Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.68.1
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।
मित्र अमात्य गणान् सर्वान् ब्राह्मणाम्स् तान् इदम् वचः ॥ २.६८.१ ॥
Als Vasiṣṭha ihre Worte gehört hatte, sprach er diese Worte zu den Freunden, den Gruppen der Minister und allen Brahmanen.
2.68.2
यद् असौ मातुल कुले पुरे राज गृहे सुखी ।
भरतः वसति भ्रात्रा शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.६८.२ ॥
Bharata, der glücklich mit seinem Bruder Śatrughna im Haus seines Onkels mütterlicherseits im königlichen Palast der Stadt wohnt.
2.68.3
तत् शीघ्रम् जवना दूता गच्चन्तु त्वरितैः हयैः ।
आनेतुम् भ्रातरौ वीरौ किम् समीक्षामहे वयम् ॥ २.६८.३ ॥
Darum sollen schnelle Boten eilig auf flinken Pferden gehen, um die beiden heldenhaften Brüder zu holen. Warum sollten wir warten?
2.68.4
गच्चन्तु इति ततः सर्वे वसिष्ठम् वाक्यम् अब्रुवन् ।
तेषाम् तत् वचनम् श्रुत्वा वसिष्ठो वाक्यम् अब्रवीत् ॥ २.६८.४ ॥
Dann sagten alle zu Vasiṣṭha: „Sie sollen gehen.“ Als er ihre Worte gehört hatte, sprach Vasiṣṭha.
2.68.5
एहि सिद्ध अर्थ विजय जयन्त अशोक नन्दन ।
श्रूयताम् इतिकर्तव्यम् सर्वान् एव ब्रवीमि वः ॥ २.६८.५ ॥
Kommt, ihr, deren Ziele erreicht sind, ihr Sieger, Jayanta, Aśoka, Freude des Hauses! Hört, was zu tun ist; das sage ich euch allen.
2.68.6
पुरम् राज गृहम् गत्वा शीघ्रम् शीघ्र जवैः हयैः ।
त्यक्त शोकैः इदम् वाच्यः शासनात् भरतः मम ॥ २.६८.६ ॥
Ihr sollt, schnell in die königliche Stadt auf flinken Pferden gehend, frei von Kummer, auf meinen Befehl Bharata dies sagen.
2.68.7
पुरोहितः त्वाम् कुशलम् प्राह सर्वे च मन्त्रिणः ।
त्वरमाणः च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकम् त्वया ॥ २.६८.७ ॥
Der Priester und alle Minister haben dir Grüße ausrichten lassen; beeile dich aufzubrechen, denn deine Aufgabe ist dringend.
2.68.8
मा च अस्मै प्रोषितम् रामम् मा च अस्मै पितरम् मृतम् ।
भवन्तः शम्सिषुर् गत्वा राघवाणाम् इमम् क्षयम् ॥ २.६८.८ ॥
Sagt ihm nicht, dass Rāma verbannt ist, noch dass der Vater tot ist; und sprecht ihm nicht von diesem Untergang der Rāghavas.
2.68.9
कौशेयानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च ।
क्षिप्रम् आदाय राज्ञः च भरतस्य च गच्चत ॥ २.६८.९ ॥
Nehmt schnell die seidenen Gewänder und die vortrefflichen Schmuckstücke und geht zum König und zu Bharata.
2.68.10
दत्तपथ्यशना दूताजग्मुः स्वम् स्वम् निवेशनम् ।
केकयाम्स्ते गमिष्यन्तो हयानारुह्य सम्मतान् ॥ २.६८.१० ॥
Mit Wegzehrung versehen, kehrte jeder Bote in sein Haus zurück; dann wollten sie auf vortrefflichen Pferden nach Kekaya aufbrechen.
2.68.11
ततः प्रास्थानिकम् कृत्वा कार्यशेषमनन्तरम् ।
वसिष्ठेनाभ्यनुज्ञाता दूताः सम्त्वरिता ययुः ॥ २.६८.११ ॥
Dann, nachdem sie die Abschiedsriten und die übrigen Geschäfte erledigt hatten und mit Vasiṣṭhas Erlaubnis, brachen die Boten eilig auf.
2.68.12
न्यन्तेनापरतालस्य प्रलम्बस्योत्तरम् प्रति ।
निषेवमाणास्ते जग्मुर्नदीम् मध्येन मालिनीम् ॥ २.६८.१२ ॥
Am unteren Rand von Aparatāla entlang und nach Norden zu Pralamba gewandt, durchquerten sie den Fluss Mālinī in seiner Mitte.
2.68.13
ते हस्तिनापुरे गङ्गाम् तीर्त्वा प्रत्यङ्मुखा ययुः ।
पाञलदेशमासाद्य मध्येन कुरुजाङ्गलम् ॥ २.६८.१३ ॥
Nachdem sie in Hastinapura den Ganges überquert hatten, zogen sie nach Westen gewandt; als sie das Land der Pañcālas erreichten, zogen sie mitten durch Kuru-jāṅgala.
2.68.14
सराम्सि च सुपूर्णानि नदीश्च विमलोदकाः ।
निरीक्षमाणास्ते जग्मुर्दूताः कार्यवशाद्द्रुतम् ॥ २.६८.१४ ॥
Auf die vollen Seen und die Flüsse mit klarem Wasser blickend, zogen jene Boten rasch davon, getrieben von ihrem Auftrag.
2.68.15
ते प्रसन्नोदकाम् दिव्याम् नानाविहगसेविताम् ।
उपातिजग्मुर्वेगेन शरदण्डाम् जनाकुलाम् ॥ २.६८.१५ ॥
Rasch zogen sie an der göttlichen Śarad-aṇḍā vorüber, mit ihrem klaren Wasser, von vielerlei Vögeln besucht und von Menschen erfüllt.
2.68.16
निकूलवृक्षमासाद्य दिव्यम् सत्योपयाचनम् ।
अभिगम्याभिवाद्यम् तम् कुलिङ्गाम् प्राविशन् पुरीम् ॥ २.६८.१६ ॥
Als sie den Nikūla-Baum erreichten, den göttlichen Ort wahrer Bitte, näherten sie sich ihm, grüßten ihn und betraten die Stadt Kuliṅgā.
2.68.17
अभिकालम् ततः प्राप्यते बोधिभवनाच्च्युताम् ।
पितृपैतामहीम् पुण्याम् तेरुरिक्षुमतीम् नदीम् ॥ २.६८.१७ ॥
Dann, zur rechten Zeit, überquerten sie den heiligen Fluss Ikṣumatī, das Erbe ihrer Vorfahren, der aus dem Haus des Bodhi entspringt.
2.68.18
अवेक्स्याञ्जलिपानाम्श्च ब्राह्मणान् वेदपारगान् ।
ययुर्मध्येन बाह्लीकान् सुदामानम् च पर्वतम् ॥ २.६८.१८ ॥
Nachdem sie die Brahmanen gesehen hatten, die aus der hohlen Hand trinken, Meister der Veden, zogen sie mitten durch die Bāhlīkas zum Berg Sudāman.
2.68.19
विष्णोः पदम् प्रेक्षमाणा विपाशाम् चापि शाल्मालीम् ।
नदीर्वापीस्तटाकानि पल्वलानि सराम्सि च ॥ २.६८.१९ ॥
Den Fußabdruck Viṣṇus betrachtend, ebenso die Flüsse Vipāśā und Śālmalī, sowie Flüsse, Stufenbrunnen, Teiche, Tümpel und Seen, zogen sie weiter.
2.68.20
पस्यन्तो विविधाम्श्चापि सिमहव्याग्रमृगद्विपान् ।
ययुः पथातिमहता शासनम् भर्तुरीप्सवः ॥ २.६८.२० ॥
Auch vielerlei Löwen, Tiger, Hirsche und Elefanten erblickend, zogen sie den Weg entlang, begierig, den sehr großen Befehl ihres Herrn zu erfüllen.
2.68.21
ते श्रान्त वाहना दूता विकृष्टेन सता पथा ।
गिरि व्रजम् पुर वरम् शीघ्रम् आसेदुर् अन्जसा ॥ २.६८.२१ ॥
Jene Boten, deren Reittiere erschöpft waren, erreichten auf dem beschwerlichen Weg rasch und direkt die herrliche Stadt namens Girivraja.
2.68.22
भर्तुः प्रिय अर्थम् कुल रक्षण अर्थम् ।
भर्तुः च वम्शस्य परिग्रह अर्थम् ।
अहेडमानाः त्वरया स्म दूता ।
रात्र्याम् तु ते तत् पुरम् एव याताः ॥ २.६८.२२ ॥
Um das liebe Anliegen ihres Herrn, zum Schutz der Familie und zur Wahrung des Herrn und des Geschlechts eilten die Boten, nicht nachlässig, voran; und in der Nacht gelangten sie in jene Stadt.