Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.96.1
तां तथा दर्शयित्वा तु मैथिलीं गिरिनिम्नगाम् ।
निषसाद गिरिप्रस्थे सीतां मांसेन छन्दयन् ॥ २.९६.१ ॥
Tendo assim mostrado à Maithilī os rios da montanha, sentou-se no planalto da montanha, agradando Sītā com carne.
2.96.2
इदं मेध्यमिदं स्वादु निष्टप्तमिदमग्निना ।
एवमास्ते स धर्मात्मा सीतया सह राघवः ॥ २.९६.२ ॥
"Isto é puro, isto é saboroso, isto está bem cozido no fogo" — assim permanecia ali o justo Rāghava junto com Sītā.
2.96.3
तथा तत्रासतस्तस्य भरतस्योपयायिनः ।
सैन्यरेणुश्च शब्दश्च प्रादुरास्तां नभस्स्पृशौ ॥ २.९६.३ ॥
Enquanto ele estava sentado ali, apareceram a poeira do exército de Bharata que se aproximava e seu ruído, ambos tocando o céu.
2.96.4
एतस्मिन्नन्तरे त्रस्ताः शब्देन महता ततः ।
अर्दिता यूथपा मत्ताः सयूथा दुद्रुवुर्दिशः ॥ २.९६.४ ॥
Enquanto isso, aterrorizados e aflitos com aquele grande estrondo, os líderes de manada enlouquecidos fugiram em todas as direções com seus rebanhos.
2.96.5
स तं सैन्यसमुद्धूतं शब्दं शुश्राव राघवः ।
तांश्च विप्रद्रुतान् सर्वान् यूथपानन्ववैक्षत ॥ २.९६.५ ॥
O Rāghava ouviu aquele ruído levantado pelo exército e observou todos os líderes de manada dispersos em fuga.
2.96.6
तांश्च विद्रवतो दृष्ट्वा तं च श्रुत्वा च निस्वनम् ।
उवाच रामः सौमित्रिं लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥ २.९६.६ ॥
Ao ver que fugiam e ao ouvir aquele rugido, Rāma falou a Saumitri Lakṣmaṇa, que resplandecia em brilho.
2.96.7
हन्त लक्ष्मण पश्येह सुमित्रा सुप्रजास्त्वया ।
भीमस्तनितगम्भीरस्तुमुलः श्रूयते स्वनः ॥ २.९६.७ ॥
Ai, Lakṣmaṇa, olha aqui! Filho de Sumitrā, ouve-se um estrondo tumultuoso, profundo como um trovão terrível.
2.96.8
गजयूथानि वा ऽरण्ये महिषा वा महावने ।
वित्रासिता मृगाः सिंहैः सहसा प्रद्रुता दिशः ॥ २.९६.८ ॥
Sejam manadas de elefantes na floresta, búfalos na grande mata ou veados aterrorizados por leões, todos fugiram de repente em todas as direções.
2.96.9
राजा वा राजमात्रो वा मृगयामटते वने ।
अन्यद्वा श्वापदं किञ्चित् सौमित्रे ज्ञातुमर्हसि ॥ २.९६.९ ॥
Ó filho de Sumitrā, deves descobrir se é um rei ou um funcionário real que percorre a floresta em caça, ou alguma outra fera.
2.96.10
सुदुश्चरो गिरिश्चायं पक्षिणामपि लक्ष्मण ।
सर्वमेतद्यथातत्त्वमचिराज्ज्ञातुमर्हसि ॥ २.९६.१० ॥
Lakṣmaṇa, esta montanha é difícil de atravessar até para os pássaros. Deves descobrir tudo isto tal como é, e em breve.
2.96.11
स लक्ष्मणः संत्वरितः सालमारुह्य पुष्पितम् ।
प्रेक्षमाणो दिशः सर्वाः पूर्वां दिशमुदैक्षत ॥ २.९६.११ ॥
Lakṣmaṇa, apressado, subiu a uma árvore sāla em flor e, olhando em todas as direções, fixou o olhar no quadrante oriental.
2.96.12
उदङ्मुखः प्रेक्षमाणो ददर्श महतीं चमूम् ।
रथाश्वगजसम्बाधां यत्तैर्युक्तां पदातिभिः ॥ २.९६.१२ ॥
Voltado para o norte e olhando, viu um vasto exército apinhado de carros, cavalos e elefantes, equipado com infantaria atenta.
2.96.13
तामश्वगजसम्पूर्णां रथध्वजविभूषिताम् ।
शशंस सेनां रामाय वचनं चेदमब्रीत् ॥ २.९६.१३ ॥
Ao ver aquele exército, cheio de cavalos e elefantes e adornado com estandartes de carros, relatou-o a Rāma e disse estas palavras.
2.96.14
अग्निं संशमयत्वार्यः सीता च भजतां गुहाम् ।
सज्यं कुरुष्व चापं च शरांश्च कवचं तथा ॥ २.९६.१४ ॥
Que o nobre apague o fogo, e que Sītā entre na caverna. Arme o arco e prepare também as flechas e a armadura.
2.96.15
तं रामः पुरुषव्याघ्रो लक्ष्मणं प्रत्युवाच ह ।
अङ्गावेक्षस्व सौमित्रे कस्येमां मन्यसे चमूम् ॥ २.९६.१५ ॥
Rāma, o tigre entre os homens, disse a Lakṣmaṇa: "Olha com atenção, ó filho de Sumitrā; de quem achas que é este exército?"
2.96.16
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ।
दिधक्षन्निव तां सेनां रुषितः पावको यथा ॥ २.९६.१६ ॥
Quando Rāma assim falou, Lakṣmaṇa respondeu, irado como um fogo que deseja consumir aquele exército.
2.96.17
सम्पन्नं राज्यमिच्छंस्तु व्यक्तं प्राप्याभिषेचनम् ।
आवां हन्तुं समभ्येति कैकेय्या भरतः सुतः ॥ २.९६.१७ ॥
Desejando possuir o reino por completo e tendo claramente obtido a consagração, Bharata, filho de Kaikeyī, aproxima-se para matar-nos a ambos.
2.96.18
एष वै सुमहान् श्रीमान् विटपी सम्प्रकाशते ।
विराजत्युद्गतस्कन्धः कोविदारध्वजो रथे ॥ २.९६.१८ ॥
Olha, esta árvore muito grande e esplêndida resplandece; sobre o carro brilha um estandarte da árvore kovidāra, de tronco erguido.
2.96.19
भजन्त्येते यथा काममश्वानारुह्य शीघ्रगान् ।
एते भ्राजन्ति संहृष्टा गजानारुह्य सादिनः ॥ २.९६.१९ ॥
Montados em cavalos velozes, estes vêm à vontade; e os cavaleiros em elefantes, exultantes, resplandecem.
2.96.20
गृहीतधनुषौ चावां गिरिं वीरश्रयावहै ।
अथवेहैव तिष्ठावः सन्नद्धावुद्यतायुधौ ॥ २.९६.२० ॥
Tomando nossos arcos, vamos nós dois à montanha, refúgio dos heróis; ou fiquemos aqui, armados e com as armas erguidas.
2.96.21
अपि नौ वशमागच्छेत् कोविदारध्वजो दणे ॥ २.९६.२१ ॥
Talvez o carro com o estandarte kovidāra caia sob o nosso controle no combate.
2.96.22
अपि द्रक्ष्यामि भरतं यत्कृते व्यसनं महत् ।
त्वया राघव सम्प्राप्तं सीतया च मया तथा ॥ २.९६.२२ ॥
Verei Bharata, por causa de quem grande calamidade nos atingiu, a ti, ó Rāghava, a Sītā e a mim?
2.96.23
यन्निमित्तं भवान् राज्याच्च्युतो राघव शाश्वतात् ।
सम्प्राप्तो ऽयमरिर्वीर भरतो वध्य एव मे ॥ २.९६.२३ ॥
Aquele por cuja causa tu, ó Rāghava, foste privado do reino eterno, este inimigo Bharata chegou; ó herói, ele deve ser morto por mim.
2.96.24
भरतस्य वधे दोषं नाहं पश्यामि राघव ।
पूर्वापकारिणां त्यागे न ह्यधर्मो विधीयते ॥ २.९६.२४ ॥
Ó Rāghava, não vejo falta em matar Bharata; pois ao abandonar os que nos prejudicaram antes, não se prescreve injustiça.
2.96.25
पूर्वापकारी भरतस्त्यक्तधर्मश्च राघव ।
एतस्मिन्निहते कृत्स्नामनुशाधि वसुन्धराम् ॥ २.९६.२५ ॥
Ó Rāghava, se este Bharata, que te prejudicou antes e abandonou o dharma, for morto, então governa toda a terra.
2.96.26
अद्य पुत्रं हतं सङ्ख्ये कैकेयी राज्यकामुका ।
मया पश्येत् सुदुःखार्त्ता हस्तिभग्नमिव द्रुमम् ॥ २.९६.२६ ॥
Hoje que Kaikeyī, ávida pelo reino, veja seu filho morto em batalha por mim, como alguém profundamente aflito vê uma árvore partida por um elefante.
2.96.27
कैकेयीं च वधिष्यामि सानुबन्धां सबान्धवाम् ।
कलुषेणाद्य महता मेदिनी परिमुच्यताम् ॥ २.९६.२७ ॥
Também matarei Kaikeyī, junto com seus parentes e familiares; que hoje a terra seja libertada desta grande mancha.
2.96.28
अद्येमं संयतं क्रोधमसत्कारं च मानद ।
मोक्ष्यामि शत्रुसैन्येषु कक्षेष्विव हुताशनम् ॥ २.९६.२८ ॥
Ó doador de honra, hoje soltarei esta ira contida e esta afronta sobre os exércitos inimigos, como se solta o fogo nos matagais.
2.96.29
अद्यैतच्चित्रकूटस्य काननं निशितैः शरैः ।
भिन्दन् शत्रुशरीराणि करिष्ये शोणितोक्षितम् ॥ २.९६.२९ ॥
Hoje, perfurando os corpos inimigos com flechas afiadas, encharcarei de sangue esta floresta de Citrakūṭa.
2.96.30
शरैर्निर्भिन्नहृदयान् कुञ्जरांस्तुरगांस्तथा ।
श्वापदाः परिकर्षन्तु नरांश्च निहतान् मया ॥ २.९६.३० ॥
Que as feras arrastem os elefantes e cavalos de corações trespassados por flechas, e os homens abatidos por mim.
2.96.31
शराणां धनुषश्चाहमनृणो ऽस्मि महामृधे ।
ससैन्यं भरतं हत्वा भविष्यामि न संशयः ॥ २.९६.३१ ॥
Eu me verei livre da dívida com as flechas e o arco na grande batalha; tendo matado Bharata junto com seu exército, certamente estarei livre dela. Não há dúvida.