Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.10.1
वाक्यमेतत् तु वैदेह्या व्याहृतं भर्तृभक्तया।
श्रुत्वा धर्मे स्थितो रामः प्रत्युवाचाथ जानकीम् ॥ ३.१०.१ ॥
Al escuchar estas palabras pronunciadas por Vaidehī, devota de su esposo, Rāma, firme en el dharma, respondió entonces a Jānakī.
3.10.2
हितमुक्तं त्वया देवि स्निग्धया सदृशं वचः।
कुलं व्यपदिशन्त्या च धर्मज्ञे जनकात्मजे ॥ ३.१०.२ ॥
Oh diosa, con afecto has dicho palabras beneficiosas y apropiadas. Oh conocedora del dharma, hija de Janaka, dijiste esto refiriéndote al linaje.
3.10.3
किं नु वक्ष्याम्यहं देवि त्वयैवोक्तमिदं वचः।
क्षत्रियैर्धार्यते चापो नार्तशब्दो भवेदिति ॥ ३.१०.३ ॥
Oh diosa, ¿qué puedo decir a las palabras que acabas de pronunciar? Los kṣatriyas portan el arco para que no haya un grito de los afligidos.
3.10.4
ते चार्ता दण्डकारण्ये मुनयः संशितव्रताः।
मां सीते स्वयमागम्य शरण्यं शरणं गताः ॥ ३.१०.४ ॥
Oh Sītā, aquellos sabios de la selva de Daṇḍaka, firmes en sus votos y afligidos, vinieron ellos mismos y se han refugiado en mí, que soy digno de refugio.
3.10.5
वसन्तः कालकालेषु वने मूलफलाशनाः।
न लभन्ते सुखं भीरु राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.१०.५ ॥
Oh tímida, los sabios que habitan en el bosque en todas las estaciones, comiendo raíces y frutos, no obtienen felicidad a causa de los rākṣasas, crueles en sus obras.
3.10.6
भक्ष्यन्ते राक्षसैर्भीमैर्नरमांसोपजीविभिः।
ते भक्ष्यमाणा मुनयो दण्डकारण्यवासिनः ॥ ३.१०.६ ॥
Son devorados por terribles rākṣasas que viven de carne humana; esos sabios que habitan en el bosque de Daṇḍaka están siendo devorados.
3.10.7
अस्मानभ्यवपद्येति मामूचुर्द्विजसत्तमाः।
मया तु वचनं श्रुत्वा तेषामेवं मुखाच्च्युतम् ॥ ३.१०.७ ॥
"Protégenos", así me dijeron aquellos mejores de los dvijas. Al oír estas palabras que salieron de sus bocas,
3.10.8
कृत्वा वचनशुश्रूषां वाक्यमेतदुदाहृतम्।
प्रसीदन्तु भवन्तो मे ह्रीरेषा तु ममातुला ॥ ३.१०.८ ॥
Con el deseo de servir a sus palabras, pronuncié esta frase: "Que todos ustedes me sean propicios; esta es mi incomparable vergüenza."
3.10.9
यदीदृशैरहं विप्रैरुपस्थेयैरुपस्थितः।
किं करोमीति च मया व्याहृतं द्विजसंनिधौ ॥ ३.१०.९ ॥
"Si me hallo ante tales dvijas que deben ser servidos, ¿qué debo hacer?" — esto dije en presencia de los dvijas.
3.10.10
सर्वैरेव समागम्य वागियं समुदाहृता।
राक्षसैर्दण्डकारण्ये बहुभिः कामरूपिभिः ॥ ३.१०.१० ॥
Todos juntos pronunciaron estas palabras: "Somos atormentados por los numerosos rakshasas de forma cambiante en el bosque de Dandaka."
3.10.11
अर्दिताः स्म भृशं राम भवान् नस्तत्र रक्षतु।
होमकाले तु सम्प्राप्ते पर्वकालेषु चानघ ॥ ३.१०.११ ॥
"¡Oh Rāma, estamos muy afligidos; protégenos allí, en el momento de la ofrenda al fuego, y también, oh sin mancha, en los días de festividad."
3.10.12
धर्षयन्ति सुदुर्धर्षा राक्षसाः पिशिताशनाः।
राक्षसैर्धर्षितानां च तापसानां तपस्विनाम् ॥ ३.१०.१२ ॥
Los rakshasas, extremadamente formidables y devoradores de carne, nos asaltan; y los ascetas y sabios austeros, atormentados por los rakshasas, también son asaltados.
3.10.13
गतिं मृगयमाणानां भवान् नः परमा गतिः।
कामं तपःप्रभावेण शक्ता हन्तुं निशाचरान् ॥ ३.१०.१३ ॥
Para nosotros, que buscamos refugio, tú eres el refugio supremo. Por el poder de nuestra austeridad, en verdad somos capaces de matar a los nocturnos.
3.10.14
चिरार्जितं न चेच्छामस्तपः खण्डयितुं वयम्।
बहुविघ्नं तपो नित्यं दुश्चरं चैव राघव ॥ ३.१०.१४ ॥
No deseamos quebrar la austeridad que hemos acumulado durante largo tiempo. Oh Rāghava, la austeridad siempre está llena de muchos obstáculos y es difícil de practicar.
3.10.15
तेन शापं न मुञ्चामो भक्ष्यमाणाश्च राक्षसैः।
तदर्द्यमानान् रक्षोभिर्दण्डकारण्यवासिभिः ॥ ३.१०.१५ ॥
Por eso no levantamos la maldición, aunque somos devorados por los rakṣasas y atormentados así por los habitantes del bosque de Daṇḍaka.
3.10.16
रक्ष नस्त्वं सह भ्रात्रा त्वन्नाथा हि वयं वने।
मया चैतद्वचः श्रुत्वा कात्स्न्र्येन परिपालनम् ॥ ३.१०.१६ ॥
Protégenos, junto con tu hermano, pues en el bosque te tenemos como señor. Habiendo oído esta palabra mía, cumple plenamente con la protección.
3.10.17
ऋषीणां दण्डकारण्ये संश्रुतं जनकात्मजे।
संश्रुत्य च न शक्ष्यामि जीवमानः प्रतिश्रवम् ॥ ३.१०.१७ ॥
Oh hija de Janaka, esto lo he prometido a los sabios en el bosque de Daṇḍaka. Habiéndolo prometido, mientras viva no podré romper mi palabra.
3.10.18
मुनीनामन्यथा कर्तुं सत्यमिष्टं हि मे सदा।
अप्यहं जीवितं जह्यां त्वां वा सीते सलक्ष्मणाम् ॥ ३.१०.१८ ॥
Obrar de manera distinta a lo que desean los sabios no me corresponde, pues la verdad siempre me ha sido querida. Oh Sītā, podría abandonar mi propia vida, o a ti junto con Lakṣmaṇa.
3.10.19
न तु प्रतिज्ञा संश्रुत्य ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः।
तदवश्यं मया कार्यमृषीणां परिपालनम् ॥ ३.१०.१९ ॥
Pero habiendo prometido a los brahmanes, y en especial a los sabios, debo sin duda protegerlos.
3.10.20
अनुक्तेनापि वैदेहि प्रतिज्ञाय कथं पुनः।
मम स्नेहाच्च सौहार्दादिदमुक्तं त्वया वचः ॥ ३.१०.२० ॥
Oh Vaidehī, aunque no se me pidió, ya hice la promesa; ¿cómo entonces podría romperla? Por afecto y buena voluntad hacia mí dijiste estas palabras.
3.10.21
परितुष्टोऽस्म्यहं सीते न ह्यनिष्टोऽनुशास्यते।
सदृशं चानुरूपं च कुलस्य तव शोभने।
सधर्मचारिणी मे त्वं प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ॥ ३.१०.२१ ॥
Estoy complacido, Sītā; nada dañino se ordena. Oh radiante, esto es apropiado y digno de tu linaje. Eres mi compañera en el dharma, más querida para mí que la vida misma.
3.10.22
इत्येवमुक्त्वा वचनं महात्मा
सीतां प्रियां मैथिलराजपुत्रीम्।
रामो धनुष्मान् सह लक्ष्मणेन
जगाम रम्याणि तपोवनानि ॥ ३.१०.२२ ॥
Habiendo dicho estas palabras a Sītā, la amada hija del rey de Mithilā, el magnánimo Rāma, arco en mano, partió con Lakṣmaṇa hacia los encantadores bosques de ermitaños.