வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.10.1
वाक्यमेतत् तु वैदेह्या व्याहृतं भर्तृभक्तया।
श्रुत्वा धर्मे स्थितो रामः प्रत्युवाचाथ जानकीम् ॥ ३.१०.१ ॥
பதியில் பக்தி கொண்ட வைதேஹி சொன்ன இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, தர்மத்தில் நிலைத்த ராமன் பின்பு ஜானகிக்குப் பதிலளித்தான்.
3.10.2
हितमुक्तं त्वया देवि स्निग्धया सदृशं वचः।
कुलं व्यपदिशन्त्या च धर्मज्ञे जनकात्मजे ॥ ३.१०.२ ॥
தேவியே, அன்புடன் நீ நன்மையான, தகுந்த சொற்களைச் சொன்னாய். தர்மம் அறிந்தவளே, ஜனகனின் மகளே, குலத்தைக் குறிப்பிட்டு நீ இவற்றைச் சொன்னாய்.
3.10.3
किं नु वक्ष्याम्यहं देवि त्वयैवोक्तमिदं वचः।
क्षत्रियैर्धार्यते चापो नार्तशब्दो भवेदिति ॥ ३.१०.३ ॥
தேவியே, நீ சொன்ன இந்த வார்த்தைக்கு நான் என்ன சொல்ல முடியும்? க்ஷத்திரியர்கள் வில்லை ஏந்துவது துன்புற்றோரின் அலறல் எழாமல் இருக்கவே என்று சொல்லப்படுகிறது.
3.10.4
ते चार्ता दण्डकारण्ये मुनयः संशितव्रताः।
मां सीते स्वयमागम्य शरण्यं शरणं गताः ॥ ३.१०.४ ॥
சீதா, தண்டக வனத்தில் கடுமையான விரதம் கொண்ட அந்த முனிவர்கள் துன்புற்று, தாமே வந்து, அடைக்கலம் தரத் தகுந்த என்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
3.10.5
वसन्तः कालकालेषु वने मूलफलाशनाः।
न लभन्ते सुखं भीरु राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.१०.५ ॥
அச்சமுடையவளே, காட்டில் எல்லாப் பருவங்களிலும் வசித்து, வேரும் கனியும் உண்ணும் முனிவர்கள், கொடுஞ்செயல் புரியும் அரக்கர்களால் சுகத்தைப் பெறுவதில்லை.
3.10.6
भक्ष्यन्ते राक्षसैर्भीमैर्नरमांसोपजीविभिः।
ते भक्ष्यमाणा मुनयो दण्डकारण्यवासिनः ॥ ३.१०.६ ॥
மனித மாம்சத்தால் வாழும் பயங்கரமான அரக்கர்களால் அவர்கள் உண்ணப்படுகின்றனர். தண்டக வனத்தில் வசிக்கும் அந்த முனிவர்கள் உண்ணப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
3.10.7
अस्मानभ्यवपद्येति मामूचुर्द्विजसत्तमाः।
मया तु वचनं श्रुत्वा तेषामेवं मुखाच्च्युतम् ॥ ३.१०.७ ॥
"எங்களைக் காப்பாற்று" என்று சிறந்த துவிஜர்கள் என்னிடம் கூறினர். அவர்களின் வாயிலிருந்து வெளிவந்த அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு நான்
3.10.8
कृत्वा वचनशुश्रूषां वाक्यमेतदुदाहृतम्।
प्रसीदन्तु भवन्तो मे ह्रीरेषा तु ममातुला ॥ ३.१०.८ ॥
அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும் எண்ணத்தில் நான் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினேன் — "நீங்கள் எல்லோரும் என் மீது கருணை கொள்ளுங்கள்; இது என் ஒப்பற்ற வெட்கம்."
3.10.9
यदीदृशैरहं विप्रैरुपस्थेयैरुपस्थितः।
किं करोमीति च मया व्याहृतं द्विजसंनिधौ ॥ ३.१०.९ ॥
"சேவை செய்ய வேண்டிய இத்தகைய அந்தணர்களின் முன் நான் வந்திருக்கும்போது நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று அந்தணர்கள் முன்னிலையில் நான் கூறினேன்.
3.10.10
सर्वैरेव समागम्य वागियं समुदाहृता।
राक्षसैर्दण्डकारण्ये बहुभिः कामरूपिभिः ॥ ३.१०.१० ॥
அனைவரும் கூடி இந்த வார்த்தையைக் கூறினர் — தண்டகாரண்யத்தில் விருப்பம்போல் உருமாறும் பல அரக்கர்களால் (நாங்கள் துன்புறுகிறோம்).
3.10.11
अर्दिताः स्म भृशं राम भवान् नस्तत्र रक्षतु।
होमकाले तु सम्प्राप्ते पर्वकालेषु चानघ ॥ ३.१०.११ ॥
"ராமா, நாங்கள் மிகவும் துன்புறுகிறோம்; நீ அங்கே எங்களைக் காப்பாற்று — ஹோம வேளையிலும், ஓ குற்றமற்றவனே, பண்டிகை நாட்களிலும்."
3.10.12
धर्षयन्ति सुदुर्धर्षा राक्षसाः पिशिताशनाः।
राक्षसैर्धर्षितानां च तापसानां तपस्विनाम् ॥ ३.१०.१२ ॥
மிகக் கொடுமையான, ஊன் உண்ணும் அரக்கர்கள் (எங்களை) வருத்துகின்றனர்; அரக்கர்களால் வருத்தப்பட்ட தவசிகளும் தபஸ்விகளும் (இவ்வாறே துன்புறுகின்றனர்).
3.10.13
गतिं मृगयमाणानां भवान् नः परमा गतिः।
कामं तपःप्रभावेण शक्ता हन्तुं निशाचरान् ॥ ३.१०.१३ ॥
புகலிடம் தேடுவோருக்கு நீரே மேலான புகலிடம். தவத்தின் ஆற்றலால் நாங்கள் இரவுலாவிகளை அழிக்கத் திறன் பெற்றவர்களே.
3.10.14
चिरार्जितं न चेच्छामस्तपः खण्डयितुं वयम्।
बहुविघ्नं तपो नित्यं दुश्चरं चैव राघव ॥ ३.१०.१४ ॥
நீண்ட காலமாகச் சேர்த்த தவத்தை நாங்கள் முறிக்க விரும்பவில்லை. ராகவா, தவம் எப்போதும் பல தடைகள் நிறைந்ததும் செய்வதற்கு கடினமானதுமாகும்.
3.10.15
तेन शापं न मुञ्चामो भक्ष्यमाणाश्च राक्षसैः।
तदर्द्यमानान् रक्षोभिर्दण्डकारण्यवासिभिः ॥ ३.१०.१५ ॥
ஆகையால் சாபத்தை நாங்கள் விடுவதில்லை. தண்டக வனத்தில் வாழும் அரக்கர்களால் உண்ணப்பட்டும், இவ்வாறு வருத்தப்பட்டும் இருக்கிறோம்.
3.10.16
रक्ष नस्त्वं सह भ्रात्रा त्वन्नाथा हि वयं वने।
मया चैतद्वचः श्रुत्वा कात्स्न्र्येन परिपालनम् ॥ ३.१०.१६ ॥
தம்பியுடன் நீர் எங்களைக் காத்தருளும். காட்டில் நாங்கள் உம்மையே தலைவராகக் கொண்டிருக்கிறோம். என் இந்த சொல்லைக் கேட்டு, முழுமையாகக் காத்தருள்வீர்.
3.10.17
ऋषीणां दण्डकारण्ये संश्रुतं जनकात्मजे।
संश्रुत्य च न शक्ष्यामि जीवमानः प्रतिश्रवम् ॥ ३.१०.१७ ॥
ஜனகன் மகளே, தண்டக வனத்தில் முனிவர்களுக்கு இதை நான் வாக்களித்திருக்கிறேன். வாக்களித்த பின் உயிருடன் இருக்கும்போது அதை மீற மாட்டேன்.
3.10.18
मुनीनामन्यथा कर्तुं सत्यमिष्टं हि मे सदा।
अप्यहं जीवितं जह्यां त्वां वा सीते सलक्ष्मणाम् ॥ ३.१०.१८ ॥
முனிவர்களுக்கு மாறாகச் செய்வது எனக்கு ஒருபோதும் இல்லை, ஏனெனில் சத்தியம் எப்போதும் எனக்கு விருப்பமானது. சீதையே, நான் என் உயிரையும், அல்லது உன்னையும் லக்ஷ்மணனுடன் சேர்த்தும் விடுவேன்.
3.10.19
न तु प्रतिज्ञा संश्रुत्य ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः।
तदवश्यं मया कार्यमृषीणां परिपालनम् ॥ ३.१०.१९ ॥
ஆனால் அந்தணர்களுக்கு, குறிப்பாக முனிவர்களுக்கு, வாக்குறுதி அளித்த பின், அவர்களைக் காப்பது நான் அவசியம் செய்ய வேண்டியது.
3.10.20
अनुक्तेनापि वैदेहि प्रतिज्ञाय कथं पुनः।
मम स्नेहाच्च सौहार्दादिदमुक्तं त्वया वचः ॥ ३.१०.२० ॥
வைதேஹியே, சொல்லப்படாமலேயே நான் வாக்களித்துவிட்டேன், பின் எப்படி? என் மீதுள்ள அன்பினாலும் நல்லெண்ணத்தாலும்தான் நீ இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாய்.
3.10.21
परितुष्टोऽस्म्यहं सीते न ह्यनिष्टोऽनुशास्यते।
सदृशं चानुरूपं च कुलस्य तव शोभने।
सधर्मचारिणी मे त्वं प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ॥ ३.१०.२१ ॥
சீதையே, நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்; தீமை போதிக்கப்படுவதில்லை. அழகியே, இது உன் குலத்திற்குத் தகுந்ததும் பொருத்தமானதும் ஆகும். நீ என் தர்மத்தைப் பின்பற்றும் துணைவி, உயிரையும் விட எனக்கு மிகவும் பிரியமானவள்.
3.10.22
इत्येवमुक्त्वा वचनं महात्मा
सीतां प्रियां मैथिलराजपुत्रीम्।
रामो धनुष्मान् सह लक्ष्मणेन
जगाम रम्याणि तपोवनानि ॥ ३.१०.२२ ॥
இவ்வாறு மகாத்மாவான ராமன், வில்லேந்திய அவன், பிரியமான மைதிலி அரசனின் மகளான சீதையிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி, லட்சுமணனுடன் அழகிய தவவனங்களுக்குச் சென்றான்.