Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.95.1
अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वरः ।
अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.१ ॥
Entonces, descendiendo de la montaña, el señor de Kosala (Rāma) mostró a Maithilī (Sītā) el río Mandākinī, delicioso, de aguas puras.
2.95.2
अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम् ।
विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचनः ॥ २.९५.२ ॥
Y Rāma, de ojos de loto, habló a la hija del rey de Videha, de bellas caderas y rostro como la hermosa luna.
2.95.3
विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम् ।
कमलैरुपसम्पन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.३ ॥
Mira el delicioso río Mandākinī, de variadas orillas arenosas, frecuentado por cisnes y grullas, lleno de lotos.
2.95.4
नानाविधैस्तीररुहैर्वृतां पुष्पफलद्रुमैः ।
राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वतः ॥ २.९५.४ ॥
Rodeada por todas partes de árboles de muchas clases que crecen en sus orillas, árboles con flores y frutos, resplandece como el estanque de loto del rey de reyes (Kubera).
2.95.5
मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम् ।
तीर्थानि रमणीयानि रतिं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९५.५ ॥
Estos deliciosos lugares de baño, cuyas aguas turbias han sido bebidas por manadas de ciervos, ahora despiertan en mí el deleite.
2.95.6
जटाजिनधराः काले वल्कलोत्तरवाससः ।
ऋषयस्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये ॥ २.९५.६ ॥
Amada, los sabios, con cabello enmarañado y pieles de ciervo, vestidos con ropas de corteza encima, se bañan en el río Mandākinī en el momento adecuado.
2.95.7
आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्द्ध्वबाहवः ।
एते परे विशालाक्षि मुनयः संशितव्रताः ॥ २.९५.७ ॥
Oh tú de ojos grandes, estos otros sabios, firmes en sus votos, con los brazos alzados, adoran al sol según sus observancias.
2.95.8
मारुतोद्धूतशिखरैः प्रनृत्त इव पर्वतः ।
पादपैः पत्ऺत्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम् ॥ २.९५.८ ॥
Con sus cimas sacudidas por el viento, la montaña parece danzar, mientras los árboles por todas partes esparcen hojas y flores sobre el río.
2.95.9
क्वचिन्मणिनिकाशोदां क्वचित्पुलिनशालिनीम् ।
क्वचित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.९ ॥
Mira el río Mandākinī: aquí sus aguas brillan como gemas, allá está adornado de bancos de arena y en otro lugar está colmado de seres perfectos.
2.95.10
निर्द्धूतान् वायुना पश्य विततान् पुष्पसञ्चयान् ।
पोप्लूयमानानपरान् पश्य त्वं जलमध्यगान् ॥ २.९५.१० ॥
Mira los montones de flores, sacudidas por el viento y esparcidas; y mira las otras, flotando en medio del agua.
2.95.11
तांश्चातिवल्गुवचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजाः ।
अधिरोहन्ति कल्याणि विकूजन्तः शुभा गिरः ॥ २.९५.११ ॥
Oh bienaventurada, esas aves llamadas ratha-aṅga, con voces dulcísimas, se posan sobre ellas, emitiendo hermosos trinos.
2.95.12
दर्शनं चित्र कूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने ।
अधिकं पुरवासाच्च मन्ये च तव दर्शनात् ॥ २.९५.१२ ॥
Oh radiante, considero que contemplar Citrakūṭa y el Mandākinī supera vivir en la ciudad, y aún más porque te veo a ti.
2.95.13
विधूतकलुषैः सिद्धैस्तपोदमशमान्वितैः ।
नित्यविक्षोभितजलां विगाहस्व मया सह ॥ २.९५.१३ ॥
Con los siddhas, cuyas faltas han sido lavadas y que están dotados de austeridad, dominio de sí y calma, báñate conmigo en ese río cuyas aguas siempre están agitadas.
2.95.14
सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दाकिनीं नदीम् ।
कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि ॥ २.९५.१४ ॥
Báñate, oh Sītā, en el río Mandākinī como una amiga, sumergiéndote entre los lotos y los nenúfares, oh bella.
2.95.15
त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम् ।
मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम् ॥ २.९५.१५ ॥
Considera, oh dama, esta montaña como Ayodhyā y este río siempre como el Sarayū, como si allí estuvieran los habitantes de la ciudad y las bestias salvajes.
2.95.16
लक्ष्मणश्चापि धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थितः ।
त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम ॥ २.९५.१६ ॥
Lakṣmaṇa, el de alma justa, se mantiene firme a mi mandato, y tú también, oh Vaidehī, eres complaciente; ustedes dos me dan alegría.
2.95.17
उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशनः ।
नायोध्यायै न राज्याय स्पृहये ऽद्य त्वया सह ॥ २.९५.१७ ॥
Bañándome tres veces al día y alimentándome de miel, raíces y frutos, no anhelo hoy Ayodhyā ni el reino, estando contigo.
2.95.18
इमां हि रम्यां मृगयूथशालिनीं निपीततोयां गजसिंहवानरैः ।
सुपुष्पितैः पुष्पधरैरलङ्कृतां न सो ऽस्ति यः स्यादगतक्लमः सुखी ॥ २.९५.१८ ॥
Este río encantador, adornado por manadas de ciervos, cuya agua beben elefantes, leones y monos, y engalanado con árboles en flor, no hay nadie que aquí no se libre del cansancio y sea feliz.
2.95.19
इतीव रामो बहुसङ्गतं वचः प्रियासहायः सरितं प्रति ब्रुवन् ।
चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं स चित्रकूटं रघुवंशवर्द्धनः ॥ २.९५.१९ ॥
Así, con su amada como compañera, Rāma habló muchas palabras al río y recorrió el hermoso Citrakūṭa, brillante como el collirio de los ojos, él que acrecienta el linaje de los Raghus.