Vālmīki Rāmāyaṇa · Sarga 2.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.81.1
ततः नान्दी मुखीम् रात्रिम् भरतम् सूत मागधाः ।
तुष्टुवुर् वाग् विशेषज्ञाः स्तवैः मन्गल सम्हितैः ॥ २.८१.१ ॥
Then, in the night called Nāndīmukhī, the bards and panegyrists, skilled in speech, praised Bharata with hymns full of auspicious words.
2.81.2
सुवर्ण कोण अभिहतः प्राणदद् याम दुन्दुभिः ।
दध्मुः शन्खामः च शतशो वाद्यामः च उच्च अवच स्वरान् ॥ २.८१.२ ॥
The watch-drum, struck with a golden rod, sounded; hundreds of conches and instruments blew and played notes high and low.
2.81.3
स तूर्य घोषः सुमहान् दिवम् आपूरयन्न् इव ।
भरतम् शोक सम्तप्तम् भूयः शोकैः अरन्ध्रयत् ॥ २.८१.३ ॥
That sound of instruments, so vast that it seemed to fill the sky, pierced Bharata, tormented by grief, and afflicted him again with sorrows.
2.81.4
ततः प्रबुद्धो भरतः तम् घोषम् सम्निवर्त्य च ।
न अहम् राजा इति च अपि उक्त्वा शत्रुघ्नम् इदम् अब्रवीत् ॥ २.८१.४ ॥
Then Bharata, awakened, had that sound stopped, and saying, "I am not the king," he spoke these words to Śatrughna.
2.81.5
पश्य शत्रुघ्न कैकेय्या लोकस्य अपकृतम् महत् ।
विसृज्य मयि दुह्खानि राजा दशरथो गतः ॥ २.८१.५ ॥
See, Śatrughna, the great wrong Kaikeyī has done to the world! Having cast sorrows upon me, the king Daśaratha has departed.
2.81.6
तस्य एषा धर्म राजस्य धर्म मूला महात्मनः ।
परिभ्रमति राज श्रीर् नौर् इव अकर्णिका जले ॥ २.८१.६ ॥
This royal fortune of that great-souled righteous king, rooted in dharma, drifts about like a boat without a rudder upon the water.
2.81.7
यो हि नः सुमहान्नाथः सोऽपि प्रव्राजितो वनम् ।
अनया धर्ममुत्सृज्य मात्रा मे राघवः स्वयम् ॥ २.८१.७ ॥
Our great lord, that Rāghava, was himself sent into the forest, because my mother here made him abandon dharma.
2.81.8
कृपणम् रुरुदुः सर्वाः सस्वरम् योषितः तदा ॥ २.८१.८ ॥
Then all the women wept piteously, with loud voices.
2.81.9
तथा तस्मिन् विलपति वसिष्ठो राज धर्मवित् ।
सभाम् इक्ष्वाकु नाथस्य प्रविवेश महा यशाः ॥ २.८१.९ ॥
As they lamented thus, Vasiṣṭha, knower of royal duty and of great fame, entered the assembly of the lord of the Ikṣvākus.
2.81.10
शात कुम्भमयीम् रम्याम् मणि रत्न समाकुलाम् ।
सुधर्माम् इव धर्म आत्मा सगणः प्रत्यपद्यत ॥ २.८१.१० ॥
Into the hall made of refined gold, delightful and filled with gems and jewels, like the Sudharmā hall, the righteous Vasiṣṭha arrived with his retinue.
2.81.11
स कान्चनमयम् पीठम् पर अर्ध्य आस्तरण आवृतम् ।
अध्यास्त सर्व वेदज्ञो दूतान् अनुशशास च ॥ २.८१.११ ॥
He sat upon a golden seat covered with very precious coverings, and, knower of all the Vedas, gave instructions to the messengers.
2.81.12
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् योधान् अमात्यान् गण बल्लभान् ।
क्षिप्रम् आनयत अव्यग्राः कृत्यम् आत्ययिकम् हि नः ॥ २.८१.१२ ॥
Quickly bring the brahmins, kṣatriyas, warriors, ministers, and the favorites of the assemblies; go calmly, for our business is urgent.
2.81.13
सराजभृत्यम् शत्रुघ्नम् भरतम् च यश्स्विनम् ।
युधाजितम् सुमन्त्रम् च ये च तत्र हिता जनाः ॥ २.८१.१३ ॥
Bring Śatrughna together with the king's servants, the famous Bharata, Yudhājit, Sumantra, and the well-wishing people who are there.
2.81.14
ततः हलहला शब्दो महान् समुदपद्यत ।
रथैः अश्वैः गजैः च अपि जनानाम् उपगच्चताम् ॥ २.८१.१४ ॥
Then a great tumult arose from the chariots, horses, and elephants, and from the people who were coming.
2.81.15
ततः भरतम् आयान्तम् शत क्रतुम् इव अमराः ।
प्रत्यनन्दन् प्रकृतयो यथा दशरथम् तथा ॥ २.८१.१५ ॥
As the immortals welcome Indra, the hundred-sacrificer, when he arrives, so the subjects welcomed Bharata as he came, just as they had welcomed Daśaratha.
2.81.16
ह्रदैव तिमि नाग सम्वृतः ।
स्तिमित जलो मणि शन्ख शर्करः ।
दशरथ सुत शोभिता सभा ।
सदशरथा इव बभौ यथा पुरा ॥ २.८१.१६ ॥
Like a lake surrounded by fish and sea-creatures, with still water and gems, conches and pebbles, the assembly hall adorned by Daśaratha's son shone, as if with Daśaratha himself, as it had shone formerly.