வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.95.1
अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वरः ।
अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.१ ॥
பின்பு மலையிலிருந்து இறங்கி, கோசலத்தின் அரசர் மைதிலிக்கு தூய நீரும் அழகுமிக்க மந்தாகினி நதியைக் காட்டினார்.
2.95.2
अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम् ।
विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचनः ॥ २.९५.२ ॥
தாமரைக் கண்ணனான ராமர், அழகிய சந்திரனைப் போன்ற முகமும் அழகிய இடையும் கொண்ட விதேக அரசரின் மகளிடம் கூறினார்.
2.95.3
विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम् ।
कमलैरुपसम्पन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.३ ॥
பல வண்ண மணற்திட்டுகளும், அன்னங்களும் கொக்குகளும் வரும், தாமரைகள் நிறைந்த அழகிய மந்தாகினி நதியைப் பார்.
2.95.4
नानाविधैस्तीररुहैर्वृतां पुष्पफलद्रुमैः ।
राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वतः ॥ २.९५.४ ॥
பல வகைத் தீர மரங்களாலும், பூவும் கனியும் தரும் மரங்களாலும் சூழப்பட்டு, எல்லாப் பக்கமும் குபேரனின் தாமரைக் குளம் போல் ஒளிர்கிறது.
2.95.5
मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम् ।
तीर्थानि रमणीयानि रतिं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९५.५ ॥
இப்போது மான் கூட்டங்கள் பருகிய கலங்கிய நீருடைய இந்த அழகிய துறைகள் எனக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குகின்றன.
2.95.6
जटाजिनधराः काले वल्कलोत्तरवाससः ।
ऋषयस्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये ॥ २.९५.६ ॥
அன்பே, சடையும் மான்தோலும் தரித்து, மேலே மரவுரி ஆடை அணிந்த முனிவர்கள் உரிய நேரத்தில் மந்தாகினி நதியில் நீராடுகிறார்கள்.
2.95.7
आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्द्ध्वबाहवः ।
एते परे विशालाक्षि मुनयः संशितव्रताः ॥ २.९५.७ ॥
விசாலமான கண்களை உடையவளே, கடுமையான விரதங்களை உடைய இம்முனிவர்கள் கைகளை உயர்த்தி, நியமத்துடன் சூரியனை வழிபடுகின்றனர்.
2.95.8
मारुतोद्धूतशिखरैः प्रनृत्त इव पर्वतः ।
पादपैः पत्ऺत्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम् ॥ २.९५.८ ॥
காற்றால் அசைக்கப்பட்ட சிகரங்களுடன் மலை நடனமாடுவது போல் தோன்றுகிறது; மரங்கள் நதியைச் சுற்றிலும் இலைகளையும் மலர்களையும் சொரிகின்றன.
2.95.9
क्वचिन्मणिनिकाशोदां क्वचित्पुलिनशालिनीम् ।
क्वचित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.९ ॥
ஓரிடத்தில் மணி போன்ற நீரையும், ஓரிடத்தில் மணற்திட்டுகளின் அழகையும், வேறிடத்தில் சித்தர்கள் நிறைந்ததையும் கொண்ட மந்தாகினி நதியைப் பார்.
2.95.10
निर्द्धूतान् वायुना पश्य विततान् पुष्पसञ्चयान् ।
पोप्लूयमानानपरान् पश्य त्वं जलमध्यगान् ॥ २.९५.१० ॥
காற்றால் உதிர்த்துப் பரவிய மலர்க்குவியல்களைப் பார்; நீர் நடுவில் அலைக்கழிக்கப்படும் மற்றவற்றையும் பார்.
2.95.11
तांश्चातिवल्गुवचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजाः ।
अधिरोहन्ति कल्याणि विकूजन्तः शुभा गिरः ॥ २.९५.११ ॥
கல்யாணியே, சக்ராங்க பறவைகள் எனப்படும் இப்பறவைகள் மிக இனிய குரலில் அழகிய ஒலிகளை எழுப்பியபடி அவற்றின்மேல் அமர்கின்றன.
2.95.12
दर्शनं चित्र कूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने ।
अधिकं पुरवासाच्च मन्ये च तव दर्शनात् ॥ २.९५.१२ ॥
அழகியவளே, சித்திரகூடத்தையும் மந்தாகினியையும் காண்பது நகரத்தில் வாழ்வதைவிட மேலானது என்று எண்ணுகிறேன்; உன்னைக் காண்பதால் அது இன்னும் மேலானது.
2.95.13
विधूतकलुषैः सिद्धैस्तपोदमशमान्वितैः ।
नित्यविक्षोभितजलां विगाहस्व मया सह ॥ २.९५.१३ ॥
பாவங்கள் கழுவப்பட்ட, தவம், அடக்கம், அமைதி கொண்ட சித்தர்களுடன், எப்போதும் அலைகளால் கலக்கப்படும் நீரைக் கொண்ட அந்த நதியில் என்னுடன் நீராடு.
2.95.14
सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दाकिनीं नदीम् ।
कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि ॥ २.९५.१४ ॥
சீதா, தோழியைப் போல மந்தாகினி நதியில் நீராடு; தாமரைகளுக்கும் நீலோத்பலங்களுக்கும் இடையே மூழ்கி, அழகியே.
2.95.15
त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम् ।
मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम् ॥ २.९५.१५ ॥
வனிதையே, இந்த மலையை அயோத்தியைப் போலவும், இந்த நதியை எப்போதும் சரயூவைப் போலவும் கருது; நகரவாசிகளைப் போலவும் காட்டு விலங்குகளைப் போலவும் இருக்கட்டும்.
2.95.16
लक्ष्मणश्चापि धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थितः ।
त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम ॥ २.९५.१६ ॥
தர்மாத்மாவான லக்ஷ்மணனும் என் கட்டளையில் நிலைத்திருக்கிறான்; நீயும் அனுகூலமாக இருக்கிறாய், வைதேஹி; நீங்கள் இருவரும் எனக்கு மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறீர்கள்.
2.95.17
उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशनः ।
नायोध्यायै न राज्याय स्पृहये ऽद्य त्वया सह ॥ २.९५.१७ ॥
மூன்று வேளை நீராடி, தேன், கிழங்கு, பழங்களை உண்டு, இன்று உன்னுடன் இருக்கையில் அயோத்தியையோ அரசையோ நான் விரும்பவில்லை.
2.95.18
इमां हि रम्यां मृगयूथशालिनीं निपीततोयां गजसिंहवानरैः ।
सुपुष्पितैः पुष्पधरैरलङ्कृतां न सो ऽस्ति यः स्यादगतक्लमः सुखी ॥ २.९५.१८ ॥
இந்த அழகிய நதி மான் கூட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; யானைகளும் சிங்கங்களும் குரங்குகளும் அதன் நீரை அருந்துகின்றன; மலர்ந்த மலர்ப்பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது; இங்கு சோர்வின்றி சுகமாக இல்லாதவன் எவனுமில்லை.
2.95.19
इतीव रामो बहुसङ्गतं वचः प्रियासहायः सरितं प्रति ब्रुवन् ।
चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं स चित्रकूटं रघुवंशवर्द्धनः ॥ २.९५.१९ ॥
இவ்வாறு, அன்பு மனைவியைத் துணையாகக் கொண்ட ராமர், ஆற்றை நோக்கிப் பலவிதமாகப் பேசிக்கொண்டு, ரகுவம்சத்தை வளர்ப்பவர், கண்ணுக்கு மையின் ஒளி போன்ற அழகிய சித்திரகூடத்தில் சஞ்சரித்தார்.