வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.65.1
अथ रात्र्याम् व्यतीतायाम् प्रातर् एव अपरे अहनि ।
वन्दिनः पर्युपातिष्ठम्स् तत् पार्थिव निवेशनम् ॥ २.६५.१ ॥
பின்பு இரவு கழிந்து, மறுநாள் விடியற்காலையிலேயே அரசனின் அந்த மாளிகையில் புகழ்பாடும் வந்தியர்கள் கூடினர்.
2.65.2
सूताः परमसम्स्काराः मङ्गलाश्चोत्तमश्रुताः ।
गायकाः स्तुतिशीलाश्च निगदन्तः पृथक् पृथक् ॥ २.६५.२ ॥
மிகச் சிறந்த பயிற்சி பெற்றவர்களும், மங்கலம் தருபவர்களும், நல்ல கல்வி கற்றவர்களுமான சூதர்களும், பாடகர்களும், புகழ்ச்சியை விரும்புபவர்களும் தனித்தனியாக முழங்கினர்.
2.65.3
राजानम् स्तुताम् तेषामुदात्ताभिहिताशिषाम् ।
प्रासादाभोगविस्तीर्णः स्तुतिशब्दो ह्यवर्तत ॥ २.६५.३ ॥
உயர்ந்த குரலில் ஆசி கூறிய அவர்களின் அரசனுக்கான புகழ்ச்சி, அரண்மனையின் விரிந்த கட்டிடங்களில் பரவிய புகழொலியாக எழுந்தது.
2.65.4
ततस्तु स्तुवताम् तेषाम् सूतानाम् पाणिवादकाः ।
अवदानान्युदाहृत्य पाणिवादा नवादयन् ॥ २.६५.४ ॥
பின்பு புகழ்ந்து பாடும் சூதர்களுடன் கைதாளம் அடிப்பவர்கள் அவர்களின் வீரச் செயல்களைப் பாடி முழங்கினர்.
2.65.5
तेन शब्देन विहगाः प्रतिबुद्धा विसस्वनुः ।
शाखास्थाः पञ्जरस्थाश्च ये राजकुलगोचराः ॥ २.६५.५ ॥
அந்த ஒலியால் விழித்தெழுந்த பறவைகள் — கிளைகளில் இருந்தவையும், கூண்டுகளில் இருந்தவையும், அரச குடும்பத்தில் வளர்ந்தவையும் — கத்தத் தொடங்கின.
2.65.6
व्याहृताः पुण्य्शब्दाश्च वीणानाम् चापि निस्स्वनाः ।
आशीर्गेयम् च गाथानाम् पूरयामास वेश्म तत ॥ २.६५.६ ॥
மங்கல ஒலிகளும், வீணைகளின் இசையொலியும், ஆசி-பாடல்களும், காதைகளின் பாடல்களும் அந்த மாளிகையை நிரப்பின.
2.65.7
ततः शुचि समाचाराः पर्युपस्थान कोविदः ।
स्त्री वर्ष वर भूयिष्ठा उपतस्थुर् यथा पुरम् ॥ २.६५.७ ॥
பின்னர் தூய ஒழுக்கமுடையவர்களும், பணிவிடையில் திறமையுள்ளவர்களுமான, பெரும்பாலும் மூத்த சிறந்த பெண்கள் முன்போல் அங்கு வந்து பணிவிடை செய்தனர்.
2.65.8
हरि चन्दन सम्पृक्तम् उदकम् कान्चनैः घटैः ।
आनिन्युः स्नान शिक्षा आज्ञा यथा कालम् यथा विधि ॥ २.६५.८ ॥
மஞ்சள் சந்தனம் கலந்த நீரைத் தங்கக் குடங்களில் கொண்டுவந்தனர்; நீராட்டுக்கான கட்டளைப்படி, உரிய நேரத்திலும் முறைப்படியும்.
2.65.9
मन्गल आलम्भनीयानि प्राशनीयान् उपस्करान् ।
उपनिन्युस् तथा अपि अन्याः कुमारी बहुलाः स्त्रियः ॥ २.६५.९ ॥
தொட்டு வணங்க வேண்டிய மங்கலப் பொருட்களையும், உண்ணத்தக்க உபகரணங்களையும் கொண்டு வந்தனர்; அதுபோல் வேறு பல கன்னியரும் பெண்களும் கொண்டு வந்தனர்.
2.65.10
सर्वलक्षणसम्पन्नम् सर्वम् विधिवदर्चितम् ।
सर्वम् सुगुणलक्स्मीवत्तद्भभूवाभिहारिकम् ॥ २.६५.१० ॥
எல்லா மங்கல அடையாளங்களுடனும் கூடியதாக, அனைத்தும் விதிப்படி வழிபடப்பட்டு, நற்குணங்களின் செல்வம்போல் அமைந்தது அந்தச் சடங்கின் அனைத்துப் பொருட்களும்.
2.65.11
ततः सूर्योदयम् यावत्सर्वम् परिसमुत्सुकम् ।
तस्थावनुपसम्प्राप्तम् किम् स्विदित्युपश् ॥ २.६५.११ ॥
பின்னர் சூரியோதயம் வரை அனைவரும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் நின்றனர்; 'அவர் இன்னும் ஏன் வரவில்லை?' என்று நினைத்தனர்.
2.65.12
अथ याः कोसल इन्द्रस्य शयनम् प्रत्यनन्तराः ।
ताः स्त्रियः तु समागम्य भर्तारम् प्रत्यबोधयन् ॥ २.६५.१२ ॥
பின்னர் கோசலநாட்டு அரசரின் படுக்கைக்கு அருகில் இருந்த அந்தப் பெண்கள் ஒன்றுகூடி, தங்கள் தலைவரை எழுப்பினர்.
2.65.13
तथाप्युचितवृत्तास्ता विनयेन नयेन च ।
न ह्यस्य शयनम् स्पृष्ट्वा किम् चिदप्युपलेभिरे ॥ २.६५.१३ ॥
ஆயினும் பொருத்தமான நடத்தை கொண்ட அவர்கள், பணிவாலும் நீதியாலும், அவனுடைய படுக்கையைத் தொட்டும் எதையும் உணரவில்லை.
2.65.14
ताः स्त्रीयः स्वप्नशीलज्ञास्चेष्टासम्चलनादिषु ।
ता वेपथु परीताः च राज्ञः प्राणेषु शन्किताः ॥ २.६५.१४ ॥
அரசனின் உறக்கப் பழக்கங்களை அறிந்த அந்தப் பெண்கள், அவனுடைய அசைவுகளிலும் இயக்கங்களிலும் நடுங்கியவர்களாய், அரசனின் உயிரைப் பற்றி அஞ்சினர்.
2.65.15
प्रतिस्रोतः तृण अग्राणाम् सदृशम् सम्चकम्पिरे ।
अथ सम्वेपमनानाम् स्त्रीणाम् दृष्ट्वा च पार्थिवम् ॥ २.६५.१५ ॥
நீரோட்டத்திற்கு எதிராக நடுங்கும் புல்நுனிகளைப் போல அவர்கள் நடுங்கினர். பின்னர் அரசனைக் கண்ட அந்த நடுங்கும் பெண்களும்...
2.65.16
यत् तत् आशन्कितम् पापम् तस्य जज्ञे विनिश्चयः ।
कौसल्या च सुमित्रा च पुत्रशोकपराजिते ॥ २.६५.१६ ॥
அவர்கள் அஞ்சிய அந்தப் பாவம் அவனைப் பற்றி உறுதியானது. மகன் துயரால் வீழ்ந்த கௌசல்யையும் சுமித்திரையும் (அறிந்தனர்).
2.65.17
प्रसुप्ते न प्रबुध्येते यथा कालसमन्विते ।
निष्प्रभा च विवर्णा च सन्ना शोकेन सन्नता ॥ २.६५.१७ ॥
உறங்கிக் கொண்டிருந்த அவ்விருவரும் உரிய நேரத்தில் விழிக்கவில்லை; ஒளியிழந்து, வெளுத்து, துயரால் வாடி, குனிந்து கிடந்தனர்.
2.65.18
न व्यराजत कौसल्या तारेव तिमिरावृता ।
कौसल्यानन्तरम् राज्ञः सुमित्रा तदन्तनरम् ॥ २.६५.१८ ॥
இருளால் மூடப்பட்ட நட்சத்திரம் போல கௌசல்யை ஒளிரவில்லை. கௌசல்யைக்குப் பின் அரசனின் (மனைவி) சுமித்திரை, அதற்குப் பின்...
2.65.19
न स्म विभ्राजते देवी शोकाश्रुलुलितानना ।
ते च दृष्ट्वा तथा सुप्ते शुभे देव्यौ च तम् नृपम् ॥ २.६५.१९ ॥
துக்கக் கண்ணீரால் கலங்கிய முகத்தோடு தேவி (கௌசல்யா) இப்போது ஒளிரவில்லை. அந்த இரு சுபமான அரசிகளும் அரசன் அவ்வாறு உணர்வற்றுக் கிடப்பதைக் கண்டனர்.
2.65.20
सुप्तमे वोद्गतप्राणमन्तः पुरमन्यत ।
ततः प्रचुक्रुशुर् दीनाः सस्वरम् ता वर अन्गनाः ॥ २.६५.२० ॥
அந்தப்புரம் அவர் உயிர் பிரிந்துவிட்டதாக எண்ணியது. அப்போது துயருற்ற அந்த சிறந்த பெண்கள் உரக்கக் கதறினர்.
2.65.21
करेणवैव अरण्ये स्थान प्रच्युत यूथपाः ।
तासाम् आक्रन्द शब्देन सहसा उद्गत चेतने ॥ २.६५.२१ ॥
காட்டில் பெண் யானைகளின் கூட்டத் தலைவர்கள் தம் இடத்திலிருந்து விலகுவதுபோல, அவர்களின் அழுகைக் குரலால் திடீரென (அரசனின்) உணர்வு திரும்பியது.
2.65.22
कौसल्या च सुमित्राच त्यक्त निद्रे बभूवतुः ।
कौसल्या च सुमित्रा च दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च पार्थिवम् ॥ २.६५.२२ ॥
கௌசல்யாவும் சுமித்திரையும் உறக்கத்தைத் துறந்து விழித்தனர். கௌசல்யாவும் சுமித்திரையும் அரசனைக் கண்டு அவரைத் தொட்டனர்.
2.65.23
हा नाथ इति परिक्रुश्य पेततुर् धरणी तले ।
सा कोसल इन्द्र दुहिता वेष्टमाना मही तले ॥ २.६५.२३ ॥
"ஐயோ, நாதனே!" என்று உரக்கக் கதறி (அவ்விருவரும்) நிலத்தில் விழுந்தனர். கோசல மன்னனின் மகள் (கௌசல்யா) தரையில் துடித்தாள்.
2.65.24
न बभ्राज रजो ध्वस्ता तारा इव गगन च्युता ।
नृपे शान्तगुणे जाते कौसल्याम् पतिताम् भुवि ॥ २.६५.२४ ॥
தூசியில் புரண்ட அவள் (கௌசல்யா) வானிலிருந்து விழுந்த நட்சத்திரம்போல ஒளிரவில்லை. அரசனின் குணங்கள் அடங்கிவிட, நிலத்தில் விழுந்த கௌசல்யா (அவ்வாறிருந்தாள்).
2.65.25
आपश्यम्स्ताः स्त्रियः सर्वा हताम् नागवधूमिव ।
ततः सर्वा नरेन्द्रस्य कैकेयीप्रमुखाः स्त्रियः ॥ २.६५.२५ ॥
பின்பு மன்னனின் பெண்கள் அனைவரையும், கைகேயி முதலானோரை, கொல்லப்பட்ட யானைப் பெண்களைப் போல நான் கண்டேன்.
2.65.26
रुदन्त्यः शोकसन्तप्ता निपेतुर्गतचेतनाः ।
ताभिः स बलवान्नादः क्रोशन्तीभिरनुद्रुतः ॥ २.६५.२६ ॥
துயரால் வாடி அழுது அவர்கள் உணர்வற்று விழுந்தனர். கதறும் அவர்களால் அந்தப் பெரும் ஓசை மேலும் பெருகியது.
2.65.27
येन स्फीतीकृतो भूयस्तद्गृहम् समनादयत् ।
तत् समुत्त्रस्त सम्भ्रान्तम् पर्युत्सुक जन आकुलम् ॥ २.६५.२७ ॥
அதனால் மேலும் பெருகிய அந்த ஓசை அந்த மாளிகையை எதிரொலிக்கச் செய்தது. அப்போது அது அச்சத்தாலும் குழப்பத்தாலும் கலங்கிய, பதற்றமான மக்களால் நிறைந்தது.
2.65.28
सर्वतः तुमुल आक्रन्दम् परिताप आर्त बान्धवम् ।
सद्यो निपतित आनन्दम् दीन विक्लव दर्शनम् ॥ २.६५.२८ ॥
எங்கும் பெரும் கூச்சல்; துயரால் வருந்திய உறவினர்கள். மகிழ்ச்சி உடனே மறைந்தது; காட்சி துயரமும் தவிப்பும் நிறைந்ததாயிற்று.
2.65.29
बभूव नर देवस्य सद्म दिष्ट अन्तम् ईयुषः ।
अतीतम् आज्ञाय तु पार्थिव ऋषभम् ।
यशस्विनम् सम्परिवार्य पत्नयः ।
भृशम् रुदन्त्यः करुणम् सुदुह्खिताः ।
प्रगृह्य बाहू व्यलपन्न् अनाथवत् ॥ २.६५.२९ ॥
மன்னன் இல்லத்தில் விதியால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட முடிவை அடைந்தவரானார். அதை அறிந்து, அந்தப் புகழ்மிக்க மன்னர்களில் சிறந்தவரைச் சூழ்ந்த மனைவியர் மிகவும் துயருற்று பரிதாபமாக அழுது, இரு கரங்களையும் உயர்த்தி அநாதைகளைப் போல புலம்பினர்.