வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.92.1
ततस्तां रजनीं व्युष्य भरतः सपरिच्छदः ।
कृतातिथ्यो भरद्वाजं कामादभिजगाम ऺह ॥ २.९२.१ ॥
பின்னர் அந்த இரவைக் கழித்து, பரிவாரத்துடன் இருந்த பரதன், விருந்தோம்பல் பெற்று, விருப்பத்துடன் பரத்வாஜரை அணுகினான்.
2.92.2
तमृषिः पुरुषव्याघ्रं प्राञ्जलिं प्रेक्ष्य चागतम् ।
हुताग्निहोत्रो भरतं भरद्वाजो ऽभ्यभाषत ॥ २.९२.२ ॥
கைகூப்பி வந்த அந்த மனிதரில் சிறந்த பரதனைக் கண்டு, அக்னிஹோத்ர ஆஹுதி அளித்த ரிஷி பரத்வாஜர் அவனிடம் பேசினார்.
2.92.3
कच्चिदत्र सुखा रात्रिस्तवास्मद्विषये गता ।
समग्रस्ते जनः कच्चिदातिथ्ये शंस मे ऽनघ ॥ २.९२.३ ॥
இங்கு, எங்கள் எல்லையில், உன் இரவு சுகமாகக் கழிந்ததா? குற்றமற்றவனே, உன் முழு மக்களுக்கும் விருந்தோம்பல் நன்றாக அமைந்ததா? எனக்குச் சொல்.
2.92.4
तमुवाचाञ्जलिं कृत्वा भरतो ऽभिप्रणम्य च ।
आश्रमादभिनिष्क्रान्तमृषिमुत्तमतेजसम् ॥ २.९२.४ ॥
கைகூப்பி வணங்கி, ஆசிரமத்திலிருந்து வெளியே வந்த உயர்ந்த ஒளியுடைய அந்த ரிஷியிடம் பரதன் பேசினான்.
2.92.5
सुखोषितो ऽस्मि भगवन् समग्रबलवाहनः ।
तर्पितः सर्वकामैश्च सामात्यो बलवत्त्वया ॥ २.९२.५ ॥
வணக்கத்திற்குரியவரே, நான் படையும் வாகனங்களும் முழுவதுமாக அமைச்சர்களுடன் நன்கு தங்கினேன். நீங்கள் அனைத்து விருப்பங்களாலும் எங்களை மிகவும் திருப்தி செய்தீர்கள்.
2.92.6
अपेतक्लमसन्तापाः सुभिक्षाः सुप्रतिश्रयाः ।
अपि प्रेष्यानुपादाय सर्वे स्म सुसुखोषिताः ॥ २.९२.६ ॥
களைப்பும் துன்பமும் நீங்கி, நல்ல உணவும் நல்ல தங்குமிடமும் பெற்று, ஏவலர்கள் உட்பட நாங்கள் அனைவரும் மிகவும் சுகமாகத் தங்கினோம்.
2.92.7
आमन्त्रये ऽहं भगवन् कामं त्वामृषिसत्तम ।
समीपं प्रस्थितं भ्रातुर्मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ २.९२.७ ॥
பகவானே, ரிஷிசிரேஷ்டரே, நான் உம்மிடம் தயவுடன் கேட்கிறேன். என் சகோதரரிடம் செல்லும் என்னை நீர் அன்பான பார்வையால் பாருங்கள்.
2.92.8
आश्रमं तस्य धर्मज्ञ धार्मिकस्य महात्मनः ।
आचक्ष्व कतमो मार्गः कियानिति च शंस मे ॥ २.९२.८ ॥
தர்மத்தை அறிந்தவரே, அந்த தர்மாத்மாவின் ஆசிரமம் எங்கே? எந்த வழி, எவ்வளவு தூரம் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
2.92.9
प्रत्युवाच महातेजा भरद्वाजो महातपाः ॥ २.९२.९ ॥
மிக்க ஒளியும் மாபெரும் தவமும் கொண்ட பரத்வாஜர் பதிலுரைத்தார்.
2.92.10
भरतार्द्धतृतीयेषु योजनेष्वजने वने ।
चित्रकूटो गिरिस्तत्र रम्यनिर्दरकाननः ॥ २.९२.१० ॥
பரதனிடமிருந்து இரண்டரை யோசனை தூரத்தில், ஆளரவமற்ற காட்டில் சித்ரகூடம் என்ற மலை உள்ளது; அங்கு அழகிய குகைகளும் காடுகளும் உள்ளன.
2.92.11
उत्तरं पार्श्वमासाद्य तस्य मन्दाकिनी नदी ।
पुष्ऺिपतद्रुमसञ्छन्ना रम्यपुष्पितकानना ॥ २.९२.११ ॥
அதன் வடக்குப் பக்கத்தை அடைந்தால் மந்தாகினி நதி உள்ளது; பூத்த மரங்களால் மூடப்பட்டு அழகிய பூத்த காடுகளைக் கொண்டது.
2.92.12
अनन्तरं तत्सरितश्चित्रकूटश्च पर्वतः ।
तयोः पर्णकुटी तात तत्र तौ वसतो ध्रुवम् ॥ २.९२.१२ ॥
அந்த நதிக்கும் சித்ரகூட மலைக்கும் அருகில், அப்பா, அங்கே அவர்களிருவரின் இலைக் குடில் உள்ளது; நிச்சயமாக அவர்கள் இருவரும் அங்கே வசிக்கிறார்கள்.
2.92.13
दक्षिणेनैव मार्गेण सव्यदक्षिणमेव वा ।
गजवाजिरथाकीर्णां वाहिनीं वाहिनीपते ।
वाहयस्व महाभाग ततो द्रक्ष्यसि राघवम् ॥ २.९२.१३ ॥
தெற்குப் பாதை வழியாகவே, அல்லது இடது வலதாகவே, யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்த படையை நடத்துக, படைத்தலைவனே. மகாபாகனே, அப்போது ராகவனைக் காண்பாய்.
2.92.14
प्रयाणमिति तच्छ्रुत्वा राजराजस्य योषितः ।
हित्वा यानानि यानार्हा ब्राह्मणं पर्य्यवारयन् ॥ २.९२.१४ ॥
அரசர்களின் அரசனின் பெண்டிர் புறப்பாட்டைக் கேட்டு, வாகனத்துக்குத் தகுதியுடையவர்கள் வாகனங்களை விட்டு அந்தணரைச் சூழ்ந்துகொண்டனர்.
2.92.15
वेपमाना कृशा ऺदीना सह देव्या सुमित्रया ।
कौसल्या तत्र जग्राह कराभ्यां चरणौ मुनेः ॥ २.९२.१५ ॥
நடுங்கி, மெலிந்து, துயருற்ற கௌசல்யை, தேவி சுமித்திரையுடன் அங்கே முனிவரின் இரு பாதங்களையும் தன் இரு கைகளால் பற்றினாள்.
2.92.16
असमृद्धेन कामेन सर्वलोकस्य गर्हिता ।
कैकेयी तस्य जग्राह चरणौ सव्यपत्रपा ॥ २.९२.१६ ॥
நிறைவேறாத ஆசையால் உலகத்தாராலெல்லாம் இகழப்பட்ட கைகேயி வெட்கத்துடன் அவருடைய இரு பாதங்களையும் பற்றினாள்.
2.92.17
तं प्रदक्षिणमागम्य भगवन्तं महामुनिम् ।
अदूराद्भरतस्यैव तस्थौ दीनमनास्तदा ॥ २.९२.१७ ॥
அந்த பகவான் மகாமுனிவரை வலம் வந்து, பரதனுக்கு அருகிலேயே அப்போது துயர்மனத்தோடு நின்றாள்.
2.92.18
ततः पप्रच्छ भरतं भरद्वाजो दृढव्रतः ।
विशेषं ज्ञातुमिच्छामि मातऽणां तव राघव ॥ २.९२.१८ ॥
அப்போது உறுதியான விரதமுடைய பரத்வாஜர் பரதனிடம் கேட்டார்: 'ராகவா, உன் தாய்மார்களின் விசேஷத்தை அறிய விரும்புகிறேன்.'
2.92.19
एवमुक्तस्तु भरतो भरद्वाजेन धार्मिकः ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा वाक्यं वचनकोविदः ॥ २.९२.१९ ॥
பரத்வாஜர் இவ்வாறு கேட்டபோது, தர்மசீலனும் சொல்வன்மை மிக்கவனுமான பரதன் கைகூப்பி பேசினான்.
2.92.20
यामिमां भगवन् दीनां शोकानशनकर्शिताम् ।
पितुर्हि महिषीं देवीं देवतामिव पश्यसि ॥ २.९२.२० ॥
பகவானே! துக்கத்தாலும் உண்ணாநோன்பாலும் மெலிந்து, துயரத்துடன் நீங்கள் பார்க்கும் இந்த தேவி, தந்தையின் பட்டமகிஷி; தெய்வம் போன்றவள்.
2.92.21
एषा तं पुरुषव्याघ्रं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।
कौसल्या सुषुवे रामं धातारमदितिर्यथा ॥ २.९२.२१ ॥
சிங்கத்தின் நடையுடையவனும், மனிதர்களில் புலி போன்றவனுமான ராமனை, அதிதி தாதாவை பெற்றதுபோல் கௌசல்யை பெற்றாள்.
2.92.22
अस्यावामभुजं श्लिष्टा यैषा तिष्ठति दुर्मनाः ।
कर्णिकारस्य शाखेव शीर्णपुष्पा वनान्तरे ॥ २.९२.२२ ॥
ராமனின் இடது கரத்தைப் பற்றியபடி மனம் வாடி நிற்பவள் இவள்; காட்டின் நடுவில் பூக்கள் உதிர்ந்த கர்ணிகார மரக்கிளை போல.
2.92.23
एतस्यास्तु सुतौ देव्याः कुमारौ देववर्णिनौ ।
उभौ लक्ष्मणशत्रुघ्नौ वीरौ सत्यपराक्रमौ ॥ २.९२.२३ ॥
இந்த தேவிக்கு தேவர்கள் போன்ற அழகுடைய இரு குமாரர்கள் உள்ளனர்; லட்சுமணனும் சத்ருக்னனும், இருவரும் வீரர்களும் உண்மையான பராக்கிரமம் உடையவர்களும்.
2.92.24
यस्याः कृते नरव्याघ्रौ जीवनाशमितो गतौ ।
राजपुत्रविहीनश्च स्वर्गं दशरथो गतः ॥ २.९२.२४ ॥
இவளுக்காக இரு நரப்புலிகளும் இங்கிருந்து சென்றனர்; அரச குமாரர்கள் இல்லாமல் தசரதன் சொர்க்கம் சென்றான்.
2.92.25
क्रोधनामकृतप्रज्ञां दृप्तां सुभगमानिनीम् ।
ऐश्वर्यकामां कैकेयीमनार्य्यामार्यरूपिणीम् ॥ २.९२.२५ ॥
கோபத்தால் அறிவு அழிந்தவள், செருக்கு கொண்டவள், தன் அழகைப் பற்றி பெருமை பேசுபவள், அதிகாரத்தை விரும்புபவள், அநாரியள் ஆனாலும் ஆரிய உருவம் கொண்டவளாகிய கைகேயி.
2.92.26
ममैतां मातरं विद्धि नृशंसां पापनिश्चयाम् ।
यतो मूलं हि पश्यामि व्यसनं महदात्मनः ॥ २.९२.२६ ॥
இவளை என் தாய் என்று அறிக; இவள் கொடியவள், தீய எண்ணம் கொண்டவள். ஏனெனில் என் பெரும் துயரத்தின் வேர் இவளே என்று நான் காண்கிறேன்.
2.92.27
इत्युक्त्वा नरशार्दूलो बाष्पगद्गदया गिरा ।
स निशश्वास ताम्राक्षो नागः क्रुद्ध इव श्वसन् ॥ २.९२.२७ ॥
இவ்வாறு கூறிய நரசார்த்தூலனாகிய பரதன், கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலுடன், சிவந்த கண்களுடன், சினந்த நாகம் போல் பெருமூச்சு விட்டான்.
2.92.28
भरद्वाजो महर्षिस्तं ब्रुवन्तं भरतं तथा ।
प्रत्युवाच महाबुद्धिरिदं वचनमर्थवत् ॥ २.९२.२८ ॥
மகரிஷி பரத்துவாஜர், மிகுந்த அறிவுடையவர், இவ்வாறு பேசிய பரதனிடம் இந்த அர்த்தமுள்ள வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
2.92.29
न दोषेणावगन्तव्या कैकेयी भरत त्वया ।
रामप्रव्राजनं ह्येतत् सुखोदर्कं भविष्यति ॥ २.९२.२९ ॥
பரதா, கைகேயியை நீ குற்றவாளியாகக் கருதக்கூடாது; ராமனின் வனவாசம் பின்னர் மகிழ்ச்சியைத் தரும்.
2.92.30
देवानां दानवानां च ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
हितमेव भविष्यद्धि रामप्रव्राजनादिह ॥ २.९२.३० ॥
தேவர்களுக்கும், தானவர்களுக்கும், தூய உள்ளம் கொண்ட ரிஷிகளுக்கும் இங்கு ராமனின் வனவாசத்தால் நன்மையே விளையும்.
2.92.31
अभिवाद्य तु संसिद्धः कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
आमन्त्र्य भरतः सेन्यं युज्यतामित्यचोदयत् ॥ २.९२.३१ ॥
பரதன் அவரை வணங்கி, வலமாக வலம் வந்து, படையிடம் விடைபெற்று, "புறப்படத் தயாராகுங்கள்" என்று ஆணையிட்டான்.
2.92.32
ततो वाजिरथान् युक्त्वा दिव्यान् हेमपरिष्कृतान् ।
अध्यारोहत् प्रयाणार्थी बहून् बहुविधो जनः ॥ २.९२.३२ ॥
பின்னர் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தெய்வீகக் குதிரைகளையும் தேர்களையும் பூட்டி, புறப்பட விரும்பிய பல வகையான மக்கள் பலர் அவற்றில் ஏறினர்.
2.92.33
गजकन्या गजाश्चैव हेमकक्ष्याः पताकिनः ।
जीमूता इव घर्मान्ते सघोषाः सम्प्रतस्थिरे ॥ २.९२.३३ ॥
பொன் கடிவாளப் பட்டைகளும் கொடிகளும் கொண்ட பெண் யானைகளும் ஆண் யானைகளும், கோடையின் இறுதியில் முழங்கும் மேகங்கள் போல் ஒலியெழுப்பியபடி புறப்பட்டன.
2.92.34
विविधान्यपि यानानि महान्ति च लघूनि च ।
प्रययुः सुमहार्हाणि पादैरेव पदातयः ॥ २.९२.३४ ॥
பல வகையான பெரிய சிறிய, மிகவும் மதிப்புமிக்க வாகனங்களும் புறப்பட்டன; காலாட்படையினர் கால்நடையாகவே சென்றனர்.
2.92.35
अथ यानप्रवेकैस्तु कौसल्याप्रमुखाः स्त्रियः ।
रामदर्शनकांक्षिण्यः प्रययुर्मुदितास्तदा ॥ २.९२.३५ ॥
பின்னர் கௌசல்யா முதலிய முக்கியப் பெண்கள், ராமனைக் காணும் ஆவலுடன், சிறந்த வாகனங்களில் மகிழ்ச்சியுடன் அப்போது புறப்பட்டனர்.
2.92.36
चन्द्रार्कतरुणाभासां नियुक्तां शिबिकां शुभाम् ।
आस्थाय प्रययौ श्रीमान् भरतः सपरिच्छदः ॥ २.९२.३६ ॥
சந்திரனையும் இளஞ் சூரியனையும் போன்ற ஒளியுடைய, அமைக்கப்பட்ட அழகிய பல்லக்கில் ஏறி, மாண்புமிக்க பரதன் தன் பரிவாரத்துடன் புறப்பட்டான்.
2.92.37
सा प्रयाता महासेना गजवाजिरथाकुला ।
दक्षिणां दिशमावृत्य महामेघ इवोत्थितः ॥ २.९२.३७ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்களால் நிறைந்த அந்த பெரும் படை புறப்பட்டது. தெற்குத் திசையை மூடி அது எழுந்த பெரு மேகம் போலத் தோன்றியது.
2.92.38
वनानि तु व्यतिक्रम्य जुष्टानि मृगपक्षिभिः ।
गङ्गायाः परवेलायां गिरिष्वपि नदीषु च ॥ २.९२.३८ ॥
மான்களும் பறவைகளும் நிறைந்த காடுகளைக் கடந்து, கங்கையின் மறுகரையில், மலைகளிலும் ஆறுகளிலும் அது சென்றது.
2.92.39
सा सम्प्रहृष्टद्विजवाजियोधा वित्रासयन्ती मृगपक्षिसङ्घान् ।
महद्वनं तत्प्रतिगाहमाना रराज सेना भरतस्य तत्र ॥ २.९२.३९ ॥
மகிழ்ச்சியுற்ற பறவைக் கொடிகளும், குதிரைகளும், வீரர்களும் கொண்ட அந்தப் படை, மான்களையும் பறவைக் கூட்டங்களையும் அச்சுறுத்தியபடி, அந்தப் பெரும் காட்டுக்குள் நுழைந்து, அங்கே பரதனின் சேனை ஒளிர்ந்தது.