வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.45.1
अनुरक्ता महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम्।
अनुजग्मुः प्रयान्तं तं वनवासाय मानवाः ॥ २.४५.१ ॥
மகாத்மாவான, உண்மையான வீரியம் கொண்ட ராமனிடம் பற்றுக்கொண்ட மக்கள், வனவாசத்திற்காகப் புறப்பட்ட அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
2.45.2
निवर्तितेऽतीव बलात् सुहृद्धर्मेण राजनि।
नैव ते संन्यवर्तन्त रामस्यानुगता रथम् ॥ २.४५.२ ॥
அரசன் பலவந்தமாகத் திருப்பி அனுப்பப்பட்ட பின்னும், நண்பர் தர்மத்தால் அவர்கள் ராமனின் தேரைப் பின்தொடர்ந்தனர்; அவர்கள் திரும்பவேயில்லை.
2.45.3
अयोध्यानिलयानां हि पुरुषाणां महायशाः।
बभूव गुणसम्पन्नः पूर्णचन्द्र इव प्रियः ॥ २.४५.३ ॥
அயோத்தியில் வாழ்ந்த மனிதர்களுக்கு மகாயசஸ்வியான ராமன் குணங்கள் நிறைந்தவனாகவும், பௌர்ணமி நிலவு போல் பிரியமானவனாகவும் இருந்தான்.
2.45.4
स याच्यमानः काकुत्स्थस्ताभिः प्रकृतिभिस्तदा।
कुर्वाणः पितरं सत्यं वनमेवान्वपद्यत ॥ २.४५.४ ॥
அப்போது அந்தக் குடிமக்கள் வேண்டிக்கொண்டபோதும், காகுத்ஸ்தன் ராமன் தந்தையின் சத்தியத்தைக் காக்க வனத்தையே நோக்கிச் சென்றான்.
2.45.5
अवेक्षमाणः सस्नेहं चक्षुषा प्रपिबन्निव।
उवाच रामः सस्नेहं ताः प्रजाः स्वाः प्रजा इव ॥ २.४५.५ ॥
அன்புடன் பார்த்து, கண்களால் பருகுவது போல, ராமன் அந்தக் குடிமக்களிடம், தன் சொந்தக் குழந்தைகளிடம் பேசுவது போல அன்புடன் பேசினான்.
2.45.6
या प्रीतिर्बहुमानश्च मय्ययोध्यानिवासिनाम्।
मत्प्रियार्थं विशेषेण भरते सा विधीयताम् ॥ २.४५.६ ॥
அயோத்தி வாசிகளுக்கு என்மீது உள்ள அன்பும் மதிப்பும், என் பிரியத்திற்காக, குறிப்பாக பரதன்மீது காட்டப்படட்டும்.
2.45.7
स हि कल्याणचारित्रः कैकेय्यानन्दवर्धनः।
करिष्यति यथावद् वः प्रियाणि च हितानि च ॥ २.४५.७ ॥
அவர் நல்ல நடத்தை கொண்டவர்; கைகேயியின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவர். அவர் உங்களுக்குத் தகுந்தபடி இனிமையானவற்றையும் நன்மையானவற்றையும் செய்வார்.
2.45.8
ज्ञानवृद्धो वयोबालो मृदुर्वीर्यगुणान्वितः।
अनुरूपः स वो भर्ता भविष्यति भयापहः ॥ २.४५.८ ॥
அவர் ஞானத்தில் முதியவர்; வயதில் இளையவர்; மென்மையானவர்; வீரமும் நற்குணங்களும் கொண்டவர். அவர் உங்களுக்குத் தகுந்த தலைவராய் இருந்து பயத்தைப் போக்குவார்.
2.45.9
स हि राजगुणैर्युक्तो युवराजः समीक्षितः।
अपि चापि मया शिष्टैः कार्यं वो भर्तृशासनम् ॥ २.४५.९ ॥
அவர் அரசனுக்குரிய குணங்கள் கொண்டவர்; இளவரசராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். அறிவுடையோரான நாங்களும் உங்களுக்குத் தலைவரின் ஆணையைப் பின்பற்றுவதே கடமை என்று கருதுகிறோம்.
2.45.10
न संतप्येद् यथा चासौ वनवासं गते मयि।
महाराजस्तथा कार्यो मम प्रियचिकीर्षया ॥ २.४५.१० ॥
நான் காட்டுக்குச் சென்ற பிறகு அவர் துன்புறாதபடி நடந்துகொள்ளுங்கள். என் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் எண்ணத்துடன் பெருமன்னரையும் அவ்விதமே கவனியுங்கள்.
2.45.11
यथा यथा दाशरथिर्धर्ममेवाश्रितो भवेत्।
तथा तथा प्रकृतयो रामं पतिमकामयन् ॥ २.४५.११ ॥
தசரதரின் மகனான ராமர் எவ்வளவு எவ்வளவு தருமத்தையே பற்றிக்கொண்டாரோ, அவ்வளவு அவ்வளவு மக்கள் ராமரையே தங்கள் தலைவராக விரும்பினார்கள்.
2.45.12
बाष्पेण पिहितं दीनं रामः सौमित्रिणा सह।
चकर्षेव गुणैर्बद्धं जनं पुरनिवासिनम् ॥ २.४५.१२ ॥
கண்ணீரால் மூடப்பட்டவராய்த் துயருற்ற ராமர், சௌமித்திரியுடன் சேர்ந்து, தம் நற்குணங்களால் கட்டுண்ட நகரவாசிகளை இழுப்பவர் போல் இருந்தார்.
2.45.13
ते द्विजास्त्रिविधं वृद्धा ज्ञानेन वयसौजसा।
वयःप्रकम्पशिरसो दूरादूचुरिदं वचः ॥ २.४५.१३ ॥
அறிவாலும் வயதாலும் வலிமையாலும் முதியவர்களான அந்த மூன்று வகை அந்தணர்கள், வயதினால் தலை நடுங்கியபடி தொலைவிலிருந்து இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
2.45.14
वहन्तो जवना रामं भो भो जात्यास्तुरंगमाः।
निवर्तध्वं न गन्तव्यं हिता भवत भर्तरि ॥ २.४५.१४ ॥
ராமனைச் சுமந்து செல்லும் விரைந்த உயர்குலக் குதிரைகளே! திரும்புங்கள், போகாதீர்கள்; உங்கள் தலைவருக்கு நன்மை செய்பவர்களாய் இருங்கள்.
2.45.15
कर्णवन्ति हि भूतानि विशेषेण तुरङ्गमाः।
यूयं तस्मान्निवर्तध्वं याचनां प्रतिवेदिताः ॥ २.४५.१५ ॥
குதிரைகளே, காதுள்ள உயிர்கள் அனைத்தும் கேட்கும்; குறிப்பாக நீங்கள்; ஆகவே திரும்புங்கள், எங்கள் வேண்டுகோள் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுவிட்டது.
2.45.16
धर्मतः स विशुद्धात्मा वीरः शुभदृढव्रतः।
उपवाह्यस्तु वो भर्ता नापवाह्यः पुराद् वनम् ॥ २.४५.१६ ॥
தர்மப்படி அவர் தூய ஆன்மா கொண்ட வீரர், நல்ல உறுதியான விரதம் கொண்டவர்; உங்கள் தலைவர் சுமந்து செல்லப்பட வேண்டியவரே, நகரிலிருந்து காட்டுக்கு கொண்டு செல்லப்பட வேண்டியவர் அல்லர்.
2.45.17
एवमार्तप्रलापांस्तान् वृद्धान् प्रलपतो द्विजान्।
अवेक्ष्य सहसा रामो रथादवततार ह ॥ २.४५.१७ ॥
இவ்வாறு துயருடன் புலம்பிக் கொண்டிருந்த அந்த முதிய அந்தணர்களைக் கண்ட ராமன் உடனே தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
2.45.18
पद्भ्यामेव जगामाथ ससीतः सहलक्ष्मणः।
संनिकृष्टपदन्यासो रामो वनपरायणः ॥ २.४५.१८ ॥
பின்னர் ராமன் சீதையுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் கால்நடையாகவே சென்றான், அருகருகே அடியிட்டு, காட்டையே நோக்கியவனாய்.
2.45.19
द्विजातीन् हि पदातींस्तान् रामश्चारित्रवत्सलः।
न शशाक घृणाचक्षुः परिमोक्तुं रथेन सः ॥ २.४५.१९ ॥
நல்லொழுக்கத்தில் பற்றுள்ள ராமர், நடந்து செல்லும் அந்த அந்தணர்களைக் கருணைப் பார்வையுடன் நோக்கி, தேரில் ஏறிச் சென்று அவர்களைக் கைவிட இயலவில்லை.
2.45.20
गच्छन्तमेव तं दृष्ट्वा रामं सम्भ्रान्तमानसाः।
ऊचुः परमसंतप्ता रामं वाक्यमिदं द्विजाः ॥ २.४५.२० ॥
ராமர் செல்வதைக் கண்ட அந்த அந்தணர்கள், கலங்கிய மனத்துடனும் பெரும் துயருடனும், ராமரிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினர்.
2.45.21
ब्राह्मण्यं कृत्स्नमेतत् त्वां ब्रह्मण्यमनुगच्छति।
द्विजस्कन्धाधिरूढास्त्वामग्नयोऽप्यनुयान्त्वमी ॥ २.४५.२१ ॥
அந்தணர்களிடம் பக்தி கொண்ட உம்மைப் பின்தொடரும் இந்த முழு பிரம்ம தேஜஸும் உம்மைத் தொடர்கிறது; அந்தணர்களின் தோள்களில் ஏறியுள்ள இந்த அக்கினிகளும் உம்மைப் பின்தொடரட்டும்.
2.45.22
वाजपेयसमुत्थानि च्छत्राण्येतानि पश्य नः।
पृष्ठतोऽनुप्रयातानि मेघानिव जलात्यये ॥ २.४५.२२ ॥
வாஜபேய யாகத்தால் தோன்றிய எங்கள் இந்தக் குடைகளைப் பாருங்கள்; மழைக்காலம் முடிந்த பின் மேகங்கள் போல அவை உங்கள் பின்னே செல்கின்றன.
2.45.23
अनवाप्तातपत्रस्य रश्मिसंतापितस्य ते।
एभिश्छायां करिष्यामः स्वैश्छत्रैर्वाजपेयकैः ॥ २.४५.२३ ॥
குடையில்லாமல் சூரியக் கதிர்களால் வாட்டப்படும் உமக்கு, வாஜபேய யாகத்தால் கிடைத்த எங்கள் சொந்தக் குடைகளைக் கொண்டு நிழல் தருவோம்.
2.45.24
या हि नः सततं बुद्धिर्वेदमन्त्रानुसारिणी।
त्वत्कृते सा कृता वत्स वनवासानुसारिणी ॥ २.४५.२४ ॥
அன்பு மகனே! எங்கள் புத்தி எப்போதும் வேத மந்திரங்களைப் பின்பற்றியது; இப்போது உன் பொருட்டு அது வனவாசத்தைப் பின்பற்றுவதாக ஆக்கப்பட்டது.
2.45.25
हृदयेष्ववतिष्ठन्ते वेदा ये नः परं धनम्।
वत्स्यन्त्यपि गृहेष्वेव दाराश्चारित्ररक्षिताः ॥ २.४५.२५ ॥
எங்கள் இதயங்களில் நிலைத்திருக்கும் வேதங்களே எங்களின் பெரிய செல்வம்; நல்லொழுக்கத்தால் காக்கப்படும் மனைவியரும் வீடுகளிலேயே வாழ்வார்கள்.
2.45.26
पुनर्न निश्चयः कार्यस्त्वद्गतौ सुकृता मतिः।
त्वयि धर्मव्यपेक्षे तु किं स्याद् धर्मपथे स्थितम् ॥ २.४५.२६ ॥
நீ போவது குறித்து இனி வேறு முடிவு எடுக்கக் கூடாது; உன் நல்ல எண்ணம் தர்மத்தை நோக்கியதே. தர்மப் பாதையில் நிற்பவனுக்கு என்ன குறை வரும்?
2.45.27
याचितो नो निवर्तस्व हंसशुक्लशिरोरुहैः।
शिरोभिर्निभृताचार महीपतनपांसुलैः ॥ २.४५.२७ ॥
நாங்கள் வேண்டுகிறோம், திரும்பி வா — அன்ன அன்னப்பறவை போல வெள்ளை முடியுடைய தலைகளால், அடக்கமான ஒழுக்கம் உடையவனே, பூமியில் விழுந்ததால் தூசி படிந்த தலைகளால் (நாங்கள் உன்னை வேண்டுகிறோம்).
2.45.28
बहूनां वितता यज्ञा द्विजानां य इहागताः।
तेषां समाप्तिरायत्ता तव वत्स निवर्तने ॥ २.४५.२८ ॥
இங்கு வந்திருக்கும் இருபிறப்பாளர்களின் பல விரிந்த யாகங்கள் உள்ளன; அன்புக் குழந்தாய், அவை முடிவதெல்லாம் நீ திரும்பி வருவதைச் சார்ந்தது.
2.45.29
भक्तिमन्तीह भूतानि जङ्गमाजङ्गमानि च।
याचमानेषु तेषु त्वं भक्तिं भक्तेषु दर्शय ॥ २.४५.२९ ॥
இங்கு அசையும், அசையாத எல்லா உயிர்களும் பக்தி கொண்டுள்ளன; அவை வேண்டும்போது, பக்தர்களிடம் உன் பக்தியைக் காட்டு.
2.45.30
अनुगन्तुमशक्तास्त्वां मूलैरुद्धतवेगिनः।
उन्नता वायुवेगेन विक्रोशन्तीव पादपाः ॥ २.४५.३० ॥
உன்னைப் பின்தொடர இயலாதவையாய், வேரோடு பிடுங்கப்படும் வேகத்தில் ஆடி, காற்றின் வேகத்தால் உயர்ந்த மரங்கள் கதறுவது போல் உள்ளன.
2.45.31
निश्चेष्टाहारसंचारा वृक्षैकस्थाननिश्चिताः।
पक्षिणोऽपि प्रयाचन्ते सर्वभूतानुकम्पिनम् ॥ २.४५.३१ ॥
மரங்களில் ஒரே இடத்தில் அசையாமல் நின்று, உணவையும் சஞ்சாரத்தையும் விட்ட பறவைகளும், எல்லா உயிர்களிடத்திலும் இரக்கம் கொண்டவரை வேண்டின.
2.45.32
एवं विक्रोशतां तेषां द्विजातीनां निवर्तने।
ददृशे तमसा तत्र वारयन्तीव राघवम् ॥ २.४५.३२ ॥
இவ்வாறு அந்தப் பறவைகள் கதறிக்கொண்டிருக்க, அவற்றைத் திருப்பும் வேளையில் அங்கே இருள் ராகவனைத் தடுப்பதுபோல் தெரிந்தது.
2.45.33
ततः सुमन्त्रोऽपि रथाद् विमुच्य
श्रान्तान् हयान् सम्परिवर्त्य शीघ्रम्।
पीतोदकांस्तोयपरिप्लुताङ्गा-
नचारयद् वै तमसाविदूरे ॥ २.४५.३३ ॥
பின்னர் சுமந்திரனும் தேரிலிருந்து களைத்த குதிரைகளை அவிழ்த்து, விரைவில் அவற்றைத் திருப்பி, நீர் பருக்கி, உடலை நீரால் நனைத்து, இருளுக்கு அருகிலேயே மேயவிட்டான்.