Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.68.1
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।
मित्र अमात्य गणान् सर्वान् ब्राह्मणाम्स् तान् इदम् वचः ॥ २.६८.१ ॥
Ao ouvir as palavras deles, Vasiṣṭha disse estas palavras aos amigos, aos grupos de ministros e a todos os brâmanes.
2.68.2
यद् असौ मातुल कुले पुरे राज गृहे सुखी ।
भरतः वसति भ्रात्रा शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.६८.२ ॥
Bharata, que vive feliz com seu irmão Śatrughna na casa de seu tio materno, no palácio real da cidade.
2.68.3
तत् शीघ्रम् जवना दूता गच्चन्तु त्वरितैः हयैः ।
आनेतुम् भ्रातरौ वीरौ किम् समीक्षामहे वयम् ॥ २.६८.३ ॥
Portanto, que mensageiros velozes partam depressa em cavalos ágeis para trazer os dois irmãos heroicos. Por que deveríamos esperar?
2.68.4
गच्चन्तु इति ततः सर्वे वसिष्ठम् वाक्यम् अब्रुवन् ।
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा वसिष्ठो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ २.६८.४ ॥
Então todos disseram a Vasiṣṭha: «Que vão». Ao ouvir as palavras deles, Vasiṣṭha falou.
2.68.5
एहि सिद्ध अर्थ विजय जयन्त अशोक नन्दन ।
श्रूयताम् इतिकर्तव्यम् सर्वान् एव ब्रवीमि वः ॥ २.६८.५ ॥
Venham, vocês cujos objetivos foram alcançados, ó vitorioso, Jayanta, Aśoka, alegria da casa! Ouçam o que deve ser feito; digo isto a todos vocês.
2.68.6
पुरम् राज गृहम् गत्वा शीघ्रम् शीघ्र जवैः हयैः ।
त्यक्त शोकैः इदम् वाच्यः शासनात् भरतः मम ॥ २.६८.६ ॥
Tendo ido depressa à cidade real em cavalos velozes, livres de tristeza, deveis dizer isto a Bharata por meu mando.
2.68.7
पुरोहितः त्वाम् कुशलम् प्राह सर्वे च मन्त्रिणः ।
त्वरमाणः च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकम् त्वया ॥ २.६८.७ ॥
O sacerdote e todos os ministros te enviam saudações; apressa-te a partir, pois a tua tarefa é urgente.
2.68.8
मा च अस्मै प्रोषितम् रामम् मा च अस्मै पितरम् मृतम् ।
भवन्तः शम्सिषुर् गत्वा राघवाणाम् इमम् क्षयम् ॥ २.६८.८ ॥
Não lhe digais que Rāma está exilado nem que o pai morreu; e não lhe faleis desta ruína dos Rāghavas.
2.68.9
कौशेयानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च ।
क्षिप्रम् आदाय राज्ञः च भरतस्य च गच्चत ॥ २.६८.९ ॥
Tomai depressa as vestes de seda e os excelentes adornos, e ide ao rei e a Bharata.
2.68.10
दत्तपथ्यशना दूताजग्मुः स्वम् स्वम् निवेशनम् ।
केकयाम्स्ते गमिष्यन्तो हयानारुह्य सम्मतान् ॥ २.६८.१० ॥
Tendo recebido alimento para a viagem, cada mensageiro foi para a sua casa; depois, montados em excelentes cavalos, partiriam para Kekaya.
2.68.11
ततः प्रास्थानिकम् कृत्वा कार्यशेषमनन्तरम् ।
वसिष्ठेनाभ्यनुज्ञाता दूताः सम्त्वरिता ययुः ॥ २.६८.११ ॥
Então, cumpridos os ritos de partida e os assuntos restantes, e com a permissão de Vasiṣṭha, os mensageiros partiram apressadamente.
2.68.12
न्यन्तेनापरतालस्य प्रलम्बस्योत्तरम् प्रति ।
निषेवमाणास्ते जग्मुर्नदीम् मध्येन मालिनीम् ॥ २.६८.१२ ॥
Seguindo pelo lado inferior de Aparatāla e rumo ao norte de Pralamba, atravessaram o rio Mālinī pelo meio.
2.68.13
ते हस्तिनापुरे गङ्गाम् तीर्त्वा प्रत्यङ्मुखा ययुः ।
पाञलदेशमासाद्य मध्येन कुरुजाङ्गलम् ॥ २.६८.१३ ॥
Tendo atravessado o Ganges em Hastinapura, seguiram com o rosto voltado para o oeste; ao chegar à terra dos Pañcālas, passaram pelo meio de Kuru-jāṅgala.
2.68.14
सराम्सि च सुपूर्णानि नदीश्च विमलोदकाः ।
निरीक्षमाणास्ते जग्मुर्दूताः कार्यवशाद्द्रुतम् ॥ २.६८.१४ ॥
Contemplando os lagos cheios e os rios de águas límpidas, aqueles mensageiros partiram depressa, movidos pela sua missão.
2.68.15
ते प्रसन्नोदकाम् दिव्याम् नानाविहगसेविताम् ।
उपातिजग्मुर्वेगेन शरदण्डाम् जनाकुलाम् ॥ २.६८.१५ ॥
Passaram rapidamente pela divina Śarad-aṇḍā, de águas claras, frequentada por muitas aves e cheia de gente.
2.68.16
निकूलवृक्षमासाद्य दिव्यम् सत्योपयाचनम् ।
अभिगम्याभिवाद्यम् तम् कुलिङ्गाम् प्राविशन् पुरीम् ॥ २.६८.१६ ॥
Ao chegarem à árvore Nikūla, lugar divino da verdadeira súplica, aproximaram-se, saudaram-na e entraram na cidade de Kuliṅgā.
2.68.17
अभिकालम् ततः प्राप्यते बोधिभवनाच्च्युताम् ।
पितृपैतामहीम् पुण्याम् तेरुरिक्षुमतीम् नदीम् ॥ २.६८.१७ ॥
Então, no momento oportuno, atravessaram o sagrado rio Ikṣumatī, herança de seus antepassados, que flui da morada de Bodhi.
2.68.18
अवेक्स्याञ्जलिपानाम्श्च ब्राह्मणान् वेदपारगान् ।
ययुर्मध्येन बाह्लीकान् सुदामानम् च पर्वतम् ॥ २.६८.१८ ॥
Tendo observado os brâmanes que bebem nas mãos em concha, mestres dos Vedas, passaram pelo meio dos Bāhlīkas em direção ao monte Sudāman.
2.68.19
विष्णोः पदम् प्रेक्षमाणा विपाशाम् चापि शाल्मालीम् ।
नदीर्वापीस्तटाकानि पल्वलानि सराम्सि च ॥ २.६८.१९ ॥
Contemplando a pegada de Viṣṇu, e os rios Vipāśā e Śālmalī, e os rios, poços escalonados, tanques, poças e lagos, seguiam adiante.
2.68.20
पस्यन्तो विविधाम्श्चापि सिमहव्याग्रमृगद्विपान् ।
ययुः पथातिमहता शासनम् भर्तुरीप्सवः ॥ २.६८.२० ॥
Vendo também vários leões, tigres, veados e elefantes, seguiam pelo caminho, desejosos de cumprir a grande ordem de seu senhor.
2.68.21
ते श्रान्त वाहना दूता विकृष्टेन सता पथा ।
गिरि व्रजम् पुर वरम् शीघ्रम् आसेदुर् अन्जसा ॥ २.६८.२१ ॥
Aqueles mensageiros, com as montarias exaustas, pelo caminho penoso chegaram rapidamente e diretamente à excelente cidade chamada Girivraja.
2.68.22
भर्तुः प्रिय अर्थम् कुल रक्षण अर्थम् ।
भर्तुः च वम्शस्य परिग्रह अर्थम् ।
अहेडमानाः त्वरया स्म दूता ।
रात्र्याम् तु ते तत् पुरम् एव याताः ॥ २.६८.२२ ॥
Pelo caro propósito de seu senhor, pela proteção da família e pela preservação do senhor e da linhagem, os mensageiros, sem negligência, apressaram-se; e à noite chegaram de fato àquela cidade.