வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.96.1
तां तथा दर्शयित्वा तु मैथिलीं गिरिनिम्नगाम् ।
निषसाद गिरिप्रस्थे सीतां मांसेन छन्दयन् ॥ २.९६.१ ॥
இவ்வாறு மலை ஆறுகளை மைதிலிக்குக் காட்டிவிட்டு, அவர் மலைச் சமவெளியில் அமர்ந்தார்; மாம்சத்தால் சீதையை மகிழ்வித்தவராக.
2.96.2
इदं मेध्यमिदं स्वादु निष्टप्तमिदमग्निना ।
एवमास्ते स धर्मात्मा सीतया सह राघवः ॥ २.९६.२ ॥
இது தூய்மையானது, இது சுவையானது, இது நெருப்பில் நன்றாக வேகவைக்கப்பட்டது — இவ்வாறு தர்மாத்மா ராகவன் சீதையுடன் அங்கு இருந்தார்.
2.96.3
तथा तत्रासतस्तस्य भरतस्योपयायिनः ।
सैन्यरेणुश्च शब्दश्च प्रादुरास्तां नभस्स्पृशौ ॥ २.९६.३ ॥
அங்கே அமர்ந்திருந்த அவருக்கு, அணுகிவந்த பரதனின் படையின் தூசியும் ஒலியும் — இரண்டும் வானைத் தொடுவனவாக — தோன்றின.
2.96.4
एतस्मिन्नन्तरे त्रस्ताः शब्देन महता ततः ।
अर्दिता यूथपा मत्ताः सयूथा दुद्रुवुर्दिशः ॥ २.९६.४ ॥
இதற்கிடையில், அந்தப் பெரும் ஒலியால் அஞ்சி வருந்தி, மதம்பிடித்த யூதபதிகள் தங்கள் கூட்டங்களுடன் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
2.96.5
स तं सैन्यसमुद्धूतं शब्दं शुश्राव राघवः ।
तांश्च विप्रद्रुतान् सर्वान् यूथपानन्ववैक्षत ॥ २.९६.५ ॥
ராகவன் படையிலிருந்து எழுந்த அந்த ஒலியைக் கேட்டார்; ஓடிச்சிதறிய எல்லா யூதபதிகளையும் அவர் பார்த்தார்.
2.96.6
तांश्च विद्रवतो दृष्ट्वा तं च श्रुत्वा च निस्वनम् ।
उवाच रामः सौमित्रिं लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥ २.९६.६ ॥
அவர்கள் ஓடுவதைக் கண்டும், அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டும், ராமன் ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட சௌமித்ரி லக்ஷ்மணனிடம் கூறினார்.
2.96.7
हन्त लक्ष्मण पश्येह सुमित्रा सुप्रजास्त्वया ।
भीमस्तनितगम्भीरस्तुमुलः श्रूयते स्वनः ॥ २.९६.७ ॥
ஐயோ லக்ஷ்மணா, இங்கே பார்; சுமித்திரையின் நல்ல மகனே, பயங்கரமான இடிமுழக்கம் போல் ஆழமான, பேரொலியான சத்தம் கேட்கிறது.
2.96.8
गजयूथानि वा ऽरण्ये महिषा वा महावने ।
वित्रासिता मृगाः सिंहैः सहसा प्रद्रुता दिशः ॥ २.९६.८ ॥
காட்டில் யானைக் கூட்டங்களோ, பெரும் காட்டில் எருமைகளோ, அல்லது சிங்கங்களால் அச்சுறுத்தப்பட்ட மான்களோ திடீரென எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடுகின்றன.
2.96.9
राजा वा राजमात्रो वा मृगयामटते वने ।
अन्यद्वा श्वापदं किञ्चित् सौमित्रे ज्ञातुमर्हसि ॥ २.९६.९ ॥
சௌமித்திரியே, ஒரு அரசனோ அல்லது அரச அதிகாரியோ காட்டில் வேட்டையாடித் திரிகிறானா, அல்லது வேறு ஏதேனும் கொடிய விலங்கா என்பதை நீ அறிய வேண்டும்.
2.96.10
सुदुश्चरो गिरिश्चायं पक्षिणामपि लक्ष्मण ।
सर्वमेतद्यथातत्त्वमचिराज्ज्ञातुमर्हसि ॥ २.९६.१० ॥
லக்ஷ்மணா, இந்த மலை பறவைகளுக்கும் கடக்க முடியாதது. இவை அனைத்தையும் விரைவில் உள்ளபடியே நீ அறிய வேண்டும்.
2.96.11
स लक्ष्मणः संत्वरितः सालमारुह्य पुष्पितम् ।
प्रेक्षमाणो दिशः सर्वाः पूर्वां दिशमुदैक्षत ॥ २.९६.११ ॥
அந்த லக்ஷ்மணன் விரைவாக பூத்திருந்த சால மரத்தில் ஏறி, எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கி, கிழக்குத் திசையை உற்று நோக்கினான்.
2.96.12
उदङ्मुखः प्रेक्षमाणो ददर्श महतीं चमूम् ।
रथाश्वगजसम्बाधां यत्तैर्युक्तां पदातिभिः ॥ २.९६.१२ ॥
வடக்கு நோக்கி முகம் திருப்பிப் பார்த்தபோது, தேர்கள், குதிரைகள், யானைகளால் நிறைந்து, விழிப்புடன் இருந்த காலாட்படையுடன் கூடிய ஒரு பெரும் படையைக் கண்டான்.
2.96.13
तामश्वगजसम्पूर्णां रथध्वजविभूषिताम् ।
शशंस सेनां रामाय वचनं चेदमब्रीत् ॥ २.९६.१३ ॥
குதிரைகளும் யானைகளும் நிறைந்து, தேர்க்கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தப் படையைக் கண்டு அவன் ராமனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
2.96.14
अग्निं संशमयत्वार्यः सीता च भजतां गुहाम् ।
सज्यं कुरुष्व चापं च शरांश्च कवचं तथा ॥ २.९६.१४ ॥
ஆர்யர் (லக்ஷ்மணன்) நெருப்பை அணைக்கட்டும்; சீதை குகைக்குள் செல்லட்டும். வில்லில் நாண் பூட்டி, அம்புகளையும் கவசத்தையும் தயார் செய்யுங்கள்.
2.96.15
तं रामः पुरुषव्याघ्रो लक्ष्मणं प्रत्युवाच ह ।
अङ्गावेक्षस्व सौमित्रे कस्येमां मन्यसे चमूम् ॥ २.९६.१५ ॥
மனிதர்களில் புலியான ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான்: "சௌமித்ரியே, கவனமாகப் பார், இந்தப் படை யாருடையது என்று நினைக்கிறாய்?"
2.96.16
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ।
दिधक्षन्निव तां सेनां रुषितः पावको यथा ॥ २.९६.१६ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியபோது, லக்ஷ்மணன் அந்தப் படையை எரித்துவிட விரும்புபவன் போல், சினமுற்ற நெருப்பைப் போல் பேசினான்.
2.96.17
सम्पन्नं राज्यमिच्छंस्तु व्यक्तं प्राप्याभिषेचनम् ।
आवां हन्तुं समभ्येति कैकेय्या भरतः सुतः ॥ २.९६.१७ ॥
அரசைக் கைப்பற்ற விரும்பி, முடிசூட்டும் வாய்ப்பு வெளிப்படையாகக் கிடைத்ததால், கைகேயியின் மகன் பரதன் நம் இருவரையும் கொல்ல வருகிறான்.
2.96.18
एष वै सुमहान् श्रीमान् विटपी सम्प्रकाशते ।
विराजत्युद्गतस्कन्धः कोविदारध्वजो रथे ॥ २.९६.१८ ॥
இதோ, மிகப் பெரிதும் அழகுமிக்க ஒரு மரம் ஒளிர்கிறது; உயர்ந்த தண்டுடைய கோவிதார மரத்தின் கொடி தேரின்மேல் பிரகாசிக்கிறது.
2.96.19
भजन्त्येते यथा काममश्वानारुह्य शीघ्रगान् ।
एते भ्राजन्ति संहृष्टा गजानारुह्य सादिनः ॥ २.९६.१९ ॥
விரைந்து செல்லும் குதிரைகளில் ஏறி விருப்பம்போல் இவர்கள் வருகிறார்கள்; மகிழ்ச்சியுடன் யானைகளில் ஏறிய குதிரைவீரர்கள் இதோ ஒளிர்கின்றனர்.
2.96.20
गृहीतधनुषौ चावां गिरिं वीरश्रयावहै ।
अथवेहैव तिष्ठावः सन्नद्धावुद्यतायुधौ ॥ २.९६.२० ॥
வில்லை ஏந்தி, வீரர்களின் புகலிடமான மலைக்குச் செல்வோம்; அல்லது இங்கேயே கவசம் அணிந்து ஆயுதங்களை உயர்த்தி நிற்போம்.
2.96.21
अपि नौ वशमागच्छेत् कोविदारध्वजो दणे ॥ २.९६.२१ ॥
கோவிதார-கொடியுடைய தேர் போரில் நம் கட்டுப்பாட்டுக்கு வரக்கூடும்.
2.96.22
अपि द्रक्ष्यामि भरतं यत्कृते व्यसनं महत् ।
त्वया राघव सम्प्राप्तं सीतया च मया तथा ॥ २.९६.२२ ॥
ராகவா, உன்னும் சீதையும் நானும் யார் பொருட்டு இத்தனை பெரும் துயரை அடைந்தோமோ, அந்த பரதனை நான் காண்பேனா?
2.96.23
यन्निमित्तं भवान् राज्याच्च्युतो राघव शाश्वतात् ।
सम्प्राप्तो ऽयमरिर्वीर भरतो वध्य एव मे ॥ २.९६.२३ ॥
ராகவா, எதன் காரணமாக நீ நிலையான அரசை இழந்தாயோ, அந்த பரதன் எதிரியாக வந்திருக்கிறான்; வீரா, அவன் என்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவனே.
2.96.24
भरतस्य वधे दोषं नाहं पश्यामि राघव ।
पूर्वापकारिणां त्यागे न ह्यधर्मो विधीयते ॥ २.९६.२४ ॥
ராகவா, பரதனைக் கொல்வதில் எந்தக் குற்றமும் நான் காணவில்லை; முன்பு தீங்கு செய்தவர்களை விலக்குவதில் அதர்மம் விதிக்கப்படவில்லை.
2.96.25
पूर्वापकारी भरतस्त्यक्तधर्मश्च राघव ।
एतस्मिन्निहते कृत्स्नामनुशाधि वसुन्धराम् ॥ २.९६.२५ ॥
ராகவா, முன்பே தீங்கு செய்தவனும் தர்மத்தைக் கைவிட்டவனுமாகிய பரதன் இவன் கொல்லப்பட்டால், முழு பூமியையும் நீர் ஆளலாம்.
2.96.26
अद्य पुत्रं हतं सङ्ख्ये कैकेयी राज्यकामुका ।
मया पश्येत् सुदुःखार्त्ता हस्तिभग्नमिव द्रुमम् ॥ २.९६.२६ ॥
இன்று போரில் என்னால் கொல்லப்பட்ட தன் மகனை, அரசாசை கொண்ட கைகேயி பார்க்கட்டும்; யானையால் முறிக்கப்பட்ட மரத்தைப் பெருந்துயரில் வாடுபவர் பார்ப்பது போல.
2.96.27
कैकेयीं च वधिष्यामि सानुबन्धां सबान्धवाम् ।
कलुषेणाद्य महता मेदिनी परिमुच्यताम् ॥ २.९६.२७ ॥
கைகேயியையும், அவளுடைய உறவினர்கள் பந்துக்களோடு நான் கொல்வேன்; இன்று இந்த மாபெரும் கறையிலிருந்து பூமி விடுபடட்டும்.
2.96.28
अद्येमं संयतं क्रोधमसत्कारं च मानद ।
मोक्ष्यामि शत्रुसैन्येषु कक्षेष्विव हुताशनम् ॥ २.९६.२८ ॥
மரியாதை அளிப்பவனே, இன்று நான் அடக்கி வைத்திருந்த இந்தக் கோபத்தையும் அவமதிப்பையும், காட்டுப் புதர்களில் நெருப்பை விடுவது போல, பகைவர் படைகள் மீது விடுவேன்.
2.96.29
अद्यैतच्चित्रकूटस्य काननं निशितैः शरैः ।
भिन्दन् शत्रुशरीराणि करिष्ये शोणितोक्षितम् ॥ २.९६.२९ ॥
இன்று கூரிய அம்புகளால் பகைவர்களின் உடல்களைத் துளைத்து, இந்தச் சித்திரகூட வனத்தை இரத்தத்தால் நனைப்பேன்.
2.96.30
शरैर्निर्भिन्नहृदयान् कुञ्जरांस्तुरगांस्तथा ।
श्वापदाः परिकर्षन्तु नरांश्च निहतान् मया ॥ २.९६.३० ॥
அம்புகளால் இதயம் பிளக்கப்பட்ட யானைகளையும் குதிரைகளையும், அதுபோல் என்னால் கொல்லப்பட்ட மனிதர்களையும் காட்டு விலங்குகள் இழுத்துச் செல்லட்டும்.
2.96.31
शराणां धनुषश्चाहमनृणो ऽस्मि महामृधे ।
ससैन्यं भरतं हत्वा भविष्यामि न संशयः ॥ २.९६.३१ ॥
அம்புகளுக்கும் வில்லுக்கும் உள்ள கடனை நான் பெரும் போரில் தீர்ப்பேன். பரதனைப் படையுடன் கொன்று நான் கடனற்றவனாவேன்; இதில் ஐயமில்லை.