Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.45.1
अनुरक्ता महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम्।
अनुजग्मुः प्रयान्तं तं वनवासाय मानवाः ॥ २.४५.१ ॥
Die Menschen, dem großherzigen Rāma von wahrer Tapferkeit ergeben, folgten ihm, als er zum Waldexil aufbrach.
2.45.2
निवर्तितेऽतीव बलात् सुहृद्धर्मेण राजनि।
नैव ते संन्यवर्तन्त रामस्यानुगता रथम् ॥ २.४५.२ ॥
Obwohl der König mit Gewalt zurückgekehrt war, kehrten sie aus Freundespflicht keineswegs um, sondern folgten Rāmas Wagen.
2.45.3
अयोध्यानिलयानां हि पुरुषाणां महायशाः।
बभूव गुणसम्पन्नः पूर्णचन्द्र इव प्रियः ॥ २.४५.३ ॥
Den Menschen, die in Ayodhyā wohnten, war der hochberühmte Rāma voller Tugenden und lieb wie der Vollmond.
2.45.4
स याच्यमानः काकुत्स्थस्ताभिः प्रकृतिभिस्तदा।
कुर्वाणः पितरं सत्यं वनमेवान्वपद्यत ॥ २.४५.४ ॥
Obwohl ihn jene Untertanen anflehten, wandte sich Rāma aus dem Geschlecht der Kakutsthas, die Wahrheit seines Vaters erfüllend, dem Wald zu.
2.45.5
अवेक्षमाणः सस्नेहं चक्षुषा प्रपिबन्निव।
उवाच रामः सस्नेहं ताः प्रजाः स्वाः प्रजा इव ॥ २.४५.५ ॥
Mit Zuneigung blickte er sie an, als tränke er sie mit den Augen, und sprach liebevoll zu jenen Untertanen, wie zu seinen eigenen Kindern.
2.45.6
या प्रीतिर्बहुमानश्च मय्ययोध्यानिवासिनाम्।
मत्प्रियार्थं विशेषेण भरते सा विधीयताम् ॥ २.४५.६ ॥
Die Zuneigung und hohe Achtung, die die Bewohner Ayodhyās mir entgegenbringen, soll zu meinem Wohl besonders Bharata erwiesen werden.
2.45.7
स हि कल्याणचारित्रः कैकेय्यानन्दवर्धनः।
करिष्यति यथावद् वः प्रियाणि च हितानि च ॥ २.४५.७ ॥
Er ist von glückverheißendem Wandel, der Mehrer der Freude Kaikeyīs. Er wird euch gebührend das Liebe und Heilsame tun.
2.45.8
ज्ञानवृद्धो वयोबालो मृदुर्वीर्यगुणान्वितः।
अनुरूपः स वो भर्ता भविष्यति भयापहः ॥ २.४५.८ ॥
Er ist im Wissen gereift, an Jahren jung, sanft und mit Tapferkeit und Tugenden begabt. Er wird euch ein angemessener Herr sein, der Vertreiber der Furcht.
2.45.9
स हि राजगुणैर्युक्तो युवराजः समीक्षितः।
अपि चापि मया शिष्टैः कार्यं वो भर्तृशासनम् ॥ २.४५.९ ॥
Er ist mit königlichen Tugenden begabt und als Kronprinz erwählt. Auch wir Weisen sagen, dass ihr den Befehl eures Herrn ausführen sollt.
2.45.10
न संतप्येद् यथा चासौ वनवासं गते मयि।
महाराजस्तथा कार्यो मम प्रियचिकीर्षया ॥ २.४५.१० ॥
Wenn ich in den Wald gegangen bin, sollt ihr so handeln, dass er, der große König, nicht betrübt wird; aus dem Wunsch, mir zu gefallen, sollt ihr den großen König ebenso umsorgen.
2.45.11
यथा यथा दाशरथिर्धर्ममेवाश्रितो भवेत्।
तथा तथा प्रकृतयो रामं पतिमकामयन् ॥ २.४५.११ ॥
Je mehr Rāma, der Sohn Daśarathas, sich allein dem Dharma zuwandte, desto mehr wünschten die Untertanen Rāma als ihren Herrn.
2.45.12
बाष्पेण पिहितं दीनं रामः सौमित्रिणा सह।
चकर्षेव गुणैर्बद्धं जनं पुरनिवासिनम् ॥ २.४५.१२ ॥
Rāma, von Tränen bedeckt und betrübt, schien zusammen mit Saumitri die Stadtbewohner, die durch seine Tugenden gebunden waren, zu sich zu ziehen.
2.45.13
ते द्विजास्त्रिविधं वृद्धा ज्ञानेन वयसौजसा।
वयःप्रकम्पशिरसो दूरादूचुरिदं वचः ॥ २.४५.१३ ॥
Jene zweimal Geborenen, alt durch Wissen, Jahre und Kraft, mit vor Alter zitterndem Haupt, sprachen diese Worte aus der Ferne.
2.45.14
वहन्तो जवना रामं भो भो जात्यास्तुरंगमाः।
निवर्तध्वं न गन्तव्यं हिता भवत भर्तरि ॥ २.४५.१४ ॥
O schnelle, edelgeborene Rosse, die ihr Rāma tragt, kehrt um, geht nicht weiter; seid den Herrn wohlgesinnt.
2.45.15
कर्णवन्ति हि भूतानि विशेषेण तुरङ्गमाः।
यूयं तस्मान्निवर्तध्वं याचनां प्रतिवेदिताः ॥ २.४५.१५ ॥
Rosse, alle Wesen mit Ohren hören, und ihr besonders; darum kehrt um, denn unsere Bitte ist euch kundgetan.
2.45.16
धर्मतः स विशुद्धात्मा वीरः शुभदृढव्रतः।
उपवाह्यस्तु वो भर्ता नापवाह्यः पुराद् वनम् ॥ २.४५.१६ ॥
Nach dem Dharma ist er ein Held von reiner Seele, mit festen, glückverheißenden Gelübden; euer Herr soll getragen werden, nicht aus der Stadt in den Wald vertrieben.
2.45.17
एवमार्तप्रलापांस्तान् वृद्धान् प्रलपतो द्विजान्।
अवेक्ष्य सहसा रामो रथादवततार ह ॥ २.४५.१७ ॥
Als er die alten Brahmanen in ihrer Not klagen sah, stieg Rāma plötzlich vom Wagen.
2.45.18
पद्भ्यामेव जगामाथ ससीतः सहलक्ष्मणः।
संनिकृष्टपदन्यासो रामो वनपरायणः ॥ २.४५.१८ ॥
Dann ging Rāma zu Fuß weiter, mit Sītā und Lakṣmaṇa, mit dicht beieinander gesetzten Schritten, dem Wald zugewandt.
2.45.19
द्विजातीन् हि पदातींस्तान् रामश्चारित्रवत्सलः।
न शशाक घृणाचक्षुः परिमोक्तुं रथेन सः ॥ २.४५.१९ ॥
Rāma, dem rechtschaffenen Wandel zugetan, mit mitfühlenden Augen, vermochte es nicht, jene zu Fuß gehenden Brahmanen im Wagen zurückzulassen.
2.45.20
गच्छन्तमेव तं दृष्ट्वा रामं सम्भ्रान्तमानसाः।
ऊचुः परमसंतप्ता रामं वाक्यमिदं द्विजाः ॥ २.४५.२० ॥
Als sie sahen, wie Rāma fortging, sprachen die Brahmanen, aufgewühlten Geistes und tief betrübt, diese Worte zu Rāma.
2.45.21
ब्राह्मण्यं कृत्स्नमेतत् त्वां ब्रह्मण्यमनुगच्छति।
द्विजस्कन्धाधिरूढास्त्वामग्नयोऽप्यनुयान्त्वमी ॥ २.४५.२१ ॥
Diese ganze brahmanische Kraft folgt dir, der du den Brahmanen ergeben bist; mögen auch diese heiligen Feuer, auf den Schultern der Brahmanen getragen, dir folgen.
2.45.22
वाजपेयसमुत्थानि च्छत्राण्येतानि पश्य नः।
पृष्ठतोऽनुप्रयातानि मेघानिव जलात्यये ॥ २.४५.२२ ॥
Sieh diese Sonnenschirme von uns, aus dem Vājapeya-Opfer hervorgegangen, die dir wie Wolken am Ende der Regenzeit von hinten folgen.
2.45.23
अनवाप्तातपत्रस्य रश्मिसंतापितस्य ते।
एभिश्छायां करिष्यामः स्वैश्छत्रैर्वाजपेयकैः ॥ २.४५.२३ ॥
Für dich, der du keinen Sonnenschirm hast und von den Strahlen der Sonne versengt wirst, werden wir mit diesen unseren Sonnenschirmen aus dem Vājapeya-Opfer Schatten spenden.
2.45.24
या हि नः सततं बुद्धिर्वेदमन्त्रानुसारिणी।
त्वत्कृते सा कृता वत्स वनवासानुसारिणी ॥ २.४५.२४ ॥
Lieber Sohn, unser Geist, der stets den Mantras der Veden folgte, ist um deinetwillen dazu gebracht worden, dem Waldexil zu folgen.
2.45.25
हृदयेष्ववतिष्ठन्ते वेदा ये नः परं धनम्।
वत्स्यन्त्यपि गृहेष्वेव दाराश्चारित्ररक्षिताः ॥ २.४५.२५ ॥
Die Vedas, die in unseren Herzen wohnen, sind unser höchster Reichtum; und unsere Frauen, durch gutes Betragen geschützt, werden in unseren Häusern wohnen.
2.45.26
पुनर्न निश्चयः कार्यस्त्वद्गतौ सुकृता मतिः।
त्वयि धर्मव्यपेक्षे तु किं स्याद् धर्मपथे स्थितम् ॥ २.४५.२६ ॥
Es darf über deinen Aufbruch kein weiterer Entschluss gefasst werden; dein wohlgefasster Sinn richtet sich auf das Dharma. Was könnte dem Schaden, der auf dem Pfad des Dharma steht?
2.45.27
याचितो नो निवर्तस्व हंसशुक्लशिरोरुहैः।
शिरोभिर्निभृताचार महीपतनपांसुलैः ॥ २.४५.२७ ॥
Wir flehen dich an, kehre um — mit Häuptern, deren Haar so weiß ist wie der Schwan, o du von gezügeltem Wandel, mit Häuptern, vom Fall zur Erde staubbedeckt.
2.45.28
बहूनां वितता यज्ञा द्विजानां य इहागताः।
तेषां समाप्तिरायत्ता तव वत्स निवर्तने ॥ २.४५.२८ ॥
Viele weitläufige Opfer der Zweimalgeborenen sind hierher gekommen; lieber Sohn, ihre Vollendung hängt von deiner Rückkehr ab.
2.45.29
भक्तिमन्तीह भूतानि जङ्गमाजङ्गमानि च।
याचमानेषु तेषु त्वं भक्तिं भक्तेषु दर्शय ॥ २.४५.२९ ॥
Hier sind alle Wesen, bewegliche und unbewegliche, ergeben; wenn sie dich anflehen, zeige deine Hingabe gegenüber den Ergebenen.
2.45.30
अनुगन्तुमशक्तास्त्वां मूलैरुद्धतवेगिनः।
उन्नता वायुवेगेन विक्रोशन्तीव पादपाः ॥ २.४५.३० ॥
Unfähig, dir zu folgen, schwankend mit gewaltiger Kraft, als wollten sie mit den Wurzeln ausgerissen werden, scheinen die vom Windstoß hochgerissenen Bäume zu schreien.
2.45.31
निश्चेष्टाहारसंचारा वृक्षैकस्थाननिश्चिताः।
पक्षिणोऽपि प्रयाचन्ते सर्वभूतानुकम्पिनम् ॥ २.४५.३१ ॥
Regungslos, Nahrung und Umherfliegen aufgegeben, jeder auf einem einzigen Baum verharrend, flehen auch die Vögel den an, der mit allen Wesen Mitgefühl hat.
2.45.32
एवं विक्रोशतां तेषां द्विजातीनां निवर्तने।
ददृशे तमसा तत्र वारयन्तीव राघवम् ॥ २.४५.३२ ॥
Während jene Vögel so schrien und umkehrten, erschien dort die Finsternis, als wollte sie Rāghava zurückhalten.
2.45.33
ततः सुमन्त्रोऽपि रथाद् विमुच्य
श्रान्तान् हयान् सम्परिवर्त्य शीघ्रम्।
पीतोदकांस्तोयपरिप्लुताङ्गा-
नचारयद् वै तमसाविदूरे ॥ २.४५.३३ ॥
Dann spannte auch Sumantra die müden Pferde vom Wagen ab, wendete sie rasch, gab ihnen Wasser zu trinken, badete ihre Körper mit Wasser und ließ sie nicht weit von der Finsternis grasen.