Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.95.1
अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वरः ।
अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.१ ॥
Dann, vom Berg herabsteigend, zeigte der Herr von Kosala (Rāma) Maithilī (Sītā) den lieblichen Fluss Mandākinī mit seinen reinen Wassern.
2.95.2
अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम् ।
विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचनः ॥ २.९५.२ ॥
Und Rāma, lotusäugig, sprach zur Tochter des Königs von Videha, der Schönhüftigen mit dem Antlitz wie der schöne Mond.
2.95.3
विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम् ।
कमलैरुपसम्पन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.३ ॥
Schau auf den lieblichen Fluss Mandākinī mit seinen vielfältigen Sandufern, von Schwänen und Kranichen besucht, voller Lotusblüten.
2.95.4
नानाविधैस्तीररुहैर्वृतां पुष्पफलद्रुमैः ।
राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वतः ॥ २.९५.४ ॥
Von allen Seiten umgeben von vielerlei Bäumen am Ufer, Blüten- und Fruchtbäumen, leuchtet sie wie der Lotusteich des Königs der Könige (Kubera).
2.95.5
मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम् ।
तीर्थानि रमणीयानि रतिं सञ्जनयन्ति मे ॥ २.९५.५ ॥
Diese lieblichen Badeplätze, deren trübes Wasser Hirschherden getrunken haben, erwecken nun Freude in mir.
2.95.6
जटाजिनधराः काले वल्कलोत्तरवाससः ।
ऋषयस्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये ॥ २.९५.६ ॥
Geliebte, die Weisen, mit verfilztem Haar und Hirschfellen, darüber in Rindengewänder gekleidet, baden zur rechten Zeit im Fluss Mandākinī.
2.95.7
आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्द्ध्वबाहवः ।
एते परे विशालाक्षि मुनयः संशितव्रताः ॥ २.९५.७ ॥
O du Breitäugige, diese anderen Weisen, streng in ihren Gelübden, mit erhobenen Armen, verehren nach ihren Observanzen die Sonne.
2.95.8
मारुतोद्धूतशिखरैः प्रनृत्त इव पर्वतः ।
पादपैः पत्ऺत्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम् ॥ २.९५.८ ॥
Mit seinen vom Wind geschüttelten Gipfeln scheint der Berg zu tanzen, während die Bäume ringsum Blätter und Blüten über den Fluss streuen.
2.95.9
क्वचिन्मणिनिकाशोदां क्वचित्पुलिनशालिनीम् ।
क्वचित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम् ॥ २.९५.९ ॥
Sieh den Fluss Mandākinī: hier glänzt sein Wasser wie Juwelen, dort ist er mit Sandbänken geschmückt, und anderswo ist er von vollendeten Wesen erfüllt.
2.95.10
निर्द्धूतान् वायुना पश्य विततान् पुष्पसञ्चयान् ।
पोप्लूयमानानपरान् पश्य त्वं जलमध्यगान् ॥ २.९५.१० ॥
Sieh die Blütenhaufen, vom Wind abgeschüttelt und ausgebreitet; und sieh die anderen, die mitten im Wasser treiben.
2.95.11
तांश्चातिवल्गुवचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजाः ।
अधिरोहन्ति कल्याणि विकूजन्तः शुभा गिरः ॥ २.९५.११ ॥
O Glückliche, diese Vögel namens ratha-aṅga, mit sehr süßen Stimmen, lassen sich darauf nieder und rufen mit lieblichen Tönen.
2.95.12
दर्शनं चित्र कूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने ।
अधिकं पुरवासाच्च मन्ये च तव दर्शनात् ॥ २.९५.१२ ॥
O Strahlende, ich halte den Anblick des Citrakūṭa und der Mandākinī für größer als das Leben in der Stadt, und noch größer, weil ich dich sehe.
2.95.13
विधूतकलुषैः सिद्धैस्तपोदमशमान्वितैः ।
नित्यविक्षोभितजलां विगाहस्व मया सह ॥ २.९५.१३ ॥
Bade mit mir in diesem Fluss, dessen Wasser stets bewegt ist, zusammen mit den Siddhas, deren Makel getilgt sind und die mit Askese, Selbstbeherrschung und Ruhe begabt sind.
2.95.14
सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दाकिनीं नदीम् ।
कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि ॥ २.९५.१४ ॥
Bade, o Sītā, im Fluss Mandākinī wie eine vertraute Freundin, tauche unter den Lotossen und Seerosen, o Schöne.
2.95.15
त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम् ।
मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम् ॥ २.९५.१५ ॥
Betrachte diesen Berg, o Dame, als Ayodhyā und diesen Fluss stets als Sarayū, als wären die Stadtbewohner und die wilden Tiere dort.
2.95.16
लक्ष्मणश्चापि धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थितः ।
त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम ॥ २.९५.१६ ॥
Lakṣmaṇa, der rechtschaffene, steht fest auf meinen Befehl, und auch du, o Vaidehī, bist gefällig; ihr beide bereitet mir Freude.
2.95.17
उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशनः ।
नायोध्यायै न राज्याय स्पृहये ऽद्य त्वया सह ॥ २.९५.१७ ॥
Dreimal täglich badend und von Honig, Wurzeln und Früchten lebend, sehne ich mich heute, mit dir, weder nach Ayodhyā noch nach dem Königreich.
2.95.18
इमां हि रम्यां मृगयूथशालिनीं निपीततोयां गजसिंहवानरैः ।
सुपुष्पितैः पुष्पधरैरलङ्कृतां न सो ऽस्ति यः स्यादगतक्लमः सुखी ॥ २.९५.१८ ॥
Dieser reizvolle Fluss, geschmückt mit Hirschherden, dessen Wasser Elefanten, Löwen und Affen trinken, und mit gut blühenden Bäumen geschmückt, gibt es niemanden, der hier nicht von Müdigkeit frei und glücklich würde.
2.95.19
इतीव रामो बहुसङ्गतं वचः प्रियासहायः सरितं प्रति ब्रुवन् ।
चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं स चित्रकूटं रघुवंशवर्द्धनः ॥ २.९५.१९ ॥
So sprach Rāma, mit seiner Geliebten als Gefährtin, viele Worte zum Fluss und wanderte über das liebliche Citrakūṭa, glänzend wie Augenschminke, er, der das Geschlecht der Raghus mehrt.