Vālmīki Rāmāyaṇa · Sarga 2.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.68.1
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।
मित्र अमात्य गणान् सर्वान् ब्राह्मणाम्स् तान् इदम् वचः ॥ २.६८.१ ॥
Having heard their words, Vasiṣṭha spoke these words to the friends, the groups of ministers, and all the brahmins.
2.68.2
यद् असौ मातुल कुले पुरे राज गृहे सुखी ।
भरतः वसति भ्रात्रा शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.६८.२ ॥
Bharata, who dwells happily with his brother Śatrughna in the house of his maternal uncle, in the royal palace of the city.
2.68.3
तत् शीघ्रम् जवना दूता गच्चन्तु त्वरितैः हयैः ।
आनेतुम् भ्रातरौ वीरौ किम् समीक्षामहे वयम् ॥ २.६८.३ ॥
Therefore let swift messengers go quickly on fleet horses to bring the two heroic brothers. Why should we wait?
2.68.4
गच्चन्तु इति ततः सर्वे वसिष्ठम् वाक्यम् अब्रुवन् ।
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा वसिष्ठो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ २.६८.४ ॥
Then all of them said to Vasiṣṭha, "Let them go." Having heard their words, Vasiṣṭha spoke.
2.68.5
एहि सिद्ध अर्थ विजय जयन्त अशोक नन्दन ।
श्रूयताम् इतिकर्तव्यम् सर्वान् एव ब्रवीमि वः ॥ २.६८.५ ॥
Come, you whose aims are accomplished, victorious one, Jayanta, Aśoka, delight of the house! Hear what must be done; I say this to all of you.
2.68.6
पुरम् राज गृहम् गत्वा शीघ्रम् शीघ्र जवैः हयैः ।
त्यक्त शोकैः इदम् वाच्यः शासनात् भरतः मम ॥ २.६८.६ ॥
Having gone quickly to the royal city on swift horses, free from sorrow, you should say this to Bharata by my command.
2.68.7
पुरोहितः त्वाम् कुशलम् प्राह सर्वे च मन्त्रिणः ।
त्वरमाणः च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकम् त्वया ॥ २.६८.७ ॥
The priest and all the ministers have sent you their greetings; hurry and set out, for your task is urgent.
2.68.8
मा च अस्मै प्रोषितम् रामम् मा च अस्मै पितरम् मृतम् ।
भवन्तः शम्सिषुर् गत्वा राघवाणाम् इमम् क्षयम् ॥ २.६८.८ ॥
Do not tell him that Rāma is away in exile, nor that his father is dead; and do not speak to him of this ruin of the Rāghavas.
2.68.9
कौशेयानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च ।
क्षिप्रम् आदाय राज्ञः च भरतस्य च गच्चत ॥ २.६८.९ ॥
Quickly take the silken garments and the excellent ornaments, and go to the king and to Bharata.
2.68.10
दत्तपथ्यशना दूताजग्मुः स्वम् स्वम् निवेशनम् ।
केकयाम्स्ते गमिष्यन्तो हयानारुह्य सम्मतान् ॥ २.६८.१० ॥
Having been given provisions for the road, the messengers each went to their own homes, and then, mounting excellent horses, were to set out for Kekaya.
2.68.11
ततः प्रास्थानिकम् कृत्वा कार्यशेषमनन्तरम् ।
वसिष्ठेनाभ्यनुज्ञाता दूताः सम्त्वरिता ययुः ॥ २.६८.११ ॥
Then, having completed the departure rites and the remaining business, and with Vasiṣṭha's permission, the messengers set out in haste.
2.68.12
न्यन्तेनापरतालस्य प्रलम्बस्योत्तरम् प्रति ।
निषेवमाणास्ते जग्मुर्नदीम् मध्येन मालिनीम् ॥ २.६८.१२ ॥
Keeping to the lower side of Aparatāla and heading north of Pralamba, they crossed the river Mālinī through its middle.
2.68.13
ते हस्तिनापुरे गङ्गाम् तीर्त्वा प्रत्यङ्मुखा ययुः ।
पाञलदेशमासाद्य मध्येन कुरुजाङ्गलम् ॥ २.६८.१३ ॥
Having crossed the Ganges at Hastinapura, they went facing westward; reaching the land of the Pañcālas, they passed through the middle of Kuru-jāṅgala.
2.68.14
सराम्सि च सुपूर्णानि नदीश्च विमलोदकाः ।
निरीक्षमाणास्ते जग्मुर्दूताः कार्यवशाद्द्रुतम् ॥ २.६८.१४ ॥
Gazing at the brimming lakes and the rivers of clear water, those messengers went swiftly, driven by their errand.
2.68.15
ते प्रसन्नोदकाम् दिव्याम् नानाविहगसेविताम् ।
उपातिजग्मुर्वेगेन शरदण्डाम् जनाकुलाम् ॥ २.६८.१५ ॥
They swiftly passed beyond the divine Śarad-aṇḍā, with its clear waters, frequented by many kinds of birds and crowded with people.
2.68.16
निकूलवृक्षमासाद्य दिव्यम् सत्योपयाचनम् ।
अभिगम्याभिवाद्यम् तम् कुलिङ्गाम् प्राविशन् पुरीम् ॥ २.६८.१६ ॥
Reaching the Nikūla tree, the divine place of true petition, they approached and saluted it, and then entered the city of Kuliṅgā.
2.68.17
अभिकालम् ततः प्राप्यते बोधिभवनाच्च्युताम् ।
पितृपैतामहीम् पुण्याम् तेरुरिक्षुमतीम् नदीम् ॥ २.६८.१७ ॥
Then, at the proper hour, they crossed the sacred Ikṣumatī river, belonging to their forefathers, which flows forth from the house of Bodhi.
2.68.18
अवेक्स्याञ्जलिपानाम्श्च ब्राह्मणान् वेदपारगान् ।
ययुर्मध्येन बाह्लीकान् सुदामानम् च पर्वतम् ॥ २.६८.१८ ॥
Having observed the brahmins who drink from cupped hands, masters of the Vedas, they went through the middle of the Bāhlīkas and toward Mount Sudāman.
2.68.19
विष्णोः पदम् प्रेक्षमाणा विपाशाम् चापि शाल्मालीम् ।
नदीर्वापीस्तटाकानि पल्वलानि सराम्सि च ॥ २.६८.१९ ॥
Gazing at the footprint of Viṣṇu, and at the rivers Vipāśā and Śālmalī, and at the rivers, step-wells, ponds, pools and lakes, they went on.
2.68.20
पस्यन्तो विविधाम्श्चापि सिमहव्याग्रमृगद्विपान् ।
ययुः पथातिमहता शासनम् भर्तुरीप्सवः ॥ २.६८.२० ॥
Seeing also the many kinds of lions, tigers, deer and elephants, they went by the road, desiring to carry out the very great command of their lord.
2.68.21
ते श्रान्त वाहना दूता विकृष्टेन सता पथा ।
गिरि व्रजम् पुर वरम् शीघ्रम् आसेदुर् अन्जसा ॥ २.६८.२१ ॥
Those messengers, their mounts exhausted, by that arduous road quickly reached directly the excellent city called Girivraja.
2.68.22
भर्तुः प्रिय अर्थम् कुल रक्षण अर्थम् ।
भर्तुः च वम्शस्य परिग्रह अर्थम् ।
अहेडमानाः त्वरया स्म दूता ।
रात्र्याम् तु ते तत् पुरम् एव याताः ॥ २.६८.२२ ॥
For the dear purpose of their lord, for the protection of the family, and for the upholding of the lord and the lineage, the messengers, not neglecting, hastened on; and at night they indeed went to that city.