வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.44.1
विलपन्तीं तथा तां तु कौसल्यां प्रमदोत्तमाम्।
इदं धर्मे स्थिता धर्म्यं सुमित्रा वाक्यमब्रवीत् ॥ २.४४.१ ॥
இவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருந்த அந்த உத்தமப் பெண்ணான கௌசல்யையிடம், தர்மத்தில் நிலைத்திருந்த சுமித்திரை இந்த தர்மயுக்தமான சொற்களைக் கூறினாள்.
2.44.2
तवार्ये सद्गुणैर्युक्तः स पुत्रः पुरुषोत्तमः।
किं ते विलपितेनैवं कृपणं रुदितेन वा ॥ २.४४.२ ॥
ஆர்யே, உன் மகன் நற்குணங்கள் நிறைந்த புருஷோத்தமன். இவ்வாறு துன்பமாக அழுது புலம்புவது ஏன்?
2.44.3
यस्तवार्ये गतः पुत्रस्त्यक्त्वा राज्यं महाबलः।
साधु कुर्वन् महात्मानं पितरं सत्यवादिनम् ॥ २.४४.३ ॥
ஆர்யே, உன் மகன் மகாபலசாலி, அரசை துறந்து சென்றுவிட்டான். சத்தியவாதியான மகாத்மாவாகிய தந்தைக்கு அவன் நன்கு கடமையாற்றினான்.
2.44.4
शिष्टैराचरिते सम्यक्शश्वत् प्रेत्य फलोदये।
रामो धर्मे स्थितः श्रेष्ठो न स शोच्यः कदाचन ॥ २.४४.४ ॥
சான்றோர்கள் எப்போதும் நன்கு கடைப்பிடிக்கும், மரணத்திற்குப் பின் பலனளிக்கும் தர்மத்தில் நிலைத்த சிறந்தவனான ராமனைக் குறித்து ஒருபோதும் வருந்தக்கூடாது.
2.44.5
वर्तते चोत्तमां वृत्तिं लक्ष्मणोऽस्मिन् सदानघः।
दयावान् सर्वभूतेषु लाभस्तस्य महात्मनः ॥ २.४४.५ ॥
குற்றமற்ற லக்ஷ்மணன் எப்போதும் இவனிடம் உத்தமமான நடத்தையுடன் இருக்கிறான். எல்லா உயிர்களிடத்திலும் கருணை உடையவன்; அந்த மகாத்மாவுக்கு இதுவே லாபம்.
2.44.6
अरण्यवासे यद् दुःखं जानन्त्येव सुखोचिता।
अनुगच्छति वैदेही धर्मात्मानं तवात्मजम् ॥ २.४४.६ ॥
காட்டு வாழ்க்கையில் உள்ள துன்பத்தை சுகத்தில் பழகியவளாயினும் அவள் அறிந்தே இருக்கிறாள். ஆயினும் வைதேஹி உன் தர்மாத்மாவான மகனைப் பின்தொடர்கிறாள்.
2.44.7
कीर्तिभूतां पताकां यो लोके भ्रमयति प्रभुः।
धर्मः सत्यव्रतपरः किं न प्राप्तस्तवात्मजः ॥ २.४४.७ ॥
உலகில் புகழின் கொடியை அசைக்கும் அந்தப் பிரभு, சத்தியவிரதத்தில் நிலைத்த உமது மகன் தர்மத்தை அடைந்திருக்கிறானே; அது ஏன் அவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை?
2.44.8
व्यक्तं रामस्य विज्ञाय शौचं माहात्म्यमुत्तमम्।
न गात्रमंशुभिः सूर्यः संतापयितुमर्हति ॥ २.४४.८ ॥
ராமரின் தூய்மையையும் உயர்ந்த மகிமையையும் தெளிவாக அறிந்ததால், சூரியன் தனது கதிர்களால் அவருடைய உடலைச் சுடத் துணியமாட்டான்.
2.44.9
शिवः सर्वेषु कालेषु काननेभ्यो विनिःसृतः।
राघवं युक्तशीतोष्णः सेविष्यति सुखोऽनिलः ॥ २.४४.९ ॥
எல்லாக் காலங்களிலும் காடுகளிலிருந்து வீசும் இதமான காற்று, சரியான குளிர்ச்சியும் வெப்பமும் கொண்டு ராகவனுக்குப் பணிவிடை செய்யும்.
2.44.10
शयानमनघं रात्रौ पितेवाभिपरिष्वजन्।
घर्मघ्नः संस्पृशन् शीतश्चन्द्रमा ह्लादयिष्यति ॥ २.४४.१० ॥
இரவில் உறங்கும் குற்றமற்ற ராமனை, தந்தையைப் போல அணைத்து, வெப்பத்தைப் போக்கும் குளிர்ந்த சந்திரன் தொட்டு மகிழ்விப்பான்.
2.44.11
ददौ चास्त्राणि दिव्यानि यस्मै ब्रह्मा महौजसे।
दानवेन्द्रं हतं दृष्ट्वा तिमिध्वजसुतं रणे ॥ २.४४.११ ॥
எவருக்கு பிரம்மன் தெய்வீக அஸ்திரங்களைக் கொடுத்தாரோ, போரில் திமித்வஜனின் மகனான தானவேந்திரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு.
2.44.12
स शूरः पुरुषव्याघ्रः स्वबाहुबलमाश्रितः।
असंत्रस्तो ह्यरण्येऽसौ वेश्मनीव निवत्स्यते ॥ २.४४.१२ ॥
அந்த வீரன், புருடவ்யாக்ரன், தன் தோள்வலிமையை நம்பி, அஞ்சாமல், காட்டிலும் வீட்டில் இருப்பது போலவே வசிப்பான்.
2.44.13
यस्येषुपथमासाद्य विनाशं यान्ति शत्रवः।
कथं न पृथिवी तस्य शासने स्थातुमर्हति ॥ २.४४.१३ ॥
எவருடைய அம்பின் எல்லைக்குள் வந்து எதிரிகள் அழிகின்றார்களோ, அவருடைய ஆட்சியில் பூமி எவ்வாறு நிலைத்திராது?
2.44.14
या श्रीः शौर्यं च रामस्य या च कल्याणसत्त्वता।
निवृत्तारण्यवासः स्वं क्षिप्रं राज्यमवाप्स्यति ॥ २.४४.१४ ॥
ராமனின் செல்வமும், வீரமும், நற்குணமும் வனவாசம் முடிந்து அவரை விரைவில் தன் அரசைப் பெறச் செய்யும்.
2.44.15
सूर्यस्यापि भवेत् सूर्यो ह्यग्नेरग्नः प्रभोः प्रभुः।
श्रियाः श्रीश्च भवेदग्र्या कीर्त्याः कीर्तिः क्षमाक्षमा ॥ २.४४.१५ ॥
அவர் சூரியனுக்கும் சூரியனாவார், அக்னிக்கும் அக்னியாவார், தலைவர்களுக்கும் தலைவராவார்; செல்வத்திற்கும் சிறந்த செல்வமாவார், புகழுக்கும் புகழாவார், பொறுமைக்கும் பொறுமையாவார்.
2.44.16
दैवतं देवतानां च भूतानां भूतसत्तमः।
तस्य के ह्यगुणा देवि वने वाप्यथवा पुरे ॥ २.४४.१६ ॥
அவர் தேவர்களுக்கும் தெய்வமாவார், உயிரினங்களில் சிறந்தவர்; தேவியே, காட்டிலும் ஊரிலும் அவருக்கு என்ன குறை இருக்கிறது?
2.44.17
पृथिव्या सह वैदेह्या श्रिया च पुरुषर्षभः।
क्षिप्रं तिसृभिरेताभिः सह रामोऽभिषेक्ष्यते ॥ २.४४.१७ ॥
பூமி, வைதேஹி, ஸ்ரீ ஆகிய இம்மூன்றுடன், புருஷர்களில் சிறந்த ராமன் விரைவில் முடிசூட்டப்படுவார்.
2.44.18
दुःखजं विसृजत्यश्रु निष्क्रामन्तमुदीक्ष्य यम्।
अयोध्यायां जनः सर्वः शोकवेगसमाहतः ॥ २.४४.१८ ॥
அவர் வெளியேறுவதைக் கண்டு அயோத்தியின் மக்கள் அனைவரும் துயரத்தின் வேகத்தால் தாக்குண்டு துக்கத்தினால் கண்ணீர் சிந்துகின்றனர்.
2.44.19
कुशचीरधरं वीरं गच्छन्तमपराजितम्।
सीतेवानुगता लक्ष्मीस्तस्य किं नाम दुर्लभम् ॥ २.४४.१९ ॥
குசப் புல்லும் மரவுரியும் அணிந்து செல்லும் வீரனும் வெல்லப்படாதவனுமான அவனைச் சீதையைப் போல் லக்ஷ்மி பின்தொடர்கிறாள்; அவனுக்கு எது அரிது?
2.44.20
धनुर्ग्रहवरो यस्य बाणखड्गास्त्रभृत् स्वयम्।
लक्ष्मणो व्रजति ह्यग्रे तस्य किं नाम दुर्लभम् ॥ २.४४.२० ॥
வில்லேந்தியவர்களில் சிறந்தவனும், அம்பு, வாள், ஆயுதங்களைத் தாங்கிய லக்ஷ்மணன் தானே அவனுக்கு முன்னால் செல்கிறான்; அவனுக்கு எது அரிது?
2.44.21
निवृत्तवनवासं तं द्रष्टासि पुनरागतम्।
जहि शोकं च मोहं च देवि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ २.४४.२१ ॥
வனவாசம் முடிந்து மீண்டு வந்த அவனை நீ மீண்டும் காண்பாய். தேவி, துக்கத்தையும் மயக்கத்தையும் விடு; உண்மையையே உனக்குச் சொல்கிறேன்.
2.44.22
शिरसा चरणावेतौ वन्दमानमनिन्दिते।
पुनर्द्रक्ष्यसि कल्याणि पुत्रं चन्द्रमिवोदितम् ॥ २.४४.२२ ॥
குற்றமற்றவளே, தலையால் இவ்விரு பாதங்களையும் வணங்கும் மகனை, கல்யாணீ, உதித்த சந்திரனைப் போல் நீ மீண்டும் காண்பாய்.
2.44.23
पुनः प्रविष्टं दृष्ट्वा तमभिषिक्तं महाश्रियम्।
समुत्स्रक्ष्यसि नेत्राभ्यां शीघ्रमानन्दजं जलम् ॥ २.४४.२३ ॥
மீண்டும் நுழைந்து மகாசோபையுடன் முடிசூட்டப்பட்ட அவனைக் கண்டு, விரைவில் ஆனந்தத்தால் பிறந்த நீரை உன் கண்களிலிருந்து சிந்துவாய்.
2.44.24
मा शोको देवि दुःखं वा न रामे दृष्यतेऽशिवम्।
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि पुत्रं त्वं ससीतं सहलक्ष्मणम् ॥ २.४४.२४ ॥
தேவி, துக்கப்படாதே; ராமனில் எந்தத் தீங்கும் துயரமும் காணப்படவில்லை. விரைவில் மகனைச் சீதையுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் காண்பாய்.
2.44.25
त्वयाऽशेषो जनश्चायं समाश्वास्यो यतोऽनघे।
कमिदानीमिदं देवि करोषि हृदि विक्लवम् ॥ २.४४.२५ ॥
குற்றமற்றவளே, உன்னால் இந்த முழு மக்களுக்கும் ஆறுதல் அளிக்கப்பட வேண்டும். தேவி, இப்போது ஏன் உன் இதயத்தில் இந்தத் தவிப்பைக் கொள்கிறாய்?
2.44.26
नार्हा त्वं शोचितुं देवि यस्यास्ते राघवः सुतः।
नहि रामात् परो लोके विद्यते सत्पथे स्थितः ॥ २.४४.२६ ॥
தேவி, ராகவன் (ராமன்) உன் மகனாக இருக்கும் நீ துயரப்படுவது தகாது. நல்வழியில் நிலைத்திருக்கும் ராமனை விட உயர்ந்தவர் இவ்வுலகில் எவரும் இல்லை.
2.44.27
अभिवादयमानं तं दृष्ट्वा ससुहृदं सुतम्।
मुदाश्रु मोक्ष्यसे क्षिप्रं मेघरेखेव वार्षिकी ॥ २.४४.२७ ॥
நண்பர்களுடன் வணங்கி நிற்கும் உன் மகனைக் கண்டு, மழைக்கால மேகக் கோடு போல நீ விரைவில் ஆனந்தக் கண்ணீர் சொரிவாய்.
2.44.28
पुत्रस्ते वरदः क्षिप्रमयोध्यां पुनरागतः।
कराभ्यां मृदुपीनाभ्यां चरणौ पीडयिष्यति ॥ २.४४.२८ ॥
உன் வரமளிக்கும் மகன் விரைவில் மீண்டும் அயோத்தியை வந்தடைந்துவிட்டான்; அவன் தன் மென்மையான, வலிமையான கைகளால் உன் பாதங்களை அழுத்துவான்.
2.44.29
अभिवाद्य नमस्यन्तं शूरं ससुहृदं सुतम्।
मुदास्रैः प्रोक्षसे पुत्रं मेघराजिरिवाचलम् ॥ २.४४.२९ ॥
வணங்கி நமஸ்கரிக்கும் வீரனான, நண்பர்களுடன் கூடிய உன் மகனை நீ ஆனந்தக் கண்ணீரால் நனைப்பாய்; மேகவரிசை மலையை நனைப்பது போல.
2.44.30
आश्वासयन्ती विविधैश्च वाक्यै-
र्वाक्योपचारे कुशलानवद्या।
रामस्य तां मातरमेवमुक्त्वा
देवी सुमित्रा विरराम रामा ॥ २.४४.३० ॥
பலவகையான சொற்களால் ஆறுதல் அளித்த, சொல்லாடலில் திறமையும் குற்றமற்றவளுமான ராமனின் தாயாகிய அந்த தேவி சுமித்திரை, இவ்வாறு கூறி அமைதியானாள்.
2.44.31
निशम्य तल्लक्ष्मणमातृवाक्यं
रामस्य मातुर्नरदेवपत्न्याः।
सद्यः शरीरे विननाश शोकः
शरद्गतो मेघ इवाल्पतोयः ॥ २.४४.३१ ॥
லட்சுமணனின் தாய் சொன்ன சொற்களைக் கேட்டதும், மன்னனின் மனைவியும் ராமனின் தாயுமான கௌசல்யையின் துயரம் உடனே உடலிலிருந்து மறைந்தது; சரத் காலத்தில் சிறு நீருள்ள மேகம் மறைவது போல.