Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.65.1
अथ रात्र्याम् व्यतीतायाम् प्रातर् एव अपरे अहनि ।
वन्दिनः पर्युपातिष्ठम्स् तत् पार्थिव निवेशनम् ॥ २.६५.१ ॥
Entonces, pasada la noche, a la mañana siguiente, los bardos acudieron a aquella residencia real.
2.65.2
सूताः परमसम्स्काराः मङ्गलाश्चोत्तमश्रुताः ।
गायकाः स्तुतिशीलाश्च निगदन्तः पृथक् पृथक् ॥ २.६५.२ ॥
Los cocheros-bardos de la más alta formación, auspiciosos y versados en la mejor doctrina, los cantores amigos de la alabanza, recitaban cada uno por separado.
2.65.3
राजानम् स्तुताम् तेषामुदात्ताभिहिताशिषाम् ।
प्रासादाभोगविस्तीर्णः स्तुतिशब्दो ह्यवर्तत ॥ २.६५.३ ॥
La alabanza al rey, con bendiciones proclamadas en voz alta, se elevó y se extendió por la amplia extensión del palacio.
2.65.4
ततस्तु स्तुवताम् तेषाम् सूतानाम् पाणिवादकाः ।
अवदानान्युदाहृत्य पाणिवादा नवादयन् ॥ २.६५.४ ॥
Entonces, mientras los cocheros-bardos alababan, los tañedores de mano recitaron sus hazañas y tocaron sus instrumentos.
2.65.5
तेन शब्देन विहगाः प्रतिबुद्धा विसस्वनुः ।
शाखास्थाः पञ्जरस्थाश्च ये राजकुलगोचराः ॥ २.६५.५ ॥
Despertados por aquel sonido, los pájaros —los posados en las ramas, los enjaulados y los que frecuentaban la casa real— comenzaron a cantar.
2.65.6
व्याहृताः पुण्य्शब्दाश्च वीणानाम् चापि निस्स्वनाः ।
आशीर्गेयम् च गाथानाम् पूरयामास वेश्म तत ॥ २.६५.६ ॥
Palabras auspiciosas, el sonido de las vīṇās, cantos de bendición y los versos cantados llenaron aquella mansión.
2.65.7
ततः शुचि समाचाराः पर्युपस्थान कोविदः ।
स्त्री वर्ष वर भूयिष्ठा उपतस्थुर् यथा पुरम् ॥ २.६५.७ ॥
Entonces las mujeres de conducta pura, diestras en el servicio, en su mayoría ancianas y eminentes, acudieron allí como antes.
2.65.8
हरि चन्दन सम्पृक्तम् उदकम् कान्चनैः घटैः ।
आनिन्युः स्नान शिक्षा आज्ञा यथा कालम् यथा विधि ॥ २.६५.८ ॥
Trajeron agua mezclada con sándalo amarillo en cántaros de oro, según la orden del baño, a su debido tiempo y conforme a la norma.
2.65.9
मन्गल आलम्भनीयानि प्राशनीयान् उपस्करान् ।
उपनिन्युस् तथा अपि अन्याः कुमारी बहुलाः स्त्रियः ॥ २.६५.९ ॥
Trajeron objetos auspiciosos para tocar y provisiones para comer; asimismo muchas otras doncellas y mujeres también los trajeron.
2.65.10
सर्वलक्षणसम्पन्नम् सर्वम् विधिवदर्चितम् ।
सर्वम् सुगुणलक्स्मीवत्तद्भभूवाभिहारिकम् ॥ २.६५.१० ॥
Dotado de todas las señales auspiciosas, todo ello debidamente honrado según la norma, todo el equipo de la consagración resultó como el esplendor de las buenas cualidades.
2.65.11
ततः सूर्योदयम् यावत्सर्वम् परिसमुत्सुकम् ।
तस्थावनुपसम्प्राप्तम् किम् स्विदित्युपश् ॥ २.६५.११ ॥
Entonces, hasta la salida del sol, todos permanecieron con gran impaciencia, preguntándose: '¿Por qué aún no ha llegado?'
2.65.12
अथ याः कोसल इन्द्रस्य शयनम् प्रत्यनन्तराः ।
ताः स्त्रियः तु समागम्य भर्तारम् प्रत्यबोधयन् ॥ २.६५.१२ ॥
Entonces las mujeres que estaban cerca del lecho del señor de Kosala se reunieron y despertaron a su señor.
2.65.13
तथाप्युचितवृत्तास्ता विनयेन नयेन च ।
न ह्यस्य शयनम् स्पृष्ट्वा किम् चिदप्युपलेभिरे ॥ २.६५.१३ ॥
Sin embargo, aquellas mujeres, de conducta adecuada, con modestia y prudencia, tocaron su lecho y no percibieron nada en absoluto.
2.65.14
ताः स्त्रीयः स्वप्नशीलज्ञास्चेष्टासम्चलनादिषु ।
ता वेपथु परीताः च राज्ञः प्राणेषु शन्किताः ॥ २.६५.१४ ॥
Aquellas mujeres, que conocían las costumbres del sueño del rey, temblando ante sus movimientos y gestos, se llenaron de temor por la vida del rey.
2.65.15
प्रतिस्रोतः तृण अग्राणाम् सदृशम् सम्चकम्पिरे ।
अथ सम्वेपमनानाम् स्त्रीणाम् दृष्ट्वा च पार्थिवम् ॥ २.६५.१५ ॥
Temblaron como briznas de hierba contra la corriente. Entonces las mujeres, temblorosas, al ver al rey...
2.65.16
यत् तत् आशन्कितम् पापम् तस्य जज्ञे विनिश्चयः ।
कौसल्या च सुमित्रा च पुत्रशोकपराजिते ॥ २.६५.१६ ॥
El mal que temían sobre él se volvió cierto. Y Kausalyā y Sumitrā, vencidas por el dolor por su hijo...
2.65.17
प्रसुप्ते न प्रबुध्येते यथा कालसमन्विते ।
निष्प्रभा च विवर्णा च सन्ना शोकेन सन्नता ॥ २.६५.१७ ॥
Las dos, que dormían, no despertaron a tiempo; sin brillo, pálidas, abatidas y encorvadas por el dolor.
2.65.18
न व्यराजत कौसल्या तारेव तिमिरावृता ।
कौसल्यानन्तरम् राज्ञः सुमित्रा तदन्तनरम् ॥ २.६५.१८ ॥
Kausalyā no resplandecía, como una estrella cubierta por la oscuridad. Tras Kausalyā, la (esposa) del rey Sumitrā, y tras ella...
2.65.19
न स्म विभ्राजते देवी शोकाश्रुलुलितानना ।
ते च दृष्ट्वा तथा सुप्ते शुभे देव्यौ च तम् नृपम् ॥ २.६५.१९ ॥
El rostro de la reina, desfigurado por las lágrimas del dolor, ya no resplandecía. Y las dos reinas auspiciosas, al ver al rey yacer así sin sentido,
2.65.20
सुप्तमे वोद्गतप्राणमन्तः पुरमन्यत ।
ततः प्रचुक्रुशुर् दीनाः सस्वरम् ता वर अन्गनाः ॥ २.६५.२० ॥
El harén pensó que su aliento había abandonado su cuerpo. Entonces las desdichadas y excelentes mujeres lloraron en voz alta.
2.65.21
करेणवैव अरण्ये स्थान प्रच्युत यूथपाः ।
तासाम् आक्रन्द शब्देन सहसा उद्गत चेतने ॥ २.६५.२१ ॥
Como los líderes de manadas de elefantas se desprenden de su lugar en el bosque, así, al sonido de su lamento, la conciencia (del rey) regresó de pronto.
2.65.22
कौसल्या च सुमित्राच त्यक्त निद्रे बभूवतुः ।
कौसल्या च सुमित्रा च दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च पार्थिवम् ॥ २.६५.२२ ॥
Kausalyā y Sumitrā, habiendo perdido el sueño, quedaron despiertas. Kausalyā y Sumitrā, habiendo visto y tocado al rey,
2.65.23
हा नाथ इति परिक्रुश्य पेततुर् धरणी तले ।
सा कोसल इन्द्र दुहिता वेष्टमाना मही तले ॥ २.६५.२३ ॥
Gritando "¡Ay, señor!", cayeron al suelo. La hija del rey de Kosala (Kausalyā) se retorcía sobre la tierra.
2.65.24
न बभ्राज रजो ध्वस्ता तारा इव गगन च्युता ।
नृपे शान्तगुणे जाते कौसल्याम् पतिताम् भुवि ॥ २.६५.२४ ॥
Cubierta de polvo, ella (Kausalyā) no resplandecía, como una estrella caída del cielo. Con las virtudes del rey ya apagadas, Kausalyā yacía caída en el suelo.
2.65.25
आपश्यम्स्ताः स्त्रियः सर्वा हताम् नागवधूमिव ।
ततः सर्वा नरेन्द्रस्य कैकेयीप्रमुखाः स्त्रियः ॥ २.६५.२५ ॥
Entonces vi a todas las mujeres del rey, encabezadas por Kaikeyī, como hembras de elefante abatidas.
2.65.26
रुदन्त्यः शोकसन्तप्ता निपेतुर्गतचेतनाः ।
ताभिः स बलवान्नादः क्रोशन्तीभिरनुद्रुतः ॥ २.६५.२६ ॥
Llorando, atormentadas por el dolor, cayeron sin sentido; y con sus gritos aquel sonido poderoso se extendió de nuevo.
2.65.27
येन स्फीतीकृतो भूयस्तद्गृहम् समनादयत् ।
तत् समुत्त्रस्त सम्भ्रान्तम् पर्युत्सुक जन आकुलम् ॥ २.६५.२७ ॥
Con ello el sonido creció de nuevo y resonó en aquel palacio; entonces se llenó de gente aterrada, confundida y ansiosa.
2.65.28
सर्वतः तुमुल आक्रन्दम् परिताप आर्त बान्धवम् ।
सद्यो निपतित आनन्दम् दीन विक्लव दर्शनम् ॥ २.६५.२८ ॥
Por todas partes había un clamor tumultuoso, parientes atormentados por la angustia; la alegría se había desvanecido de golpe, y la escena se volvió miserable y desconsolada.
2.65.29
बभूव नर देवस्य सद्म दिष्ट अन्तम् ईयुषः ।
अतीतम् आज्ञाय तु पार्थिव ऋषभम् ।
यशस्विनम् सम्परिवार्य पत्नयः ।
भृशम् रुदन्त्यः करुणम् सुदुह्खिताः ।
प्रगृह्य बाहू व्यलपन्न् अनाथवत् ॥ २.६५.२९ ॥
En la morada del rey llegó al fin que el destino había decretado. Al saberlo partido, sus esposas, rodeando a aquel glorioso mejor de los reyes, lloraron con gran compasión, profundamente afligidas, alzaron los brazos y se lamentaron como desamparadas.