ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.41.1
तस्मिंस्तु पुरुषव्याघ्रे निष्क्रामति कृताञ्जलौ।
आर्तशब्दो हि संजज्ञे स्त्रीणामन्तःपुरे महान् ॥ २.४१.१ ॥
人中の虎のような彼が合掌して出て行くと、後宮の女たちの間に大きな悲嘆の声が上がった。
2.41.2
अनाथस्य जनस्यास्य दुर्बलस्य तपस्विनः।
यो गतिः शरणं चासीत् स नाथः क्व नु गच्छति ॥ २.४१.२ ॥
この身寄りのない、弱く苦しむ人々の拠り所であり庇護者であった主は、いったいどこへ行くのか。
2.41.3
न क्रुध्यत्यभिशस्तोऽपि क्रोधनीयानि वर्जयन्।
क्रुद्धान् प्रसादयन् सर्वान् समदुःखः क्व गच्छति ॥ २.४१.३ ॥
非難されても怒らず、怒りの原因を避け、怒った人々をすべて宥め、皆の苦しみを等しく分かち合う彼は、どこへ行くのか。
2.41.4
कौसल्यायां महातेजा यथा मातरि वर्तते।
तथा यो वर्ततेऽस्मासु महात्मा क्व नु गच्छति ॥ २.४१.४ ॥
大いなる輝きの彼が母カウシャliyaに接するように、私たちにも接してくれた。その大いなる魂はどこへ行くのか。
2.41.5
कैकेय्या क्लिश्यमानेन राज्ञा संचोदितो वनम्।
परित्राता जनस्यास्य जगतः क्व नु गच्छति ॥ २.४१.५ ॥
カイケーイーに苦しめられた王に命じられて森へ送られる、この民と世界の守護者は、どこへ行くのか。
2.41.6
अहो निश्चेतनो राजा जीवलोकस्य संक्षयम्।
धर्म्यं सत्यव्रतं रामं वनवासे प्रवत्स्यति ॥ २.४१.६ ॥
ああ、正気を失った王は生きとし生けるものの世界の破滅を悟らない。法を守り誓いを固く守るラーマを、彼は森の流浪へ送り出すであろう。
2.41.7
रुरुदुश्चैव दुःखार्ताः सस्वरं च विचुक्रुशुः ॥ २.४१.७ ॥
悲嘆に打ちひしがれた人々は泣き、声高に嘆いた。
2.41.8
स तमन्तःपुरे घोरमार्तशब्दं महीपतिः।
पुत्रशोकाभिसंतप्तः श्रुत्वा चासीत् सुदुःखितः ॥ २.४१.८ ॥
後宮から響いたその恐ろしい嘆きの叫びを聞き、息子を失った悲しみに焼かれた王は深く苦しんだ。
2.41.9
नाग्निहोत्राण्यहूयन्त नापचन् गृहमेधिनः।
अकुर्वन् न प्रजाः कार्यं सूर्यश्चान्तरधीयत ॥ २.४१.९ ॥
アグニホートラの供物は捧げられず、家長たちは食事を作らず、人々は務めを怠り、太陽さえも姿を消した。
2.41.10
व्यसृजन् कवलान् नागा गावो वत्सान् न पाययन्।
पुत्रां प्रथमजं लब्ध्वा जननी नाभ्यनन्दत ॥ २.४१.१० ॥
象は餌の塊を落とし、牛は子牛に乳を飲ませず、母は長子を得ても喜ばなかった。
2.41.11
त्रिशङ्कुर्लोहिताङ्गश्च बृहस्पतिबुधावपि।
दारुणाः सोममभ्येत्य ग्रहाः सर्वे व्यवस्थिताः ॥ २.४१.११ ॥
トリシャンク、ロヒタンガ（火星）、木星、水星はみな恐ろしい姿となって月に近づき、すべての惑星がそこに留まった。
2.41.12
नक्षत्राणि गतार्चींषि ग्रहाश्च गततेजसः।
विशाखाश्च सधूमाश्च नभसि प्रचकाशिरे ॥ २.४१.१२ ॥
星々は輝きを失い、惑星は光を失い、ヴィシャーカーは煙に包まれて空に現れた。
2.41.13
कालिकानिलवेगेन महोदधिरिवोत्थितः।
रामे वनं प्रव्रजिते नगरं प्रचचाल तत् ॥ २.४१.१३ ॥
雨季の嵐の風の勢いに掻き立てられた大海のように、ラーマが森へ追放されて去ったとき、その都市は揺らぎ動いた。
2.41.14
दिशः पर्याकुलाः सर्वास्तिमिरेणेव संवृताः।
न ग्रहो नापि नक्षत्रं प्रचकाशे न किंचन ॥ २.४१.१४ ॥
四方はすべて乱れ、闇に覆われたかのようだった。惑星も星も輝かず、何ひとつ光を放たなかった。
2.41.15
अकस्मान्नागरः सर्वो जनो दैन्यमुपागमत्।
आहारे वा विहारे वा न कश्चिदकरोन्मनः ॥ २.४१.१५ ॥
突然、町の人々は皆、意気消沈した。食事にも遊びにも、誰も心を向けなかった。
2.41.16
शोकपर्यायसंतप्तः सततं दीर्घमुच्छ्वसन्।
अयोध्यायां जनः सर्वश्चुक्रोश जगतीपतिम् ॥ २.४१.१६ ॥
悲しみが次々と押し寄せて苦しみ、絶え間なく長いため息をつきながら、アヨーディヤーの人々は皆、大地の主（王）を非難した。
2.41.17
बाष्पपर्याकुलमुखो राजमार्गगतो जनः।
न हृष्टो लभ्यते कश्चित् सर्वः शोकपरायणः ॥ २.४१.१७ ॥
涙に曇った顔で王道に出た人々。喜んでいる者は見当たらず、皆が悲しみに沈んでいた。
2.41.18
न वाति पवनः शीतो न शशी सौम्यदर्शनः।
न सूर्यस्तपते लोकं सर्वं पर्याकुलं जगत् ॥ २.४१.१८ ॥
涼しい風は吹かず、やさしい姿の月も輝かなかった。太陽も世界を照らし焼くことなく、全世界が動揺していた。
2.41.19
अनर्थिनः सुताः स्त्रीणां भर्तारो भ्रातरस्तथा।
सर्वे सर्वं परित्यज्य राममेवान्वचिन्तयन् ॥ २.४१.१९ ॥
女たちの息子や夫や兄弟たちも、もはや自分の利益を求めず、すべてを捨てて、ひたすらラーマのことだけを思った。
2.41.20
ये तु रामस्य सुहृदः सर्वे ते मूढचेतसः।
शोकभारेण चाक्रान्ताः शयनं नैव भेजिरे ॥ २.४१.२० ॥
ラーマの友人たちは皆、心が乱れ、悲しみの重みに押しつぶされて、寝床に横たわることさえしなかった。
2.41.21
ततस्त्वयोध्या रहिता महात्मना
पुरन्दरेणेव मही सपर्वता।
चचाल घोरं भयशोकदीपिता
सनागयोधाश्वगणा ननाद च ॥ २.४१.२१ ॥
そのとき、偉大なラーマを失ったアヨーディヤーは、インドラを失った山々を伴う大地のように恐ろしく震え、恐怖と悲しみに燃え上がって、象と戦士と馬の群れとともに鳴り響いた。