Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.44.1
विलपन्तीं तथा तां तु कौसल्यां प्रमदोत्तमाम्।
इदं धर्मे स्थिता धर्म्यं सुमित्रा वाक्यमब्रवीत् ॥ २.४४.१ ॥
Enquanto Kausalyā, a melhor das mulheres, assim lamentava, Sumitrā, firme no dharma, proferiu estas palavras conformes ao dharma.
2.44.2
तवार्ये सद्गुणैर्युक्तः स पुत्रः पुरुषोत्तमः।
किं ते विलपितेनैवं कृपणं रुदितेन वा ॥ २.४४.२ ॥
Ó nobre senhora, teu filho é um varão supremo dotado de boas qualidades. Por que te lamentas e choras tão piedosamente?
2.44.3
यस्तवार्ये गतः पुत्रस्त्यक्त्वा राज्यं महाबलः।
साधु कुर्वन् महात्मानं पितरं सत्यवादिनम् ॥ २.४४.३ ॥
Ó nobre senhora, teu filho de grande força partiu, tendo abandonado o reino, servindo corretamente seu pai magnânimo, o veraz.
2.44.4
शिष्टैराचरिते सम्यक्शश्वत् प्रेत्य फलोदये।
रामो धर्मे स्थितः श्रेष्ठो न स शोच्यः कदाचन ॥ २.४४.४ ॥
Rāma, o melhor, firme no dharma que os sábios sempre praticam corretamente e que dá fruto após a morte, nunca deve ser lamentado.
2.44.5
वर्तते चोत्तमां वृत्तिं लक्ष्मणोऽस्मिन् सदानघः।
दयावान् सर्वभूतेषु लाभस्तस्य महात्मनः ॥ २.४४.५ ॥
Lakṣmaṇa, o sem mácula, sempre se conduz para com ele da maneira mais elevada; é compassivo para com todos os seres, e este é o ganho daquele magnânimo.
2.44.6
अरण्यवासे यद् दुःखं जानन्त्येव सुखोचिता।
अनुगच्छति वैदेही धर्मात्मानं तवात्मजम् ॥ २.४४.६ ॥
Embora acostumada ao conforto, ela de fato conhece o sofrimento da vida na floresta, e ainda assim Vaidehī segue teu filho justo.
2.44.7
कीर्तिभूतां पताकां यो लोके भ्रमयति प्रभुः।
धर्मः सत्यव्रतपरः किं न प्राप्तस्तवात्मजः ॥ २.४४.७ ॥
Por que teu filho, devotado ao voto da verdade e encarnação do dharma, não alcançou o senhor que faz tremular pelo mundo o estandarte da glória?
2.44.8
व्यक्तं रामस्य विज्ञाय शौचं माहात्म्यमुत्तमम्।
न गात्रमंशुभिः सूर्यः संतापयितुमर्हति ॥ २.४४.८ ॥
Conhecendo claramente a pureza de Rāma e sua suprema grandeza, o sol não é capaz de queimar seu corpo com os seus raios.
2.44.9
शिवः सर्वेषु कालेषु काननेभ्यो विनिःसृतः।
राघवं युक्तशीतोष्णः सेविष्यति सुखोऽनिलः ॥ २.४४.९ ॥
Em todas as estações, a brisa suave e agradável que sopra das florestas, equilibrada entre frescor e calor, servirá a Rāghava.
2.44.10
शयानमनघं रात्रौ पितेवाभिपरिष्वजन्।
घर्मघ्नः संस्पृशन् शीतश्चन्द्रमा ह्लादयिष्यति ॥ २.४४.१० ॥
Abraçando como um pai o imaculado Rāma enquanto dorme à noite, a lua fresca, dissipadora do calor, tocando-o, o deleitará.
2.44.11
ददौ चास्त्राणि दिव्यानि यस्मै ब्रह्मा महौजसे।
दानवेन्द्रं हतं दृष्ट्वा तिमिध्वजसुतं रणे ॥ २.४४.११ ॥
Àquele de grande poder a quem Brahmā deu armas divinas, tendo visto em batalha morto o senhor dos Dānavas, filho de Timidhvaja.
2.44.12
स शूरः पुरुषव्याघ्रः स्वबाहुबलमाश्रितः।
असंत्रस्तो ह्यरण्येऽसौ वेश्मनीव निवत्स्यते ॥ २.४४.१२ ॥
Aquele valente, o melhor dos homens, confiando na força de seus próprios braços, sem temor, habitará na floresta como se estivesse numa casa.
2.44.13
यस्येषुपथमासाद्य विनाशं यान्ति शत्रवः।
कथं न पृथिवी तस्य शासने स्थातुमर्हति ॥ २.४४.१३ ॥
Como a terra não se firmaria sob o governo daquele em cujo alcance de flechas os inimigos perecem?
2.44.14
या श्रीः शौर्यं च रामस्य या च कल्याणसत्त्वता।
निवृत्तारण्यवासः स्वं क्षिप्रं राज्यमवाप्स्यति ॥ २.४४.१४ ॥
A glória, o valor e a bondade auspiciosa de Rāma lhe devolverão em breve o seu reino, quando terminar sua estada na floresta.
2.44.15
सूर्यस्यापि भवेत् सूर्यो ह्यग्नेरग्नः प्रभोः प्रभुः।
श्रियाः श्रीश्च भवेदग्र्या कीर्त्याः कीर्तिः क्षमाक्षमा ॥ २.४४.१५ ॥
Ele será o sol do sol, o fogo do fogo, o senhor dos senhores; a mais alta glória da glória, a fama da fama, a paciência da paciência.
2.44.16
दैवतं देवतानां च भूतानां भूतसत्तमः।
तस्य के ह्यगुणा देवि वने वाप्यथवा पुरे ॥ २.४४.१६ ॥
Ele é a divindade dos deuses e o melhor dos seres. Ó deusa, que falha há nele, seja na floresta ou na cidade?
2.44.17
पृथिव्या सह वैदेह्या श्रिया च पुरुषर्षभः।
क्षिप्रं तिसृभिरेताभिः सह रामोऽभिषेक्ष्यते ॥ २.४४.१७ ॥
Junto com a terra, com Vaidehī e com a Fortuna — essas três — Rāma, o melhor dos homens, será logo consagrado.
2.44.18
दुःखजं विसृजत्यश्रु निष्क्रामन्तमुदीक्ष्य यम्।
अयोध्यायां जनः सर्वः शोकवेगसमाहतः ॥ २.४४.१८ ॥
Ao vê-lo partir, todo o povo de Ayodhyā, atingido pela força da dor, derrama lágrimas nascidas do sofrimento.
2.44.19
कुशचीरधरं वीरं गच्छन्तमपराजितम्।
सीतेवानुगता लक्ष्मीस्तस्य किं नाम दुर्लभम् ॥ २.४४.१९ ॥
Vestindo capim kuśa e roupa de casca, o herói invencível avança; Lakṣmī o segue como Sītā. Para ele, o que seria difícil de obter?
2.44.20
धनुर्ग्रहवरो यस्य बाणखड्गास्त्रभृत् स्वयम्।
लक्ष्मणो व्रजति ह्यग्रे तस्य किं नाम दुर्लभम् ॥ २.४४.२० ॥
O próprio Lakṣmaṇa, o melhor dos portadores de arco, armado de flechas, espada e armas, marcha à sua frente; para ele, o que seria difícil de obter?
2.44.21
निवृत्तवनवासं तं द्रष्टासि पुनरागतम्।
जहि शोकं च मोहं च देवि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ २.४४.२१ ॥
Você o verá de novo, retornado do exílio na floresta. Ó rainha, abandone a dor e a ilusão; digo-te a verdade.
2.44.22
शिरसा चरणावेतौ वन्दमानमनिन्दिते।
पुनर्द्रक्ष्यसि कल्याणि पुत्रं चन्द्रमिवोदितम् ॥ २.४४.२२ ॥
Ó irrepreensível, verás de novo teu filho, curvando a cabeça a estes dois pés, ó bem-aventurada, como a lua que nasce.
2.44.23
पुनः प्रविष्टं दृष्ट्वा तमभिषिक्तं महाश्रियम्।
समुत्स्रक्ष्यसि नेत्राभ्यां शीघ्रमानन्दजं जलम् ॥ २.४४.२३ ॥
Ao vê-lo entrar de novo, ungido em grande esplendor, logo derramarás dos olhos lágrimas nascidas da alegria.
2.44.24
मा शोको देवि दुःखं वा न रामे दृष्यतेऽशिवम्।
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि पुत्रं त्वं ससीतं सहलक्ष्मणम् ॥ २.४४.२४ ॥
Não te aflijas, ó rainha; em Rāma não se vê infortúnio ou dor. Em breve verás teu filho com Sītā e Lakṣmaṇa.
2.44.25
त्वयाऽशेषो जनश्चायं समाश्वास्यो यतोऽनघे।
कमिदानीमिदं देवि करोषि हृदि विक्लवम् ॥ २.४४.२५ ॥
Ó irrepreensível, por ti todo este povo deve ser consolado. Ó rainha, por que agora abrigas esta aflição no coração?
2.44.26
नार्हा त्वं शोचितुं देवि यस्यास्ते राघवः सुतः।
नहि रामात् परो लोके विद्यते सत्पथे स्थितः ॥ २.४४.२६ ॥
Ó rainha, tu cujo filho é Rāghava (Rāma), não és digna de lamentar. Neste mundo não há ninguém superior a Rāma, que permanece no caminho reto.
2.44.27
अभिवादयमानं तं दृष्ट्वा ससुहृदं सुतम्।
मुदाश्रु मोक्ष्यसे क्षिप्रं मेघरेखेव वार्षिकी ॥ २.४४.२७ ॥
Ao ver teu filho, com os amigos, saudando com reverência, logo derramarás lágrimas de alegria, como uma fileira de nuvens da estação das chuvas.
2.44.28
पुत्रस्ते वरदः क्षिप्रमयोध्यां पुनरागतः।
कराभ्यां मृदुपीनाभ्यां चरणौ पीडयिष्यति ॥ २.४४.२८ ॥
Teu filho, o concedente de dádivas, logo voltou a Ayodhyā; com suas mãos macias e firmes ele massageará os teus pés.
2.44.29
अभिवाद्य नमस्यन्तं शूरं ससुहृदं सुतम्।
मुदास्रैः प्रोक्षसे पुत्रं मेघराजिरिवाचलम् ॥ २.४४.२९ ॥
Teu valente filho, saudando-te e curvando-se em reverência com seus amigos, tu o banharás em lágrimas de alegria, como uma fileira de nuvens banha uma montanha.
2.44.30
आश्वासयन्ती विविधैश्च वाक्यै-
र्वाक्योपचारे कुशलानवद्या।
रामस्य तां मातरमेवमुक्त्वा
देवी सुमित्रा विरराम रामा ॥ २.४४.३० ॥
Consolando-a com diversas palavras, hábil e irrepreensível na arte da fala, a nobre rainha Sumitrā, tendo assim falado à mãe de Rāma, calou-se.
2.44.31
निशम्य तल्लक्ष्मणमातृवाक्यं
रामस्य मातुर्नरदेवपत्न्याः।
सद्यः शरीरे विननाश शोकः
शरद्गतो मेघ इवाल्पतोयः ॥ २.४४.३१ ॥
Ao ouvir as palavras da mãe de Lakṣmaṇa, a dor da mãe de Rāma, a esposa do rei, desfez-se de imediato em seu corpo, como uma nuvem de pouca água no outono.