छति।
त्वयि वा पुत्रवद् वस्तुं यदि जातो महीपतेः ॥ २.३७.३० ॥
தந்தையால் அளிக்கப்படாத பூமியை பரதன் ஆள விரும்பமாட்டான்; அவன் அரசனின் மகனாகப் பிறந்திருந்தால் உன்னிடத்தில் மகனைப் போலவே வாழ விரும்புவான்.
2.37.31
यद्यपि त्वं क्षितितलाद् गगनं चोत्पतिष्यसि।
पितृवंशचरित्रज्ञः सोऽन्यथा न करिष्यति ॥ २.३७.३१ ॥
நீ பூமித்தளத்திலிருந்து வானத்திலும் பறந்தாலும், தந்தையர் வம்ச நடத்தையை அறிந்தவனான அவன் வேறுவிதமாகச் செய்யமாட்டான்.
2.37.32
तत् त्वया पुत्रगर्धिन्या पुत्रस्य कृतमप्रियम्।
लोके नहि स विद्येत यो न राममनुव्रतः ॥ २.३७.३२ ॥
ஆகையால் மகன்மீது பேராசை கொண்ட நீ மகனுக்குப் பிடிக்காத செயலைச் செய்துவிட்டாய். உலகில் ராமனைப் பின்பற்றாதவன் எவனும் இல்லை.
2.37.33
द्रक्ष्यस्यद्यैव कैकेयि पशुव्यालमृगद्विजान्।
गच्छतः सह रामेण पादपांश्च तदुन्मुखान् ॥ २.३७.३३ ॥
கைகேயி, இன்றே ராமனுடன் செல்லும்போது விலங்குகள், கொடிய மிருகங்கள், மான்கள், பறவைகளைக் காண்பாய்; அவற்றை நோக்கி நிற்கும் மரங்களையும் காண்பாய்.
2.37.34
अथोत्तमान्याभरणानि देवि
देहि स्नुषायै व्यपनीय चीरम्।
न चीरमस्याः प्रविधीयतेति
न्यवारयत् तद् वसनं वसिष्ठः ॥ २.३७.३४ ॥
பின்னர், தேவியே, சிறந்த ஆபரணங்களை மருமகளுக்குக் கொடு; அவளுடைய மரவுரியை அகற்றிவிடு. 'இவளுக்கு மரவுரி விதிக்கப்படவில்லை' என்று வசிஷ்டர் அந்த ஆடையைத் தடுத்தார்.
2.37.35
एकस्य रामस्य वने निवास-
स्त्वया वृतः केकयराजपुत्रि।
विभूषितेयं प्रतिकर्मनित्या
वसत्वरण्ये सह राघवेण ॥ २.३७.३५ ॥
கேகய அரசன் மகளே! ராமனுக்கு வனவாசம் மட்டுமே நீ தேர்ந்தெடுத்தாய். எப்போதும் பணிவிடையில் ஈடுபட்டிருக்கும் இவள் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாய் ராகவனுடன் வனத்தில் வசிக்கட்டும்.
2.37.36
यानैश्च मुख्यैः परिचारकैश्च
सुसंवृता गच्छतु राजपुत्री।
वस्त्रैश्च सर्वैः सहितैर्विधानै-
र्नेयं वृता ते वरसम्प्रदाने ॥ २.३७.३६ ॥
அரசகுமாரி சிறந்த வாகனங்களாலும் பணியாளர்களாலும் நன்கு சூழப்பட்டு செல்லட்டும்; எல்லா ஆடைகளோடும் தேவையான வசதிகளோடும் செல்லட்டும். வரம் அளித்தபோது இவளை நீ தேர்ந்தெடுக்கவில்லை.
2.37.37
तस्मिंस्तथा जल्पति विप्रमुख्ये
गुरौ नृपस्याप्रतिमप्रभावे।
नैव स्म सीता विनिवृत्तभावा
प्रियस्य भर्तुः प्रतिकारकामा ॥ २.३७.३७ ॥
ஒப்பற்ற ஆற்றல் கொண்ட அரசனின் குருவும் முதன்மையான பிராமணருமான வசிஷ்டர் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, சீதை தன் எண்ணத்திலிருந்து பின்வாங்கவில்லை; தன் அன்புக் கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்ய விரும்பினாள்.