Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.10.1
वाक्यमेतत् तु वैदेह्या व्याहृतं भर्तृभक्तया।
श्रुत्वा धर्मे स्थितो रामः प्रत्युवाचाथ जानकीम् ॥ ३.१०.१ ॥
Ouvindo estas palavras ditas por Vaidehī, devotada ao esposo, Rāma, firme no dharma, respondeu então a Jānakī.
3.10.2
हितमुक्तं त्वया देवि स्निग्धया सदृशं वचः।
कुलं व्यपदिशन्त्या च धर्मज्ञे जनकात्मजे ॥ ३.१०.२ ॥
Ó deusa, com afeto disseste palavras benéficas e adequadas. Ó conhecedora do dharma, filha de Janaka, disseste isto referindo-te à linhagem.
3.10.3
किं नु वक्ष्याम्यहं देवि त्वयैवोक्तमिदं वचः।
क्षत्रियैर्धार्यते चापो नार्तशब्दो भवेदिति ॥ ३.१०.३ ॥
Ó deusa, que posso dizer às palavras que acabaste de proferir? Os kṣatriyas empunham o arco para que não haja grito dos aflitos.
3.10.4
ते चार्ता दण्डकारण्ये मुनयः संशितव्रताः।
मां सीते स्वयमागम्य शरण्यं शरणं गताः ॥ ३.१०.४ ॥
Ó Sītā, aqueles sábios da floresta de Daṇḍaka, firmes em seus votos e aflitos, vieram por si mesmos e buscaram refúgio em mim, que sou digno de refúgio.
3.10.5
वसन्तः कालकालेषु वने मूलफलाशनाः।
न लभन्ते सुखं भीरु राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.१०.५ ॥
Ó tímida, os sábios que habitam a floresta em todas as estações, alimentando-se de raízes e frutos, não obtêm felicidade por causa dos rākṣasas, cruéis em seus atos.
3.10.6
भक्ष्यन्ते राक्षसैर्भीमैर्नरमांसोपजीविभिः।
ते भक्ष्यमाणा मुनयो दण्डकारण्यवासिनः ॥ ३.१०.६ ॥
São devorados por terríveis rākṣasas que vivem de carne humana; aqueles sábios que habitam a floresta de Daṇḍaka estão sendo devorados.
3.10.7
अस्मानभ्यवपद्येति मामूचुर्द्विजसत्तमाः।
मया तु वचनं श्रुत्वा तेषामेवं मुखाच्च्युतम् ॥ ३.१०.७ ॥
"Protege-nos", assim me disseram aqueles melhores dos dvijas. Ao ouvir estas palavras saídas de suas bocas,
3.10.8
कृत्वा वचनशुश्रूषां वाक्यमेतदुदाहृतम्।
प्रसीदन्तु भवन्तो मे ह्रीरेषा तु ममातुला ॥ ३.१०.८ ॥
Com o desejo de servir às suas palavras, pronunciei esta frase: "Que todos vós me sejais propícios; esta é a minha incomparável vergonha."
3.10.9
यदीदृशैरहं विप्रैरुपस्थेयैरुपस्थितः।
किं करोमीति च मया व्याहृतं द्विजसंनिधौ ॥ ३.१०.९ ॥
"Se me apresento diante de tais dvijas que devem ser servidos, o que devo fazer?" — disse isto na presença dos dvijas.
3.10.10
सर्वैरेव समागम्य वागियं समुदाहृता।
राक्षसैर्दण्डकारण्ये बहुभिः कामरूपिभिः ॥ ३.१०.१० ॥
Todos juntos pronunciaram estas palavras: "Somos atormentados pelos numerosos rakshasas de forma mutável na floresta de Daṇḍaka."
3.10.11
अर्दिताः स्म भृशं राम भवान् नस्तत्र रक्षतु।
होमकाले तु सम्प्राप्ते पर्वकालेषु चानघ ॥ ३.१०.११ ॥
"Ó Rāma, estamos muito aflitos; protege-nos ali, no momento da oferenda ao fogo, e também, ó sem mácula, nos dias de festa."
3.10.12
धर्षयन्ति सुदुर्धर्षा राक्षसाः पिशिताशनाः।
राक्षसैर्धर्षितानां च तापसानां तपस्विनाम् ॥ ३.१०.१२ ॥
Os rakshasas, extremamente formidáveis e devoradores de carne, nos assaltam; e os ascetas e sábios austeros, atormentados pelos rakshasas, são igualmente assaltados.
3.10.13
गतिं मृगयमाणानां भवान् नः परमा गतिः।
कामं तपःप्रभावेण शक्ता हन्तुं निशाचरान् ॥ ३.१०.१३ ॥
Para nós, que buscamos refúgio, você é o refúgio supremo. Pelo poder da nossa austeridade, somos de fato capazes de abater os noturnos.
3.10.14
चिरार्जितं न चेच्छामस्तपः खण्डयितुं वयम्।
बहुविघ्नं तपो नित्यं दुश्चरं चैव राघव ॥ ३.१०.१४ ॥
Não desejamos quebrar a austeridade que acumulamos por longo tempo. Ó Rāghava, a austeridade está sempre cercada de muitos obstáculos e é difícil de praticar.
3.10.15
तेन शापं न मुञ्चामो भक्ष्यमाणाश्च राक्षसैः।
तदर्द्यमानान् रक्षोभिर्दण्डकारण्यवासिभिः ॥ ३.१०.१५ ॥
Por isso não liberamos a maldição, embora sejamos devorados pelos demônios e assim atormentados pelos demônios que habitam a floresta de Daṇḍaka.
3.10.16
रक्ष नस्त्वं सह भ्रात्रा त्वन्नाथा हि वयं वने।
मया चैतद्वचः श्रुत्वा कात्स्न्र्येन परिपालनम् ॥ ३.१०.१६ ॥
Proteja-nos, junto com seu irmão, pois na floresta temos você como nosso senhor. Tendo ouvido esta minha palavra, cumpra por completo a proteção.
3.10.17
ऋषीणां दण्डकारण्ये संश्रुतं जनकात्मजे।
संश्रुत्य च न शक्ष्यामि जीवमानः प्रतिश्रवम् ॥ ३.१०.१७ ॥
Ó filha de Janaka, isto prometi aos sábios na floresta de Daṇḍaka. Tendo prometido, enquanto eu viver não poderei quebrar a palavra.
3.10.18
मुनीनामन्यथा कर्तुं सत्यमिष्टं हि मे सदा।
अप्यहं जीवितं जह्यां त्वां वा सीते सलक्ष्मणाम् ॥ ३.१०.१८ ॥
Agir de outro modo do que desejam os sábios não me cabe, pois a verdade sempre me foi querida. Ó Sītā, eu poderia abandonar a minha própria vida, ou a ti, junto com Lakṣmaṇa.
3.10.19
न तु प्रतिज्ञा संश्रुत्य ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः।
तदवश्यं मया कार्यमृषीणां परिपालनम् ॥ ३.१०.१९ ॥
Mas, tendo feito promessa aos brâmanes, e especialmente aos sábios, devo certamente protegê-los.
3.10.20
अनुक्तेनापि वैदेहि प्रतिज्ञाय कथं पुनः।
मम स्नेहाच्च सौहार्दादिदमुक्तं त्वया वचः ॥ ३.१०.२० ॥
Ó Vaidehī, embora não me tenha sido pedido, já fiz a promessa; como, então, poderia quebrá-la? Por afeto e boa vontade para comigo disseste estas palavras.
3.10.21
परितुष्टोऽस्म्यहं सीते न ह्यनिष्टोऽनुशास्यते।
सदृशं चानुरूपं च कुलस्य तव शोभने।
सधर्मचारिणी मे त्वं प्राणेभ्योऽपि गरीयसी ॥ ३.१०.२१ ॥
Estou satisfeito, Sītā; o mal não é ensinado. Ó radiante, isto é adequado e digno da tua linhagem. És minha companheira no dharma, mais querida para mim do que a própria vida.
3.10.22
इत्येवमुक्त्वा वचनं महात्मा
सीतां प्रियां मैथिलराजपुत्रीम्।
रामो धनुष्मान् सह लक्ष्मणेन
जगाम रम्याणि तपोवनानि ॥ ३.१०.२२ ॥
Tendo dito estas palavras a Sītā, a amada filha do rei de Mithilā, o magnânimo Rāma, de arco em punho, partiu com Lakṣmaṇa para as encantadoras florestas de eremitérios.