رامايانا فالميكي · السارغا 2.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.81.1
ततः नान्दी मुखीम् रात्रिम् भरतम् सूत मागधाः ।
तुष्टुवुर् वाग् विशेषज्ञाः स्तवैः मन्गल सम्हितैः ॥ २.८१.१ ॥
ثم في ليلة تُدعى نانديموخي، مدح السوتا والماغادها، العارفون بفنّ الكلام، بهرا من الأناشيد المفعمة بالكلمات المباركة.
2.81.2
सुवर्ण कोण अभिहतः प्राणदद् याम दुन्दुभिः ।
दध्मुः शन्खामः च शतशो वाद्यामः च उच्च अवच स्वरान् ॥ २.८१.२ ॥
دوّى طبل الحراسة إذ ضُرب بعصا من ذهب، ونفخت مئات الأصداف وعزفت الآلات بنغمات عالية ومنخفضة.
2.81.3
स तूर्य घोषः सुमहान् दिवम् आपूरयन्न् इव ।
भरतम् शोक सम्तप्तम् भूयः शोकैः अरन्ध्रयत् ॥ २.८१.३ ॥
ذلك الدوي للآلات، عظيمًا حتى بدا كأنه يملأ السماء، أصاب بهرتا المعذّب بالحزن فأدماه بأحزان أخرى.
2.81.4
ततः प्रबुद्धो भरतः तम् घोषम् सम्निवर्त्य च ।
न अहम् राजा इति च अपि उक्त्वा शत्रुघ्नम् इदम् अब्रवीत् ॥ २.८१.४ ॥
فاستيقظ بهرتا، وأمر بإيقاف ذلك الدوي، وقال: «لستُ أنا الملك»، ثم قال هذا لشاتروغنا.
2.81.5
पश्य शत्रुघ्न कैकेय्या लोकस्य अपकृतम् महत् ।
विसृज्य मयि दुह्खानि राजा दशरथो गतः ॥ २.८१.५ ॥
انظر يا شاتروغنا إلى الظلم العظيم الذي ألحقته كايكيي بالعالم! لقد ألقى عليّ الأحزان ومضى الملك داشاراثا.
2.81.6
तस्य एषा धर्म राजस्य धर्म मूला महात्मनः ।
परिभ्रमति राज श्रीर् नौर् इव अकर्णिका जले ॥ २.८१.६ ॥
هذه الحظوة الملكية لذلك الملك العادل الكريم، القائمة على الدهرما، تتقاذفها الأمواج كزورق بلا دفّة على الماء.
2.81.7
यो हि नः सुमहान्नाथः सोऽपि प्रव्राजितो वनम् ।
अनया धर्ममुत्सृज्य मात्रा मे राघवः स्वयम् ॥ २.८१.७ ॥
وسيدنا العظيم ذلك الراغافا نفسه أُرسل إلى الغابة، لأن أمي هذه جعلته يتخلى عن الدهارما.
2.81.8
कृपणम् रुरुदुः सर्वाः सस्वरम् योषितः तदा ॥ २.८१.८ ॥
فبكت جميع النساء بكاءً مؤلماً وبصوت عالٍ.
2.81.9
तथा तस्मिन् विलपति वसिष्ठो राज धर्मवित् ।
सभाम् इक्ष्वाकु नाथस्य प्रविवेश महा यशाः ॥ २.८१.९ ॥
وبينما كنّ يندبن هكذا، دخل فاسيشثا، العالم بواجب الملوك، ذو الشهرة العظيمة، مجلس سيد الإكشفاكو.
2.81.10
शात कुम्भमयीम् रम्याम् मणि रत्न समाकुलाम् ।
सुधर्माम् इव धर्म आत्मा सगणः प्रत्यपद्यत ॥ २.८१.१० ॥
إلى القاعة المصنوعة من الذهب الخالص، البهيجة، المزدانة بالجواهر والأحجار الكريمة، كقاعة سودهرما، وصل فاسيشثا ذو النفس الصالحة مع حاشيته.
2.81.11
स कान्चनमयम् पीठम् पर अर्ध्य आस्तरण आवृतम् ।
अध्यास्त सर्व वेदज्ञो दूतान् अनुशशास च ॥ २.८१.११ ॥
جلس على مقعد من الذهب مغطى بأغطية نفيسة، وهو عالم بجميع الفيدات، وأصدر تعليماته إلى الرسل.
2.81.12
ब्राह्मणान् क्षत्रियान् योधान् अमात्यान् गण बल्लभान् ।
क्षिप्रम् आनयत अव्यग्राः कृत्यम् आत्ययिकम् हि नः ॥ २.८१.१२ ॥
أحضروا بسرعة البراهمة والكشاتريا والمحاربين والوزراء وأحباء المجالس؛ اذهبوا بهدوء، فأمرنا عاجل.
2.81.13
सराजभृत्यम् शत्रुघ्नम् भरतम् च यश्स्विनम् ।
युधाजितम् सुमन्त्रम् च ये च तत्र हिता जनाः ॥ २.८१.१३ ॥
أحضروا شاتروغنا مع خدم الملك، والبهاراتا المشهور، ويُدهاجيت، وسومانترا، والناس الأوفياء الحاضرين هناك.
2.81.14
ततः हलहला शब्दो महान् समुदपद्यत ।
रथैः अश्वैः गजैः च अपि जनानाम् उपगच्चताम् ॥ २.८१.१४ ॥
عندئذٍ ارتفعت جلبة عظيمة من العربات والخيول والفيلة ومن الناس المقبلين.
2.81.15
ततः भरतम् आयान्तम् शत क्रतुम् इव अमराः ।
प्रत्यनन्दन् प्रकृतयो यथा दशरथम् तथा ॥ २.८१.१५ ॥
كما ترحّب الخالدون بإندرا، ذي المئة قربان، عند قدومه، هكذا رحّب الرعايا ببهاراتا القادم، كما رحّبوا من قبل بدشراتا.
2.81.16
ह्रदैव तिमि नाग सम्वृतः ।
स्तिमित जलो मणि शन्ख शर्करः ।
दशरथ सुत शोभिता सभा ।
सदशरथा इव बभौ यथा पुरा ॥ २.८१.१६ ॥
كبحيرة تحيط بها الأسماك وكائنات البحر، ماؤها ساكن، فيها الجواهر والأصداف والحصى، لاحت القاعة المزينة بابن داشاراتا، كأنها مع داشاراتا نفسه، تلألأت كما كانت من قبل.