Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.92.1
ततस्तां रजनीं व्युष्य भरतः सपरिच्छदः ।
कृतातिथ्यो भरद्वाजं कामादभिजगाम ऺह ॥ २.९२.१ ॥
Então, tendo passado aquela noite, Bharata com sua comitiva, tendo recebido hospitalidade, foi de bom grado até Bharadvāja.
2.92.2
तमृषिः पुरुषव्याघ्रं प्राञ्जलिं प्रेक्ष्य चागतम् ।
हुताग्निहोत्रो भरतं भरद्वाजो ऽभ्यभाषत ॥ २.९२.२ ॥
Vendo aquele melhor dos homens, Bharata, chegando de mãos postas, o sábio Bharadvāja, que havia feito a oferenda ao fogo, falou-lhe.
2.92.3
कच्चिदत्र सुखा रात्रिस्तवास्मद्विषये गता ।
समग्रस्ते जनः कच्चिदातिथ्ये शंस मे ऽनघ ॥ २.९२.३ ॥
Sua noite transcorreu confortavelmente aqui, em nosso território? Ó sem mácula, toda a sua gente foi bem acolhida na hospitalidade? Diga-me.
2.92.4
तमुवाचाञ्जलिं कृत्वा भरतो ऽभिप्रणम्य च ।
आश्रमादभिनिष्क्रान्तमृषिमुत्तमतेजसम् ॥ २.९२.४ ॥
Bharata, de mãos postas e tendo se curvado profundamente, falou àquele sábio de esplendor supremo que saíra do eremitério.
2.92.5
सुखोषितो ऽस्मि भगवन् समग्रबलवाहनः ।
तर्पितः सर्वकामैश्च सामात्यो बलवत्त्वया ॥ २.९२.५ ॥
Ó venerável, descansei confortavelmente, com todo o meu exército e veículos. Você me satisfez grandemente, a mim e aos meus ministros, com todos os desejos.
2.92.6
अपेतक्लमसन्तापाः सुभिक्षाः सुप्रतिश्रयाः ।
अपि प्रेष्यानुपादाय सर्वे स्म सुसुखोषिताः ॥ २.९२.६ ॥
Livres de cansaço e aflição, bem providos de alimento e boa hospedagem, todos nós, inclusive os servos, nos hospedamos muito confortavelmente.
2.92.7
आमन्त्रये ऽहं भगवन् कामं त्वामृषिसत्तम ।
समीपं प्रस्थितं भ्रातुर्मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ २.९२.७ ॥
Venerável, o melhor dos sábios, eu te peço com gosto: olha para mim, que parto para junto de meu irmão, com olhar benevolente.
2.92.8
आश्रमं तस्य धर्मज्ञ धार्मिकस्य महात्मनः ।
आचक्ष्व कतमो मार्गः कियानिति च शंस मे ॥ २.९२.८ ॥
Conhecedor do dharma, diz-me onde fica o eremitério daquele justo de alma grande: qual o caminho e a que distância está.
2.92.9
प्रत्युवाच महातेजा भरद्वाजो महातपाः ॥ २.९२.९ ॥
Bharadvāja, de grande esplendor e grande austeridade, respondeu.
2.92.10
भरतार्द्धतृतीयेषु योजनेष्वजने वने ।
चित्रकूटो गिरिस्तत्र रम्यनिर्दरकाननः ॥ २.९२.१० ॥
A duas yojanas e meia de Bharata, numa floresta desabitada, há uma montanha chamada Chitrakūṭa, de belos barrancos e bosques.
2.92.11
उत्तरं पार्श्वमासाद्य तस्य मन्दाकिनी नदी ।
पुष्ऺिपतद्रुमसञ्छन्ना रम्यपुष्पितकानना ॥ २.९२.११ ॥
Ao alcançar sua encosta norte, está o rio Mandākinī, coberto de árvores floridas e cercado por belas florestas em flor.
2.92.12
अनन्तरं तत्सरितश्चित्रकूटश्च पर्वतः ।
तयोः पर्णकुटी तात तत्र तौ वसतो ध्रुवम् ॥ २.९२.१२ ॥
Perto daquele rio e da montanha Chitrakūṭa, querido, fica sua cabana de folhas; certamente os dois moram ali.
2.92.13
दक्षिणेनैव मार्गेण सव्यदक्षिणमेव वा ।
गजवाजिरथाकीर्णां वाहिनीं वाहिनीपते ।
वाहयस्व महाभाग ततो द्रक्ष्यसि राघवम् ॥ २.९२.१३ ॥
Conduze o exército, repleto de elefantes, cavalos e carros, pelo caminho do sul, ou pela esquerda e pela direita, ó comandante. Então, ó afortunado, verás Rāghava.
2.92.14
प्रयाणमिति तच्छ्रुत्वा राजराजस्य योषितः ।
हित्वा यानानि यानार्हा ब्राह्मणं पर्य्यवारयन् ॥ २.९२.१४ ॥
Ouvindo esta partida, as mulheres do rei dos reis, embora dignas de veículos, deixaram suas liteiras e cercaram o brâmane.
2.92.15
वेपमाना कृशा ऺदीना सह देव्या सुमित्रया ।
कौसल्या तत्र जग्राह कराभ्यां चरणौ मुनेः ॥ २.९२.१५ ॥
Trêmula, magra e desolada, Kausalyā, junto com a rainha Sumitrā, agarrou ali com as duas mãos os pés do sábio.
2.92.16
असमृद्धेन कामेन सर्वलोकस्य गर्हिता ।
कैकेयी तस्य जग्राह चरणौ सव्यपत्रपा ॥ २.९२.१६ ॥
Kaikeyī, censurada por todo o mundo por seu desejo não realizado, agarrou seus pés, envergonhada.
2.92.17
तं प्रदक्षिणमागम्य भगवन्तं महामुनिम् ।
अदूराद्भरतस्यैव तस्थौ दीनमनास्तदा ॥ २.९२.१७ ॥
Tendo circundado aquele venerável grande sábio, ela então se postou perto de Bharata, com o ânimo aflito.
2.92.18
ततः पप्रच्छ भरतं भरद्वाजो दृढव्रतः ।
विशेषं ज्ञातुमिच्छामि मातऽणां तव राघव ॥ २.९२.१८ ॥
Então Bharadvāja, firme em seu voto, perguntou a Bharata: 'Ó Rāghava, desejo saber o particular sobre tuas mães.'
2.92.19
एवमुक्तस्तु भरतो भरद्वाजेन धार्मिकः ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा वाक्यं वचनकोविदः ॥ २.९२.१९ ॥
Assim interpelado por Bharadvāja, o justo Bharata, hábil na fala, uniu as mãos e proferiu estas palavras.
2.92.20
यामिमां भगवन् दीनां शोकानशनकर्शिताम् ।
पितुर्हि महिषीं देवीं देवतामिव पश्यसि ॥ २.९२.२० ॥
Venerável senhor, esta mulher aflita, consumida pela dor e pelo jejum, que vedes, é de fato a rainha principal de nosso pai, como se fosse uma deusa.
2.92.21
एषा तं पुरुषव्याघ्रं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।
कौसल्या सुषुवे रामं धातारमदितिर्यथा ॥ २.९२.२१ ॥
Ela é Kauśalyā, que deu à luz Rāma, o melhor dos homens, que anda com passo de leão, como Aditi deu à luz Dhātṛ.
2.92.22
अस्यावामभुजं श्लिष्टा यैषा तिष्ठति दुर्मनाः ।
कर्णिकारस्य शाखेव शीर्णपुष्पा वनान्तरे ॥ २.९२.२२ ॥
Ela está de pé, aflita, abraçada ao braço esquerdo dele, como um ramo da árvore karṇikāra na floresta, de flores caídas.
2.92.23
एतस्यास्तु सुतौ देव्याः कुमारौ देववर्णिनौ ।
उभौ लक्ष्मणशत्रुघ्नौ वीरौ सत्यपराक्रमौ ॥ २.९२.२३ ॥
Os dois filhos desta rainha são os dois príncipes de forma divina, Lakṣmaṇa e Śatrughna, ambos heróis de verdadeiro valor.
2.92.24
यस्याः कृते नरव्याघ्रौ जीवनाशमितो गतौ ।
राजपुत्रविहीनश्च स्वर्गं दशरथो गतः ॥ २.९२.२४ ॥
Por causa dela, os dois tigres entre os homens partiram daqui para uma vida de perda, e privado de seus príncipes, Daśaratha foi para o céu.
2.92.25
क्रोधनामकृतप्रज्ञां दृप्तां सुभगमानिनीम् ।
ऐश्वर्यकामां कैकेयीमनार्य्यामार्यरूपिणीम् ॥ २.९२.२५ ॥
Kaikeyī, cuja sabedoria está arruinada pela ira, orgulhosa e vaidosa de sua beleza, desejosa de poder, indigna embora tenha a aparência de uma mulher nobre.
2.92.26
ममैतां मातरं विद्धि नृशंसां पापनिश्चयाम् ।
यतो मूलं हि पश्यामि व्यसनं महदात्मनः ॥ २.९२.२६ ॥
Sabei que ela é minha mãe; é cruel, decidida ao mal, pois vejo nela a raiz desta grande calamidade minha.
2.92.27
इत्युक्त्वा नरशार्दूलो बाष्पगद्गदया गिरा ।
स निशश्वास ताम्राक्षो नागः क्रुद्ध इव श्वसन् ॥ २.९२.२७ ॥
Tendo dito isso, Bharata, tigre entre os homens, com a voz embargada de lágrimas, de olhos vermelhos, suspirou como uma serpente irada.
2.92.28
भरद्वाजो महर्षिस्तं ब्रुवन्तं भरतं तथा ।
प्रत्युवाच महाबुद्धिरिदं वचनमर्थवत् ॥ २.९२.२८ ॥
O grande sábio Bharadvāja, de grande inteligência, respondeu a Bharata, que falava assim, com estas palavras cheias de sentido.
2.92.29
न दोषेणावगन्तव्या कैकेयी भरत त्वया ।
रामप्रव्राजनं ह्येतत् सुखोदर्कं भविष्यति ॥ २.९२.२९ ॥
Bharata, não deves considerar Kaikeyī culpada, pois o exílio de Rāma trará felicidade no fim.
2.92.30
देवानां दानवानां च ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
हितमेव भविष्यद्धि रामप्रव्राजनादिह ॥ २.९२.३० ॥
Até para os deuses, os demônios e os sábios de alma purificada, do exílio de Rāma virá o bem.
2.92.31
अभिवाद्य तु संसिद्धः कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
आमन्त्र्य भरतः सेन्यं युज्यतामित्यचोदयत् ॥ २.९२.३१ ॥
Bharata, tendo-o saudado e circundado pela direita, despediu-se do exército e ordenou: "Que se preparem para a partida."
2.92.32
ततो वाजिरथान् युक्त्वा दिव्यान् हेमपरिष्कृतान् ।
अध्यारोहत् प्रयाणार्थी बहून् बहुविधो जनः ॥ २.९२.३२ ॥
Então, tendo atrelado cavalos e carros divinos adornados de ouro, muitas pessoas de diversos tipos, desejosas de partir, subiram neles.
2.92.33
गजकन्या गजाश्चैव हेमकक्ष्याः पताकिनः ।
जीमूता इव घर्मान्ते सघोषाः सम्प्रतस्थिरे ॥ २.९२.३३ ॥
Elefantas e elefantes com cilhas douradas e estandartes partiram ressoando como nuvens trovejantes no fim do verão.
2.92.34
विविधान्यपि यानानि महान्ति च लघूनि च ।
प्रययुः सुमहार्हाणि पादैरेव पदातयः ॥ २.९२.३४ ॥
Também partiram veículos variados, grandes e pequenos, de grande valor, enquanto os soldados de infantaria seguiam apenas a pé.
2.92.35
अथ यानप्रवेकैस्तु कौसल्याप्रमुखाः स्त्रियः ।
रामदर्शनकांक्षिण्यः प्रययुर्मुदितास्तदा ॥ २.९२.३५ ॥
Então as principais mulheres, lideradas por Kausalyā, ansiosas por ver Rāma, partiram alegres nos veículos da frente.
2.92.36
चन्द्रार्कतरुणाभासां नियुक्तां शिबिकां शुभाम् ।
आस्थाय प्रययौ श्रीमान् भरतः सपरिच्छदः ॥ २.९२.३६ ॥
Subindo numa bela liteira, brilhante como a lua e o sol nascente, preparada para a viagem, o glorioso Bharata partiu com o seu séquito.
2.92.37
सा प्रयाता महासेना गजवाजिरथाकुला ।
दक्षिणां दिशमावृत्य महामेघ इवोत्थितः ॥ २.९२.३७ ॥
Aquele grande exército, repleto de elefantes, cavalos e carros, pôs-se em marcha. Cobrindo a direção sul, parecia uma grande nuvem que se tivesse erguido.
2.92.38
वनानि तु व्यतिक्रम्य जुष्टानि मृगपक्षिभिः ।
गङ्गायाः परवेलायां गिरिष्वपि नदीषु च ॥ २.९२.३८ ॥
Atravessando florestas habitadas por cervos e aves, pela margem distante do Ganges, e também por montanhas e rios, o exército avançou.
2.92.39
सा सम्प्रहृष्टद्विजवाजियोधा वित्रासयन्ती मृगपक्षिसङ्घान् ।
महद्वनं तत्प्रतिगाहमाना रराज सेना भरतस्य तत्र ॥ २.९२.३९ ॥
Aquele exército, com seus estandartes de aves, cavalos e guerreiros muito alegres, aterrorizando os bandos de cervos e aves ao penetrar naquela grande floresta, brilhou ali como o exército de Bharata.