Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.10.1
वाक्यमेतत् तु वैदेह्या व्याहृतं भर्तृभक्तया।
श्रुत्वा धर्मे स्थितो रामः प्रत्युवाचाथ जानकीम् ॥ ३.१०.१ ॥
Als Rāma, gefestigt im Dharma, diese Worte hörte, die Vaidehī, ihrem Gatten ergeben, sprach, antwortete er Jānakī.
3.10.2
हितमुक्तं त्वया देवि स्निग्धया सदृशं वचः।
कुलं व्यपदिशन्त्या च धर्मज्ञे जनकात्मजे ॥ ३.१०.२ ॥
O Göttin, du hast liebevoll heilsame und passende Worte gesprochen. O Kennerin des Dharma, Tochter Janakas, du sprachst dies, indem du von der Abstammung sprachst.
3.10.3
किं नु वक्ष्याम्यहं देवि त्वयैवोक्तमिदं वचः।
क्षत्रियैर्धार्यते चापो नार्तशब्दो भवेदिति ॥ ३.१०.३ ॥
O Göttin, was soll ich zu den Worten sagen, die du gerade gesprochen hast? Die Kṣatriyas tragen den Bogen, damit es keinen Schrei der Bedrängten gibt.
3.10.4
ते चार्ता दण्डकारण्ये मुनयः संशितव्रताः।
मां सीते स्वयमागम्य शरण्यं शरणं गताः ॥ ३.१०.४ ॥
O Sītā, jene Weisen im Daṇḍaka-Wald, standhaft in ihren Gelübden und bedrängt, sind selbst gekommen und haben bei mir Zuflucht gesucht, der ich der Zuflucht würdig bin.
3.10.5
वसन्तः कालकालेषु वने मूलफलाशनाः।
न लभन्ते सुखं भीरु राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.१०.५ ॥
O Furchtsame, die Weisen, die zu allen Jahreszeiten im Wald wohnen und sich von Wurzeln und Früchten nähren, finden kein Glück wegen der grausamen Rākṣasas.
3.10.6
भक्ष्यन्ते राक्षसैर्भीमैर्नरमांसोपजीविभिः।
ते भक्ष्यमाणा मुनयो दण्डकारण्यवासिनः ॥ ३.१०.६ ॥
Sie werden von schrecklichen Rākṣasas verschlungen, die von Menschenfleisch leben; jene Weisen, die im Daṇḍaka-Wald wohnen, werden verschlungen.
3.10.7
अस्मानभ्यवपद्येति मामूचुर्द्विजसत्तमाः।
मया तु वचनं श्रुत्वा तेषामेवं मुखाच्च्युतम् ॥ ३.१०.७ ॥
„Beschütze uns", so sprachen mich jene Besten der Zweimalgeborenen an. Als ich diese Worte hörte, die aus ihrem Munde kamen,
3.10.8
कृत्वा वचनशुश्रूषां वाक्यमेतदुदाहृतम्।
प्रसीदन्तु भवन्तो मे ह्रीरेषा तु ममातुला ॥ ३.१०.८ ॥
Aus Hingabe an ihre Worte sprach ich diese Worte: „Seid mir alle gnädig; dies ist meine unvergleichliche Scham."
3.10.9
यदीदृशैरहं विप्रैरुपस्थेयैरुपस्थितः।
किं करोमीति च मया व्याहृतं द्विजसंनिधौ ॥ ३.१०.९ ॥
„Wenn ich vor solchen Zweimalgeborenen stehe, die zu bedienen sind, was soll ich tun?" — so sprach ich in Gegenwart der Zweimalgeborenen.
3.10.10
सर्वैरेव समागम्य वागियं समुदाहृता।
राक्षसैर्दण्डकारण्ये बहुभिः कामरूपिभिः ॥ ३.१०.१० ॥
Alle zusammen sprachen diese Worte: „Wir werden von den vielen gestaltwandelnden Rakshasas im Daṇḍaka-Wald bedrängt."
3.10.11
अर्दिताः स्म भृशं राम भवान् नस्तत्र रक्षतु।
होमकाले तु सम्प्राप्ते पर्वकालेषु चानघ ॥ ३.१०.११ ॥
„O Rāma, wir sind sehr bedrängt; beschütze uns dort, zur Zeit des Feueropfers, und auch, o Makelloser, an den Festtagen."
3.10.12
धर्षयन्ति सुदुर्धर्षा राक्षसाः पिशिताशनाः।
राक्षसैर्धर्षितानां च तापसानां तपस्विनाम् ॥ ३.१०.१२ ॥
Die überaus furchtbaren, fleischfressenden Rakshasas bedrängen uns; und auch die von den Rakshasas geplagten Asketen und strengen Weisen werden ebenso angegriffen.
3.10.13
गतिं मृगयमाणानां भवान् नः परमा गतिः।
कामं तपःप्रभावेण शक्ता हन्तुं निशाचरान् ॥ ३.१०.१३ ॥
Für uns, die Zuflucht suchen, bist du die höchste Zuflucht. Durch die Kraft unserer Askese sind wir gewiss imstande, die Nachtwandler zu erschlagen.
3.10.14
चिरार्जितं न चेच्छामस्तपः खण्डयितुं वयम्।
बहुविघ्नं तपो नित्यं दुश्चरं चैव राघव ॥ ३.१०.१४ ॥
Wir wollen die lange angesammelte Askese nicht zerbrechen. O Rāghava, Askese ist stets von vielen Hindernissen umgeben und schwer zu vollbringen.
3.10.15
तेन शापं न मुञ्चामो भक्ष्यमाणाश्च राक्षसैः।
तदर्द्यमानान् रक्षोभिर्दण्डकारण्यवासिभिः ॥ ३.१०.१५ ॥
Deshalb heben wir den Fluch nicht auf, obwohl wir von den Dämonen verschlungen und so von den Dämonen, die im Daṇḍaka-Wald wohnen, gequält werden.
3.10.16
रक्ष नस्त्वं सह भ्रात्रा त्वन्नाथा हि वयं वने।
मया चैतद्वचः श्रुत्वा कात्स्न्र्येन परिपालनम् ॥ ३.१०.१६ ॥
Beschütze uns zusammen mit deinem Bruder, denn im Wald haben wir dich zum Herrn. Nachdem du dieses mein Wort gehört hast, vollbringe den Schutz vollständig.
3.10.17
ऋषीणां दण्डकारण्ये संश्रुतं जनकात्मजे।
संश्रुत्य च न शक्ष्यामि जीवमानः प्रतिश्रवम् ॥ ३.१०.१७ ॥
O Tochter des Janaka, dies habe ich den Weisen im Daṇḍaka-Wald versprochen. Nachdem ich es versprochen habe, werde ich, solange ich lebe, mein Wort nicht brechen.
3.10.18
मुनीनामन्यथा कर्तुं सत्यमिष्टं हि मे सदा।
अप्यहं जीवितं जह्यां त्वां वा सीते सलक्ष्मणाम् ॥ ३.१०.१८ ॥
Anders zu handeln als die Weisen wünschen, steht mir nicht zu, denn die Wahrheit war mir stets teuer. O Sītā, ich könnte mein eigenes Leben aufgeben oder dich zusammen mit Lakṣmaṇa.
3.10.19
न तु प्रतिज्ञा संश्रुत्य ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः।
तदवश्यं मया कार्यमृषीणां परिपालनम् ॥ ३.१०.१९ ॥
Doch da ich den Brahmanen, besonders den Weisen, ein Versprechen gegeben habe, muss ich sie unbedingt beschützen.
3.10.20
अनुक्तेनापि वैदेहि प्रतिज्ञाय कथं पुनः।
मम स्नेहाच्च सौहार्दादिदमुक्तं त्वया वचः ॥ ३.१०.२० ॥
Obwohl nicht danach gefragt, habe ich das Gelübde bereits abgelegt; wie könnte ich es also brechen? Aus Zuneigung und Wohlwollen zu mir hast du diese Worte gesprochen, o Vaidehī.
3.10.21
परितुष्टोऽस्म्यहं सीते न ह्यनिष्टोऽनुशास्यते।
सदृशं चानुरूपं च कुलस्य तव शोभने।
सधर्मचारिणी मे त्वं प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ॥ ३.१०.२१ ॥
Ich bin erfreut, o Sītā; Unheilvolles wird nicht gelehrt. O Strahlende, dies ist deiner Familie angemessen und würdig. Du bist meine Gefährtin im Dharma, mir teurer als das eigene Leben.
3.10.22
इत्येवमुक्त्वा वचनं महात्मा
सीतां प्रियां मैथिलराजपुत्रीम्।
रामो धनुष्मान् सह लक्ष्मणेन
जगाम रम्याणि तपोवनानि ॥ ३.१०.२२ ॥
Nachdem der großgesinnte Rāma, den Bogen in der Hand, diese Worte zu Sītā, der geliebten Tochter des Königs von Mithilā, gesprochen hatte, brach er mit Lakṣmaṇa zu den lieblichen Einsiedlerwäldern auf.