Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 3.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

3.2.1

कृतातिथ्योऽथ रामस्तु सूर्यस्योदयनं प्रति।
आमन्त्र्य स मुनीन् सर्वान् वनमेवान्वगाहत ॥ ३.२.१ ॥

ครั้นได้รับการต้อนรับแล้ว พระรามลาฤๅษีทั้งปวงแล้วเดินทางมุ่งสู่ทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น และเข้าไปในป่า

3.2.2

नानामृगगणाकीर्णमृक्षशार्दूलसेवितम्।
ध्वस्तवृक्षलतागुल्मं दुर्दर्शसलिलाशयम् ॥ ३.२.२ ॥

ป่านั้นเต็มไปด้วยฝูงกวางนานาชนิด มีหมีและเสือโคร่งอาศัยอยู่ ต้นไม้ เถาวัลย์ และพุ่มไม้ถูกหักโค่นลง แหล่งน้ำก็เข้าถึงยาก

3.2.3

निष्कूजमानशकुनिं झिल्लिकागणनादितम्।
लक्ष्मणानुचरो रामो वनमध्यं ददर्श ह ॥ ३.२.३ ॥

พระรามมีพระลักษมณ์ตามเสด็จ ทอดพระเนตรกลางป่า เงียบปราศจากเสียงนกร้อง แต่ดังก้องด้วยเสียงจิ้งหรีดนับเป็นฝูง

3.2.4

सीतया सह काकुत्स्थस्तस्मिन् घोरमृगायुते।
ददर्श गिरिशृङ्गाभं पुरुषादं महास्वनम् ॥ ३.२.४ ॥

ในป่าอันเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายนั้น พระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์พร้อมด้วยสีดา ได้ทอดพระเนตรเห็นปุรุษาทะ ยักษ์กินคน สูงตระหง่านดั่งยอดเขา ส่งเสียงคำรามดังลั่น

3.2.5

गभीराक्षं महावक्त्रं विकटं विकटोदरम्।
बीभत्सं विषमं दीर्घं विकृतं घोरदर्शनम् ॥ ३.२.५ ॥

มีดวงตาลึก ปากกว้าง น่าสยดสยอง ท้องใหญ่โต น่าขยะแขยง ผิดรูปผิดร่าง สูงใหญ่ พิกลพิการ น่าหวาดกลัวยิ่งนักเมื่อได้เห็น

3.2.6

वसानं चर्म वैयाघ्रं वसार्द्रं रुधिरोक्षितम्।
त्रासनं सर्वभूतानां व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ३.२.६ ॥

สวมหนังเสือ ชุ่มด้วยไขมัน และเปื้อนเลือด เป็นที่หวาดหวั่นของสรรพสัตว์ดุจยมที่อ้าปากกว้าง

3.2.7

त्रीन् सिंहांश्चतुरो व्याघ्रान् द्वौ वृकौ पृषतान् दश।
सविषाणं वसादिग्धं गजस्य च शिरो महत् ॥ ३.२.७ ॥

มีซากสิงโตสามตัว เสือโคร่งสี่ตัว หมาป่าสองตัว และกวางจุดสิบตัว พร้อมหัวช้างใหญ่ที่ยังมีงา เปื้อนไขกระดูก

3.2.8

अवसज्यायसे शूले विनदन्तं महास्वनम्।
स रामं लक्ष्मणं चैव सीतां दृष्ट्वा च मैथिलीम् ॥ ३.२.८ ॥

ยักษ์นั้นถูกเสียบแขวนอยู่บนหลาวเหล็ก ส่งเสียงคำรามดังสนั่น ครั้นเห็นพระราม พระลักษมณ์ และสีดาธิดาแห่งมิถิลา

3.2.9

अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धः प्रजाः काल इवान्तकः
स कृत्वा भैरवं नादं चालयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.२.९ ॥

มันโกรธจัดยิ่งนัก พุ่งเข้าหาดุจกาลเวลา ดุจยมที่ปลิดชีวิตสรรพสัตว์ และส่งเสียงคำรามน่ากลัวดังจนแผ่นดินสะเทือนราวกับจะถล่ม

3.2.10

अङ्केनादाय वैदेहीमपक्रम्य तदाब्रवीत्।
युवां जटाचीरधरौ सभार्यौ क्षीणजीवितौ ॥ ३.२.१० ॥

มันอุ้มเอาพระวิเทหีไว้บนตัก เดินหลบออกไปแล้วกล่าวว่า "พวกเจ้าสองคน สวมผมเกล้าเป็นชฎาและนุ่งห่มผ้าเปลือกไม้ มีภริยาติดตามมา ชีวิตกำลังจะหาไม่!"

3.2.11

प्रविष्टौ दण्डकारण्यं शरचापासिपाणिनौ।
कथं तापसयोर्वां च वासः प्रमदया सह ॥ ३.२.११ ॥

ผู้ที่เข้ามาในป่าทัณฑกะพร้อมถือธนู ลูกศร และดาบในมือ! ไฉนพวกเจ้าซึ่งเป็นนักพรต จึงมาอาศัยอยู่ที่นี่กับสตรีนางหนึ่ง

3.2.12

अधर्मचारिणौ पापौ कौ युवां मुनिदूषकौ।
अहं वनमिदं दुर्गं विराधो नाम राक्षसः ॥ ३.२.१२ ॥

พวกเจ้าเป็นใครกันเล่า ผู้ประพฤติผิดธรรม เป็นคนบาป และลบหลู่ฤๅษี? ข้าคือยักษ์นามว่าวิราธ ผู้ครองป่าอันยากจะผ่านไปนี้

3.2.13

चरामि सायुधो नित्यमृषिमांसानि भक्षयन्।
इयं नारी वरारोहा मम भार्या भविष्यति ॥ ३.२.१३ ॥

ข้าท่องไปเสมอพร้อมอาวุธ กินเนื้อของฤๅษี นางผู้มีสะโพกงามนี้จะเป็นภริยาของข้า

3.2.14

युवयोः पापयोश्चाहं पास्यामि रुधिरं मृधे।
तस्यैवं ब्रुवतो दुष्टं विराधस्य दुरात्मनः ॥ ३.२.१४ ॥

ข้าจะดื่มเลือดของพวกเจ้าสองคนผู้เป็นคนบาปในการรบ

3.2.15

श्रुत्वा सगर्वितं वाक्यं सम्भ्रान्ता जनकात्मजा।
सीता प्रवेपितोद्वेगात् प्रवाते कदली यथा ॥ ३.२.१५ ॥

สีดาธิดาแห่งชนก ได้ยินถ้อยคำอหังการนั้นก็หวาดหวั่นสั่นสะท้าน ตัวสั่นด้วยความตกใจ ดุจต้นกล้วยที่ต้องลม

3.2.16

तां दृष्ट्वा राघवः सीतां विराधाङ्कगतां शुभाम्।
अब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं मुखेन परिशुष्यता ॥ ३.२.१६ ॥

พระราฆพะ (พระราม) ทอดพระเนตรเห็นสีดาผู้งามที่นั่งอยู่บนตักวิราธ จึงตรัสถ้อยคำนี้แก่พระลักษมณ์ด้วยพระโอษฐ์ที่แห้งผาก

3.2.17

पश्य सौम्य नरेन्द्रस्य जनकस्यात्मसम्भवाम्।
मम भार्यां शुभाचारां विराधाङ्के प्रवेशिताम् ॥ ३.२.१७ ॥

น้องเอ๋ย ดูนั่นเถิด ธิดาแห่งกษัตริย์ชนก ภริยาผู้มีความประพฤติดีของเรา ถูกวางไว้บนตักของวิราธ

3.2.18

अत्यन्तसुखसंवृद्धां राजपुत्रीं यशस्विनीम्।
यदभिप्रेतमस्मासु प्रियं वरवृतं च यत् ॥ ३.२.१८ ॥

ราชธิดาผู้ได้รับความสุขสบายอย่างยิ่ง ผู้มีเกียรติยศ เป็นที่รักของพวกเรา และได้รับมาเป็นพร นางนั้นถูกพรากไปเสียแล้ว

3.2.19

कैकेय्यास्तु सुसंवृत्तं क्षिप्रमद्यैव लक्ष्मण।
या न तुष्यति राज्येन पुत्रार्थे दीर्घदर्शिनी ॥ ३.२.१९ ॥

ลักษมณ์เอ๋ย แผนการของไกเกยีบัดนี้สำเร็จลงอย่างรวดเร็วแล้ว นางผู้มองการณ์ไกลเพื่อบุตรของตน ไม่พอใจแม้ราชสมบัติ

3.2.20

ययाहं सर्वभूतानां प्रियः प्रस्थापितो वनम्।
अद्येदानीं सकामा सा या माता मध्यमा मम ॥ ३.२.२० ॥

นางผู้เป็นมารดากลาง ผู้ส่งเราที่เป็นที่รักของสรรพสัตว์เข้ามาในป่า บัดนี้สมความปรารถนาแล้ว

3.2.21

परस्पर्शात् तु वैदेह्या न दुःखतरमस्ति मे।
पितुर्विनाशात् सौमित्रे स्वराज्य हरणात् तथा ॥ ३.२.२१ ॥

ท่านสุมิตราบุตร ความทุกข์ที่หนักกว่านี้ไม่มีแก่ข้าพเจ้า เมื่อวไทเทหีถูกผู้อื่นแตะต้อง เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ และเมื่อราชอาณาจักรของข้าพเจ้าถูกแย่งชิงไป

3.2.22

अब्रवील्लक्ष्मणः क्रुद्धो रुद्धो नाग इव श्वसन् ॥ ३.२.२२ ॥

พระลักษมณ์ผู้โกรธเกรี้ยวกล่าวขึ้น พ่นลมหายใจฟืดฟาดเหมือนช้างหรืองูที่ถูกกักไว้

3.2.23

अनाथ इव भूतानां नाथस्त्वं वासवोपमः।
मया प्रेष्येण काकुत्स्थ किमर्थं परितप्यसे ॥ ३.२.२३ ॥

ข้าแต่ท่านกากุตสถ์ ท่านเป็นผู้คุ้มครองสรรพสัตว์เหมือนพระอินทร์ ส่วนข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้ของท่าน ไฉนท่านจึงโศกเศร้าเพียงนี้

3.2.24

शरेण निहतस्याद्य मया क्रुद्धेन रक्षसः।
विराधस्य गतासोर्हि मही पास्यति शोणितम् ॥ ३.२.२४ ॥

วันนี้ ด้วยลูกศรของข้าพเจ้าผู้โกรธเกรี้ยว รากษสวิราธะจะถูกสังหาร ไร้ลมหายใจ และแผ่นดินจะดื่มโลหิตของมัน

3.2.25

राज्यकामे मम क्रोधो भरते यो बभूव ह।
तं विराधे विमोक्ष्यामि वज्री वज्रमिवाचले ॥ ३.२.२५ ॥

ความโกรธที่ข้าพเจ้ามีต่อภรตผู้ปรารถนาราชอาณาจักร บัดนี้ข้าพเจ้าจะปล่อยมันสู่วิราธะ ดุจพระผู้ทรงสายฟ้าปล่อยสายฟ้าลงสู่ภูเขา

3.2.26

मम भुजबलवेगवेगितः
पततु शरोऽस्य महान् महोरसि।
व्यपनयतु तनोश्च जीवितं
पततु ततश्च महीं विघूर्णितः ॥ ३.२.२६ ॥

ขอให้ลูกศรใหญ่ซึ่งพุ่งด้วยกำลังแขนของข้าพเจ้า จงปักลงที่อกกว้างของมัน และพรากชีวิตจากร่างนั้นไป แล้วขอให้มันล้มลงสู่พื้นดินโดยโซเซ