Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.96.1
तां तथा दर्शयित्वा तु मैथिलीं गिरिनिम्नगाम् ।
निषसाद गिरिप्रस्थे सीतां मांसेन छन्दयन् ॥ २.९६.१ ॥
Nachdem er der Maithilī so die Bergflüsse gezeigt hatte, setzte er sich auf die Bergebene und erfreute Sītā mit Fleisch.
2.96.2
इदं मेध्यमिदं स्वादु निष्टप्तमिदमग्निना ।
एवमास्ते स धर्मात्मा सीतया सह राघवः ॥ २.९६.२ ॥
»Dies ist rein, dies ist schmackhaft, dies ist gut über dem Feuer gegart« — so verweilte der rechtschaffene Rāghava dort zusammen mit Sītā.
2.96.3
तथा तत्रासतस्तस्य भरतस्योपयायिनः ।
सैन्यरेणुश्च शब्दश्च प्रादुरास्तां नभस्स्पृशौ ॥ २.९६.३ ॥
Während er dort saß, erschienen der Staub des sich nähernden Heeres des Bharata und sein Lärm, beide den Himmel berührend.
2.96.4
एतस्मिन्नन्तरे त्रस्ताः शब्देन महता ततः ।
अर्दिता यूथपा मत्ताः सयूथा दुद्रुवुर्दिशः ॥ २.९६.४ ॥
Inzwischen flohen die vor jenem gewaltigen Lärm verängstigten und bedrängten, wütenden Herdenführer mit ihren Herden nach allen Richtungen.
2.96.5
स तं सैन्यसमुद्धूतं शब्दं शुश्राव राघवः ।
तांश्च विप्रद्रुतान् सर्वान् यूथपानन्ववैक्षत ॥ २.९६.५ ॥
Der Rāghava hörte jenen vom Heer erhobenen Lärm und sah alle Herdenführer, die auf der Flucht auseinanderstoben.
2.96.6
तांश्च विद्रवतो दृष्ट्वा तं च श्रुत्वा च निस्वनम् ।
उवाच रामः सौमित्रिं लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥ २.९६.६ ॥
Als er sie fliehen sah und jenes Brüllen hörte, sprach Rāma zu Saumitri Lakṣmaṇa, der in leuchtender Kraft erstrahlte.
2.96.7
हन्त लक्ष्मण पश्येह सुमित्रा सुप्रजास्त्वया ।
भीमस्तनितगम्भीरस्तुमुलः श्रूयते स्वनः ॥ २.९६.७ ॥
Wehe, Lakṣmaṇa, sieh hierher! Sohn der Sumitrā, ein tosender Laut ist zu hören, tief wie ein schrecklicher Donnerschlag.
2.96.8
गजयूथानि वा ऽरण्ये महिषा वा महावने ।
वित्रासिता मृगाः सिंहैः सहसा प्रद्रुता दिशः ॥ २.९६.८ ॥
Ob Elefantenherden im Wald, Büffel im großen Dickicht oder von Löwen erschreckte Hirsche – sie alle sind plötzlich nach allen Richtungen geflohen.
2.96.9
राजा वा राजमात्रो वा मृगयामटते वने ।
अन्यद्वा श्वापदं किञ्चित् सौमित्रे ज्ञातुमर्हसि ॥ २.९६.९ ॥
O Sohn der Sumitrā, du solltest herausfinden, ob es ein König oder ein königlicher Beamter ist, der im Wald auf der Jagd umherstreift, oder ein anderes Raubtier.
2.96.10
सुदुश्चरो गिरिश्चायं पक्षिणामपि लक्ष्मण ।
सर्वमेतद्यथातत्त्वमचिराज्ज्ञातुमर्हसि ॥ २.९६.१० ॥
Lakṣmaṇa, dieser Berg ist selbst für Vögel schwer zu überqueren. Du solltest all dies so, wie es wirklich ist, bald herausfinden.
2.96.11
स लक्ष्मणः संत्वरितः सालमारुह्य पुष्पितम् ।
प्रेक्षमाणो दिशः सर्वाः पूर्वां दिशमुदैक्षत ॥ २.९६.११ ॥
Lakṣmaṇa kletterte eilig auf einen blühenden Sāla-Baum und spähte in alle Richtungen; dann richtete er seinen Blick nach Osten.
2.96.12
उदङ्मुखः प्रेक्षमाणो ददर्श महतीं चमूम् ।
रथाश्वगजसम्बाधां यत्तैर्युक्तां पदातिभिः ॥ २.९६.१२ ॥
Nach Norden blickend sah er ein gewaltiges Heer, dicht gedrängt von Streitwagen, Pferden und Elefanten, ausgerüstet mit wachsamem Fußvolk.
2.96.13
तामश्वगजसम्पूर्णां रथध्वजविभूषिताम् ।
शशंस सेनां रामाय वचनं चेदमब्रीत् ॥ २.९६.१३ ॥
Er meldete Rāma jenes Heer, voller Pferde und Elefanten und geschmückt mit Wagenbannern, und sprach diese Worte.
2.96.14
अग्निं संशमयत्वार्यः सीता च भजतां गुहाम् ।
सज्यं कुरुष्व चापं च शरांश्च कवचं तथा ॥ २.९६.१४ ॥
Der Edle möge das Feuer löschen, und Sītā möge in die Höhle gehen. Spanne den Bogen und bereite auch die Pfeile und den Panzer vor.
2.96.15
तं रामः पुरुषव्याघ्रो लक्ष्मणं प्रत्युवाच ह ।
अङ्गावेक्षस्व सौमित्रे कस्येमां मन्यसे चमूम् ॥ २.९६.१५ ॥
Rāma, der Tiger unter den Menschen, sprach zu Lakṣmaṇa: "Schau genau hin, Sohn der Sumitrā; wessen Heer hältst du dieses für?"
2.96.16
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ।
दिधक्षन्निव तां सेनां रुषितः पावको यथा ॥ २.९६.१६ ॥
Als Rāma so gesprochen hatte, antwortete Lakṣmaṇa, zornig wie ein Feuer, das jenes Heer verzehren will.
2.96.17
सम्पन्नं राज्यमिच्छंस्तु व्यक्तं प्राप्याभिषेचनम् ।
आवां हन्तुं समभ्येति कैकेय्या भरतः सुतः ॥ २.९६.१७ ॥
Begierig, das Königreich ganz zu besitzen, und die Salbung eindeutig erlangt glaubend, naht Bharata, der Sohn Kaikeyīs, um uns beide zu töten.
2.96.18
एष वै सुमहान् श्रीमान् विटपी सम्प्रकाशते ।
विराजत्युद्गतस्कन्धः कोविदारध्वजो रथे ॥ २.९६.१८ ॥
Sieh, dieser sehr große, prächtige Baum leuchtet hervor; auf dem Wagen glänzt ein Banner des Kovidāra-Baumes mit hoch aufragendem Stamm.
2.96.19
भजन्त्येते यथा काममश्वानारुह्य शीघ्रगान् ।
एते भ्राजन्ति संहृष्टा गजानारुह्य सादिनः ॥ २.९६.१९ ॥
Auf schnellen Pferden reitend kommen diese nach Belieben; und die Reiter auf Elefanten, freudig erregt, leuchten auf.
2.96.20
गृहीतधनुषौ चावां गिरिं वीरश्रयावहै ।
अथवेहैव तिष्ठावः सन्नद्धावुद्यतायुधौ ॥ २.९६.२० ॥
Mit gespannten Bögen wollen wir beide zum Berg gehen, der Zuflucht der Helden; oder hier stehen, gerüstet und mit erhobenen Waffen.
2.96.21
अपि नौ वशमागच्छेत् कोविदारध्वजो दणे ॥ २.९६.२१ ॥
Vielleicht gerät der Wagen mit dem Kovidāra-Banner im Kampf in unsere Gewalt.
2.96.22
अपि द्रक्ष्यामि भरतं यत्कृते व्यसनं महत् ।
त्वया राघव सम्प्राप्तं सीतया च मया तथा ॥ २.९६.२२ ॥
Werde ich Bharata sehen, um dessentwillen ein großes Unglück über dich, o Rāghava, über Sītā und über mich gekommen ist?
2.96.23
यन्निमित्तं भवान् राज्याच्च्युतो राघव शाश्वतात् ।
सम्प्राप्तो ऽयमरिर्वीर भरतो वध्य एव मे ॥ २.९६.२३ ॥
Derjenige, um dessentwillen du, o Rāghava, des ewigen Reiches beraubt wurdest, dieser Feind Bharata ist gekommen; o Held, er ist fürwahr von mir zu töten.
2.96.24
भरतस्य वधे दोषं नाहं पश्यामि राघव ।
पूर्वापकारिणां त्यागे न ह्यधर्मो विधीयते ॥ २.९६.२४ ॥
O Rāghava, ich sehe keine Schuld darin, Bharata zu erschlagen; denn bei der Verstoßung derer, die früher Unrecht getan haben, wird kein Unrecht vorgeschrieben.
2.96.25
पूर्वापकारी भरतस्त्यक्तधर्मश्च राघव ।
एतस्मिन्निहते कृत्स्नामनुशाधि वसुन्धराम् ॥ २.९६.२५ ॥
O Rāghava, wenn dieser Bharata, der dir zuvor Unrecht getan und das Dharma verlassen hat, erschlagen ist, dann regiere die ganze Erde.
2.96.26
अद्य पुत्रं हतं सङ्ख्ये कैकेयी राज्यकामुका ।
मया पश्येत् सुदुःखार्त्ता हस्तिभग्नमिव द्रुमम् ॥ २.९६.२६ ॥
Heute soll Kaikeyī, begierig nach dem Reich, ihren von mir im Kampf erschlagenen Sohn sehen, wie jemand, tief betrübt, einen von einem Elefanten zerbrochenen Baum sieht.
2.96.27
कैकेयीं च वधिष्यामि सानुबन्धां सबान्धवाम् ।
कलुषेणाद्य महता मेदिनी परिमुच्यताम् ॥ २.९६.२७ ॥
Auch Kaikeyī werde ich töten, samt ihren Verwandten und Angehörigen; heute soll die Erde von diesem großen Makel befreit werden.
2.96.28
अद्येमं संयतं क्रोधमसत्कारं च मानद ।
मोक्ष्यामि शत्रुसैन्येषु कक्षेष्विव हुताशनम् ॥ २.९६.२८ ॥
O Spender der Ehre, heute werde ich diesen gezügelten Zorn und diese Kränkung über die feindlichen Heere entfesseln, wie Feuer in das Dickicht gelassen wird.
2.96.29
अद्यैतच्चित्रकूटस्य काननं निशितैः शरैः ।
भिन्दन् शत्रुशरीराणि करिष्ये शोणितोक्षितम् ॥ २.९६.२९ ॥
Heute werde ich, die Körper der Feinde mit scharfen Pfeilen durchbohrend, diesen Wald von Citrakūṭa mit Blut tränken.
2.96.30
शरैर्निर्भिन्नहृदयान् कुञ्जरांस्तुरगांस्तथा ।
श्वापदाः परिकर्षन्तु नरांश्च निहतान् मया ॥ २.९६.३० ॥
Mögen Raubtiere die Elefanten und Pferde, deren Herzen von Pfeilen durchbohrt sind, und die von mir erschlagenen Männer davonschleppen.
2.96.31
शराणां धनुषश्चाहमनृणो ऽस्मि महामृधे ।
ससैन्यं भरतं हत्वा भविष्यामि न संशयः ॥ २.९६.३१ ॥
Ich werde meine Schuld gegenüber Pfeilen und Bogen in der großen Schlacht begleichen; nachdem ich Bharata samt seinem Heer erschlagen habe, werde ich gewiss schuldenfrei sein. Daran besteht kein Zweifel.